L4s ne— wnartetrtlon H alhe
Rtemeom 11 ue, „ Kperaredit te ia 1. 1p 1 ſ
1. M de ümale ing 22 d
alos Dnnig ld Aa. Wllluc Au N
domagitratue dodh. domagltrulh d ea
nadeti de
an quead I3 emittefoten Nar buslübchelem p meielgendumke 3u dimanere arducg eiie n ſchobinerptet 1. tansean d Caamräiantiſtitt 1us!, marediäpræcluſt as, tradidi, Ainde N 13 5, cratißimo ſocero 1an iſsime, retätus ſuſ it. tantalmiconſult i quandoqnonpig dnoremenönunqh un- nitotesvnumeſſ. rum(ocdicilorun E vocabulohuncm i. ſneñ. Archiepiſco On ceſſumiluudſacrq ne doPadneuio,Crc a io ſucceſſori viriſ Innt onæ cuſtodibus, 2 3 pera,& lummin 84¹ ditoris etdiſcpu ind oris Vrbnnd ind ring 5minus uris qua K axercituionesid 1 B pe diſcepund 1 4 cumproxinotc
—
PETRI
R EI R
E
97 0. 2
V R E CGCO N SV I.
1 C
Deciſio Lituanica Prima.
71 1 V I F.
De teſtamento eius, qui mortem ſibi conſciuit.
SVM MARIV M.
1 Teſtamentum, poſteaquam manus ſibi quis attu-
liſſet, rectè atq ordinè factum, valeat nec ne?
Qui iudicio carent, teſtamentũ condere iure pro-
hibentur: etiam pietatis cauſa.
3 Auguſtini Rotundi Prætoris C ilnenſis in iudi- cando verecundia atq; modeſtia.
4 Qui eſt Reſcripti conditor, idem eſſe debet inter- Hres.
5 Royzius cauſarum Lituanicarum auditor.
6 Multum intereſt, teſtari quus potuerit, an ſecun- dum leges teſtatus ſit.
7 Teſtamenti ordinatio maximè animi indicin exi- gt,
3 Ad ea, quæ animi iudicio fiunt: qui intellectu ca- rẽt, nulla Principis indulgentia idonei reddun- tur.
/ Impuberes neq Iadices eſſe, neque matrimonium contrabere indulgentia Principis poſſunt.
10 Matrimonium inter eos, qui mdiuiduæ vitæ pro- poſito non copulantur, confirmari nulla Pontifi- cis Maximi authoritate potest.
Ex lapidibus in commeantium perniciem ſine cau- ſa iactis, furor arguitur.& numer. 57.
12 Qui ſibi non pareit: multominus alij parcet.
13 Qul reliquias ſuas teſtamento in mare abij ci præci- pit: ea re impos mentis eſſe ereditur: niſi contra- rium probetur.
14 Qui mortem ſibi conſciſcunt, in ſterquilinio cum
canibus, communem babent ſepulturam. 1 Egrorus medico n obtemperans,ſuæ nõ eſſe men- tis quibuſdam creditur. 1 16 Cuàm plures eiuſdé rei eſſe cauſæ poſſunt, ei vnam certam aliquam tribuere, non eſt neceſſé.
17 Mortem ſibi conſciſcendi permultæ cauſa eſſe, atq innumerabiles poſſunt.
18 MNeronis exceſſus.
19 Cornelij Galli exceſſiu.
20 Liemij Macri exceſſus.
21 Dymni Macedonis exceſſus.
22 Quando bona metu pænæ mortem ſibi conſciſcen-
tium, fiſco mdicentur:& quando non.
23 RoyX reſponſum loanni Luthomiro Regio Luæ- ſtori Conſulenti, bona Foroliuienſis mortem ibi zrrogaſſe crediti, publicari ne deberent?
24 Quidam authore Marciano, vitæ tædio mortem fabi irrogant: in quibus Amphion.
25 Alij impatientia doloris vitam ſua manu finiunt: qui exitus Aiacis Telamonij fuit, ob prælatum ſibi in armis Achillis I lyſſem indignantis.
16 Dioxippus pudore victus, manus ſibꝛ attulit.
a Sæpe minus eſt conſtantiæ in rubore, quam in eul- ba.
28 Pomponius Atticus morbi impatientia, ine dia ſe extinxit.
☚
29 Gaius Proculeius Auguſti(æſaris familiaru in graui ſtomac hi dolore, Gypſo poto mortem ſibi conſciuit.
30 Calani Indi Philoſophi exceſſus.
31 Feſti exceſſus.
32 Scipionis exceſſus.
33 Caronis H ticenſis exceſſus...
34 Porcia(atonis filia, cognita Bruti mariti neee, candentium carbonum bauſtu ſe interemit.
35 Lucretia, vim à Sexto Tarquinio paſſa, dedecoris impatiens, ſua ſe manu occidit.
36 Curtij adoleſcentis Romani exceſſus.
37 PBbilenum(arthaginenſium exceſſus.
38 Themiſtoclis exceſſus.
39 Charondæ Lyrij exceſſus.
40 Maronis de Didone vanitas, Verusc; Didonis exceſſus.
4½ Vandaæ Polonorum Reginæ de quodam Theuto- num Regaulo Victoria,& Vtriuſq; exceſſiu.
42 Empedocles diumitatis aſfectatione, aut iattatio- ne potius quadam, in Ethnam inſiluit.
43 Cleombrotus adoleſcens, lecto Platonis Phædone, ſe in mare abiecit.
44 Marcus(ato, priuſquam mortem ſibi conſciret, his Platonis Phædonem perlegit.
45 Chryſippi& Aenonis voluntaria mors.
46 Cum multæ eſſe hominibus cauſæ, conſciſcendæ ſi- bi mortis poſsint, non debet Vna certa quædam præſumi..
4 7 Anuli geſtatio in muliere, non eſ certum cont ra- cli matrimonij argumentum.
48 Qui ſine cauſa mortem ſibi conſciſcere adgreſſuus eſt, prohibitus; non perpetrauit, puniri debet- cum num. ſeq.
49 Furioſt ſatis ipſô furore puniuntur.
50 Furioſt& impuberes fraudem capitalem admit- tere non poſſunt: qui manius fibi adſert, pateft.
51 Teſtamentum hocipſo, quod mortem ſibi quis con- ſcit, non infirmatur.
52 Lapides in vulgus iacere, non eſt argumentum fa- roris: niſi boc amplius more inſanorum illud fa- flum probetur. cum num. ſeq.& numer. 56.&
2.
53 Suee ui ſapiunt, iaciunt lapides..
54 Conſciſcere ſibi quis mortem, ex cauſa legibus Di- geſtor. probata, poteſt.
55 Lex admiſſum eorum vindicat, qui temerè manus ſibi adferunt(.
56 Cur ex præcepto reliquias ſuas in mare abijci iu- bentis, furoris ſumatur coniecturaꝰ
57 Temerarius lapidum iactus furorem arguit.& num. 11.
58 Non tam ex factis dictis ve, qudm ex faciendi di- cendi-ye cauſis, alienatio mentis deprebendi- rur.
B 59 Mortem
—— ——