———
Cap. 13.
Fehiſma nauum. Pſal 6⁷. Epheſ.4. Geneſ.Il.
A 4.
Philip.z.
I. Cor. I.
Rorm. 15.
Ioan. 18.
Ichiſmnatis pena. Num. 16.
Ræreticorum malignitas. Eſa. 6. Mart.13. Færetici obſcu- rant fidem&x be neficia Chriſti. Dierum ob ſerua aionis cauſa.
Lutherus.
2. 7191. 4.
Epheſ.g.
Eides ſub lege et
ſub gratia.
Eeeleſta vnde conſtructa. Chry. Hom. 10. ,de, nb 3 et 1. ack Epheſ. Geneſ.7.
De bono con iuoæli cap. 18.
DE EIDE.
Tu verò homo vnanimis, dux meus& notus meus, qui ſimul mecũ dulces capiebas cibos: in domo Dei ambulauimus cum conſenſu. Ante triginta hos annos ambulauimus cum con- ſenſi in illa domo Dei, in qua nõ facit habitare Deus, niſi vnanimes. Fuit vna fides, vnũ ba- ptiſina, terra fiit vnius labij, multitudinis credentiũ erat cor vnũ,& anima vna. Ad quod fa- ciendum iterũ atq; iterum repetendo atq; obſecrando nos Paulus admonet. Idipſum diceba mus, idipſum ſentiebamus, idẽ ſapiebamus, vno ore honorificabamus omnes Deũ& Patrẽ Domini noſtri Ieſu Chriſti. Sed non potuit ferre ſathanas cõſenſium hunc piorũ, qui cum ſit mendax& mendacij pater, hæc tam apertè falſa de matre Eccleſia cõfinxit, qd alia ratione ſe gregem Domini diſpergere poſſe non videbat. Verùm quid in eo ipſo loco ſubiungit ſeri ptura de iis, qui cõſenſum hunc piorũ& vnanimitatẽ rumpunt? Veniat, inquit, mors ſuper illos,& deſcendãt in infernum viuentes. Legimus hoc eueniſſe Chore, Dathan, Abiron, q ui ſchiſmatis auctores facti, quoniã ſeorſim à Moſe ſacrificare volebãt, viui deſcenderũt in infer num, operti humo. Verùum& iis, qui noſtro hoc æuo ſegregauerũt ſemetipſos, idem prope- modũ hoc accidere videmus. Etſi enim terra illis non dehiſcit, ramen, quod eſt in prouerbio, viui, videntesq́; pereunt. Neq; enim illi non intelligunt vana eſſe, do quibus Eccleſtã inſimu
Nant, ſed ſtudio cõtentionis eò progrediũtur, vt videntes non videant, audientes nõ audiant
neq; intelligant. Quin quod nobis impingunt, id, in reprobũ dati ſenſum, ipſi faciunt. Quæ- cunq; enim Spiritui ſancto per os Eccleſiæ ſtatuere viſum eſt, ad' illuſtrandam mediatoris
144
Chriſti fidem,& ad eius beneficia omnibus inculcãda, hæc iſti prorſus euertere ſunt conati.
Nam obſeruationẽ dierũ, quę non ex Iudaica ſuperſtitione inducta eſt, verum vt quorũ men tes terrenis adhuc deſideriis implicãtur,& ſeculi curis impediũtur, vel ex interuallo tamẽ ad diuinorũ beneficiorũ contemplationẽ reſpirent, ieiuniorumq; tempora, precipuè ſexte feriæ quãdo Chriſti paſsionis admonemur,& illi nos quaſi cõpati velle declaramus, riſu& cachin- nis omnia proſequũtur. Porrò ſimulachra crucifixi, que terrori ſuunt deęmonibus, ne quid eſ- ſet, quod eorum oculos offenderet, quibus cum non vnum ſe ſalis modiũ comediſſe glorian tur, non è viis& competis modò, verùm etiam è templis ipſis eiecerunt, vt ne qua tanti be- nefici memoria ſupereſſet. Benedictionum vſum, quæ per ſignum crucis fiunt, quò nos per crucem à maledicto liberatos palam facimus, habent ludibrio, neq; ferre poſſunt, vt per ver- bum Dei ſigno crucis vlla creatura ſanctificetur. Penſum quogq; precum, quas horas canoni- cas vocant, ſuſtulerunt: Et quæ res in terris eſt vna omnium ſacratiſsima, maximè veneran- dum illud ſacrificium, quod Miſſam vocamus, vbi ſumma cum pietate ſimul omnia Chriſtĩ beneficia recoluntur,& ſub aſpectum eorum, qui interſunt, fidelium fubiiciuntur, diabolo ſuggerente, quòd ipſi apertè profitentur,& præ ſe ferunt, abro garunt: neq; metuunt Idolo- latriam pronunciare, ſi quis ei ſacrificio, quod in ara crucis pro nobis Chriſtus obtulit, cuius in Miſſa memoria quædam fit& repræſentatio, remiſsionem peccatorum acceptam ferat, ac vt fructum illius ad ſe redundare faciat, Deum Patrem per ipſum, qui pro nobis factus eſt ſa crificium, filium deprecetur. Adeò quicquid ad crucem pertinet, id eorum oculi ferre nõ poſ- ſunt. Neq; mirum, cùm non aliud ſit ſcutum, in quo maligni ſagittas extinguere liceat, prę- ter ſignũ crucis: quo cùm ſemel victi ſint per eum, qui pro nobis in cruce pependit, horrent illud dæmones,& eo viſo ſtatim in fugam conuertuntur:quorum inſtinctu fieri ab iſtis hæc omnia,& euacuetur crux Chriſti, manifeſtius eſt quàm vt dubitari queat.
Hic homo Chriſtianus expendat ipſe, atq; intra ſe tacitus conferat, quæ tot ſæculis ab Ee- cleſia facta ſint, vt non ſcriptis& ſermonibus moddò, verumetiam dierum obſeruationibus, ſignis, imaginibus, geſtu, habitu, variod; ritu& cęremoniis, Chriſti beneficia quãlibet etiam rudium pectoribus imprimerẽétur, atq; ea, quæ credere neceſſe eſt ad ſalutem ‚quaſi præman- ſus ori cibus inſererentur: quæ contrà facta ſint à filiis alienis hoc infelici æuo noſtro ad illa omnia ſubuertéda,& eorum memoriam ex animis hominum prorſus euellenda: nõ modo falſa eſſe intelliget, quæ tam impudenter iſti de Eccleſia cõmenti ſunt, verũ in cos ipſos mul tò verius retorqueri poſſe cognoſcet. Sed nos querimoniã hãc miſſam faciamus,& eò, vnde deflexit oratio, redeamus. Hoc igitur conſtitutũ iam ſit, quod à matre noſtra Eccleſia docti ſumus vnũ eſſe mediatorem Dei& hominũ, hominem leſum Chriſtum, extra cuius fidem, neq; fuerit adhuc ſalutem quiſquam conſequutus, neq; cõſequetur deinceps vnquam. Nam ſicut qui præceſſerunt Chriſti paſsionem, non niſi per illius futuræ, ita qui ſequuti ſunt, non niſi per illius præteritæ fidem ſalui facti ſumt,& fient. Huc pertinent omnia illa, quæ in ſym bolo cõtinentur, breuibus per nos, iuxta dierum anni vertentis obſeruationẽ cõmemorata.
Quc ſit uis huius articuli, Oredo ſanctam Eccle ſiam Catholicam. CAPVI XIIII. 1 IEd nunquid hæc ita credere ſatis eſt? an alia prætereà requiruntur, quæ niſi quis credide rit, ſaluus eſſe non poſsit? Eſt vnus articulus in ſymbolo cumprimis neceſſarius, quem qui credit, iam cuncta credit ad ſalutem neceſſaria. Hic ille eſt, quo nos credere profite- mur, ſanctam Eccleſiam Catholicam: quam ex noſtris animabus conſtructam domum eſſe dicit Chryſoſtomus. Quam deſcribit Auguſtinus ex multis animabus vnã ciuitarem haben-
tium vnam animaà,& cor vnũ in Deum, quæ vnitatis noſtra perfectio poſt hanc peregrina-
Uonem
—————-——..—.———...,——
—— B—=
8
1 6—-en
RW
1
AA n uErwADUVUN.
nfära ,& G lrdt 1 luurce am fe daame nDeu bir acl ſS ety ponte am Cal ſetae teſcipf dot C eius ac
dumſ
telbdl
P I0 Qulh10 elkera cunrune aihil omn em viuif rMfLSd lo loco: An contel Lanobre ts LeoP raſcient oppicum I. Hucet motus ab licut mg wſicutp per ſcqen ungz eram de eldd nnitoneae prmbgn m palcine llapieral uninisnod ſec duls imr ecdls
e quem 4
iautem ktalio c ntaenin los md Lproße