20 P ETRI ROYZII MAVREI

à quodam ex prouincialibus ægro ob ho- minem priſtinæ valetudini reſtituendum 130 H= S. cc. pactus. Itemt Petrum Apponen- ſem, qui noſtrę ætati propior fuit, Bononia, vbi artem medicam protitebatur, quoquam accitum, pedem non extuliſſe, niſi mercede quinquaginta nummũm aureorum, in dies ſingulos conſtituta, quidam authores ſunt, 18i eundemq́; fad Honorium Pontificem Ma- ximum, qui Chriſti Eccleſiæ tunc modera- Ditur, vocatũ diurnas operas quadringentis 182 locaſſe, proditum eſt. Nec noſtra adeò ætas felicior hac parte eſt, gradum Medico, vt ſunt quidam ad rem attenti, ad ægrum non promoturo, niſi ære prius multo ſibi de- penſo. Semper itaqʒ ægroto,& de vita la- horanti pecunia ſubſtantiaq́; ſua opus eſſe. vt inter eum& recta valetudine vtentem in rerum ſuarum vſu nihil multùm interſit ob ea, quæ extra cuiuſquã perſonam accidunt. Ad ipſos verò quod attinet, quorum de bo- nis quæritur, vt aliud in ſanis, aliud in ægris dicamus. Non mutat, quod qui rectè va- lent, in poſterum ſaltem rebus ſuis vti que- ant, contrà quam ægroti. Nam qui ſupra ſcriptam cauſam adferunt, in præſens tem- ꝑus ſe retulerunt. Sed& ſi in futurum rem placet referre, nihil vetat, idem quod in æ- grotis eſt conſtitutum,& in rectè valenti- 183 bus dicere. Nam, † vtait lex, l. 1.§. 1. ff. de condi.& demonſt. incertum diem continet mors. Exploratum itaq; eſſe non poteſt, qui ægrotat, ſuperfuturus ſit, nec ne, vt ex ad- uerſo, qui valet, proſperaq́; valetudine vti- tur, vnius diei incolumitatẽ promittere ſibi non poteſt. Nam, vt Horatius Flaccus ait, lib. 4. Carminum ad Torquatum: Quis ſcit, an adijciant hodiernæ eraſtinæ ſummæ Tempora Dij ſuperi?

Hercules quoq; apud Euripidẽ in Alceſte:

Omnes, inquit, homines debent mori. Et uemo mortalium eſt, qui ſciat, Aun ſit victurus craſtinam diem futuram.

Vt hac parte recte valentium,& nec rectè valentium non diuerſa eſſe cauſa videatur. Ea deniqʒ re maxime intelligi poteſt, ægro- tos rerum ſuarum dominos manere: quia bonorum alienatione tantummodo illis in- terdicitur, non etiam rebus ſuis priuantur. Nam id lex non dicit, nec alienationis pro- 254 hibitioni conſequens eſt. Namſdiuerſa ſunt hæc, vt quod in altero eſt conſtitutum, ad alterum non rectè producatur, Argu. l. na- turaliter.§. nihil commune, ff. de adq. poſſ,

in quo genere cauſarum, vno mutato, alte- rum ſtare prohiberi non debet. l. ſancimus. 185 C. de teſta. Nemo t enim dixerit, legem xij. Tabularum, quę prodigo, id eſt I.1. ff. de cu- rat. furioſ. ei, qui nullum neq; tempus neq; modum expenſarum habet, ſed inconſulté ac temerẽè facultates ſuas dilacerando,& diſ- ſipando profundit, bonis interdicit, d. l.. de curat. furioſ. ſua ſubſtantia atque fortunis eum priuare, quin, contra, ei ſuas ſaluas eſſe 186 res dato curatore ſtudere. Eandemfſequuti rationẽ Municipes videntur, quo iure paſ- ſim Italia vtitur, qui fœminas ob ſexus in- firmitatem, quicquam rerum ſuarum alie- nare vetant, proximis quibuſq; neceſſario- 387 rum ſuorum non adhibitis. Sed& ipſæ Theutonum leges, de quibus in hoc ſacro Auditorio reſpondemus, ius eſſe nuptis mulieribus res alienare ſuas, viris non con- 188 ſentientibus negant, d. Art. 65. in fi.& fin vniuerſum ob eandem ſexus fragilitatem, mulieribus ſine ætatis differentia eodẽ iure tutores dantur. Spe. Sax. lib.. Arti. 46. Plu- 189 ribus t quam erat neceſſe, ſuprà ſcriptam ſententiam refelli, non, vt tam multis opus eſſe exiſtimarem, ſed, vt ſeruum illud iudi- cum quorundam pecus admonerem, qui pro ſocordia ſua,& ingenij frigiditate, ſin- gula Theutonici Interpretis verba, iure, quo nituntur, per ignauiam inconſultò, aut etiam per imperitiam parum intellecto, pro 190 ſingulis legibus habent. Ignaritneceſſariam legum eſſe authoritatem: Interpretum verò 191 probabilem. Bart. l.. C. de legi. Quippè t quorum opinio eatenus obtinere in iudi- cijs debeat, qua legibus cõſequens eſt, nam inde diſcedentes meritò contemnuntur. 192 Sane fenim, vt luſtinianus Imperator bel- liſsimẽ dixit, Auth, de triente& Sem. 5. conſideremus.& ibi not. gl. col.3. erubeſcſi- mus cùm ſine lege loquimur. Igitur dubi- tandum non eſt, quin ſuperior ratio vera non ſit, qua confutata, quantum ſequens 193 valeat, diſpiciamus. Namt& ob eam rem ægrotantibus lure Saxonico, adempta eſſe alienandi facultas, quorundam opinione creditur, d. gloſ.ꝛ. verſ. Tertium. vt ne poſt- habitis neceſſarijs& ſanguine coniunctis, in extraneos ſuam quis Abitanti5,& opes transferat, quod indecens eſſe aiunt,& con- 194 trà quam nouiſsima f luſtiniani Conſtitu- tione d. Auth. de trien.& Sem. col. 3. 9. 1. & 2. continetur, quæ vetat, non curata pri- us natura, id eſt ijs, quibus Iure naturali ob- ſtringimur, quicquam extraneis largiri, ſed & hæc ratio, quaàm ſuperior, non minus fu- tilis eſt. Nam ſi indecens eſt, extraneis per- ſonis