dDESISIO

ſonis ſua largiri, iuſtis ſucceſſoribus exclu- ſis, id æquè in benè valentibus atq; ægro- tantibus indecens erit. Vtroſq; ergò ſecun- aoʒ dum hanc rationem prohibitum iri, quod t legis ſententiæ aduerſatur, quæ, cùm ægros res ſuas alienare vetat, id benè valentibus ſaluũ integrumq́; relinquere videtur, eoq́; ¹96 iure vtimur. Namtſemper ſanis beneq́; va- lentibus rerum ſuarum alienandarum, tam mobilium& ſe mouentium, quam ſoli, quæ non iure ſanguinis obtigiſſent, ius fuit, ſo-

lis ægris eo beneficio carentibus. Iu. Mun. 197 Art. 65. luſtiniani deniq; Conſtitutio d. 9. 1.& 2. aliud vult, quippe quæ non omninò vetat extraneis teſtamento dare, aut alio quoquo modo ſua quenq; illis largiri, ſed legitima portione filijs non prius relicta. 198 Quotiens titaq; iuſta liberis portio, proeo- rum numero, quoquo titulo in parentum bonis dara eſt, de cærteris fortunis ſuis ſta-

Liches easq́; in quaſcunque velit perſanas

trãmsterre Patrifamiliâs liberum eſt. Auth. 199 nouiſsima. C.de inoffic. teſt.& d. ,. Cùmt contrà iure Theutonico de trium tantùm ſolidorum, ſumma ſtatuendi ægris ius ſit, cætera ſubſtantia illis inuitis,& repugnan- tibus ad ſucceſſores, quibus lege defertur hæreditas, peruentura, vt quiſq; proximus as0 eſt. Adde, fvt ex proximis apparet, fauore liberorum, quod luſtinianus conſtituit, in- troductum eſſe. Ideoq́;, quod ad cæteras neceſsitudines attinet, patremfamiliâs non obſtringi, quominus extraneis, pro animi ſui motu, ſubſtantiam ſuam largiatur, cùm contra Theutonum leges d. Arti, 65. gene- raliter omnibus legitimis hæredibus hoc tribuant, vt illis ſuum conſenſum non ac- commodantibus, nemini ægrotanti rerum ſuarum alienandarum ius ſit. Malè ergò Theutonum leges Conſtitutione Iuſtinia- ni defendi, idq́;& inde intelligi facilè poſſe, Quod ſi vtriuſq; iuris, eadem in his ratio eſſet, eadem quoq; rerum alienandarum eſ⸗ ſet poteſtas,& qui de rebus ſuis ſtatuere hoc iure poſſet,& illo poſſet, contraà quarn 201 eſt conſtitutum. Quia f luſtiniani lege l. ſe- nium. C.qui teſt. fac. poſſ. valetudo corpo- ris aduerſa, nihil quicquam, quod gerere- tur, vitiat, modò mentis compos quis ſit, cùm contra, vt ſæpe dictum eſt, Theuto- nũ lex d. Arti. 65, ægris corporeq́; languen- tibus rerum ſuarum alienatione interdicat, trium tantùm ſolidorũ, de qua ſumma ſta- tuere poſsint, quaſi per ludibrium facta po- teſtate, ne omnia ſcilicet eis ademiſſe vide- retur. Hliis itaq; rationibus vtpote parum idoneis, exploſis, quemadmodum ſupraà

1LITVANIGA I. 24

ſeriptam Theutonum legem, hae parte tu- eri poſsimus, tractemus. Et fortaſſe, vt in pleriſq; rerum articulis accidit, expeditius 202 eſt, quæ alij tradiderunt, refellere, quam re- perire meliora,& quæ nobis cæterisq́; ſe- quenda exiſtimemus, proponere. Nihilo tamen magis, quid in propoſita quæſtione 203 ſentiam, ſilebo. Licet t dura& inhumana ſit lex, quæ ægrotis de ſuis rebus ſtatuere ve- tat,& à contrahendi beneficio teſtamentiq́; faciendi, quo nihil magis homini debitum eſt, I.i. C. de ſacroſan. Eccleſ. contra cæœtera- 204 rum Gentium iura, arcet, conſtat fautem fa- uore hæredum, quibus ab inteſtato ſucceſ- ſio legibus defertur, ſingulare ius hoc pro- hibitæ alienationis eſſe introductum, ne vi- delicet paterfamiliãs moriens qualibet of- fenſa ſuos exoſus per animi impetum in ex- traneos, ſubſtantiam ſuam transferat, qua mox rebus humanis exemptus eſt caritu- rus. Huic igitur malo occurrere æquum viſum eſt, interdicta ægrotis rerum ſuarum alienatione,& non quidem omnibus, ſed ijs, qui per valetudinem in lecto decumbe- 205 rent. Aegritudines t ergò leues, quæ con- temni polsint,& ſine vſu lecti continuo to- lerari, extra legis prohibitionem ſunt: cæ- teræ grauiores non ſunt, tanquam quę pro- 206 ximæ morti eſſe creduntur. Idquod ſen- tentiæ Papiniani conſequens eſt, qui libro vndetrigeſimo Digeſtor. l. penul. de mili. teſt. ſcribit, filiumfamiliãâs equeſtri militia exornatum,& in comitatu Principum re- tentum, cingi confeſtim iuſſum, teſtamen- tum de Caſtrenſ. peculio facere poſſe, quaſi pro cincto ſit, vt Accurſius Bartolus cæte- riq; notant, d.l. penult. qui ſtatim cingi iuſ=

207 ſus eſt. Vndet in varios litium definienda- 84 A. AG,

rum vſus, eſt adnotatum, quod proximé futurum eſt, perinde haberi, ac ſi iam ſit. 208 Quare ſcauſa, ad concluſionem vſq; per-

1*ν ν,

ducta, pro eo habendum eſt, ac ſi iam eſſet 64 Zete

pronunciatum. Cynus. I. alia. C. de his quib.vt indig. Bart.l. ſi mater.§. eadem. in fi. ff. de exce. rei iud. per text.& gloſſ. in l. ſi rem.§. fin. ff. de euicti. Bart.& Bald. l. quamuis indubitati. in fi. C. de adult. Paul. Caſtren. I. admonendi. col. 5. ver. ex his Bar- tolus colligit.& ibid.laſ. colu.2. ver. Sum in ſecunda ſolutione, ff. de iureiur. Alex. l. ſi mulier. ſf. ſolu. matri. Philip. Deci. l. edita. col.6.verſ.& licet Bartolus. Ioan. Andr. c. 2. de in integrum reſtit. lib. 6. Panormit. c. pa- ſtoralis. de excep. Feli. c. cum dilectus. in princ. extra. de fid. inſtrum. Andr. Tiraq. gloſſ. ſecund. in l. 16, connubiali. numero ſexto.

Secun⸗

—

————— ͦ ⁴—— ͤſn.—„—* ——OOũ i———————ö—