ritas, e. f Leſt, 3 in⸗ ipſe ide- atio, 4 ſu⸗ um, in ta⸗ ſ

⸗

ſe

b

b⸗

Di⸗

an. le. l. ibit, par⸗ itio⸗ dem eius entis

is ra⸗ retut, (uram züinſt. æde in pſe fu⸗ nertem eumca⸗ incipi. 9 Geot⸗ Imer, ¹5* nõ enim

magnum

DESCISIO LILITVANITICA, 7

magnum eſſe: ſi quis neglecta ſepulturæ cu- ra, quocunq; loco ſepeliri ſuſtineat. vtpote eius rei ſenſum, quo mortui carent, non ha- biturus. Vnde Anchiſes apud Vergilium facilis, inquit, iactura ſepulchri eſt. At ve- rõ viuentis corpus non ſine graui ſenſu atq;

dolore violari, vt meritò furor ex morte ſi-

bi conſcita magis arguatur, quam ſi quis re- liquias ſuas in mare abijci iubeat. Exemplis

35 item ſuperioribus non diſsimilem cau-

ſam eſſe, quidam voluerunt ægrotantis, qui Medici dicto audiens non ellet, quaſi quia perire, quam ope medica ſeruari ma- lit, non eſſe ſuæ mentis credendus ſit. Gloſ. c. 1. 83. diſtinct. in verb. inferas. Iaſon. l. Fu- rioſum. num. 4. ibi. item ſi infirmus. C. Qui teſta. face. poſs. Quam ſententiam ſirecipi- mus, eum, qui ſuis ipſe manibus mortem ſi- bi irrogauit, ex inſania id feciſſe, maiori ra- tione exiſtimare debemus, vt in faciendo, quãm nec faciendo euidentior ineſt vis, cer⸗ tiusq́; inde, quàm hinc ſumitur argumentũ. Hæc ſollicitam quidem, continere quæſtio⸗ nem videntur, propius tamen eſt, vt ijs ar- gumentis probatus furor non exiſtimetur. Quotiens t enim rei cuiuſc; complures eſſe cauſæ ꝑoſſunt: ei vnam certam aliquam tri- buere, non oꝑortet. Arg. non hoc& ibi Do⸗ cto. C. vnde legi. Abb. c. illud. nu. 33. de præ- ſump. Quapropter ex morte ſibi à quo quã conſcita, qui furorem arguunt, parum rectè

7 diſputare mihi videntur. Quia ſmortem vo-

luntariam appetendi, ſibĩqᷓ; ũrõ̃añdi pᷣer mult cauſ ſſẽ põfuũns, atq́; adẽòẽ- rabiles, d. l. fI. 9. ſi quis autẽ. ibi. vel alio mo⸗ do. vt varij ſunt afflictæ fortunæ caſus, re- rumq́; euentus. Quod Antoninus Impera- tor li.. Conſtitutionum J.. C. de boni. eor. qui mort.ſi.conſc. Principalium poſt Mar- cianum l. fl. ff. eod. veterem luris authorem declarat, cùm quoſdam ait conſcientia dela- ti ſceleris, ſie Rèeòs poſtulatos, ſiue in cri- mine deptehenſos, mortem ſibi irrogare.

38 Sict Neronemillum, humani generis facẽ,

à Senatu hoſtem patriæ iudicatum, ne dig- nas ſuis flagitijs pœnas populo Romano perſolueret, ſupplicij ignominiam morte ſi⸗

19 bi conſcita effugiſſe refertur. Sict Corneliũ

Gallum Poëtam, eum fortaſſe, quem inex- trema Bucolici carminis parte P. Verg. Ma- ro celebrauit, e vita exceſsiſſe Amianus Marcellinus lib. 1. ſuæ hiſtoriæ eſt author. Quippe cum Aegypti præfectura per aua- ritiam geſta, furtorum,& direptæ Prouin- ciæ arceſſeretur, acrem nobilitatis indigna- tionem formidans, gladio incubuit. Licini-

4 ₰A—, 4 6 Ar 2CAt,——J v— r—

20 us fquoq; Macer repetundarum poſtulatus,

laqueum torſit,& voluntaria ſe morte affe-

21 cit. Scrihit t Quintus Curtius lib. 6. ſuæ hi-

ſtorię Dymnum Macedonem, cùm ad con- ſpectum Alexandri Magni, cui inſidias cõ- paraſſet, deduceretur, conſcientia ſceleris-

22 mortem ſibi conſciuiſſe. Multa ſunt huiuſ- —

modi, apud priſcos authores exempla, me- tu pœnæ mortem ſibi irrogantiũ, quorum bõñã generaliter. quali crimen conteſſorũ, d. I. f. 9.1.& qui de ſe ſententiam detuliſſent, d. l. fi.9. vider. in fiſcum cogi conſtitutum d. J. fi. in prin.& l. 1. C. eodem. eſt, ſ modò nexi eo crimine Proponantur. de quo conuicti,

Le e R⸗

V

2,

boônis exuerentur, cæteris ſucceſſorem ha=- 3 bituris. d. J. fi.§. ſi quis autem. idq́; diui pij

Reſcripto d.l. fi.õ.i. conſequens eſt, ſecundũ

23 1 quæ Ioanni Luthomiro viro Magnifico

Regio Quæſtori, Caſtellanoq́; Rauenſium patrono ſingulari meo, miritficè de me me- rito reſpondi conſultus, vtrum bona Foro-

liuienſis cuiuſdam, qui ſe ſuperioribus die-

bus Cracouiæ iugulaſſet, adimenda hæredi⸗ bus eſſent non adimenda reſpondi. Quod tantò magis in eo dicendum erat, qui nec in crimine deprehenſus vllo: ſed nec poſtula- tus fuiſſet, aut inſimulatus, nec deni quã⸗ obrem id in ſe admiſiſſet, cognitum, nec ſa- tis etiam exploratum, præter vulgi rumorẽ, ſua ipſe, an aliena manu perijſſet. Sed ad cõ- ſciẽdæ mortis cauſas, vnde diuertit oratio,

24 redeo. Eſſetpræterea qui, vt Marcianus ait,

J. fi. adde l.omne.§. qui ſe. ff. de re milit. vitæ tædio mortem ſibi irrogant, vt Amphion filijs ab Apolline vide. d. l. fi. 5. videri. in- terfectis. De quo Poëẽta Pelignus in lbin.

Addidit yt fidicen miſeris ſua funera natis, Sic tibi ſint vitæ tædia iuſta tuæ.

conſilium capere, in quibus Aiax Telamo- nius fuit, qui, de Achillis armis prælato ſibi Vlyſſe, ſuo ſe ipſe gladio interemit. De eo idem Poëta Pelignus libro 3. Metam. ita ſcribit: Het᷑tlora qui ſolus, qui ferrum, ignesq;, Iouemq; Suſtinuit totiens, vnam non ſuſtinet iram. Inuinttumq́; virum wicit dolor. arripit enſem. Et meus hic certè eſt: an& hunc fibi poſcit U' lyſsesẽ Hocait vtendum eſt in me mihi, quio eruore, Sæpe Phrygum maduit: domini nunc cæde made bit. Ne quiſquam Aiacem poſsit ſuperare, niſi Aiax. Dixit,& in pectus, tum demum vulnera paſſum. Qua patuit, ferro letalem condidit enſem.

e Non i defuere&„ quos pudor ad mortem

B iiij

— volunta- 7- 5 Teen 14,,

d

Cr

Trir,

V

4

25 Alios f impatientia doloris coactos, idem /— A*—

V ’ 8

—

——;————