416 mauit, niſi fraus eius arguatur.

200 PETR I pignerata natos creditori vendere in vſuſve

ſuos vertere permittimus? quos in eadem 420 bere.

eſſe cauſa conſtat, in qua corpus, vnde nati ſunt, eſſet, l. quamuis. C. in quibus cau. pig. vel.hyp.ta.contra. cum corcor.in gl.ibi alle. hoc eſt pignori eſſe. Pignore autem vti cre- ditor ſine furti vitio non poſsit? l. ſi pigno- re.in prin.ff. de fur.&.§. furtũ. z. inſtit. de ob⸗ lig.quæ ex delic. naſcun. ſed hoc nequaq́; di⸗ cendum eſt, niſi cùm rei pigneratæ vſum in luecrum ſuum quis conuerteret, d. l. ſi pigno⸗ re.õ.i.quod à creditore non fit, qui exone- randæ ſortis gratia nõ alienæ rei contrectã- dæ inter vertendæveè conſilio rei pigneratæ fructib.vtitur. Ea quippe res tota debitoris

4 4 non creditoris lucro cedit. Adde, t legis au-

thoritate creditorem fructib. rei pigneratæ vti, d. c.i.& 2. de vſur. igitur illi id fraudi nõ eſſe debere, cõſequens eſt dicere. l. Grachus

4ʃ5 C. de adul. De fillo nunc videamus, qui fru-

ctus ad ſortis exonerationem pertineant, an ſoli, quid creditore ſunt percepti, an& qui percipi potuerunt? Henricus in ſum.tit. de pig.O.quando.ver.ſed nunꝗd. Cardi.Floſti. ad ſolos perceptos creditorem teneri exiſti- Arguiq; t tunc fraudem ſeribit, cum fundo pignerato neglecto ſuos agros minus fertiles, creditor

417 colit. Inciuile † eſt idẽ præterea arbitratus,

ſi fundum pigneratum creditor inuitus ex- ercere cogeretur, bobus agro colendo for- ſan amiſsis damnũ ſibi ſarciri à debitore fru- ſtra petiturus, nec vanum hunc timorem vi-⸗ deri, nam in bonæ fidei poſſeſſore hoc eſt re- ſponſum, vt amiſſorum ita boum detrimen- tũ eum, non fundi dominum reſpiciat. Bald. 1.1. in fi. C. de fruct.& lit. expen. Frã. Cremẽ. ſing. 34. Tiraq. trac. de vtro. retra. gl. 15. nu.

418 26. Non 1 negat autem quin imputetur cre- ditori, ſi fundum pigneratum non locauit,

cùm poſset, ea enim re in culpa eſſe. Arg. l.z. C. de diſtra.pig. Idemq́ʒ ſcripſit inre quali- bet, ſiue ſoli, ſiue mobili, aut ſe mouenti, quę locari conſueuit. Argu. l. ſed& ſi quid. 5.& ſi veſtimentor.ff.de vſuf.& l. vel vniuerſor. ff.

4 ½ de pig. acti. Ioannem fverò Calderinum ſcri-

bere Nicol. Abb. lib. 5. Epiſt. Decret. c.. nu. 5. de vſur. And. cu. col.5. poſt me. ibi. vtrum.

RKROYZII

MAVREI

cipere pignoris poſſeſsioni mala fide incũ- Conſtat t autem malæ fidei poſſeſſorẽ ad fructuum, qui percipi potuerunt, ſummã teneri.c.grauis.& ibi notata. de reſti. ſpolia.

4²1 Abb. c. i. nu.. de vſur. Antonius tautẽ Bu-

4²²

423

trius, cuius diſtinctionem idem Nico. Abb. refert. d. c. 1.& nu.. intereſſe putat, dolo la- tãve culpa creditoris fructus non percepti dicantur, an ei nihil eiuſmodi imputetur,& ſecundum hæc fructuum qui percipi potu- erunt, damno, creditorem onerari, aut leua- ri cenſuit. Hanc tfAntonij Butrij diſtinctio-

nem duabus ſuperiorib. omiſsis, quaſi ſilen⸗

tio eas damnans ita demum veram eſſe Ni- col.d. c.i.& nu..de vſur. Abb. ſeribit, ſi de- bitoris gratia pignus, datum proponatur, tunc enim dolum tantùm& latam culpam creditorem præſtare ait. Cęterùm ſi vtriuſq; cauſa ex æquo pignus interuenit, fructus, qui leui etiam culpa creditoris percepti non ſunt, debito ſeribit imputari, quaſi tunc ad omnes fructus creditor teneatur, quos dili- gens paterfamiliâs percepiſſet. Hanc t ſen- tentiam Auguſtinus Beroi. d. c..& nu. 10s. in fi.de vſur. Doctor meus, veram putat, ſu- perioribus duabus Henrici Cardinalis Ho- ſtienſis& Ioannis Calderini confutatis,&

42²4 meritò. Pignorifenim acceptum præter do-

lum, culpam recipere ait lex. l. ſi vt certo. 6. nunc videndum. ver. ſed vbi. ff. cõmo.& l. ſi ſeruos.ff.de pig.actio.& l.ſi creditor.2. C. de pig. acti.& l. contractus. ff. de diuer. reg. iur.

4²5 antiq. Culpæ tautem à lege facta mentio, vt

magnis authoribus Bal. l. Authẽ. quod locũ. ꝗ 2. ff. de colla. per legem. ſi cùm venderet.§. fi. ff. de pig. acti. notat. Gloſ. l. in venditione. §. de tempore. verbo. ex culpa.& Bar. ibi in vlt. notab.ff. de bonis auth. iudi. poſsid. De-

ci. d. l. contractus.& quæ ibialle. nu. 29. pla⸗

4²⁶

cuit, leuem culpã continet. Rectiſsimè itaq; Nieol. Abb. cùm fpignus, vt plerunq; ſolet, debitoris& creditoris gratia interuenit, hu- ius, quo magis ei cautum ſit, illius, quo faci- lius reperiat creditorem,§.fi. inſti. quib. mo.

re. contra. obliga. quod leui ereditoris culpa

4* prætermiſſum eſt, ei imputat. Ex t quo&

ipſa Henrici Cardina. Hoſtiẽ. ſententia ſatis refellitur, ſolam fraudem in neglecta fundi

autẽ teneatur creditor. refert, quoad credi- 4⁸ pignerati cultura male deſiderantis. Cuius t

tori ſatis factum non eſt, eorum fructuũ ini- ri rationem, quos percepitcreditor, cũ ple- nè autem creditori ſatisfactum eſt,& ita per- empto pignore in reſtitutionem& eos fru- ctus venire placuit, quos percipere creditor pPotuit. Quæ ſententia, vt prima quidẽ ſpe- cie videri poteſt, non eſt ſine ratione, credi-

torem enim eo, quod deberetur, accepto, in⸗

5ℳ

ſententia nec ea parte admittẽda eſt, qua ne- gat, creditorem ad fundum pignori acceptũ 7 1 7 4 7 colendum cogi oportère. Nam intermiſſa

fundi cultura, qui coli conſeuit, vt Bartolo l. quod nerua. col. u. ff. depoſiti.& arg. l. mu⸗

lier. 9. ſed ſi. ff. ad Trebel.& Baldol. quę for-

tuitis. C. de pig.acti. Bero. d. c.i. num. 10. de vſur.placuit, culpa lata non vacat, aut certe,

vt alius