‿— —

DE GAVDIO DOM. RESVRNRECT. 4

vt hæc beata nox etiam à camnalibus tanto maiore cum expectatione& gaudio excipiatur,

& antequam veniat ſic omnes quadrageſimæ dies, qui ſunt interiecti, tanquàm diurna via-

toris itinera, magno cum deſyderio ad conſtitutum locum properantis, quotidie penè dili-

genter computentur.— Hac ratione dulcis omnibus hæc ſolennitas, chara omnibus, deſyderabilis cunctis efficitur. Ior.

Sicut lux in tenebris ambulantibus, ſicut fons de petra ſalientis aquæ, ſitientibus, ſicut quòd 15 9.

fixit Deus tabernaculũ peregrinãtibus. Hic igitur tempus 1am eſt lætitis, hic exultamus om-

nes gaudio, memoria nobiſcũ repetẽtes, quantũ pro nobis precium Chriſtus perſoluerit, per

quod peccatorũ noſtrorũ remiſsionẽ conſequuti& à duriſsima captiuitate redempti ſumus.

Quo maxgis autem abſolutum ſit gaudium noſtrum, paſsioni& morti Chriſti reſurrectio- Xο⁷. 4.

nem quoq; ſemper adiungimus, quæ noſtræ cauſa eſt iuſtificationis. Nam ſicut traditus eſt

Chriſtus propter delicta noſtra, ita reſurrexit propter iuſtificationem noſtram. Vnde colli- Lſtrfessis u u e

gere licet, quòd qui iuſtificationem nihil aliud eſſe volunt, quam peccatorum remiſsionem, & cum Deo Patre reconciliationem, ij toto(quod aiunt) cœlo errant. Neq; enim in hac ſo- la re conſiſtit iuſtificatio, ſi vetus homo noſter exuatur, neceſſe eſt inſuper indui nouum, qui Ephe. 4. ſecundum Deum creatus eſt in ſanctitate& iuſtitia veritatis. Non ſatis eſt veterem Adam om.s. eieciſſe, nouum etiam Adam præterea Chriſtum complecti neceſſe eſt: Non tantum peccato moniendum, ſed viuendum eſt etiam Deo in Chriſto Ieſu. Non ſuffcit à peccato liberari, ſeruos etiam oportet fieri iuſtitiæ, non commori tantum, hoceſt, defungi peccatis, verum

reſurgere cum Chriſto opus eſt. Iſtud itaq; merito Chriſti paſsionis nobis obtigit, quéd Rom.. ſumus mortui peccatis, quòd vetus noſter homo crucifixus eſt, vt deſtruatur coipus peccati, vt vltrà non ſeruiamus peccato. Verùm hoc ſatis non eſt: Neceſſe eſt præterea, vt quomodo Chriſtus ſurrexit à mortuis per gloriã Patris, ita& nos fide accenſi, ſimul cum eo reſurgen- Spes reſurreti tes, in nouitate vitæ ambulemus, parati omnia& facere& pati pro ea fide, quam ipſe tradi-“ 2cna⸗ dit, quam in ſymbolo poſteà comprehenderunt Apoſtoli. Quòd certi ſimus, tamerſi propter eam fidem corpus noſtrum occiſum fuerit, nihilominus facturum Deum, vt ſuis promiſsis maneat, vtq́; excitet& nos, ſicut excitauit Chriſtum in vitam æternam. Atꝗ; hoc eſt, quod Iuſuffcar' apud vocat Paulus iuſtificari, poſt adeptam peccatorum remiſsionem, in eiuſmodi vitæ nouitate T4³lum quid it. ambulare. Crricifixus itaq; Chriſtus eſt, vt in cruce veteris hominis occaſum oſtenderet. Re- ſurrexit autem, vt in vita ſiua vitæ noſtræ nouitatẽ demonſtraret. Duplicatur itaq; gaudium hoc die noſtrum, quòd non ſolùm abolita ſunt peccata noſtra per mortem Chriſti, verum etiam illius reſurrectio documento nobis eſt& exemplo, quomodo mortui per illum pri- ſtinis culpis mox vnà cum illo& per illum in nouam vitam reſuſcitati, deinceps iuſtitiæ vi- uamus, quam illius beneficio conſecuti ſumus.

Hæc itaque duo ſancta mater Eccleſia præ cæteris inculcanda ſuis fidelibus, nec ferè abin-

nicem ſeparanda eſſe duxit, tanquam ad ſalutem apprimè neceſſaria. Nam cum& illud cre- dere neceſſarium ſit ad ſalutem, Chriſtum& verum hominem& verum Deum fuiſſe: Ve- rum hominem declarat paſsio& mors, neque enim potuit pati& mori: niſi homo, verum Deũ declarat reſurrectio: neq; enim potuit ſua ipfius virtute à mortuis reſurgere, niſi Deus. Quamobrem non ſatis habuit in die Paraſceues mortis, in die Paſchæ reſurrectionis Chri- ſti memoriam celebraſſe, quin per totum annum vertentem vtriuſque nobis memoriam ſin Teiunium quarta

„. hie 3. a.:— ,11⸗ E ſextæ feriæ gulis hebdomadis renouet. Nam quod a Chriſtianis feria quarta& ſexta ieiunatur, illam ra, Aupuſt ad Caſu-

tionem reddi ſcribit Auguſtinus, quòd cõſiderato Euangelio, ipſa quarta ſabbati, quam vul-, land epiſt.gs. g0 quartam feriam vocant, conſilium reperiuntur ad occidendum Dominum feciſſe Iudæi, Mat. 2. g die autem vno interiecto, cuius veſpere Dominus Paſcha cum diſcipulis manducauit, qui/ waienae ninis fuit eius diei, quam vocamus quintam ſabbati, deinde traditus eſt ea nocte, quæ iam ad mifcet. ſextam ſabbati, feriam ſextam vulgò vocant, qui dies paſsionis eius manufeſtus eſt, pertine- bat. Tertius autem dies poſt reſurrectioni dicatus eſt, qui proptereà dominicus etiam vo-/ Dominitui dies catur, quod in eo Dominus à mortuis reſurgens, verè ſe Deum& Dominum eſſe declarauit. Whheoehe Quarè nõ ſolo die Paſchatis, verum ſingulis dominicis diebus proceſsionẽ peragi videmus, qua repræſentatur Apoſtolorum proceisio, qui iuxta Chriſti præceptũ iuerunt in Calilæam, vrt ibi viderent Dommum à mortuis reſurgentem& Hieroſolymam inde poſteà redierunt. Sicergo duos articulos hos docuit nos Eccleſia, vnum de paſſo, crucifixo, mortuo& ſepul-/ to Chriſto: alterum de eo, quo modo tertia die reſurrexit, qui quo magis inſigerentur me- moriæ noftræ, fingulis hebdomadis eorum commemorationem ſextis feriis,& diebus do- minicis renouafi voluit. “ De Aſcenſione Cbriſii, deq; extremo Iudicio. CAPVT VII. lcur autem quadraginta dies ante dominicam reſurrectionis in omni abſtinentiæ, con- inenriæque genere traducendos, ita deinceps iam quinquaginta diebus ieiunia cenſuit eſſe relaxanda: vt ad feſtum vſque Pentecoſtes non ieiunaretur à cibis, quod eſt mœren See Paſeba&= . 5, 1.. entecoſten non tium: ſed in Domino gauderetur. Illud etiam ſubiecit quaſi ſub oculos noſtros, quomodo izatur. quadraginta dies cum ſuis diſcipulis verſatus eſt, quibuſcum etiam cibum interdum capere Aſceuſio cbrifti. 4 A 4 viſus

4

— E—1———ÿÿ,