5 EETRI RO

1. num.§. ff. de fal. Etenim, ſi iuris præſcri- ptum, tranſgredi noſtro arbitratu fas ſit, nihil vetat, quin in infinitum eam nobis li- centiam ſumamus. Quod ſi fiat, incerta proeuldubio futura omnia, quibus obno- xia,& non eodem ſemper ſpectans, modum

149 imponat. Satius 1 ergò eſt, legis verbis ſeruire, l... ſi is qui nauem. vert. in re. ff. de exert. act. præſertim non obſcuram ſenten- tiam continentis, trium ſolidorum alienan- dorum ius, non amplioris ſummæ ægrotis, permittentis. Sed quia hæredum mentio

eſt, quorum conſenſum plura alienare vo- lentibus accommodari lex exigit. d. Artic.

0 65. Quos t hæredes hie accipiamus, di- ſpiciendum eſt. Et Interpres iuris Saxoni- ci de ſuis hęredibus legem intelligere, quoſ dam exiſtimaſſe refert. Hæredes t autem ſuos lex definit liberos, qui in poteſtate pa- rentum primum locum obtinent, 6. ſui. In- ſti. de hæred. quali.& dif.& quidem non ſi- ne ratione eos, qui ita putauerunt, loquu- 152 tos videri quiſquam dixerit. Verba t enim quorum plenior alioquin demonſtratio eſt, ad præcellentia, ac nobiliora arctari ſolere. 1a.§. qui in perpetuum. ff. ſiag. vect.

vel emp. pet. l1... 9. biduum. ff. quan. app. ſit.

& c.penul.de ſenten. excom. c. cùm olim. de

teſta. Hippoly. l. eos qui. num. i6. ff. de fal.

453 Hinc t Imperator luſtinianus cùm ius, in- quit, õ. ſed ius quidem. Inſtit. de iur. nat. Ci- uile dicimus, noſtrum intelligimus, id eſt,

154 Romanum: Vt t nuda Poẽtæ appellatio, apud Latinos Vergiliũ, apud Græcos Ho-

155 merum Seallicotejciur t cùm ſui hæredes e, cæteris præſtent, quippe quorum, in ſucceſ- dl 5⸗ D5, er⸗ e ſione Beaitean udan eſt, d. 9. ſui. qui⸗ n Vn, q́; viuis parentib us, legum interpretatione,

151

vt lulius Paulus libro duodetrigeſimo Di- ei‿e᷑, e, geſto. ſeribit, l. in ſuis. de liber.&poſr. domi-

pʒõ ni quodammodo exiſtimantur. Vt t non percipere hæreditatem, ſed magis liberam bonorum adminiſtrationem defunctis pa- rentibus conſe qui videantur. d. J. in ſuis. 157 Qua t ex cauſa, vt idem lulius Paulus ibi- dem ait, licet hæredes inſtituti non ſint: do- mini tamen ſunt. Qui finis eſt inſtitutio- 158 nis. Hinct pro hærede gerere eſt, pro do⸗ 155 mino gerere. Superior fenim ætas, hære- des pro dominis appellabat,§. fi. Inſtit. de 160 hæred. quali.& dif. Secundum t quam ſen- tentiam, qui nullos liberos habet: aut ha- bet quidem, ſed non in poteſtate, lure Theutonico, quacunq; ſit valetudine, te- ſtamentum facere poteſt: fratribus alijsue neceſſarijs, filijs etiam emancipatis, nepo- tibus aut deinceps, qui in poteſtate morien⸗

(&α‿ ο Lavedes 2o ν ſae 2

IM IIS M AVREI tis non ſunt. Nam& hi extraneorum loco habentur, 5. Cęteri. Inſtit. de hæred. quali.& diff. impedimento haudquaquam futuris, quominus arbitratu ſuo, in quoſcunq; pla- citum erit, hæreditatem ſuam transterat. Hoc ſuperſori ſententiæ conſequens eſt, ſe-

16i cundum t quam fit, vt ſolo hæredum ſuo- rum eonſenſu deſiderato, non etiam cæte- rorum, lus Commune minus lædatur, quod facere oportere apud Papinianum lib. duo- detrigeſimo Digeſto. l. Centyrio. num. 27. de vulga. laſon cæteriq; libro 6. Conſtitu- tionum Principaliuml.fi..in computatio- ne. de Iure delib. apud Imperatorem luſtini- 162 anum notant, Nihilo ſtamen magis ſupe- 163 rior ſententia ſequenda eſt, Sane ſ enim cùm plures ſint hæredum ſpecies, generali ſermone vnam comprehendi dicere„non conuenit, ſed omnes. l. hæredis:. ff. de verb. ſignif. Ea quippe generalis ſermonis po-

164 teſtas eſt, etiam ſ ſinon vna in omnibus ra- tio ſit, maior fortè in quibuſdam, minor in alijs. Ita Philippus Decius apud Impp. Diocleti.& Maxt. libro 6. Conſtitutionum Principalium l.ſenium. col.5. num.3. C. qui teſta. fa.poſs. ſeribit:& legibus conſequens eſt. l..§. generaliter. ff. de legat. præſid. l..§. quod autem. ff. de aleæ. lu. gitur quod in ſu- is hæredibus, euidentior cauſa ſubeſſe vide- atur, quam in alijs, quo magis ipſorum tan-

tummodo cõſenſus exigi debeat, ea res quę«

165 ſtionemnoſtram non onerat. Nam&, vbi lex non diſtinguit, non eſt diſtinguendum. 166 I. 3. ff. de offic. præſi. Quapropter I dicendũ eſt, omnes legitimos hæredes, non tantùm ſuos, contineri,& ita hactenus lex Theuto- nica, de qua diſſerimus, accepta eſt. Minimè 167 † autem ſunt mutanda, vt lulius Paulus lib. n. Digeſt. l. minime. de legib. ſcribit, quæ in- terpretationem certam ſemper habuerunt. 168 Quaretſi hæredes ſui non ſint, quorum pri- mam eſſe cauſam in parentum ſucceſsione conſtat, d. l. in ſuis. proximorum. fi.& ibi Bal.& Saly. C. de verbor. ſig. lacob. Butrig. & Saly. l... C. vnde vir& vxo. Paul. Caſt. l. ſi cùm dotem.. ſi.patri. f. ſolut. matr. Alex. l. fi. in fI. O. de teſtam. mil. quorumcunq; con- ſenſus erit exigendus, qui ad hæreditatem inteſtati patrisfamilis legib. vocantur, ſiue hi emancipati filij ſint, ſiue aſcendentiã ali- quis, aut ex tranſuerſo venientiũ. Nam gene raliter lex legitimis hæredib. conſultum vo-⸗ 169 luit, quorum intereſt intempeſtiuis aliena- tionibus, aut morientium teſtamentis re- rum hæreditariarum nihil imminui, aut de nomine ac familia exire. Igitur cùm in pro- poſita ſpecie defunctus fratribus, qui ad eius

—