d 5 r. natſomni Sggl dari prudentian. M „ Pddentlah 2 2W islegbu auu 52 89 edeber quodii T. itrumenamodl n giboscoſſequet„tige „noncdlolto pr 7 fn Poſsit, vtatom Ermn cognuulegibus Plcha omprehenalunt elian ferationemnaturz Sut es ignemcalface 2 n ſæpe, rebusital Adläe iiuſtänoafuillet k⸗un⸗ leſcere&interirt ügf es ſuperior atzsl i ch 38, abtoget anti An

Nusvaretur eſl

6

bſtitutis, vtlunt un⁶8 us ſibiadlerrem 20 jus, quodcunch m 1 perdendotum 21 5 t. ita vindicalle, d ellet, abſcilam! ran umandamptfaci 18. M

1 anti licerech 4 t necem talibus 4 119)” Xita natufa rept 5 putem quil 42 ita vitam daied waccili in plt 89 ꝛegill virufjs 3 ninaegillet 7 erüäperſtingt 9 1110! 4 niotũ vil 41 goies usern en 67 n. ddiscetſ T i duntut,g llcul a 9 9 tealle S4 romitt 4 9 hu, vlu well

————

ſtem. Latinis hoc amplius prędari graſſariq́; viaperta ac rapto viuere, patrio inſtituto—αM

EPISTOLTA.

puſdam articulis à nonnullis gentibus certo quodam ipſarum inſtituto repudiatũ eſt,

quod in furto apparet, quod admiſſum nullæ, quas ſciam, leges, quàm veſtræ grauius Leges Polo- coercent, ob leuiſsimas ſæpe res ſubreptas,& quæ contemni poſsint, laquei pœna cõ-"icæ omniten, ſtituta, delinquentibus ſupplicij genus non ſupplicium obtentu natalium fruſtra Sau iimeee deprecantibus. At Tauros, Scythas, furta imputa relinquere, Herodotus in Melpo- Tinee an 8 mene author eſt. Sed, ne barbarorũ exemplum quis eleuet, veteres Aegyptios, quo- Apud Tau- rum inartibus reperiendis ſolertia, rerumq́ʒ optimarũ cognitione ſagacitas celebra- ros, Scythas, tur, idem obſeruaſſe, Ariſtonem luriſconſultum ſcribere, Aulus Gellius lib. xi. noctiũ furta ſunt Atticarũ cap.xviij.refert, nullum quippe apud eos furti crimen eſſe. Apud Lacedæ- ¹mpunita.

.. Aegyptijs monios verò ſobriam gentem atq; acrem, furandi induſtria, vt author eſt enophon 27J577, 9

lib. de Cyri minoris expeditione. iiij.& eo, quem de Repub. Lacedæmoniorũ ſcri- men non efl.

pſit, nõ modò, impunitatem reperit, ſed laudem etiam promeruit. Enimuerò, quod in Lacedæmo- furto deprehenſos loris cædi Lycurgus iuſsit, ea re ſtultitiam caſtigari parum caute nij furari in attente q; furantis, non autem furtum puniri, idem Xenophon ait, quippe cuius nullã laude ponnt. Lycurgo pœnam eſſe conſtitutam, pleraque hiſtoriarefert, in edulijs quidem hoc,

ijsq́; rebus, quę in vniuerſum ad leuandam famem pertinent, comprobatum eſt: Nam furtis luxuriam alere, ſumptumq́; præbere libidini, ius non fuit. Voluit enim Lycur-

gus hoc veluti domeſtico tyrocinio acuere ſpartanam iuuentutem ad fallendum ho- , 75 7apls licuit, quod Nomanus ille Vergilianus libro Aeneidos. ix. cùm molliciem Troianis viuere ſoliti. exprobraturus, moremſuæ gentis iactat, his verbis declarat.

Caniciem inquiens, galea premimus ſemperq; recenter Conuectare iuuat prædas:& viuere rapto-

Idem quoq; euenit in cæde, quod crimen quanquam& diuinis& humanis legibus Homicidas ſemper capitale habitum eſt, non erubuerunt olim Romani modici æris multa vindi- Priſci Roma-

ni pecunia

care: quæ poſtea lex meritò antiquata eſt, eam tamen inſequuta 1 iori 1 quæ p q ſt, q ætate a maioribus tuis neiarahe,

Reipub. Polonæ moderatoribus inter ſuas leges eſſe relatã, mirari magis licet, quàm idemq; poſle⸗ laudare, quippe qui nõ, vt illi veteres Romani, diuinarũ legum præcepta ignorauere. à Polonæ rei- niſi quòd, vt ſuam hominibus, ne dicam Deo immortali, ſeueritatem comprobarent: pub. modera- annui carceris pœnam adiecère, quaſi non ſatius fuiſſet, lege diuina, vt ſcripta erat, vti, toribus vſur- quãm nouam ſancire,& enim ſiue mitior, ſiue acerbior, quod quoſdam audio dicere, 7⁴ενι⁸

annui carceris, quàm extremi ſupplicij pœna eſt, vtraque re peccari ab eius legis la-

toribus palãm eſt, tanquam qui aliud cædis ſupplicium quam Deus, per æmulati-

onem conſtituiſſent, clementia cum Deo, aut ſeueritate certare voluiſſe videantur,

quod pluſquam nefarium eſt. Sed quia, qui talem legem condidère, quæ cędis erimẽ

ære coërcet, habuerunt, quos imitarentur: ipſos interim miſſos faciamus, nam& nõ

deeſſe eis ſcimus, quibus ſuam illã inſolentem Deoq́; repugnantem ſanctionem prę-

fractè tueantur. Aliã itaq; proponamus, quæ tam abſurda eſt, vt nulla ratione, quæ ex-

cogitari cuiuſquam ingenio queat, vindicari ab iniquitate poteſt, vim illatam contra- Vim vi re- ria vi defendere, niarlaune manu propulſare, vt Iulius Paulus lib. ix. Digeſt. Ad le- pellere licet. gem Aquiliam capite xlv. ſcribit, omnes leges& omnia iura permittunt, quod& na-

turali& ciuili rationi congruit, hoc quidem apud cæteras gentes: in Polonia verò di- 2, Poloni⸗ cione tua maior. tuor. legibus ſi quis adgreſſorẽ, dum nec euadere fuga, nec ſe loco tu- multatur, eri, aut quoquo modo vim declinare poteſt, tutelæ ſuæ cauſa fortè occiderit, pecunia qui ſe defen-

bene ſanè magna multatur, tanquam ea vna in re haud mediocriter deliquerit, quòd dendo homi- Sicario iugulũ non præbuit. cuius legis cùm nulla non idonea modò aut tolerabilis,*0 2eeiei ſed ne friuola quidẽ ratio reperiri poſsit, quid iſti, quæſo, reſpondeant, qui ratione na- turali omniũ prudentiũ placita quaſi pugillo putant comprehendi, legumq́; cogniti- onem ei, qui iuriſdictioni præeſt, negant eſſe neceſſariã? id tantùm, quod ratio dictat, ſequi iuſſo? pleraq; enim eſſe, vt ſuprà conſtitit, quxæ ſeruare hodie in foro iuſdicentẽ oportet, vt pote legibus ſuę ciuitatis cauta, quæ tamen rationi naturali non modònõ congruunt, ſed aduerſantur etiã at repugnant, eum itaq́;, qui in magiſtratu eſt, legũ, quibus populus, cui ius dicturus eſt, viuit, habere notitiã oportère, plusq́; manifeſtũ

eſt. Legũ peritiæ hoc amplius atq́; cognitioni conſtantiã adiungere animi exigimus: Nam bonum eſſe virum iudicẽ, neceſſe eſt, mentemq́; adferre ad tribunal atq; propo- ſitũab legũ pręſcripto nunq́; diſcedendi, non odio, nonamore, non ſordibus, non eti-

am metu, aut potentiorum territionibus, quibus rebus ius dicentium religio tentata Iudicum eor-

atque adeò victa ſæpe ceſsit, quodq́; minimè bonum atque æquũ fuir, pro iure reddi- ruptela.

tum eſt. Nam& inimico, iuris authoritate nocere, vt ſunt hodie ingenia, iucundum

eſt,&

Tudex P eſſe debeat.