PETRI Morten ſibi eonſciendi cauſæ, bominibus cala- mitoſis plures eſſe poſſunt.
6o Reliquias ſuas in mare abijci iubentis, nulla eui-
61
6
d*
63 64. 65
66
67 6 69
70
71 22 73 74
75 76
60 —
8
8*
8
34
dens ratio eſt.
Qaæ cauſc authore Bartolo probabiles eſſe poſ- ſunt, reliquias ſuas in mare abici volentis, no- uac; addita à Royxio, cum num. ſeq.
Hla Dictator, Gai; Marij cadauere eruto, talio- nem metuens, reliquias ſuas cremari iußsit, contra familiæ ſuæ morem.
Lando ægroti Medico non obtemperantis, alie- natio mentit arguatur,& quando non.
Qui ægroto malum Medicum adhibet, pro ho- micida eſt.
Maritus vxoyi ægrotanti Medicum imperitum adducens, ea de funtta, luero dotis carere debet, ac ſi ſuis ipſam manibus oceidiſſet.
IZulnerato, imperitum Medicit adhibente, ean- tionibus ve, aut alia improbata ratione vulne- ra curante, inde defuncto, pereuſſorem pœæna homicidij liberari.
Imperito Medied eredere ſalutem ſuam nolle, nõ eſt deſipientis.
Medicinam per imperitiam facienti, caſus mor- talitatis imputatur.
Egrotus, qui Mediei nõadhibet, vſq; ad culpd omeratur: furioſus tamé eſſè non præſumitur.
Vulneratus, qui 0 hirurgum non aduocat, aduo- catove non paret, inde defunttus, percuſſörem pœna homicidij liberat.
Maritus vxori ægrotanti Medieum non aduo- cans, ea inde mortua, dotis lucro priuatur.
Ex non accerſito Medico, aut non audito, conie- cturam furoris ſumi, nuſquam relatum eſt.
Hippocratis de artis Medicæ incertitudine iu- dicium.
Sigulorum morborum apud gyptios ſinguli fuere Medici: contra quam hodie vbiq hit.
Multæ ſunt Gentes, quæ ſine Medicis degunt.
Archagatus Medicus anno ab Vrbe condita quingenteſimo triceſimo quinto Peloponeſo Romam venit, nunquam antéè νſam Medicis.
Idem ob ſecandi atq; Vrendi ſcuitiam Romauir artem Medicam inuiſam Medicosd; omnes fe- cit, dictus ob id 2pſe carnifex.
Pertinax Catonis odium in Græcorum literas, quibus præſertim ars Medica continetur.
Poſt Catonis exceſſum Roma din Medicis carn- it, pauciq; Quiritiũ poſtea eam artẽ attigerunt.
Romani A⸗ſculapio ædem extra mænia poſuerut, non paſai eum mtra I rhem coli.
In ſõla artium Medicina cuicunq ſe eam tenere brofeſſo, cum ſit periculum in nullo mendacio maius, ſtatim creditur, adeò blanda ſperandi bro ſe cuiq, dulcedo eſt.
Sigulare Medicorum vitium eſt, famam uomi- nis nouitate aliqua aucupari.
Prodicus Medicma, quæ(linice dicta eſt, anti- qtuata Iat ralepticen inſtituit, ſucceßsit(hy-
hippus alijch atqp alij pænè innumerabiles, qui fuperiorum ætatum muentis plaeitisc; ante ve- ceptis, nouam medendi viam ingreſst, obuiam ꝛuerunt, Vix tandem facto innouandi fine.
Matthæus Curtius Medicus, cum ex Pleuritide laboraret, paſſus eſt contra ſiia placita ex eom- munibus traditibnibus ſecari ſibi vena„m.
RGYZII
85 86 87 88
39 90 91 92 33 24 95 96
97
98 99
103
MAVREI
Damnata Medicorum proſeſio est di,manibus Poẽëtarum.
Aſa Rex, qui is ſummo pedum dolore Medies- ru, non Dei opem ehfe enir. repre hen ſus eſt.
Furor ex ijs rebus probatur, quæ in homiem /s- næ mentis non mncidunt.
Sapit, qui Medici ſe idei non committit, euius inſidias timet, cuius ve auaritiam ſuſbeſtam habet, aut impe ritiam. Medicum imperitum adhibere in culpa ponitur.
Qui morbi euentum expectat, ne mereeden ſol= uat, auaritiæ, non inſaniæ ar gui dehet.
Qui cogrita morbi grauitate, moriturum ſe ide untelligit, fi medicum non aceerſit, reprependi non poteſt.& num. ſeq.
Mortifera ægritudo variè deprehenditur.
Medicum non adbibere in morbis, qui ſanari poſe ſunt, non eſt argumentum inſani.
Morhbi diuma woluntate, Varijs ex cauſE homi- nibus accidunt.
Probatio ex neceſſario non ex incerto debet eon- cludi.
Sapientißimus quiſque æquiſsimo animo mori- tur: ſtultiſsimus miquiſsimo.
Marcus Tullius ex ſenio rehueraſcere,& in eu- nis Vagire, in bonis non duxit.
Priſci Poëtæ funera exiſtimabãàt lætitia, non lu- Ctu e lamentis proſequenda.
Trophonij& Agamedis exceſſus.
Deterreri ſapientes à morte non oportet exem- plo Socratis.
Socrates in iudicio capitis nec patronum quæſi- uit, nec Iudicibus ſupplex fuit, educiq;& cuſta- dia, cum po ſſet, noluit.
Oratio Socratis& vita mgraturi.
Dauid diuſe viuere queſtus.
Paulur Apoſtolus mori optauit: er eſſe eum Chriſto.
Cum mors in Bonis ſit atq optandis, ex no impla- rata Medici ope nulla arguitur inſania.
Et ſi mors in malis numeretur, qui Medieo non
obtemperauit, non eſt habendus inſanus.
Non eſt iniuſſi Imperatoris. z. ef Dei de præſi-
dio ac ſtatione vitæ decedendum.
Non ſemper ex furore mortem fibi homines con-
ſciunt.
ELgroti nõ vna de cauſa Medico no otemperit.
109 Furioſus dilucida habens mnteruallæ, tempore ſa-
810
1¹1
31d
113 114
115
næ mentis rects teſtamentum condit, eæterac facit quæ ſapientes.
Quod furioſus inducias furoris habens, tempo- re furori proximo fecit, Oldrado e Baldo au- thoribus, ex qualitate fatti dijudicatur.
Cæteris authoribus, quocunq tempore quidab eo factum dicatur, ex attus qualitate proban- dum eſt, aut reijciendum,.
In ordinationibus furioſorum furoris indutias habentium, quò magis valeat aux non valtas actug, eius qualitas mnſpicitur.
Fattum ab eo, qui in perpetuo furore eſt valeat nec ne, varisè reſponſum..
Teſtamentum à Tuditano notæ inſaniæ homine rectè atq ordiè fattum, Romæ à centum viris eſt approbatum.
X diſtinttio: teſtamentu item tribus ver- 5ud
ctari poteſt.. 5 16 Suſticic
r ,*
89 megxgiendo 9 nanunejts en Vtht, wtempor leenmleni dcaleetkenwn, Hrllieynfalk dun Triuszyuht, henn entue 2 b tzuen fecit dal, ig. Nre u h
tunht 9 Wuorn tno i n Or⸗ A MArs y MA d alun i e jenum confen u. näm ferfccututem. ho Luliare Launan egeteſtement tee utde t ſuaiena- fre tulneätte neyraſen um nunudh eeten 99 ange ultt. kti vrinn it ſentunarn nus wrrunteſe aun ae ulrmünunr
7
(11,as 5 d W. KAllalh,
v uu 4 lgn 1 hn Tuht 8 7 m. N fan⸗ Hadium) drat 36 hen Re 4 fennen ddfcht yy⸗ 1 h f 48 54 5,A Wal 105 3un Unmn. u fmu aen, um. 8. Knta WM 1 hun lhian 8 un 1 n N ealen G M 5 Senn ai 1A A h. 40 Cpnenn mhlt
1 1