Druckschrift 
Decisiones Petri Royzii Mavrei Alcagnicen: Regii Ivreconsvlti : De Rebvs In Sacro Avditorio Litvanico, Ex Appellatione Ivdicatis; Ad Sigismvndvm Avgvstvm Poloniae Regem Principem Optimvm Maximvm
Seite
6
Einzelbild herunterladen

6 5 ETRIRSYZII MAVREI

am. ſolutum denique verbis conceptis, vti adſolet, reatu. Ad hæc ab Eccleſia ad ſaluta- res dominici corporis epulas admiſſum: quod furioſis alijsq́;, qui ſuæ mentis non ſunt, nunq́; fas fuit. Allegabanturq́; Tabel⸗- lionis verba, quibus in exordio tettamenti, vti fieri plerunque ſolet, defunctum animi compotem, ac mentis ſuæ fuiſſe aſſeuerat. Proferebatur poſtremò principale reſcri- ptum, quo teſtamenti Tabulæ confirmatæ 3 proponebantur. Qua 1 de re cùm apud fa- miliarem meum Auguſtinum Rotundum, Prætorem Vrbanum, quem honoris, vete- rumq́; eius in me meritorum gratia nomi- no, iudicium ſuſceptum eſſet:& poſt mul- tam diſceptationem, quid ſtatuendum fo- ret, ambigeretur, ille, vt eſt homo luris pru- dens,& minimè arrogans, cuius ego vere- cundiam hac parte, non poſſum non lauda- re, licet animaduerteret, quamobrem de vi- ribus teſtamenti meritò dubitaretur: lecta tamen principali confirmatione, Regium

Auditorium adeundum Maieſtatis cauſa,&

inde reſcripti Interpretationem petendam, 4 modeſtiſsimè pronunciauit:neſalius reſcri- pti conditor, fuiſſet alius interpres. quod fieri vetat conſtitutio. l. fi.c. de legib. Nos autemtqui cauſarum Lituanicarum, in qui- bus prouocatio ad Regem eſt, ex mandata iuriſdictione notionem habemus, eramus ſimiliter Principem conſulturi: niſi lectis accuratius cognitisq́; reſcripti verbis, ne- ceſsitatem ſolennium à Principe remiſſam: non etiam ei, qui teſtandi ius non haberet, quò magis teſtari poſſet, ius datum: perſpe- xiſſemus, remiſsisq́; ſolennibus, factionem teſtamenti permitti, non eſſet conſequens. 6 Multùmfenim intereſſe, teſtari quis potue- rit:an ſecundum leges teſtatus ſit. l. 8i quæ- ramus. ff. Qui teſta. fac. poſſ. non eſſe viſam itaq; cauſam, quamobrem de reſcripti intel- lectu Princeps adiretur. Adde, non facile decurrendum eſſe: vt teſtandi facultas tributa videatur homini, cuius mentis alie- natio ex tam atroci in ſe ſcelere admiſſo non 7 obſcurè arguitur, cùm †teſtamenti ordina- tio, maximè animi iudiciũ exigat. d.§. Præ- terea. Quo qui carent, ijs ita adempta eſt te- ſtandi facultas, vt principali reſcripto reſti- S tui non poſsit. Namfad ea, quæ animi iudi- cio fiunt:qui intellectu carent, nulla Princi- Pis indulgentia idonei redduntur. Quod poſt lnnocentium c.ſciſcitatus.de reſeript. & Baldum l. bonorum. in:. q. C. qui admitt. Alexander Tartagninus lib. 6. principaliũ Conſtuutionum, J. fi, C, de milit, teſta.&

Philippus Decius l. fœminæ.§. item impu-

beres.de diuer. reg.iur. lib. L. Digeſtor. ad-

notauerunt. Quapropterfcùm impuberes,

10

ne ludices ſint, natura impediantur. l. cùm prætor. 5. non autem. ff. de iudic. quò magis iudicandi munere fungantur, hoc eis Prin-

ceps tribuere non poteſt. Tantundem e.

ſponſum eſt in matrimonij seonſtituentiis:

tvt eorum eoniugatio, qui indiuiduæ vitæ conſilio non coẽunt, nuptiæ ſint, id non agunt, vt vir& vxor ſiant, fruſtra Pontificis Maximi interuenit authoritas, Præpoſit. poſt Antoni. Butri.& alios. c. fi. nu.. de ſpon. Diſpiciendum itaqʒ nobis eſt, quando teſtamenti Tabulas reſcripto Prin- cipis non confirmari declarauimus. An ipſę per ſe conſiſtere quoquo modo poſſe vide- antur: quantumq́; valeat fratrum allegatio, inteſtati cauſam defendentium? de qua ſu- prà paucis dictum eſt. An verum ſit, eum, qui mortis ſibi conſciſcendæ cauſa, quid in ſe feciſſet, furioſum eſſe? qua vnare inteſta- ti cauſa nititur,& ratio facit, vt ea defenſio

uI probabilis videatur lex lapidibus

in vulgò commeantium pernte e & ſine cauſa iactis, vt Accurſius l. Si cum dotem.§. Si maritus. ff. ſolut. matri. cæteriẽ

Docto.§. Si maritus.& l. furioſum. C. qui teſta.fac.poſſ.probant, furor arguitur: Idem in eo reſpondendum erit, qui conſciſcendæ ſibi mortis cauſa quid feciſſe prohatur. Ni- hil enim in alios non auſurum, qui id in ſe auſus eſſet, veriſimile eſt, neque manus ab alijs abſtenturum, qui à ſuo corpore ab-

a ſtinuiſſet. Nam, t vt Marcianus lib. 48. Di-

83

14 gitio redditus eſtæNam. ſibi conſciuerunt, ij i ili

geſtor. l. fi. 9. videri. in fi.de bon. eo. qui an. ſen. vel mor. ſi.conſci. vel accu. corr. adde. l. cùm autem. 9. malus. ff, de ædi. edic. ſcribit, qui ſibi non pepercit: multominus alij par- cet. Deniq; ſ ſi eum, qui humanæ conditio- nis immemor, in ſuo teſtamento hæredem ſub ea conditione ſcripſiſſet:ſi reliquias eius in mare abijceret: præſumptum eſt mentis compotem non fuiſſe. vt, niſi perſpicuis ra- tionibus ab hærede ea ſuſpicio dilueretur, hæreditatem in cauſam inteſtati reciſuram placuiſſet: l. quidam in ſuo. ff. de condi.inſt. quid in eo erit reſpondendum, qui cæde in ſe admiſſa indignus ſepultura ſuo ipſe fla-

nibus eõmunem habent fepulturam, Glof. c. placuit. 3. q. 5. Roma. ſingul. 264. incipi. fui interrogatus. lacobin. de ſancto Geor- gio. Tra. de feu. 5. dictiq; vaſalli. numer. 19. Adde, multùm hææc inter ſe diſtare, enim

magnum

,

bii⸗ tior qual tius Ha nem gum 6 Quoc cauſ buer co ſon eol