2 bus 54 Ug .,2 Arllg Sm-

velir Nen- Ddeus, Orret Ltre- 1 ſuc- lega- trabi, Uſcere, RRs. Sed ea, Als con. dras fine

Gręco- Greco- eorum Sſecue- nſtadan. mter Ca. ulliter le- X veſti⸗ oca reli- congre- quamin em veri- vcinium tus eſſet, aditioné lerentur, ſſe reriſ⸗ intelli. „verlsſi- on plans Uud pro- alliani li- atholicis redige- dü ſuum etationes mexpo- hereti cum:Has liũ con. lochiu Cyrilu olitanu gulbinu & Vig ra Atria erlöshe mc Be

E T SYMBOLO. 33

Pd hic iterum nobis obſtrepunt Martini, ſanctos Patres homines fuiſſe, atq;, ideò erra- G re potuiſſe, quin& erraſſe nonnullos. Obiicitur ſanctisſimi Cypriani martyris, obiici- Atur Origenis, obiicitur& Tertulliani error. Atqui hoc ipſum plus facit, ad corroboran- da, quàm ad infirmanda ea, quæ per nos aſſerũtur. Qui enim factuũ eſt, vt erraret Cyprianus? Non illi tantus hic error obrepſit aliunde, quam quod aliter ſentiebat, quàm Eccleſiæ Ro- manæ conſuetudo tulifſet: vt iure optimo huic errori illius intercedens Papa Stephanus, ni- hil nouandum eſſe, verum id, quod fuit traditum, obſeruari debere ſanciuerit: quod inteli- gebat vir ſanctus& prudens, rationem pietatis aliud non admittere, quam vt omnia qua fi- de ſuſcepta forent à patribus, eadẽ fide filiis conſignarentur: nosq́; religionem non qua vel- mus ducere, ſed qua duceret illa, ſequi oportere: idꝗ́;, proprium eſſe Chriſtianæ grauitatis& modeſtiæ, non ſua tradere maioribus, verum à maioribus accepta ſeruare: ac iuxta Pauli prę- ceptum, depoſitum cuſtodire, profanasq́; vocum nouitates deuitare. Retẽta eſt itaq; aucto- re Stephano antiquitas, exploſanouitas. 1 71 2l u0

Neq; verò exiſtimandum eſt nouitiæ adinuentioni de rebaptizandis hereticis ſcripturarũ patrocinma defuiſſe imò verò tanta vis adfuit ingenij, dicit Vincentius Lirinenſis, tanta fue- runt eloquentiæ flumina, rantus aſſertorum numerus, tanta veri ſimilitud o, tanta diuinæ le- gis oracula, ſed planè nouo ac malo more intellecta, vt omnis illa conſpiratio nullo modo deſtrui potuiſſe videretur, niſi ſola tanti moliminis cauſa, ipſa illa ſuſcepta, ipſa defenſa, ipſa laudata nouitatis profesſio deſtituifſet.

Ex bis perſpicuum eſt non proptereà Cyprianum errauiſſe, quòd eũ defecerint in eo, quod aſſerebat, diuinæ legis oracula, quibus abundabat, ſed quod ea ſuo, non Eccleſiæ ſenſu inter- pretari conabatur. Hoc eſt, quod dicit de eo Auguſtinus: Non accipimus quod de rebapti- zandis hereticis Cyprianus ſcripſit, quia hoc Eccleſia nõ accepit, pro qua Cyprianus ſangui- nẽ ſuum fudit. Non dixit Auguſtinus: Non recipimus quia diuinæ legis oraculis non proba- nit, quæ diceret,(iis enim, verũ prauè intellectis minimè deſtitutus fuerat Cyprianus) verũ non recipimus, inquit, quia Eccleſia nõ recepit. Idem de Origene, deq́, Jertulliano dici po- teſt, qui cum ingenio ſuo nimiũ indulgerent, ſibiq́; plus ſatis fiderèt, cum antiquã religionis Chriftianæ ſimplicitate parui penderent, cũ ſe ſapere plus cæteris exiſtimarét, cum Eccleſia- ſticas, traditiones veterumꝗ́; magiſteria conténerent, ſcripturas nouo more quodã interpre- tati, in abſurdas opiniones inciderũt, atq; documẽto nobis fuerunt, vt non credamus vni ali cui, quantalibet doctrina& eloquentia polleat, quantacunq; etiã ſanctitate& auctoritate ſit præditus contra cõmunem totius Eccleſiæ ſenſum& cõſenſum aliquid adferẽti: etiam ſi quã plurima diuinæ legis oracula proferat, etiãſi nihil niſi ſcripturas, niſi verbũ Dei, niſi Euange- lium crepet. Illum verò ſolũ verè Catholicum& orthodoxũ exiſtimemus, qui veritatè Dei, qui Eccleſia, qui Chriſti corpus diligit, qui diuinæ religioni, qui catholicæ fidei nihil antepo-

nit: nõ hominis cinuſpiam auctoritatem, nõ amorem, non ingeniũ, non eloquentiã, non do ctrinam, ſed hæc omnia pro nihilo habens, in fide verò fixus& ſtabilis permanens, quicquid vniuerſaliter antiquitus Eccleſiam catholicã docuiſſe cognouerit, id ſolũ ſibi tenendum cre- dendum; eſſe firmiter deliberatũ habet. Quicquid verò ab aliquo deinceps vno præter om nes vel contra omnes potius, nouum& inauditum ante hac adferri ſenſerit, non ad religio- nem, ſed ad ſui potius tentationem id intelligat pertinere: ſibiq, dictum illud exiſtimet: Si ſurrexerit in medio tui Propheta,& prædixerit ſignum atq; portentum,& venerit quod lo quutus eſt,& dixerit tibi: Eamus& ſequamur Deos alienos, hoc eſt, extraneas quaſdam opi niones, quæ ab Eccleſiæ traditione ſunt alienæ, quas propterea deos vocat Propheta, quòd haud aliter eas colunt& obſeruant hæretici, quàm ſuos deos ethnici: Non audies, inquit, ver ba Prophetę illius, quia tentat vos dominus Deus veſter, vt palam fiat, vtrum diligatis eum, anl non, in toto corde,& in tota anima veſtra.

uæ ergo de Cypriano, de magiſtro eius Tertulliano, deq́; Origene proferuntur, pro no- bis magis, quã contra nos faciunt: Nos enim ſumus ij, qui dicimus, non eſſe cuipiam alicuius qualibet docti, quamlibet etià ſancti viri ſingularem opinionem ſequendã, etiãſi ſeriptura- rum examen protulerit: atq; in ſcripturis interpretandis non vnius alicuius, verùm Eccleſiæ nudicio ſtãdum eſſe:Neq; fuit quiſquam aliquando catholicus, qui parem eſſe cenſeret cano- nicarũ ſcripturarum,& vnius alicuius quãlibet excellẽtis doctoris auctoriratem: ſed eandem Eccleſiæ totius, quæ nequaquam in vno aliquo conſiſtit, cum nomen Eccleſiæ, ſicut etiam à Chry ſoſtomo traditum eſt, nomen ſit multitudinis,& iuſtæ iam ac abſolutæ cõgregationis. Eandem igitur Eccleſix& ſcripturæ canonicæ veritatem eſſe, ab eodem auctore ſpiritu ſan- cto profectã, nemo catholicus dubitauit vnquã. Libenter& nos cum Auguſtino ſolis ſcri- pturarũ libris, qui Canonici vocãtur, timorem hunc, honoremꝗ́; deferimus, vt nullũ eorum auctorem aliquid erraſſe ſcribendo firmisſimè credamus: alios autem ita legimus, vt quanta- libet ſanctitate doctrinaq́; prępolleãt, non ideòverũ putemus, quod ipſi ita ſenſerũt, ſed quia nobis vel per illos auctores canonicos, vel probabili ratione, quòd à vero nõ abhorreat, per- ſuadere potuerũt. Atq; ita non ſolũ quæ ſcripturis probauerint, ſed etiam quæ probabili ra- tione perſuaſerint, ea nobis iuxta Auguſtini ſententiam amplectenda putamus. 3. roba-

Cypriams caꝰ errarit⸗

I. Tim. s,

Contra Creſco⸗ niuun li. 2. c· 32.

Errorum cauſæ.

Deut. 15. Dii alieni quiꝰ

*

Opinioni ſirgn- lari alicuius do- cti& ſancli non eſt ſanuduun, ſed

eccleiæ iudicio.

Eceleſia eſt mul titudinis nomen. Homil. in

1 ad Theſſ.

Ad Hieron)ys mun epiſt. 19⸗

Ratio prohabi⸗ lis quæ.