4 WmW———————

im inter, die, ge⸗ lta liſe. 2 debitor auſa im⸗ datil.pro dota. ac. odiindit eddtum, unt, Con⸗ de hæted, non pol. uit, relin, In yo⸗ non erit, 2d quanto d ornatus do.9. eon⸗ cæterum etractani- ob futura conſtitui⸗ induxiſ- pickuraſ promer⸗ ve, quo , edeeh in ulibus Paulusli⸗ 4.I quod adit: illa, peeiemor⸗ recium ad⸗ ulius Pau⸗ de verbo⸗ ppellat,l. fruc. viri⸗ abet Tul⸗ uſtationes, tius Vlpia⸗- numero ha ationes ar⸗ que amœ⸗ voluptuo- polonia&e ob multum Luandiv- ari ſine de- ſolis js, qui ſcis balneio di calculum

DECISIO LITVANICA P. 199

operis topiarij factum ſit, in voluptuoſis impenſis eſſe, æquè dicam, id enim totum, Præter ornatum nihil penſi habet, vt in ſer- uo eius artis gnaro reſponſum eſt, l. cùm quæretur.§. fina. ff. de lega. 3. cuius operæ ſpeciem duntaxat ornare dicuntur: non autem culturæ prædiorum vllam adferre v-

399 tilitatem. Errat t enim Accurſius, Gloſ.

d. 9. fin. aut quiſquis alius fuit, qui topiarij ſerui operas eſſe putauit, agrum conſerere,

ſpinis purgare, ſepibus& foſsis cingere,

cumars topiaria ornet duntaxat, d.§. fin. o- peræ verò in agro conſerendo, purgando, ſepe& foſſa muniendo inſumptæ, hæ ad fu- res arcendos, illæ ad fructum percipien- dum, non mediocrem patrifamiliâs ad-

400 ferant vtilitatem. Sed, t an pignoris fru-

ctibus vti poſsit creditor eõſve diſtrahere ſit compellendus, diſpiciamus. Et hoc di- cere Petro Ancharano præceptore autho- re Anagninus c. colu.i. verſ. nota. quod cre- ditor. de vſur. conſequens eſſe ait Conſtitu- tionibus, c.:.& a.& c. conqueſtus. de vſur.& c. ad noſtram. i. de iureiur.& c. cũ contra. de pig.& l.z. C. de par. pigno. quibus creditor, cùm fructus ſortem exæquant, pignus de- bitori reſtituere iubetur,& hoc non in om- nibus quidem fructibus dicendum ſcribit Anagninus, ſed in ijs ſolis, qui ſeruando ſer- uari non poſſunt. Nam, qui ſeruari poſ- ſunt, eos nihil vetat à creditore pignoris lo- co retineri, donec ſuum recipiat. Argumẽ. l. is cui. 9. quæri poteſt. verſicul. quin imò. ff.

40i vt in poſſeſ.legat. Hæc t poſt Ancharanum

præceptorem Anagninus:at ego contra ex- iſtimo. Nam initiò falſum eſt, cùm fructus Percepti exæquant ſortem, creditorem pi- guus debitori reſtituere oport&re. Nec hoc vlla conſtitutio c.⁊.& 2.de vſur.& d. c. ad noſtram. 1.dicit, ſed illud, cùm ſors ex fru- ctibus percepta eſt: pignus eſſe tunc neceſ- ſariò reſtituendum, d. c.i.& 2. de vſur.& d. c. ad noſtram. 1. percipi autem ex fructibus ſortem, nemo dixerit, cm id fructuum per- ceptum eſt, quod æſtimatione ſortem exæ- quat. Nam niſi fructibus cum ſorte penſatis

402 liberari pignus non poteſt. Penſari t ve-

r0, quæ diuerſi generis ſunt, hoc eſt ſpeci- em cum pecunia negat lex. l. ſi conuenerit.

4⁰ 2.& ibi Bartol. ff. de pig. actio. Manere titaq;

fructus debitoris, licet in pignoris nexu, ſ. 3· C. in quibus.cau.pig.ta.contra.idq;, quo- ad creditor eos conſumat, hoc eſt in ſuos vſus vertat, vel diſtrahat, aut miſtura aliò- ve quoquo modo ſuos faciat. Baldus.l. fin.

404 C. de pignor. actio. Nec t verum eſt, quo

um, qui ſeruando ſeruari non poſſunt, di- ſtrahendorum imponi creditori neceſsita- tem, ea ratione, quod illos, niſi ſuo recepto,

405 reſtituere debitori non cogitur. Nam Tnec

pignus quodex conuentione creditori ven⸗

dere licuit, vendere, creditor debitore e-

tiam affectante, habet neceſſe, inhumanum enim hoc eſſe ait lex. d. l. quamuis. ff. de pig. actio. Quæ ſatis creditorem facturum exi- ſtimauit, ſi emptore à debitore reperto, ido⸗ neaq́; cautela pro indemnitate accepta, pi- gnus venire patiatur, vt inde ſibi ſatisfiat, d.

406 l. quamuis. Quod ſi in fructibus rei pi-

gneratæ fieri ſuſtineat creditor, ſatis fore putauerim, ne eos vendere inuitus coga- tur, quod eſſe inhumanum ait lex. d. l quam⸗

4⁰7 uis. Admonito t itaq; debitore, vt emptorẽ

quærat, niſi eum fructus tollere ac vendere, accepta cautela, malit creditor, non erit, cur fructuum interitum formider, quos, cùm creditori imputari nihil poteſt, I. ſi ſeruos. ff. depignore. actio.&l. contractus. ff. de diuerſ.reg.iur. debitoris periculo, in cuius & bonis ſunt, l. pignus. C. de pig. actio. peri-

408 re, ſarius eſt dicere. Namt hoc in pi gno-

re, vnde nati ſunt, fructus, cuiuſq; cauſam ſequuntur, l.3. C. in quib. cauſ. pig. vel hyp. ta. con. eſſet reſpondendum. d. l. pignus. Sed

409 t nec erit conſumere eos cogendos, ne e-

mere quis inuitus compellatur. Cõſumptio enim ſpeciem quandam emptionis cõtinet, eo quippe quo, quod ex pignore editũ eſt, conſumitur, à creditore quanti illud eſt, tan⸗ tum ſuo debere debitori incipit creditor, Gloſſa. l. diuortio.dõ.ob donationes.verbo. compenſationes.& ibi Docto.& Pau. Caſt. nu. 6. ff. ſolu. matri. Bero. c. 1. nu. 5². de vſur. & conuenienter de ſorte decedit. Nemo

410 † autem emere cogendus eſt. l. inuitum. C. 4u de contrahen. empt. Adde t vt fructus rei

pigneratæ in ſuos vſus vertere aut diſtrahe- re creditor poſsit, eius eſſe cauſa conſtitu- tum, quo maturius ad ſuum perueniat, igi- tur poſſe ſuo beneficio renuntiare. l. quam-

4 2 uis. ff. de pig. acti. Idemfergò erit dicendum

in fructibus, qui ſeruando ſeruari non poſ-

ſunt, quod in illis, qui poſſunt, vt nec ven-

dere creditor eos inuitus, nec conſume- re cogatur, ſed hos debitori ſeruet, illos à debitore, ſi ita ſederit, ne medio tempore depereant, diuendi accepta cautela patiatur. Quanquam& illos, qui ſeruari poſſunt, in crediti deminutionem vendere credi- tor, aut in ſuos vſus vertere, ſi ex ſua eſ- ſe re putauerit, poteſt, conſtitutio c. 1.& 2. de vſur.& c. ad noſtram..de iure. iur. enim

deinde adijcit Anagninus, cùm ait, fructu- 413 non diſtinguit, Sedtquomodo fructus exre

—————-—

S iiij pignerata

———