Cap.9.
Fathanæ ſtadii in abolendis Chri ſi beneiciis.
Ronmz. lo.
Dienum oh ſer⸗ aιο. Con. Cel ſum lib. S. Epipha. hær. 75. Hieron. in. 4. cap. ad Galat. Augnſt. epiſt. 118. cap. 7.
Et contra Adii- anantuma c. 16.
——
——
DE EIDE.
Hoc eſt corpus meum, arguere mendacij non verentur, realem illius præſentiam in hoc Vve- nerabili ſacramento negantes. Sed ea res nos deterrere non deber, quominus liberè fiden: noſtram profiteamur.
Semper hoc fuit ſathanæ ſtudium, cum non aliundè ſalutem noſtram pendere Viderer, quam ex hac iugi Chriſti crucis& mortis recordatione, vt eam omni ſtudio Vellet extin- ctam,& ex animis morralium euulſam: Qutod ille quantò laborat diligentius, tantò nobis virilius illi reſiſtendum, tantò magis immenſum hoc Chriſti beneficium, præ nobis eſt fe- rendum. Ac ſi quis ex nobis quæſierit: Quid eſt, quod hodie tam feſtum diem agitis? quòod Euchariſtiam ita per forum& plateas circumfertis? quod cereorum tantam vim accenditise quòd humana voce pfallere non contenti,& cymbalis& tubis,& omni muſicorum inſtru- mentorum genere lætitiam quandam ingentem præ vobis fertis? huic reſpondebimns. Hoc eſt Euangelium noſtrum, quod nos non erubeſcere„in quo nos etiam gloriari cum Paulo profitemur. Chriſtus in nouiſsima cœna, ſui corporis& ſanguinis ſacramentũ nobis vten- dum dedit, vt ſiue manducantes illud ore,& bibentes, ſiue etiam intuentes& fide percipien tes, meminiſſemus hoc eſſe corpus illud, quod pro nobis in mortem traditum, hunc eſſe ſan guinem illum, qui in peccatorum noſtrorum remiſsionem fuſus eſt. Huius itaque Chriſti crucifixi pro nobis& mortui corpus, ſub illa ſpecie, qua ſuis illud Apoſtolis in cœna nouiſ- ſima dedit, omnibus oſtentamus, illud quàm maximè veneramur& adoramus, in eo& de eo gloriari nos profitemur: de morte deuicta, deq́ue diabolo ſuperato triumphum agimus, ac Deo patri cœleſti gratiam habemus, qui per crucem& mortem filij ſui, remiſsionem no- bis peccatorum noſtrorum, in filios ſuos adoptionem,& regni cœleſtis hæreditatem contu lerit. Quorum omnium beneficiorum memoriam„quantò maiore ſtudio per membra ſua ſathanas abolere conatur, tantò nos diligentius eam,& dierum obſeruationibus,& ſignis, ac imaginibus,& geſtu& habitu,& omni cæremoniarum genere, repræſentari cupimus: hunc verò diem, propriè tanto beneficio, cum lætitia& triumpho celebrando, conſecratum habemus.
Ad hunc modum ſi quis nos interrogauerit, reſpondebimus, ſimul fratres noſtros admo- nebimus, vt oſtendant, ſe non erubeſcere Euangelium, ſe non erubeſcere crucem& mor- tem Chriſti, cuius memoria, cum gaudio& triumpho celebratur in hac ſolenni pompa. Nam quem huius Euangelij, quem crucis& mortis Chriſti pudet, is quiduis potius, quàm Chriſtianus dici meretur, nec eſt, quod ſe peruenturum ad ea præmia ſperet, quæ Chriſtus non aliis promiſit, quàm his, qui ſuam omnem fiduciam in crucis& morris ipſius meritò collocatam habent. Qui me erubuerit, dicit Chriſtus, hunc filius hominis erubeſcet cum ve- nerit in maieſtate ſua. Omnis autem qui confitebitur me coram hominibus, confitebor& ego euum coram patre meo, qui in cœlis eſt. Confiteamur itaq; Chriſtum, non ſola fide, ve- rùm& ore, hoc eſt, externis iſtis ritibus& cæremoniis, quibus maximè ſides illius illuſtra- tur,& crucis hoc illius& mortis beneficium, ſumma cum animi deuotione Veraque cor- dium lætitia celebremus.
Hæc eſt fides Catholica, quam, vt paulò antè diximus, non ſcribendo neque prædicando modo, verumetiam annum vertentem ita diſtribuendo, dies vt certi conſtituerentur, qui- bus quaſi ordine ſinguli articuli eorum præcipuè, quæ de Chriſto cognoſcẽda ſunt, non tam auribus, quàm oculis fidelium exponerentur, ſitiens noſtræ ſalutis mater Eccleſia, nos fide- lter docere ſemper eſt conata, quod in eo ſalutem noſtram agi, ſciret.
Quod dictum A poſtoli, dies obſeruatis& menſes, nihil aduerſatur obſeruationi dierum, quæ fit in Eccleſia. CApPVT IX.
Eque verò defuerunt, qui ſanctæ matris noſtræ ſanctum hoc inſtitutum reprehen-
derent, quod Iudaicas quaſdam obſeruationes amplexos eſſe fideles dicerent. Ob-
iectum eſtetiam ante mille ducentos annos ‚quod nunc ab iis, qui pridem ſopitas hæreſes ſuſcitauerunt, obiici nobis audimus: Dies obſeruatis& menſes,& tempora,& an- nos. Sed iis iam pridem ab Origene, atque Epiphanio Græcis, ac Hieronymo, atque Augu- ſtino Latinis, ita reſponſum eſt, atis vt eſſe confutati videantur. Neque enim exiſtimandum eſt, ignoraſſe matrem Eccleſiam, vel nuncetiam ignorare, quod omnes dies æquales fint, quodque non die Paraſceues crucifigitur, neque die dominico reſurgit Chriſtus, quodꝗque nullus dies atque adeò nulla ſit hora, qua non rectè paſsionis illius& reſurrectionis, ac alio- rum quorumcunq; beneficiorum fiat recordatio. Quamobrem receptus Eecleſiæ mos, quo ſingulis Chriſti beneficiis recolendis, certos dies inſtituit, nihil habet cum Iudeorum ſuper- ſtitione commune. Nam illis non eſt fas quouis rempore ieiunare, agnum immolare, Pente- coſten agere, tabernacula figere: nobis vero quotidie ieiunare, quotidie agnum immacula- tum& offerre Deo patri,& oblatum manducare, quotidie licet ſimul omnia Chriſti bene- ficia repræſentare.
Quoniam verò ſæculi curis nimiò plus plerique omnes immerſi ſumus, neque aut oratio- nibus, aut gratiarum actionibus, Deiq; beneficiis recolendis, perinde vt oporteret vndane
quic
—
——
é—V—’——Q—OCO—Q—Q—ꝑ:
un b 121 re 3 f u fus 20 poo Ien ſole- 2u Nru a tües 1 b un rent In Cs ur tam. 9 Sici 2 1a0 ma m 8 ex tlel 1 tis pal fw ) ilia G Mum, aup d mterd u em pen A ln De iSl u Hdllos 2 mſtex 8 neme fropoli Ftem ric 1 iüöiraqu 5.(Chricun T. bile ber In Frbwpr nrrer kc t kmexcia b Mtaden m üWeim 9 Io l inſt edorun Vluto. une dl tls apenr ſorun t erokei it: Iu ens ol ſteao dtano 4 füntemm beünm I um i d un K1 8* ullglan