EPISTOEA.

eſt,& qualibet coniuncto neceſsitudine morem gerere, pulchrum ducitur: auro autẽ Perueyſa po- muneribusq́;, quæ nõ ſunt expugnata ſudicia? quæ non labefactatæ leges? quod non tẽtior, aut ho- adulteratu iusc potentiorum vero authoritas, ne territiones dicam atq; minas, quibus ritas in indi · illi in foro, nõ legibus certare ſolent, cuius ius dicentis animum non flexit, non vicit ctſs. non perfregit adeundæ multorum inimicitiæ ſunt ius dicenti, qui legum voluntati, quam hominum libidini ſeruire malit, et fortem eum pręſtare anitmum atq; inuictum enene portet, quaſiq́; alterũ Herculem omnes fori ſuperare difficultates, quibus Chryſip- 8 88 47 pus fortè deterritus, cùm pri uatus ageret, interrogareturq́; quamobrẽ ad Rempub. eſe oporter. gerendã non accederet: reſpondiſſe fertur ene, ſi male, inquiens, geſſero, deos, ſibe- Cbyyhippus ne, homines mihiiratos reddam, atq; infenſos. Durius illud Themiſtoclis atque acer- ad gerendam bius, ſed quo ſimiliter difficultas in gerendo magiſtratu ſignificatur:nam, cùm quoſ⸗ 7— 7„ dam ambire magiſtratũ audiret, ſi duas mihi quiſquam, inquit, oſtenderet vVias, qua- Themishaelen rum ad inferos altera, altera adtribunal ducat: eam, quę ad inferos tendit, ingredi ſati- a gerẽdo ma- us putem. Quidam aiunt,& Demoſthenem ita à re forenſi abhorruiſſe, eius ſcilicet giſtratu ab- Periculorũ minimè ignarum, vt familiaribus ſuis dixiſſe memoretur, ſe, quamadtri- horruit. bunal in exilium potius iturũ, ſi alterutrum ei eligendum foret. Quorum ego ſenten- Demoſt he. tiã ſecutus, atq; authoritatem à iuris dicundi munere, arduo, difficili, ac impedito ſem- 2 8 perabhorrui, et ius docere, quam dicere, in ſchola interpretari, quam in foro reddere, ns exu Doctor deniq;, quam cognitor eſſe malui. Has mihi partes cùm elegiſſem, Bononia in terram Poloniã, dictionem tuam, Petri Gamrati antiſtitis ampliſsimi vocatu veni: nam in Hiſpaniam ad meos Gallorum arma reditũpræcluſerant, nouemq́ annis artẽ boni& æqui Polonæ iuuentuti Cracouiæ tradidi,& inde Viennã loanne Lago iuriſ- conſulto authore aà Ferdinando Cæſare ſacratiſsimo, ſocero tuo, ad idem docendi mu- nus accitus, à te, Rex optime atqʒ clementiſsime, retẽtus ſum, me tibi regiæq́; tuæ da- re operã voluiſti, et quem ius dicentem in tanta luriſconſultorũ Polonorum, doctibi- morum quidem illorum, copia conſulere quandoq; non piguiſſet, optimi ſcilicet atq; ſanctiſsimi Sigiſmundi, patris, qui hoc honore me nõnunquam erat dignatus, autho- ritatem ſequutũ, me inter fori Palatini cognitores vnum eſſe iuſsiſti. Adſedi Samueli Maceouio Cracouienſium antiſtiti, ſacrorum Codicillorum& Epiſtolar. Magiſtro, à fori cancellis nouo magis, quàm probo vocabulo hunc magiſtratum Cancellarium vocant,& mox loanni Prærenbio, Gneſneñ. Archiepiſcopo, ſenatus ſecundum te Optimatiumq́; Principi, poſt Maceouij exceſſum illud ſacrorum codicillorum& epi- ſtolar. magiſteriũ obeunti. et nunc Philippo Padneuio, Cracouieñ. Pontifici, noſtręq́; xtatis Catoni, eius in ſummo hoc magiſterio ſucceſſori, viris tribus maximis atq; reli- gioſiſsimis vigilantiſsimisq́; Reipub. Polonæ cuſtodibus,& propugnatoribus ſtre- nuis. Maceouio fidelis Martini Cromeri opera,& ſumma integritas præſto fuit. Præ- renbio et Padneuio Stanifſlai Carncouij, auditoris et diſcipuli mei, conſumatiſsimum ſtudium, et ſæpe Auguſtini Rotundi, prætoris Vrbani, induſtria ſingularis& erudi⸗ tio, hominum, vt eſt de Sulpitio dictum, nõ minus iuris, quàm iuſtitiæ conſultorũ, ad leuandũ fori laborẽ acceſsit. Inter has fori exercitationes id mihi videor conſecutus, vt eorum, quę cum doctiſsimis illis viris ſępe diſceptando didiciſſem: mandare literis aliquid et poſteritati tradere auderẽ. Igitur cum proximo tẽpore Ioanni Domanouio Samogitiæ Antiſtiti,& Staniſlao Narcuſio, viris optimis atq; prudentiſsimis, in req́; forenſi per omnẽ ætatem verſatis cauſarũ Lituanicarũ tertius cognitor acceſsiſſem, ne nullũ operarũ noſtrarum forenſium extaret monumentũ, quæ in noſtrã cognitionẽ inciderunt, definitaq́; a nobis ſunt, pauca quædã mihi delegi, quæ tuo nomine aut nu⸗ mine potius munita atq; defenſa in publicũ emitterem, tuta ſic à reprehenſorũ licen- tia futura, nefas omnibus exiſtimaturis, quę tibi nũcupata eſſent, ea ſcripto violare aut verbo. Quæ porrò, ne nuda in hominum manus venirent, quantum ei rei ſucciſiuis horis vacare potui, cõmentarijs fuſiorib. exornaui. Cupio maieſtati tuæ laborẽ hunc meum ſtudiumq́; probari, quod ſi per animi tui clementiam fuero conſecutus, cætera huius argumenti perſequar, vt quicquid in hoctoto Auguſto tribunali, te quidem principe, nobis autem diſceptatorib. de iure reſponſum eſt, literis à me conſignatum, cum nominis tui memoria ad poſteritatẽ tranſmittatur. Vale, hoſtium Chriſti et tuor- victor. Vilna. KL. Sextilib. ſacratiſsimo natali tuo. Anno à Chriſto Deo Seruatote

noſtro nato, Secundo& Sexageſimo ſupra Milleſimum& quingenteſimum.

Tlumn Tſesache nu itnui bane N Aughnine aunpvt Luickkin nner Nyyzum s Nuby

) Vyud

L

* Mewnar.

hoſh culläne

u Erl 1 4 6

t Luiſben z Lurtla 7:ea FiEhl ſn

4 Luw,

Gaunane

4 r A ee Worte 4 LLdan A mäuen 9„]

fibi eu, lena en Alj gss, Ananat nu id r Nhe. un Dun ſibin a Taum lMnan Lerihan hae dape numx fumann h et. ſien„ ¹ b0 4 ne u

amel

1KIIN-

e aubs dum iüts, 4 n

hia nec⸗

etctu u, lPfenn9 adt nuhng.

3 untſe debet

len/1 M. 1

ALunarnn uditor. ninfuyeuern ,47 Aähx,.

atuncnaum zudic tundinun guuntele th Nart uonen 1

Haurntrtue matru lulgeruenyu 2 ſun ttef eln, rtuulduæ Nu Kantunanmunnula! thoriten vmmeunnyermeem/ argultn F tumer. 7 Nt. Multhnnus Äharcet kt tomaninnaechie nentge ennatar: ui 6 unlalum n ſanaln vmuin, una Alnnnus ueniner Mn-,

.„ 1½ 4 ſeleesae Ant, rn

lefp„ Whmedt nece

ales. Mgrts