12 PH R O OE MIVM⸗

rectè de illo dici queat: Homo cum in honote eſſet, non inrellexit, comparatus eſt 1umentis inſipientibus,& ſimilis factus eſt illis. Neq; enim iam fere quicquam eſt in homine, quo di- guoſci posſit à iumentis, fi ſit agnitione Dei deititutus. Deinde verò affluat aliquis omnibus iis, quæ bona vocantur& ſunt: ſit iuſtitiæ, ſit continentiæ laudibus inſignis, ſit omni virtu- tum genere perpolitus, ſic Ariſtide, ſir Catone, ſit Phocione ſanctior, niſi veri Dei verã agni- tionem habuerit, ſuperuacanea illi fuerint hæc omnia: fruſtra in illis aſſequendis laborauerit. Legankhe. Oannis eius iuſtitia, ſicut à Lactantio præclarè ſcriptũ eſt, ſimilis erit humano corpori caput cap.⸗. non habenti: in quo tametſi membra omnia& locis ſuis conſtent,& figura,& habitudine: uſlitia ſmue. Dei tamen quoniam deeſt id, quod eſt omniũ principale,& vita& ſenſu caret. Itaq; membra illa Terſan. formam tantummodo membrorum habent, vium non habent: tam ſcilicet, quàm caput ſine mauo ſiue capue. corpore. Cuius gerit ſimilirudinem, qui cum Deum nõ ignorer, viuit iniuſte. Idenim ſoluùm

haber, quod eſt ſummum: ſed fruſtrà, quoniam virtutibus ranquam membris caret. Itaque

vt ſir viuum& ſenſibile corpus,& agnitio Dei neceſſaria eſt, quaſi caput,& omnes virtutes quaſi corpus: ita fiet homo perfectus ac viuus. Summa tamẽ omnis, in capite eſt, quod quam- uis conſtare non posſit ſine membris omnibus, ſine quibuſdam tamè poteſt. Et erit quidem animal vicioſum ac debile, ſed viuet tamen: ſicut& is qui Deum nouit,& in aliqua re pec- cat: dat enim veniã peccatis Deus. Quamobrem ſine membris aliquibus viui poteſt, ſine ca- pite nullo modo. Hæc res efficit, vr etiamſi naturâ boni ſint Philoſophi, nihil tamen ſciant, nihil ſapiant. Omnis doctrina& virtus eorum ſine capite eſt, quia Deum neſciunt, qui vir- tutis& doctrinæ caput eſt: quem qui non cognoſcir, licèt videat, cæcus eſt: licèt audiat, ſur- dus: licèt loquatur, elinguis eſt. Cùm verò conditorem, parentemq́; rerum cognouerit, tunc & videbit,& audiet,& loquetur: Habere enim caput cœpit, in quo ſunt ſenſus omnes collo- cati: hoc eſt, oculi, aures,& lingua. Caput igitur teneamus, Deũ cognoſcere ſtudeamus, etiã atq; etiam omni ope connitamur omnes, vt quò vultus noſtros conuerſos eſſe videmus, ed mentes etiam noſtras erectas habere queamus, atq; in illius, per quem conditi ſumus& re- dempti, contemplatione verſemur, ne ſimus corpus ſine capite, neque ſimus ij, in quos rectè quadrare posſit, quod in Pſalmis ſcriptum legimus: Os habent& non loquentur, oculos ha⸗ bent& non videbüũt, aures habent& non audient. Ad hanc agnitionẽ, contemplationemq́; Dei Opt. Max. pios omnes, vt inuitaremus, hæc ſcribẽdi labor à nobis eſt ſuſceptus, quę quia

dem vno verbo religio ſiue pietas dici poteſt: Religio quidem, quòd ea tanquam vinculo

Pſalm. 4.

—

Pſalm. unz. Seopus huius li: bri eſt pios ad

Dei agnitionẽ᷑ et

contem plationem

prsduteer quodam obſtricti Deo ſumus& religati: Pietas autem, quòd nõ aliter pios eſſe licet, quàm 1 Deum ritè colendo. Hac itaq; de re dicere nobis nunc eſt propoſirum, quæ ſit piè colendĩ Ioan. 17. Deum ratio, de qua non leues hoc infelici æuo noſtro controuerſias excitatas eſſe videmus. In ſs. Supplices eum precamur, quem noſſe vita eſt æterna, Dominum noſtrum Ieſum Chriſtum, Phan z. vt qui via nobis factus eſt, pro bonitate ſua nobis concedat, ſic vt de eo, quod nobis inſtitu- Toan 4. tum eſt, diſſeramus, vt non declinemus neq; ad dextram, neq; ad ſiniſtram: ſed via regia ince

dentes, nihil proferamus, quod non ad ipfius gloriam, quam alteri non dat, propriè pertinere videatur: cui ſoli ſtudere ipſo inſpirante, quam ſolam, pro eo vt vires nobis fuerit, ſuppedi- tare dignatus, propagare deliberatum habemus. Quoniam itaq; ſpiritus Deus eſt, indubita⸗- tum illud erit, quod in ſpiritu adorari, ſpiritu coli, ſpiritualibus exercitiis venerari maximè vult: cuius generis ſunt, fides non ficta, ſpes firma,& charitas de corde puro profecta: Tribus iis, qui propriè deberur Deo cultus abſoluitur. Ac ſi non conſtaret homo niſi ſpiritu ſolo, ni- eus afrneerus il ab eo pretereà req uireretur ad purè Deum colendũ. Quoniam verò corporis quoq; mole cnuſtan exterius premitur, æquum eſſe videtur, vt non hæc modò, quæ iam cõmemorauimus, interiora, ve- 8 Panch ede aülfr etiam externa quoq; ad colendum Deum adferat. Colat Dominum humana mens, fide, 8 e ſpe& charitate: colat Dominum corpus hominis externis& corporeis rebus, quibus tan- quam ſignis quibuſdam ſuam erga Deum fidem, ſpem,& charitatem oſtendat: vt ſic totus homo dicere posſit cum Propheta: Cor meum& caro mea exultauerunt in Deum viuum: ac quemadmodum corpus ordinatur ad Deum per ani- mam, ſic exterior cultus ad interiorem referatur: ſine quo fruſtrà Deus quibuſcunq; tandem externis ritibus colitur. Priore itaque loco, de interno: poſteriore, de externo Dei

cultu verba faciemus: nihil in medium

allaturi, niſi quod verbo Dei conſentaneum eſt— 7 futurum⸗ 4 4 8

Cultus dininus ſeu relizio pro⸗

pris fae,ſpe,&

1

Pſa m. 83. Cau ſæ ordinis tra kandaruns in hoc opere.

cedit ad yn credich Lam guil oc Pnpte nui ceim toreCt

Verom q um,& hu ntum no 8q; poſſ tum Ieſum 10 peccatb eccaris 7o lomodo a- tuu bumus zecienspar m perpim am, quami oc quicond lutem. H quipad vo monlum nc cruciſi dippiam rater qucer

Ink o fero aheme Bnül deen Ie, contersd

led elem

Oo

TMcc ſenon V hovin „düpnu um. K.