Ve

u

ita draA an 4 oric ann naſi nibu deba de vs cdis:d lltis on ho tradic

auct enſesi ccleſt

tum ſi ldent ſit ridẽ pra homine es, exclu

b ez ql

int Eccle tempot nite. L. tianos, loris pre oſe in E dicabat, etur: Hil dem faci

quoſdan

qui dix tproxim hereti gant. S Jat. aum Sact „quöd Vv meſt al 18 aquib bivſurp Chriſtia quod

dc Arrogl

itum ec

neniſeg ere, elg m Kdod men täql oleret,3 er iſtosp

renta cralre

AA

u

PESCRIPTIO. 14

ſunt Anabaptiſtæ, quorum finguli ira duas has notas Eecle ſiæ ſuæ proprias eſſe contendunt, ſibiq́;, pugnantes inter ſe, verbi puritatem,& verum ſacramentorum vſum ita arrogant, Vt neutri alteris eas concedant. Quare quærendæ ſunt præter has certiores aliæ notæ, quibus omnis de Eccleſia, penes quos ea ſit, dubitatio tolli posſit. Vnde autem eas petemus, niſi? ſymbolo? partim eo, quod Apoſtoli conſcripſerunt, partim eo, quod à Patribus conditũ eſt in Concilio Conſtantinopolitano. In illo duas notas reperimus: appellatur enim ſancta& catholica Eccleſia: in hoc adduntur aliæ prætereâ duæ, quòd ſit vna,& Apoſtolica. Hæ qua-

tuor ita ſunt Eccleſiæ propriæ notæ, vt eas vſurpare ſibi nequaquam posfint hæretici.

Vt autem qua de re agatur intelligi posſit, ſcire oportet, quòd ſicut videmus in vno homi- ne eſſe vnum animum& vnum corpus,& tamen eſſe diuerſa membra ipſius: ita Ecclefia ca tholica eſt vnum corpus,& habet diuerſa membra, ſicut etiam Paulus meminit: anima au- tem, quæ corpus hoc viuificat, eſt Spiritus ſanctus, caput verò illius eſt Chriſtus,

Quòd quatuor ſint Eccleſiæ notæ. Prima eſt, quòd ſit ſancta. CA P V T XXI.

Vatuor autem habet notas, quibus agnoſci posſit,& ab Eccleſia malignanrium diſ- 0⁹◻ cerni. Eſt enim ſancta, eſt catholica, eſt vna, eſt Apoſtolica. Primò dicitur Eccleſia = ſancta, non quòd in ea ſoli iuſti ſint& ſancti: Cum enim, quod etiam ab Auguſtino legimus annotatum, à vocatione nomen ducat, multiq; ſint vocati, pauci verò electi, certũ eſt plures in ea, peccatores, quàm iuſtos, plures eſſe malos, quàm bonos. Quamobrem deſi- gnatur in ſcripturis nomine areæ, in qua ſicut eſt triticum, ita ſunt& paleæ: vocatur ager, in quo cum tritico creſcũt& zizania: vocatur ſagena, in qua congregantur boni piſces& mali: vocatur vinea, in qua ſunt palmites proferentes vuas: ſunt etiam qui labruſcas producant: ſunt qui aliquem tamen, ſunt qui nullum fructum ferunt: confertur gregi, in qud ſunt& hœ di& oues: ſunt& arietes& hirci: confertur domui, in qua ſunt vaſa aurea& argentea, ſunt etiam lignea& fictilia:quædam in honorem, quædam verò in contumeliam: Asſimula- tur theſauro in quo ſunt vaſa ire& vaſa miſericordiæ. Comparatur decem virginibus, qua-

rum quinque ſunt fatuæ,& quinque prudentes.

Quamobrem permixti ſunt mali bonis in hac Eccleſia, quæ militans dicitur. Nam ſoli bo ni ſunt in cœlo, quæ eſt Eccleſia triũphanrium, idẽ nobiſcũ corpus: ſoli mali ſunt in inferno qui ad corpus hoc noſtrũ, quod idem Chriſti corpus eſt, non pertinent. Hæc autẽ noſtre Ec cleſia, quæ eſt ſuper terrã, in qua perpetua quædã eſt militia, habet per Dei gratiam electos, quos cœlo Deus dignatur: habet alios etiã vocatos quidem Dei miſericordia, ſed ſua poſteà culpa reiectos, quos iure ſuo fibi vendicat infernus. Quare non ideò ſancta dicitur Eccleſia, quòd non fint in ea reiecti quoq;& reprobi, putrida quædã huius corporis mẽbra: ſed quòd quicunq; ſancti ſunt, non niſi in hac eccleſia ſancti ſunt: extra quã ſpecies ſanctitatis eſſe po teſt, vera ſanctitas eſſe nõ poteſt. Ameliore itaq; ſui parte ſancta dicitur, ſicut regnũ quoq; cœlorum ſæpè vocatur à Chriſto, quòd non niſi intra ipſius ſepta continentur, quibus potiri datum eſt regno ecœlorũ. Quod etiã indicat author operis imperfecti, in Mat. cùm ait: Quo- modo tunc in regno Iudæ quidã Reges extiterũt peccatores, quidã autẽ mediocriter pecca- tores, in regno autẽ Iſraẽl nemo Regu inuẽtus eſt iuſtus: ſic& in Eccleſia Chriſti inueniũtur quida Epiſcopi boni& peccatores: in hereſibus autẽ nemo inuenitur omnino rectus, ſed om nes peruerſi: Quia in auro quidẽ inuenitur ſcoria& ſordes, in ſordibus autem non inuenitur aurũ. Dicitur etiã ſancta, quaſi Chriſti ſanguine tincta: Chriſtus enim eã lauit à peccatis ſuis in ſanguine ſuo, qui ſic eã dilexit, vt ſeipſum traderet pro illa, vt eã ſanctificaret, atq; ab ope⸗ ribus mortuis emundaret ſanguine ſuo. Hac ratione, ſicut etiam A aguſtinus teſtis eſt, fideles omnes olim fancti vocabantur. Qua ratione& ab Optato dictum eſt: Ecclefia vna eſt, cuius ſanctitas de ſacramẽtis colligitur, nõ de ſiperbia perſonarũ põderatur. Ioannes quoq; Chry- ſoſtomus. Omnis fidelis, inquit ſanctus eſt, ſecundum quod fidelis eſt. Sanctificationẽ enim fides facit. Ac paucis interiectis. Alios dicit eſſe ſanctos vita& fide, alios autem fide tantum.

Sunt& aliæ cauſæ, quamobrem ſancta dicitur, ſed iis prætermisſis, ad eam ſignificationẽ veniamus, quæ propriam& peculiarem Eccleſiæ catholicæ notam adfert. Apud eos, qui lati- nè ſcripſerunt, ſanctum dici legimus, quod firmum eſt& munitum, vt violari facilè nõ poſ- ſit, neq; debeat: Sic muros leges vocant ſanctos, ſic tribunos ſanctos, ſic ærarium quoq; ſan- ctius appellatum legimus. Hac ratione quoq; vocatur Eccleſia ſancta, qua nihil firmius, ni- hil eſt forrius, vel quia Chriſto dicata eſt, cui quod dedit pater, nemo poreſt eripere, vel quia ſuper petram ædificata eſt, ita vt neque pluuiæ, neque fiumina, neque venti irruentes eam ſubuertere posſint, atque adeò ne portas quidem inferorum aduerſus eam præualituras di- xit Chriſtus. Habet enim firnnum& ſtabile fundamentum, de quo dicir Apoſtolus: Funda- mentum aliud nemo poteſt ponere, præter id, quod poſitũ eſt, quod eſt Chriſtus Ieſus. Huic fundamento cùum innitatur, nulla eſt, neque fuit, neque erit vis vnquam tanta, qua ſupe- rari posſit. Ideò Chryſoſtomus fortiorem eam terra, imoò fortiorem eſſe dicit ipſo cœlo, vbi radices eam fixas habere affirmat, nõ in terra: Solem vt extingui ſit facilius, quam Eccle ſam obſcurari. Hæc eſt illa terra, quam fundauit Deus in ſæcula, de qua dicit idem Propheta: 6C 32 Fundaſti

Eccleſicæ vera notæ vnde petendæ.

Rorn. 1z. I. CO7. 12.

Eceleſiæ veræ quatuor notcæ. Mali in Eccleſia. In epiſl. ad Hom. Inchoat ſalu: tationcm.

Nat. 22.

Luc. 3. Alatth. 13.

Eſa 5.

Ioan. 15.

Mat. 25.

Ezech. 340

I. Tim. 2⸗

Mat. 25.

Mali in inferno ad(hriſli corpus non pertiuent. 105. 7. Vide Origenem Homil 3 in Hieremidam. Jancta Eceleſia dicitur melio: re ſui parte. Mat. 13. Mat. 25. Apoc.i. Ephe. ⸗ Heb.s.

omil. k.

Aug in Pſal. 85. Faneti olim qui. Santtum quid. Lib. z. contra Parmenianuni. Homil. 10. in

epiſi. ad Hebr-

Iodu. 17.

Mat. 7.

Eccleſiæx ſoliditas E robur fir⸗ miſsiman. Matth. 16.

1. Cor.3⸗

Tomo. 3. Homil de ex pul- frone ſan ᷣti

Chryſoſto.