Druckschrift 
Decisiones Petri Royzii Mavrei Alcagnicen: Regii Ivreconsvlti : De Rebvs In Sacro Avditorio Litvanico, Ex Appellatione Ivdicatis; Ad Sigismvndvm Avgvstvm Poloniae Regem Principem Optimvm Maximvm
Seite
11
Einzelbild herunterladen

ittere, uroris ruden⸗ ampet nmot⸗ Keuti. n opem n crede⸗ dum elle qui eum ontinuo em. dcio aam, qp⸗ lodpo m Decte⸗ Anac tu Fulnefa⸗ 1059

D E GI.S 1 0 k. 1 VvANICA I. nt

rus, qui Chirurgum non adhibuit, aut ad- hibiti dicto audiens non fuit, eum, à quo vulneratus eſt homicidij pœnaliberat: Fe- lin.d. c. Præsbyterum.& Hippoly. d. 6. quia nu. v9. Quaſi magis culpa ſua, quam vul- nerantis facto extinguatur, Secundumt

1.. quæ reſponſum eſt in viro, qui ægrotanti

vxori Medicum non adhibuit: nam ea de-

mortua, dotem illi lucro non fore, placuit: Gloſ.& Doctor. d. l. ſi ab hoſtib. Ob cul-

tinetur, reſpicere bonum eſſe ait, non quoq́;

79 perdiſcere, quaſi pernicioſas. Vndeſ fortẽ

factũ eſt, vt poſt Catonis exceſſum, Roma diu Medicis caruerit, paucosq́; Quiritùm, cùm multò poſt tempore exciperentur vr⸗ be Medici, eam artem attigiſſe, Plinius au-

do ctor eſt. NectAeſculapio, cùm numinis lo-

co coli cœpit, locũ eſſe intra mœnia paſſos veteres, poſita ei Deo extra vrbem ęde. Igi- tur qui artem olim ita damnatã auerſantur,

pam in non accerſendo Medico admiſſam. 81 deſipere nequaquam videri debent. Int hae

* Hactenus t quidem non adhibuiſſe Medi-

cum, aut non audiſſe nocuit. Inde tamen coniecturam furoris ſumi, nuſquam rela- tum eſt, ſed nec habet rationem, propter ſummamartis medicæ inconſtantiam atq;

73 incertitudinem, ldcirco difficile de

morbis iudicium, ancepsq́; ac fallax me- dentium experimentum Hippocrates Co- us, inter Medicorum proceres facilè prin- ceps, ingenuève profeſſus eſt. Qui ei præ- terea arti perdiſcendæ, vt longè ipſa qui- dem lateq́; patet, humanam vitam compa-

4 ratam breuem dixit. Ob eam fortè rem

apud quaſdam Gentes ita diſtributam Me- dicinam fuiſſe, vt ſingulorum morborum linguli eſſent Medici: non plurium vnus, quem morem Aegyptijs fuiſſe Herodotus Aliacarnaſſeus in Eurerpe author eſt, a- pud quos omnia Medicis referta eſſe ſcri- Hit: alijs curationem capitis profitenti- bus: alijs oculorum: alijs dentium: qui- buſdam alui. Eſſe denique qui occultis morbis atq; abſtruſis opitulationẽ pollice- antur, confeſsi omnium morborum ſcien- tiam tenere,& noſſe remedia, vnius eſſe hominis: contrà quam vbiq;ʒ hodie fit: diſ- cretis tantùm d cæterorũ ceufamilia vulne- rarijs Medicis, quos Chirurgos Græci ap- pellant. Ad præſentem quæſtionẽ, vt præ-

s tereamfmultas eſſe Gentes, quæ ſine Medi- cis degunt, iudicium t populi Romani non

parũ facit:qui, in artib.accipiendis alioquin minimeè ſegnis, ante L. emilij. Et M. Liuij Conſulatum Medicos non habuit, qui fuit annus ab Vrbe condita 5 35. quo primum cempore Peloponneſo Romam veniſſe Ar⸗ chagatum Lyſanię filium, memoriæ prodi-

77 eſt. Qui t gratus quidem initio omnibus

atq; acceptus, ſecandi ſæuitia, erat enim Medicus vulnerarius, atq; vrendi carnificis nomẽ meruit,& inuiſam Romanis artem&

78 Medicos omnes reddidit. Quod t M. Cato-

nis, qui ea fermẽè ętate fuit pertinaci in illud profeſsionis genus odio abũdẽ declaratur, qui ad Marcum filium ſcribens, Græcorũ literas, quibus præſertim medendi ars con-

artium ſola euenire idem C. Plinius mira- tur, vt cuicunq; ſe Medicum profeſſo ſtatim credatur, cùm ſit periculũ in nullo menda- cio maius. tamẽ iſtud intueri homines, adeò blanda, inquit, ſperandi pro ſe cuiq;

82 dulcedo eſt. Eſtt deniq; ſingulare Medico⸗-

rum vitium, keemmanlaernoercdl.2 Se,, e 83 qua aucupari. Hine Prodicus, vt Medici- Llure 85

, quę Clinice vocata eſt, antiquaret, latra- lepticen inſtituit:quę vnctionibus vt il- la pharmacis& victus ratione, medetur. Nec erubuit à præceptore ſuo ſectæ ſuperi- oris authore diſsidere. Tanto illinominis celebritas, quàm ſuſceptæ ſemel diſciplinæ ratio charior fuit. Succeſsit Chryſippus, qui horum inuentis obuiam iuit,& nouam me- dendi viam ingreſſus placita antè recepta, acerrimo vir ingenio atq; ſingulari, ſuſtulit. Exortam deinde poſteriore ætate apud Si- culos Empiricen, quæ ab experimentis eſt cognominata, Acron Agrigentinus, Em- pedoclis Phyſici commendatione clarus, exercuit. Eaq; haud diuturna fuit, ab Hero- philo poſtea damnata, cuius ſecta nec ipſa diu permanſit. Quia tractari reperta ab eo medendi ratio, vt erat ſanè exacta, ab igna- ris literarum non poterat. Quod in cæteris fermè omnium inuentis factum eſt. Nam quam Aſclepiades ſectam inſtituit: Themi- ſon eius auditor, qui magiſtro ſuperſtiti pe- percerat, eo defuncto mutauit,& in ſuam tranſtulit. Et hanc Antonius Muſa confuta- uit: Succeſſu ſeruati cõtraria medicina diui Auguſtini. Vectius valens Claudij Cæſaris temporibus, homo eloquens, ſuam quoq́; ſectam inſtituit, quam& omnium ſimul æ- tatum inuenta. Theſſalus principatu Ne- ronis nouis placitis, nulli priſcorum parcẽs euertit. Quem Crinas Maſsilienſis, quia fyderum obſeruationẽ adiecit, nihilq́; vn- quam inconſulta Ephemeride Mathemati- ca fecit, authoritate ſuperauit. Et hune mox Charmis, Ciuis& ipſe Maſsilienſis, quæ omnia apud C. Plinium lib. vndetri- geſimo naturalis hiſtoriæ luculenter per- ſcripta legere licet, Tanta itaq́; zuti nnd⸗ icæ

*

,ÿzꝛtxöxxxͤöͤͤoaaoon