V DER CRvCIEINXI SIM VL A C H KRO. 8 4— V tores, qui inimici, qui impij eramus, oblitus ſuæ dignitatis, neq; noſtre memor indignitatis, d2 V dignatus eſt adeo nos diligere, vt ſemetipſum traderet pro nobis. Nunquid hęc nõ eſt iuſtiſ Ephe. S V ſma gloriandi cauſa? Serui cùm ab heris laudãtur, qui tamen eiuſdẽ naturę, ex eodẽ luto con de ficti, iiſdẽ ſunt fortunæ caſibus obnoxij, placent fibi tamẽ vehemẽèter hoc nomine. Nos non A V multò magis nobis placebimus, nõ multò magis de eo gloriabimur, quòd ille Dominus, qui e ſolus eſt verus Deus, quẽ laudãt Angeli, adorant Dominationes, tremunt Poteſtates, non eſt ld= dedignatus noſtra cauſanoſtram carnem indutus, horrendos in ea ſuſtinere cruciatus, ad ex- ia= V tremum verò morte turpiſsima condemnatus, per crucis crudele ſupplicium vitam pro no- d bis profundere? Quis hoc amicus amici cauſa faceret?quis pater propter vnigenitum filium I tanta pateretur, quãta Dominus pro ſeruis pati dignatus eſt? Quam autẽ aliam ob cauſam? uta— niſi vt è ſeruis liberos, ex inimicis Dei, filios Dei faceret: filios quidem Dei Patris, fratres au (- tem ſuos:hæredes Dei Patris, cohæredes autem ſuos. Nulla poteſt eſſe mundi tanta gloria, 8G quæ cum hac vel minima in parte comparari queat. Eſt ergo quòd gloriemur in cruce Do- Rom.. mini noſtri Ieſiu Chriſti: eſt quòd firmam prætereà ſpem& fiduciã collocemus. Quid enim in non certò nobis de tam benefici, tamq́; indulgentis, non domini, ſed plus quam patris miſe- c ricordia polliceri poſſumus& debemusè Quid ille non dabit petentibus, qui ſemet tradidit 09. in mortem? Quid eſt, quod negare queat rogatus, qui tot&tanta beneficia contulit vltrò, P non modò non rogatus, verumetiam grauiſsimis iniuriis multum prouocatus? 0 Hæc eſt itaque cauſa. quamobrem in ſupplicationibus fiue proceſsionibus crux præfer- 1* tur, vt in illa gloriari nos, in illa ſpem noſtram omnem defixam habere, illius fiducia nihil 0s non à Deo petentes impetrare poſſe, palam omnibus faciamus.. eee 98. eq; vero pra ferri tantũ crucem inſtituit PEccleſia, verũ&in medio templi cuiĩuſq;, in emi S nan eaee 1 nentiori loco, vt ab omnibus conſpici poſsit,& crucis ſignum altiſsimis in turribus impo- crucis ſignum iu ni Mb ſuit,& Chriſti cruciſixi ſtatuãà erexit, quò ſicut in ſerpente æneum quem in deſerto Moſes turribus cur po- anl* exaltauit, qui morſi à ſerpentibus intuebantur, ſanabatur, ſi qui vellent à morſibus peccato- u — rum ſanari, quos intulit ſerpens Diabolus, in eum intuerentur, qui pro nobis in cruce pen- 35 del, dens mori dignatus eſt, certa cum ſpe remiſsionis peccatorum illius merito conſequendæ. aſph aia Ac nõ in templis modò, veruũ in viis etiã,& cõpitis Chriſti crucifixi ſignũ iſtud erigẽdum crucifxi imago u l putauit. Fuit hoc priſcis illis tẽporibus apud nõnullos in more poſitũ, priuſquã ad agnitionẽ uν vis. bi Br. veri Dei perueniſſent, vt Mercurij ſtatuas in Viis collocarẽt, quod hunc Deũ itineribus præ- reti 1& eſſe perſuaſum haberent. P oſteaquamx erò depulſis errorum tenebris: Fuangelij noua lux nda=e- aflulſit, deiectæ ſunt ſtatuæ Mercuriales, quæ viarũ indices fuerant,& earũ in locum erectæ eru== o: ſunt ſtatuę Chriſti crucifxi: vt ne viatores quidem aliud agentes, tanti beneficij poſſent ob- liteſrea ue liuiſci. Qui ſmuletiã obiter admonebantur, quandoquidẽè aduenę ſumus omnes& peregri- 1. Pes.². uis la ni, neq; manentem hic habemus ciuitatẽ, ſed futuram inquirimus celeſté illam Hieruſalem: Hebrr. del o- quam ingredi viam oporteret ad eam anhelantibus. Via enim noſtra Chriſtus eſt, is qui di- εν 13. erit* in xit: Ego ſum via, veritas,& vita. Huius veſtigiis incedamus neceſſe eſt, ſi volumus ad cœle- rucrirri ſtem patrià peruenire, ad quam niſi per crucem aditus non patet, ipſo etiã Ieſu Chriſto atte- Natth. Jo. iſti- i0s Kante, qui dixit: Qui non accipit crucem ſuam,& ſequitur me, non eſt me dignus. ſubſ-„cru Sic igitur& ingredientiũ& egredientiũ templum,& in viam ſe dantiũ oculis Chriſti cru 8 ria cifixi ſimulachrum obiectum ſemper eſſe voluit Eccleſia: multò maximè verò eorũ, qui ex Cracifæi imago ſeqæ nur. hrius vitæ diuerſorio æternã illam in domũ migraturi, pr cxteris conſolationis plurimũ in- Seca bide digent, quò ſuæ redemptionis precium agnoſcerent, ac tanto æquiore ammo corpus mortis diedis praferuur. hrius relinquerent, indubitata ſpe cœleſtis patris hæredes futuros, cui per Chriſtũ cruci affi- xum abundè pro peccatis omnibus eſt ſatisfactũ. Quod in iis maiore etiã cura obſeruari vo- Iuit, qui propter crimen aliquod patratum ad extremũ ſuppliciũ ducerentur. Qlorum quo ſim=hra, magis perterritas eſie conſcientias oportet, hoc maiore ſtudio ſolicita de ſalute eorũ mater vO 2 vna Ecdleſia ſuccurrendũ eis eſſe duxit, ne magnitudine flagitioru deterriti, conſequenda veniæ nil qui- ſpem abiicerent. Eius itaq; factũ eſt inſtitutione, vt cùm ad ſupplicij locũ ſontes ducerẽtur, 5] deo, Sacerdos eos comitaretur, Chriſti crucifixi ſignum praferret, plectendorum oculis illud in- — tram gereret, atque in cruce Domini noſtri Ieſu Chriſti ſpem ſuam omnem eos collocare iube- Aleſ ret, de qua cantat Eccleſia: O crux aue, ſpes vnica. Crux enim eſt meritum noſtrum, crux eſt y„ hmil ad⸗ 3 5 D/h

Da- refugium noſtrum, crux eſt vita, ſalus,& reſurrectio noſtra. Quamobrem hortatur ſacerdos uer ſus gttes quod ad mortis ſupplicium condemnatos, quandoquidẽ ſua non poſſunt, vt Chriſti crucifixi me- Cbriſtus eſi deus.

3 1Dteſt rita ad Deum patrè allegent. Quid eſt omne meritũ cuiuſcunq; hominis, niſi miſeratio Do- 14 Sl cu mini? Quamobrẽè ne ſe crederèt inopes eſſe meritorũ, quãdiu miſerationũ ille Dominus non 4 4 2 defuerit, cuius ſi multæ ſunt miſericordiæ, multa etiam eſſe merita ſua confiderent: quæ non, eeg.4- , ſii aliundè quam ex ſola Dei pendent miſericordia. Illius ergo ſatisfactioni inniterentur‚illius. 11. e paſsionẽ, crucem& mortè Deo patri ante oculos ꝑroponerent, cuitis vel vna gutta langui- Sh2, 8 eu fa- nis ad abluenda torius orbis peccata cumulatè ſatisfecit. Propterea danatus eſt llle, vt libera- Luc. zz. 1 uod ret dãnatos: proptereà doluit, vt ſanaret infirmos: propterea timuit, vt ſecuros faceret: pro- n) um ptereà deputatus eft inter larrones, quorum alter aſſumptus, alter eſt reprobatus, vt exem- 35 plum& forma daretur, indiſſolubilis manens in poſteros, quia nec in vltimis Dei clemẽtia, uA pecci B 2 pœni- dores,