Autum,

„ludi cia lvl acuo

lteriora proc

cedat, b Ante diffin

Imtlu Jor m appell lationis el it Vera, c. interpoli

uod tamen i intelli

ge us appellationis: ſe- m, Vtappell- tio tan⸗

tin, quia tunc ſufti abilem„Dec. inc. vt io nota. de appel.& ſiprobata foret, re vt debitus. I c. pa⸗ leciſio. 41. ſi appel- inakeinde, llat. Angel inl per ppel. Kam quoad binterlocutoria de- im requiſita, dequi- at debitus. col.ld.& lemonſtrabit, anat⸗ che„Ro ta deciſa8). arai leius qui col- Ittext. in d. c audi⸗ ncalu noſtro nulla icno ii necnon non ſolum.& Mas t. zuner wehe der eum allegatos. pella tqu Iæl cllio.2 tionis fuit iniu ſh uit ſuſpenſa luril- geſta fuerunt com

85 676 decillo. 442.

iin.& cccum ap-

u. Peruſi. in ca. [in cupeted. deappellat. quam Onx. c0l. SF.inprine Vatio. pax(conll. volum 4. Guid.ha

at. qaltnnum g.

DECI8 inc. anteriorum. nume. 4. ſecunda quæſt. 6.

& in c. appellationem. nume. 4. eadem cau- ſa, Ange. conſil. 17. colum. z. circa fin. verſic. dicet quis. Bart. in d. I. eius qui. quinimo& geſta poſt inhibitionem nõ legitimè factam tenerent: Fel. in c. dilectus. 2. numer. 14. de Reſcript. Maran. de ordi.iudic.in 6. parte. de appella. nume. 196.& 197. Vitali. in d. tracta. clauſularum, in clauſula, nil nouari. nu. 3.& ſequen. Rota d. deciſio. 389. nec ſufficeret ad reuocandum attentata poſt appellatio- nem, quòd iudexà quo ſciuiſſet, iudicem ad quem incepiſſe cognoſcere de veritate appellationis, d. c. audita. de reſtitut. ſpoliat. quod ad hoc allegat Peruſi. in d. c. non ſo- lum. 9. ſinali. colu. penult.in princip. Nam li- cet regulariter in quacunque appellatione ſuſpendatur iuriſdictio primi iudicis, d. 1. t. ff. nil noua. appella. penden. d. c. ſuper eo. Pe ruſi. in c. confuluit.2. col. 2. de appell. tamen hæc pendent à futuro euentu: vt concludit idem Peruſi. in d. cap. ſuper eo. colum. 3. in principio, poſt glo. in d. c. non ſolum. in ver- bo, Ante ſententiam.& faciũt cumulata per Tmaquel. de retract.§. 4. glo 3. in principio. adeò t quòd ſicauſa appellationis non iuſtifi- catur, nunquam attentata poſt appellatio- nem ab interlocutoria,& ante inhibitionẽ,

legitime facta reuocantur: Barto. in d. l. eius qui.nu.S.& Peruſi. in d. c. non ſolum. 5. fina. colum. penult. vbi declarat dictam deciſio- nem Rotæ 330. in nouis, in contrarium al- legatã.& ratio eſt, vt ſupra dictum fuit, quia appellatio manifeſtè fruola ‚vtpote irratio- nabilis,& ſine vera& legitima cauſa, nun- quam ſuſpẽdit iuriſdictionem iudicis à quo, c. cum appellation:bus.& ibi Peruſ.in prin- cip. de appellatio. in 6.& concludit Pariſius poſt alios per eum relatos in d. conſi. 49. nu⸗ mero 21. volum. 4. Peruſi. in d. c.vt debitus. colum. 2. verſicul. ſeptimò nota.& colum. 10. Ad hoc facit etiam doctrina Bartol. in 1. Chirographiis. õ. ab eo. numero ſecundo. ff. de adminiſt.tuto. vbi dicit, quòd facta con- tra appellationem appellatione pendente,

tunc reuocantur, ſi ipſe appellans obtinuit, alias ſecus.

Non obſtat, quod dicit Peruſi. in d. c. vt debitus. colum. 2. verſi. ſextò nota. quòd iu- dex à quo reaſſumit cauſam principalem in eo ſtatu, in quo erat tempore appellationis, quia debet intelligi, niſi proceſſerit ad vlte⸗ riora, pendente appellatione ante inhibitio- nem canonicæ factam, quod facere poterat d. cap. non ſolum. õ. fina.& ibi idem Peruſi. colum. 10.

Non obſtat c.vt noſtrum. de appellat. quia

LO V. 13

multis modis reſpõderi poteſt. Primò, quòd in caſu noſtro appellatio non fuit ſimplici- ter recepta, ſed cum clauſula, Si& Quatenus iuris eſſet, alias non:& ſic relatiua ad diſpo- ſitionemuris,& conſequenter ad d. cap. vt debitus. codem titulo. vbi Peruſi. colu. 184. Ange. d. conſi. 217. colum. 2. Secundò quia in caſu noſtro non fuit facta receptio,& cõ⸗ miſsio negotij principalis, ſed tantum appel lationis, quo caſu non fuit deuoluta iuriſdi- ctio cauſæ principalis ad iudicem appella⸗ tionis, niſi appellatione iuſtificata,& ſic pronunciato bene appellatum,& malẽè pro- ceſſum, d. cap. vt debitus. cap. cum in eccle- ſia. de appellationi. Rota d. deciſio. 389. in nouis. Peruſi. in d. cap. vt debitus. colum. 19.& 20. verſicul. vltimo, pro intelligen- tia.

Non obſtat clauſula irritatiua, quæ etiam ignorantes afficere dicitur, dicto c. dadum. &c. penult, de præben. in 6. cum ſimilibus, quia hæc iura procedunt, quando claufula irritatiua eſt appoſita in diſputatione pura, & non pendente ex futuro euentu, nos au- tem ſumus in diſputatione cõditionali, quia appellatio non fuit admiſſa, ſiue recepta, niſiſi& quatenus iuris eſſet iqug dictiones, Si& Quatenus,& alię ſimiles diſpoſitionẽ conditionalem faciunt: Bart. in l.]. numer. 7. & 20. ffxde condit.& demonſtra. Alexandr. conſi. z27. nume. 4. volum. 7. Afflictus in ru⸗ brica de vaſal. decrepitæ æta. colum. 8. ver- ſicu. ſed ponamus. Decius conſi. 107. col. fi. Vitali. in tracta. clauſula. cap. 5.6.& 8. Idem, ſidictum eſſet, Et prout iuris fuerit, quia ta- lia verba inducũt diſpoſitionem limitatam, Dec. conſi. 436. numer. 4.& 5.& huiuſmodi verba adiecta in admiſsione, ſeu receptio- ne appelationis ſunt vtilia, quia ſi non ad⸗ mittenda, ſeu recipienda fuiſſet appellatio, poterat iudex, à quo fuerat appellatum, perſeuerare in iuriſdictione ſua: ita expreſ- ſè dicit Bald. in repetitio. l. edita. colum. mi- hi vigeſima, verſicul. item dubitatur ſi iu- dex. C. de edendo. Ange. d. conſil. 217.& Bald. refert,& ſequitur Roma. conſi. 501. colum. 2. Peruſi. in c. ſæpe. in ſecundo no- tab.de appellationibus. Rel.in cap. cum con- tingat. numero decimotertio. ff. de offic. de- lega. vbi expreſſè dicit, quòd illa clauſula o- peratur, quòd ſi cauſa appellationis eſt ratio nabilis, cenſetur admiſſa, ſecùs, ſi irrationabi- lis: Decius in cap. oblatæ. in ſecundo nota. verſicu.& ſi iudex admittit. de appellatio- nibus: Ruinus conſi. ci. numer. 27. volum. 5. Soci. Iun. conſi. 18. numer. 16. volu. I. Ma⸗ ran, de ordi. iud, in§. ſecũdus actus. nu. 200.

C. in vl⸗