—

2—— 2₰ 4 7

——

—

8.ENAITIVS PEDEMONIAMNI

in vltima parte, ſextæ partis principalis, fa- ciunt dicta Aretin. inl. ſi is ad quem. colum. rima.in fine. verſicu. tu aduerte. ff. de ac- 10 quirenda hæreditate. vbi dicit, t quòd ſi iu⸗ dex admittit aliquid ſub iſta conditione, Si & in quantum de iure debeo, iſta conditio operatur, quòd actus eſt ipſo iure nullus, ſi de iure non deberet admitti, ſed in caſu no- ſtro cauſa fuit omnino irrationabilis, quia nullum fuit illatum grauamen, vt euentus demonſtrauit, ſecundum Specul. in titu. de appella. õ.2. nume. 26. 27.& 29. ergo non erat admittenda, nec recipienda appellatio, c. cũ noſtra. c. cum ceſſante. de appel. Maran. de ordi. iudic. in ſexta par. in ſecundo actu. nu. 336. Brunus latè conſi.54. nu. I. Abbas conſi. 38. colu.fin. verſi. allego& aliam cauſam. vo- m1 lum. I. f quo fit, vt clauſula irritatiua adiecta huiuſmodi conditionali receptioni appella- tionis, debeat tanquam acceſſoria regulari ſecundum naturam principalis diſpolitio- nis,& non operatur effectum ante euentum conditionis, tex. eſt expreſſus in clem. I. ver- ſicu. quia decretum.& ibi glo.& Cardin. in ſeptimo nota.& in prima oppoſitio. de con- ceſsio. præben. Alex. latè conſi.ↄ7. col. 2. nu- mer.5. volu. 5. vbi loquitur in maioribus ter- minis, Staphi. de literis gratiæ, in prælud. colum.S. nume.I7. ita ſentit Roma.in termi⸗ nis clauſulæ irritatiuæ. conſi. 330. colum. 4. verli.ſed certè.& ſequen.Fel.in c.z. colum. 5. verſic.contrarium. de conſtitutio.& in d. c. cæterùm. num. 19. de Reſcrip. qui licet videa tur dubitare, quando conditio eſſet tacita, attamen in conditione expreſſa videtur cõ- currere cũ opinione Romani:& ſicut prin- cipalis diſpoſitio non ligat ignorantem, ita nec clauſula irritatiua acceſſoria, Pariſ. conſi. 8z. numer. 14.& ſequen. volum. 4. Et hanc opinionem puto veriſsimam, f alioqui reſcriptum contineret repugnantiam, ſcili- cet, quòd appellatio propter illam clauſu- lam, Quatenus iuris ſit, non cenſeretur ad- miſſa, tanquam ex cauſa irrationabili,& ſic non fuiſſet ſuſpenſa iuriſdictio iudicis à quo: d. c.non ſolum.& tamen propter clauſulam irritatiuam cenſeretur ſuſpenſa contral. vbi repugnantia. ff. de reg. iuris.& c. ſolicitudi- nem. de appella. Bart. in. fina.§. item quæſi- tum. nume. 4.& 5. ff. de condict. indeb. Soci. conſi. 150. num. 29. vnde quemadmodum in Principali diſpoſitione Princeps ſe confor- mauit diſpoſitioni iuris, quòd veluti certum non annullabat geſta primi iudicis ante in⸗ hibitionem canonicam, ſic per clauſulam ir⸗ ritatiuam non videtur velle reuocare legi- time geſta ante inhibitionem. Facit tex. ſin-

ularis in d. c. audita, vbi glo.& Abbas colu, prima.& fin. vbi clauſula, Reuocetis in irri- tum, non irritat geſta legitimè ante præſen- tationem literarum:& ſequitur Roma. conſ. 354. colum. I. verſic. ſed ad hoc reſpondetur. & ſic non obſtant, quæ ſcribit idem Abbas in d. c. audita. num. 13. de reſtit.ſpoliat. quia lo- quitur, quando ſimpliciter,& ex certa ſcien- tia ſummus Pontifex irritum decernebat, & inane quicquid ſecùs dictum fuiſſet, ſe- cùs, quando clauſula decreti fuiſſet appoſita diſpoſitioni conditionali:& ita loquuntur iura per eum allegata, maximè tex. in clem⸗ prima, de conceſs. præben.& quod ſcribit Fel. in c. dilectus. el ſecundo. colum. fina. verſic. limita primò.& verſicu. limita tertiò- de Reſcriptis. Non obſtat, quod coram Se- natu fuerit reſponſum dictis poſitionibus, quia talis reſponſio reſpiciebat merita prin- cipalis negotij, de quo non poterat, penden- te appellatione, cognoſcere Senatus, d. c.vt debitus. Rota d. deciſio. 389. in nouis. Ma- ran. latè de ordine iudic. in quarta parte, di⸗ ſtinct. 6. nume. 16.& 17. vbi etiam reſpondet ad id, quod dicitur, appellationem reducere cauſam ad eum ſtatum, in quo erat tempore appellationis, quia procedit in diffinitiua, vel ſi fuerat pronunciatum bene appellatũ, & ſic deuoluta ſit cauſa principalis ad iudicẽ ad quem, allegat Bart. in l. ita demum. C, de procurato.

Non obſtat purgatio moræ, quia non procedit ſtante decreto,& geminatione mo ræ, vt concludunt communiter Dodtores in dicta l. ſiinſulam. Corſetus in tracta. de ver- bis geminatis. nume. 22.& ita cenſuit Sena- tus in cauſa domini Sereni Ferrerij,& Man- fredi Iuſsianæ Cunienſium.

SVNMARIVM.

☛

Appellare an legitime liceat verbo ab interlocutoria, ſf cauſæ grauaminis in ſcriptis redigantur, ſtante de- creto, quòd ab interlocutoria appellandum ſit in ſcri ptis,& in ea inſerantur cauſæ grauaminis.

2Quod in ſcriptisfieri debet, ſi vina voce apad acta fiat, tenet. 4

s Inſtrumentum in actis productum cum verbali petitio. ne, habet vim libelli.

4 Arguere à libello ad appellationem licitum eſ.

s Appell andum in ſcriptis eſt ab interlocutoria, non mo- dõò ex decreti diſpoſitione, ſed etiam de iure canoni- co& ciuili.

6 Appellatio ab interlocutoria,& appellatio interpoſita ex interualloà diffinitiua, æquiparantur.

7 Vitium formæ potentius eſt, quàm vitium materiæ.

8 Sloſa intelligenda eſt ſecundum iura, quæ alle-

gat.

Aequi-

——I—ſſſͤö—ö—ͤö——&ͤͤöoööͤöͤö181—1n

V

V

N hcror W ruypels LA Tauroengrontat aleertery gdecrato Ieeia ceeppel tetin cntwenem c⸗ wanm Arhlato Wmen ndopüi Gon ypelnmiultid endimaaullt agee nyehcöcegyelnan ägapü pelncä, tumnttädäemtean Bnnattercdochi tannin gadet rietätidzpalat müttenimgd atni 5 weldemdn goſ Se daſlt gutb

agoc

an 1 ea. 4 4 Unäcir

Khta

tnrit tenrte aaan ütlRapg ditau

ä ent; d

—