Im dicai eſpici ta pr biciebat merita prin ononpoterat penden, 1 nolcere ennchn 10. 389. in noufs. MIa- cc. in qu 'un quarta parte, de 7. vbietiam reſpondet ppellationem reducere m in quo erat tempore rocedit in diftinitiua, latum bene appellatü⸗ ſaprincipali ad udtẽ in l ita demum, C. de
gatio moræ, quianon ,& geminatione mo muniter Doctores in etus in tracta. de ver- .& ita cenſuit dena- eni Ferrerij& Man- Im.
IV M.
bo ab interlocutorisf t redigantur ſtauxde
rig appelletäumſttuſim
cauſe grauanin.
ſi vuance ehud kafut,
uum cun verbul pelit ·
tionem licitum. Lab interlocutorih ſon m ne, ſed ctumm de uure canon
i,& cppelitioij ). uacequpuruu- e quim iiinm n 7* cundum uns: qus
tenoſta
lequ⸗
DECISIO VI. 14
HAequiparatio de caſu ad caſum, vt valeat, quæ requiran- tur.
10 Caſus qui æquiparantur à lege antiqua, ſex noua diſpo- nens in vno, non cenſetur diſpoſuiſſe in alio, niſi in ca ſibus, in quibus à iure antiquo facta fuit æquipara- tio.
à Statutum vnum generale limitatur per aliud ſpeciale.
dECISIO VI.
Appellari ab interlocutoria an debeat in ſcri- ptis,& appellans viua voce, ſi cauſas grauami- nis in ſcedula propoſuerit, an cenſeatur appel- laſſe in ſcriptis.
Ecreto Ducali poſito Shſub titulo, ſufficit appel- d lanti apud acta,& c. caue- ſtur, appellantem ab inter locutoria debere in ſcri- ptis appellare,& cauſam, ſeu cauſas grauaminis in appellatione inſerere, prolata interlocutoria aiudice ordinario, procurator ſuccumben- tis Senatum viua voce appellauit, producẽ- do ſcedulam, continentem cauſas grauami- nis tantum,& non appellationem aliquam. Quæſitum fuit t an dici poſsit legitime in ſcriptis appellatum fuiſſe? Et videbatur di-⸗ cendum, quòd ſic, ex gl. in c. cordi. in verbo, Appellandũ, de appellatio. in 6. dũ exponit illud participiũ, Appellandũ, verbo, ſubiũ- gens quod etiã facto poteſt appellari, quam gl. Geminia.ibi dicit adduci in contrariũ, ad demonſtrandum, quòd etiã ſine ſcriptis po- teſt verbo& facto aꝑpellari:& licet idẽ Ge/ minia.ibi dicat eandem glo. ſoluere contra- rium, attamen ego aliquam ſolutionem non video ipſius gloſæ, nec etiam Geminiani, concorcdat nihilominus gloſa in l.. ff. de ap- pellatio.& in l.z. in glo. 2. in fi. ff. de appella. recipien.quæ vult, quòd ab interlocutoria de iure ciuili poſsit appellari ſine ſcriptis: Bal.in l. eos. õ. ſi autem. in principio. C. de ap- pellatio.quos refert& ſequitur Ange. Aret. inl. 1.§. fina. colum.. ff. de appellat. vbi alle- gat Ange. ita tenere inl. litigatoribus. C. de appellatio. huc ſpectat, quod dicit Fel. in c⸗ quoniam contra. colum. 6. circa medium, de a probat. t quòd id, quod debet fieri in ſcri- ptis, ſi fiat apud acta viua voce, tenet:l. 1.9. fl. cum lege ſequenti.ff.de appellatio.
Nec obſtare videtur tex. in d. c. cordi. quia non dicit, quòd ſit appellandum in ſcri- ptis, ſed quòd cauſas grauaminis in ſcriptis
aſsignare deproperet:& ſic ſufficiat cauſas grauaminis in ſcriptis allegare, prout fa- Kum fuit incaſu noſtro:& illam gloſam vi-
detur ſequi Ioan. And. ibi in addi. Ego hanc opinionem muniebam infraſcripto argu- mento, apud me ſatis vrgenti. Nam libellus hodie, ſicut appellatio ab interlocutoria, de- bet dari in ſcriptis, authen. offeratur. C. dde litis conteſtatio. glo. in l. 1. in verbo, Edere. ff. de edendo.& ibi Barto.& communiter Docto.Fel.in c. primo. numer. 5. de libelli
3 Oblatio. Sed t ſi fiat verbalis petitio in actis,
& actor Inſtrumentum producat, huiuſmo- di productio eum verbali petitione habet vim libelli,& ſufficit, vt concludit Iaſon li- mitando dictam authen. offeratur. in d. I. 1. numer. Il. ff.de edend. poſt Specula.& Bald. per eum allegatos: ergo idem dicendum eſt de appellatione ab interlocutoria, ſi fiat vi- ua voce apud acta,& appellans ſtatim pro- ducat in ſcriptis cauſas grauaminis, argu- mento nota. per glo. finalem inl. ſi quis ſer- uo perſuaſerit. C. de furtis. Et hanc opinio- nem, quòd ſufficiat vna die appellare ab in- terlocutoria,& alia cauſas grauaminis ſepa- ratim in ſcriptis exprimere, dummodo in- tra tempora appellandi proponantur, tenet expreſſe Bald. in l. 2. circa finem. verſicu. v- num quæro. C. de epiſco. audien. quem re- fert& ſequitur Alexand. inl. quicquid ad-⸗ ſtringendæ. colum. 2. verſicu.& ex hac le- ctura. ff. de verborum obliga. Iaſon. in d,. l..
4 numer. 10. ff. de eden. vbi f arguit de libello
ad appellationem ab interlocutoria: quod argumentum facit etiam Barto. in d. l.3. nu- mer. 4. de appellatio. recipien. his accedunt quæ ſcribit Philippus Franc. in c. vt debi-
tus. nume. 17.& ſequen. de appellatio. quòd
ſiiudex vno die recuſatur ſine cauſa, poteſt alio die inſeri cauſa,& multò magis hoc pro- cedere deberet in hac patria, in qua ex for⸗ ma decretorum in omni cauſa, tam in pri- ma inſtantia, quàm appellationis procedi- tur, ſummarieè, ſimpliciter,& de plano, ſine ſtrepitu,& figura iudicij, ſolaq́; facti veri- tate inſpecta, quo caſu poteſt appellari ab interlocutoria ſine ſcriptis, ſed verbo, vel facto, cum per talem clauſulam ſit ſublata o- mnis ſolemnitas à iure poſitiuo introducta, vt latẽ probauimus ſupra deciſio..& in ter⸗ minis noſtris ita limitat Philippus Franc. in cap.vt debitus. nume. I7.& 18, de appel. poſt Ang. conſi. 217.
In contrarium verò videtur tex.in dicto c.cordi. iuncta glo. in verbo, Interlocutoria,
5vbi expreſse dicit, t quòd appellans ab inter-
locutaria, debet in ſcriptis appellare:& ibi Innocen.in principio: Geminia. in vltimo notab.& colum.penulti. in principio: Phi- lip. Franc. numero. 3.& 10. poſt Ange.
A in 1.2