tia m.
Mrnn-
en= ra
0d in. L Eri,
LIesha-
id alro
I ſeynt: itel a ſti⸗
⸗
zuit ge he-
IE lici
rich 2 all-
rets lidei opt** tho
n IllsS
— 4
ca
1e
OE CVMENICO. 36
exercitatiores, quam ſimt multi Epiſcoporũ. Fac ita eſſe, nunquid ideò tollemus ordinẽ ex rebus?& non illud ſtudebimus potius vt in eligendis Epiſcopis Pauli præſcriptum, Cano- numq; decreta ſeruentur? Reperiuntur etiam de populo priuati multi, quibus maior ineſt juriſprudentia, quam nõnullis ex his, qui cum poteſtate verſantur, ſiue Regibus, ſiue Princi- pibus, ſiue Iudicibus, fiue quibuſcunq; tandẽ aliis, quibus iuris dicendi poteſtas eſt permiſſa, num igitur tu, quia cautus& prudens tibi videris, ac præ cæteris Iuriſconfiltus, Regem aut Principem de ſuo ſolio deturbabis? ac tibi ipſi dicendi iuris auctoritatem à nemine cõceſſam vſurpabis? Potéſtne cogitari vel dici quicquam abſurdius,& ad ſeditionem in populo cõtra legitimam poteſtatem excitandam aptius? Habet autem, vt ne ſis neſcius, ſuos etiam Prin- cĩpes Ecclena, de quibus per Prophetã dictũ eſt: Conſtitues eos Principes ſuper omnẽ ter- ram. Hos, inquit Clemens Romanus, Principes vobis,& Reges, præeſſe putate, ac tributa, ſicut Regibus pendite, à vobis enim& ipſos& familiares ipſorũ ali oportet, quéadmodum Samuèl præcepit populo de Rege,& Moſes de Sacerdotibus in Leuitico, ſic& nos vobis de Fpiſcopis præcipimus. Nam fi ibi multitudo pro rata portione tantò Regi munera præ- ſtabat, quantò magis& nunc Epiſcopus accipere debet à nobis, quæ ſunt à Deo ſibi conſti- tuta ad ſuſtentationem ſuam,& eorum qui ſuint cum ipſo Clericorũ. Quod ſi verò aliquid etiam huic orationi addi oportet, plus hic accipiat, quàm ille quondam. Nam ille tantum ea, quæ pertinent ad miliriam adminiſtrat, belli, pacisque moderator, ad tuenda corpora. Hic verò Dei Sacerdotiũ adminiſtrat, corpus& animam liberans à periculis. Quantò igitur ani- ma à corpore præſtantior, tantò Sacerdotiũ regno ſiiblimius. Ligat enim Sacerdotium& ſoluit eos, qui vel pœna vel venia digni ſunt. Itaq; Epiſcopũ amare debetis vt patrem, time- re vt Regẽ, honorare vt Dominũ. Fructus veſtros,& opera manuũ veſtrarũ in benedictio- nem veſtrã offerentes illi primitias veſtras,& decimas veſtras, partes veſtras,& munera ve- ſtra dantes ipſi, tanquã Sacerdoti Dei, primitias frumenti, vini, olei, fructuũ,& omniũ quæ- cunq; vnus Deus ſuppeditat vobis,& erit tibi oblatio tua accepta in odorẽ ſuauitatis domi- no Deo tuo. Et benedicet dominus opera manuũ tuarũ,& multiplicabit bona terrę tuę, quã- doquidẽ benedictio ſuper caput largientis. Oportet autẽ vos noſſe, quòd quãuis liberauerit vos Dominus à ſeruitute vinculoru, quæ fuerunt inducta ſuper vos,& deduxerit vos in lo- cum refrigerij, nec amplius permiſit vos ſacrificare ratione carentia animalia pro peccatis, li- berauerit etiam vos illis expiationibus ab hircis emiſſariis, à lauacris cõtinuis,& aſperſioni- bus, non tamen ab oblationibus vos liberauit, quas debetis Sacerdotibus, neq; ab ea, quam debetis egentibus, beneficentia. Dicit enim Dominus vobis: Niſi abundauerit veſtra iuſtitia pluſquã Scribarũ& Phariſæxorũ, non intrabitis in regnum cœlorũ. Sic autem abundabit iu- ſtitia veſtra, ſi maiorem curam habueritis Sacerdotum, orphanorũ,& viduarum, ſicut ſcri- ptũ eſt: Diſperſit, dedit pauperibus, iuſtitia eius maner in ſecula. Et iterũ: Per miſericordiam & fidem purgantur peccata. Et rurſus: Anima benedicta omnis ſimplex. Sic itaq; facies tu, ſicut Dominus ordinauit,& dabis Sacerdoti ea, quæ debentur ei, primitias,& decimas, area & torcularia pro peccatis tanquam meditatori inter Deum& eos, qui purgationis indigent & venia. Te nanq; dare conuenit, illum autem diſpenſare tanquam œconomum,& admini- ſtratorem Eccleſiaſticarum rerum. Neq; verò diſcuties tuum Epiſcopum, nec obſeruabis di- ſpenſationem illius, quemadmodum in ea ſe gerat, quando, cum quibus, vbi, benè, vel malè, vel conuenienter. Habet enim, Iudicem Deum, qui in eius manus diſpenſarionem cõmiſit, & dignum eum effecit Sacerdotio tanti loci. Hactenus Clemens de principatu Sacerdo- tum, libro ſecundo Conſtitut. Apoſt. cap. 37.& 38.39.
Principatus autem hic Eccleſiæ de quo tractat Clemens, tantò eſt omni regno excellen- rior, ficut à Chryſoſtomo& Cregorio Nazianzeno in oratione, quam de Hieremiæ dictis, præſente Imperatore habuit, ſcriptũ legimus, quantũ inter ſpiritum& carnem, inter cœlum & terraã, inter diuina& humana, diſcrimẽ& interuallũ eſſe poteſt. De quo ſcribit etià Am- broſius: Quod ſi Regũ fulgori ſiilimitatẽ Epiſcopalẽ cõpares,& Principũ diademati longè diadema fuerit inferius, quã ſi plũbi metallũ ad auri fulgorẽ cõpares. Chryſoſtomus quoq;: Maiorem eſſe Principatũ Sacerdotis quam Regis. Proptereà Rex caput ſubmittit manui Sa cerdotis,& vbiq; in veteri ſcriptura Sacerdotes inungebant Reges. Enarrans illum Pſalmi locum Auguſtinus, Pro patribus tuis nati ſunt tibi filij. Quid eſt, inquit, pro patribus tuis ti- bi ſunt nati filij? patres misſi ſiint Apoſtoli, pro Apoſtolis filij nati ſunt tibi, conſtituti ſunt Epiſcopi. odie enim Epiſcopi, qui ſunt per totum mundum, vnde nati ſunt? ipſa Eccleſia patres illos appellat, ipſa illos genuit,& ipſa illos conſtituit in ſedibus patrum. Non ergo te putes deſertam, quia non vides Petrum, non vides Paulum, quia non vides eos, per quos nata es:de prole tua tibi creuit paternitas: pro patribus tuis tibi ſunt nati filij, conſtitues eos Principes ſuper omnem terram. Hæc eſt Eccleſia catholica, filij eius conſtituti ſimt Princi- pes ſuper omnem terram, fllij eius conſtituti ſunt pro patribus. Agnoſcant qui præciſi ſunt, veniant ad vnitatem, adducantur ad templum Regis,&c. His igitur Principibus, non his qui ſibi docti præ cæteris videntur,& ad hoc munus vocati non ſunt, Eccleſias regendi, li- gandi, ſoluendi, deque fidei cauſis cognoſcendi poteſtas eſt conceſſa. 5 8
2 2 6
Laici docti ax ix Coxtiltis locuss babeaut. Poꝛeſias ſpirituæ lis ſeculari potes ſtate eſt ſaperior & dignior.
PBſalm. 44.
Epiſtopis& ʒlesz ricis fructus& primitiæ ſoluẽdæ
Epiſcopi Regibus & Principibus præferendi.
Cap. 39.
Facerdotilus quæ dari debèt.
Epiſcopus ecele- haaſticaru rerum diſpenſator ex
Dei comi ſione.
Chr)y ſoſt. lib.z. de Facerdo:.
Et de verbis Eſa. Hom. 4.
Pro pat ribus tui: nati ſunt iibi fi⸗ lii, etc. explicarur