—
—yſ
—
Cap.5.
2. Pet 2. Mortis Chriſti Tuo ad nos cauſa.
Sſalm 68. Rarn. 8. Ea. 53. I. Pet. 2.
Joan. 16.
a. Theſf 2. Apoc. 120
Joan. 20. Icau. 16.
1. Corit. 15, ebr. z. Iaiæ. 53. Ioan. 10.
Pſalm. 6d,
Earhnn. do mundus gaudebat, quando Chriſtum lIudæi crucifigentes exultabant,& morienti inſul- tabant. Non vociferemur cum inſanis illis& odio furentibus, crucifige crucifige illum: ſed 2r 29, cum Maria matre Ieſu, cuius tum animam doloris gladius pertranſiuit, cumꝗ́; ſanctis Apo- Luc.* ſtolis, quorum ingens luctus mentes occupauerat, diem, quo Chriſti crucifixi fir memoria, in fletu& planctu tranſigamus: gaudium verò noſtrum in id vſq́ʒ tempus differamus, quo Ioan.z0. ĩpſi quoq; gauiſi ſunt diſcipuli viſo Domino: Differamus lætitiam noſtram in perendinum diem, quo Chriſtus deuicta morte reſurrexit propter iuſtificationem noſtram. Tempus flé- di, dicit Sapiens,& tempus ridendi: tempus plangendi,& tempus ſaltandi: prius ffendum NRom. a. eſt, vt exultare poſteà liceat. Euntes ibant& flebant, dicit Propheta, mittentes ſemina ſua: 4 venientes autem venient cum exultatione, portantes manipulos ſuos. Beati flentes, ait Chri Pfahm.rey. ſtus, quoniam ipſi ridebunt. Quando cantantur nobis lugubria, plangamus, vt cùm tibiis Mauth.5. cantatum fuerit, exultemus. Fleamus cũ flentibus Apoſtolis,& cum iiſdem gaudètibus gau- See 75 deamus: neque cum perfidis Iudæis commune quicquam habeamus, Chriſto paſſo exultan- tibus, atque illi acerbè inſultantibus. Hunc morem iam inde ab ipſis Apoſtolorum tempo- AN. 4. ribus ſemper obſeruauit ſancta mater Eccleſia, ſimul docens fideles ſuos, quòd per luctum Peruenitur ad gaudium, quod per multas tribulationes oportet nos intrare in regnum Dei. Vidimus libellum quendam, qui inſcribitur: Fragmenta Caroli Magni, in quo inter cæ- tera eſt eriam fragmentum quoddam incerti auctoris. Ibi tractatur hæc quæſtio: Cur ſan- ctorum dies, quibus de hoc ſæculo migrauerunt, ſolenniter& cum magna exultatione ce- lebremus, adeò vt in ipſis, abſtinentiæ aliquanto rigoie laxato, paulo remisſius viuamus, diem verò pasſionis Chriſti, quo de hoc mundo per mortem tranfiit, in magna afflictione & carnis maceratione, cordisque contritione iubeamur celebrare, quem oporteret tanto feſtiuius atque alacrius coli, quanto conſtat Chriſtum ſanctorum omnium meritum tran- ſcendere. De gaudio dominicæ reſurrectionis. — G A P VI. Phne Vamobrem ad iucundam illam reſurrectionis C hriſti ſolennitatem prius nos, per- Toël.2. uenire noluit, quàm eſſemus cõuerfi ad Dominum in toto corde noſtro in isiunio, & fletu,& planctu. Etiam carnalibus hac in parte prouiſum eſſe cupiebat, qui cum nõ facilè posſint mentis oculos ad ea videnda, quæ ſunt ſpiritus, attollere, niſi vi maiore cor- poraliter accidentium cauſarum excitentur, cauſas, quibus id perfici poſſer, perueſtigauit.* Quadrageffnia. Quare ieiunium quadraginta dierum, quod pro decimis anni totius offertur Deo, ſic- poſuit, vt ante ſacratisſimam Paſchatis noctem nullo modo rumperetur? piis. Ita fit, dum per abſtinentiam corpus atteritur, nec aliundè laxatio, niſi ab hac Paſchali nocte ſ beratur, Vt hac .
PE xEIPDEET SMBOL O.
ſanguine ſuo redimeret: Verùm ſunt quæ nos impediunt, quò minus, quo die redemptio- nis hoc noſtræ myſterium celebramus, gaudere& exulrare queamus. Vetat enim hoc no- ſtræ culpæ conſcientia. Nos enim ſumus qui pasſioni, qui cruci, qui morti eius cauſam dedi- mus, nos illius plaga doloris, nos illius culpa ſumus occiſionis: Nam ille, quæ non rapuit, exoluit. Traditus eſt propter delicta noſtra: Vulneratus eſt propter iniquitates noſtras: attritus eſt propter ſcelera noſtra. Non ille ſua, quæ nulla habuit, ſed noſtra peccata per- tulit in corpore ſuo ſuper lignum. Merito itaque gemitus edimus, meritò lachrymas fundi- mus propter peccata noſtra, quæ tam grauia fuerunt, vt niſi morte Chriſti expiari non po- tuerint. Tum autem ipſe Chriſtus noluiſſe viderur eo die nos gaudere, quo cruciatus hos noſtra cauſa pertulit. Sic enim dixit: Amen amen dico vobis, quia plorabitis& flebitis vos, mundus autem gaudebit: vos autem contriſtabimini, ſed triſtitia veſtra vertetur in gaudiũ. Quin etiam exemplo probabili confirmat, huic tantæ rei triſtitiam conuenire. Mulier, in- quit: cum parit, triſtitiam habet, quia venit hora eius: cum autem peperit puerum, iam non meminit preſſuræ propter gaudium, quia natus eſt homo in mundum. Mulieri comparat Eccleſiam ſuam, quæ quia Chriſtum diligit, quem ex Deo patre genitum in noſtram natu- ram ſuſcepit, rectè hoc die Paraſceues moriente illo,& per mortem quaſi per partum in vi- tam æternam& in immortalitatis gloriam exeunte, triſtitiam habet,& dolet, vt in vtero habens,& clamat parturiens, Quoniam verò poſtquam reſurrexit æterno ſuo regno natus, gauiſi ſunt diſcipuli viſo domino, ſicut ipſe dixerat: Iterum autem videbo vos,& gaudebit cor veſtrum,& gaudium veſtrum nemo tollet à vobis, perpulchrè perfecta eſt mulieris, quæ præmiſſa fuerat, imilitudo, quæ poſtquàm peperit, iam non meminit preiſuræ propter gau- dium, quia natus eſt homo in mundum.
Quare non ſunt audiendi, qui Chriſti mortem lugubrem eſſe nolunt,& eam deplorari vetant. Nam etſi precioſamillam& glorioſam eſſe libenter confitemur, vt quæ mortem,& mortis deſtruxit auctorem, non continuo tamen non eſt ipſa lugubris& ficeelibus defien da, pro quorum ſalute ſpontè Chriſtus illam exhibuit: Alioqui periculum eſt, ne de nobis quoq; per Prophetam ſuum Chriſtus conqueri videatur: Suſtinui, qui ſimul cõtriſtaretur,& non fuit,& qui conſolaretur, nõ inueni. Cum præſertim per Zachariam prædictũ ſit, quòd dolebunt ſuper eũ, ſicut doleri ſolet in morte primogeniti. Non gaudeamus itaq; tũ, quan-
¹
1
f
.
ciecll
Torl feruose Krlur (umnus ft ylra Chrittus es In o In uam mm fcen anet, t cat Dall lbulare, Texit ant «die no9 um Ulus. lnsclps Wnuggla ackaqu lKem erar trerxegei
ſimenera
renöolc eaen ſoiriteenr Neoeos; (tride ab
-r lenolrg
3 d 6A le cnouag
—