12 PETRIROYZII MAVREI

dicæ inconſtantia eſt, vt ſingulis ferè ætati- bus pro ingenio eorum, quiillo literar. ge- nere excelluerunt, mutetur:& nunquam eadem ſit, quam profeſsi, necando mederi diſcunt,&, vt Plinij verbis vtar, experimẽ- ta per mortes agunt, multosq́; ex credula turba, omnia viuendi cupiditate ferre para- tos, excruciatos diu, magna ablata merce- de, fortunis ſæpe& vita ſimul ſpoliant, eaq́; in aliorũ corpus exercent:quę in ſuum haud quaquàm erant admiſſuri. Non ignobiles modò eius artis Magiſtri, ſed eximij etiam illi atq; præſtantes, qui contempta ſuperio- rum ætatum diſciplina, alij accedere turpe rati, ſuo innixi ingenio propriam reperere

84 ſectam. Memini, ſcùm Bononiæ proximis annis ſtudiorum cauſa eſſem, Matthæum Curtium præclarum noſtra ætate ac nobi- lem medicum, cùm ex pleuritide laboraret: cui morbo ſectione venæ ſuccurri ſolet: quærentibus ex eo medicis, qui ei aderant plurimi, vtrum ad commune præſcriptum ſecari venam, an ad ſuum mallet. Nam eius argumenti librum, aduerſus receptam alio- rum ſententiam ediderat: reſpondiſſe ęgro- tum ſe tunc, non medicum eſſe. Nec grauatè paſſum, cõtra ſua placita ſecari ſibivenã, qui aliud alijs erat conſilium daturus,& multi præterea, ob illuſtre viri nomen, authorita- tem eius ſequuti.Sed non potuit aliter Me- dici ſeruari vita: niſi libri, quem ad ingenij famam compoſuerat, fide extincta. Hæc id- circò à me fuſius relata ſunt, vt eorum fa- ctum excuſarem, qui leuandis morbis Me- dicos nonadhibent: aut adhibitis dicto eo-

85 rum audientes non ſunt. Damnatat quo

Medicorum profeſsio eſt carminib. Poëta- rum, tanquam quæ non opem, ſed exitium adferat hominib. qua de re illud apud Au- ſoniũ latinis literis extat Epigramma: cu- ius lemma eſt: De Alcone Medico, qui Aru- ſpicem mendacem fecit:

Languenti Marco dixit Diodorus Aruſpex Ad vitam, non plus, ſex ſupereſſe dies.

Sed medicus diuis, fatisc; potentior Alcon Falſum conuicit ilico Aruſpicium.

Tractauitc; manum victuri, ni tetigiſſet, Ilico nam Marco ſex periere dies.

Idem Alcon altero mox epigrammate tan- quam rebus inanimis noxius irridetur. lem

ma eſt: De ſigno Iouis tacto ab Alcone Me- dico:

Alcon heſterno fignum Iouis attigit, ille, Quamuis marmoreus, vim patitur medici.

Eece hodie iuſſiu transferri ex æde vetuſta, Effertur: quamuis ſit Deus atq lapis.

Valerius quoq; Martialis li. 6. Epigramm. ad Fauſtinum in Hermocratem itaſcribit:

Lotus nobiſcum eſt: bilaris cænauit,& idem Inuentus mane eſt mortuus Andragoras.

Tam ſubitæ mortis cauſam, Fauſtine requirisꝰ In ſomnis Medicum viderat Hermocratem,

Quaſi& in ſomnis medicum vidiſſe exitia- 86 le ſit. In ſacras, tdeniq; priſcorum Hebręor. literas lib. Paralip. z2. cap. 16. relatum con- ſtat: vt eſt reprehenſus Aſa Rex, qui cùm ſummo pedũ dolore afflictaretur, medico- rum, non DEl opem imploraſſet. Sed vt, non nihil ſpaciatus, ad Iurisconſultorum placita, vnde diſceſsi, reuertar, dico, non ac- cerſi Medicum iubentis, aut ei non auſcul- tantis facto, alienationem mentis nõargui. 87 Quiaffuror ex ijs rebus probatur, quæ in hominem ſanæ mentis non incidunt: vt ia- cere vulgò ſine cauſa lapides& eiuſmodi a- lia: at Medico non auſcultare, diſsimile eſt. 88 Subeſſe f quippe cauſa poteſt: quid enim ſi medici inſidias timeat æger, Arg. l. neceſſa- rios. 5. fi. ff. de Senatusconſul. Syl. ſuſpe- ctãmve habeat auaritiã? tanq́; aduerſis me- dicamentis rei ſuæ, vt fit, l. ſi medicus. ff. de. var.& extra ordi. cogni. Bal.l. interpoſ.nu. 5. C. de tranſact. ac lucri cauſa morbum in maius aucturi aut ob imperitiam incolumi- tatem ei ſuam credendam non putet?l. illi- citas..ſicuti.ff.de off. Pręſid. hunc, quia re⸗ tineri in vita vult, deſipere exiſtimandũ nõ eſſe: quaſi ſuperſtes eſſe nolit, qui inimico medico auaròve& ſolum quęſtum quęren- ti, non obtemperat: aut etiam indocto, quẽ adhibuiſſe, in culpa ponitur. l. quod ſi nolit. §. ſi mancipiũ. ff.de ædili. edict. glo.&(Do- ctor.in l.ſiab hoſtib. cum concor. ibi alleg. 89 ff. ſol. mat. Quid f item ſi, ne mercedem ſol- uat Medico, euentũ morbiexpectare, quàm externam vllam opitulationem experiri malit: 83. diſt. c.i. gl. inferas. Auaritiæ hoc, non inſaniæ erit procul dubio imputandũ. 90 Tantundem t in eo reſpondebimus, qui mortifera ſe affectum ægritudine intelli- 91 gat. quod t grauitas valetudinis, genus, ſi- gnificationes ſæpe quædam indicant: nec non& ſomnia, cuius rei apud Artemido- rum in libris, quos de ſomniorum inter- pretatione reliquit, plurima eſt mentio. Is inter cæteralib. i. cap. 52. ægrotanti, qui ar- genteus aureũsve ſibi viſus ſit: ſomnio mor tẽ prædici, author eſt. Similiter æreum ſe fa- ctum putare: item turpem eſſe, reſolutũ de- ſtitutumve viribustantundem portendi:æ- grotis equos ex vrbe,&generaliter omnib. currum