dlu ae. enſa ge⸗
ne jeli.
itt, pna uus ali.
icni,& 9 reln. itatem,
diuſg. felere:
us ſuis Geu-
tonico Natur.
1 50ſ⸗
tr, 49 abe- en, l,
Are ae
n 2 il- ra- Chel⸗ noda k.
6.
m, qus mè con-
m morti
3. ineatuf⸗ „ vondun
eſt: mods 1 tonſu⸗
conſums⸗ debent.
ti prarim, 3
) Aaliun
DECISI0 LIT VANICA I. 5
229 Medium ei extremdò, eui proximaè aceedit, attri- buitur.
230 Quod de bello, idem de indueijs eſt iudiicium.
231 Proximus pubertati pro pubere eſt.
232 Non tam præſens ſtatus ſpectari debet, quam quod euenire poteſt: ſi eò praæſens ſtatus meli- Net.
233 Non eſt abſurdum, viuentes pro mortuis habe- ri. Nam contra, qua in rebus humanis non ſunt, pro natis habentur.
234 Lex Cornelia captos ab hoſtibus, quaſi præam- bula hora captiuitatis mortuos, fingit.
235 Deportati mortuis comparantur, talesq́; pey de- decus habentur.
236 In acie veròd amiſßsi, per gloriam in perpetuum viuere intelliguntur, parentibusip; proſunt.
237 Qui per virtutem peritat, non pol interit.
238 Mortiferè vulneratus, poſtea inde mortuus, cum vulneraretur, non cum vers extinguitur, mor-
3 tuus intelli gitur.
339 Qui intra mille paſſus, vbi Poloniæ Rex eſt, quo loco cædes ſunt capitales, hominem mortifers vulnerauit: eo poft Regium diſceſſum ex vul- neribus extincto, capite pœænas luit. Ere autèẽ, cum, qui abſente Rege wulneratus eſt, praſen- te extinguitur.
240 Lex Saxonica, de alienatione ægrotis prohibita, malsé defendi à duritia poteſt, tantumq́;, quia ita ſeripta eſt, ſeruanda eſt.
241QLuod proximè futurum eſt, pro eo, quaſi iam ſit, haberi: quomado intelligendum.
242 Mortzferum vulnus& allud dicitur, tam Me⸗- dicis quam Iurisconſultis, quod nõ ſemper mor- tem adfert. 4
243 Homine mortiferé vulnerato, ruina poſtea in- terempto, qui vulnerauit, cadis uon tenetur-
24 4 Homine vulnerato, ita vt inde moriturum cer- tum ſit, vinente, aduerſus Vulnerantem de oc- ciſo agi non poteſt. 33
245 Homo, quam diu in ed anima eſt, mortuus dici non poteſt.
246 Quod dictum eft, iam morituros mortuis compa- rari, per fictionem aceeptum eſt. Ideoq́ in legi- bus Municipalibus non habet locum.
247 Mortiferés Vulneratos mortuis exæquari, nõ eſt per omnia verum.
248 Mortiferè vulneratos, etiam voce amiſſa, recteͤ teſtamentum facere.
249 Quæ animi iudicio geruntur, in ijs, mentis non corporis mtégritas exigitur.*
250 In nouiſsimo vitæ tempore, rectè matrimonium contrahitur.
251 lus quantumuis durum ſeruandi eſt:& ſeeun- dum id iudicandum.
252 Mortiferè aſe vulnerati teſtamentum, non tan- quam à furioſo ſed tanquam ab ægroto fattum, Vltra trium ſolidorum ſummam lure Saxonic non valet:& ita pronunciatum eſt.
X FACTO agitatum eſt, cùm ſpecies in We cidiſſet huiuſ-
cõſciſcendæ ſi- bi mortis cau- ſa, manus ſuo ipſe corpori in *o tulit: tanta mo-⸗
sA— riendi pertina- cia, vt aluo ferro exſecta, quo maturius ſe rebus humanis extraheret, manibus inte- ſtina auelleret ſua. poſtridieq́;, quam id fe- ciſſet, deſperata iam ſalute, teſtamentũ con- didit. Quærebatur, vtrum Tabulæ teſta- menti, quod ab homine ita affecto dictatũ eſſet, valerent nec ne? Fratres defuncti, ad quos inteſtati hæreditas pertinebat, teſta- mentum nullius eſſe momenti dicebant. Quippe quod defunctus cùm nuncuparet, ſuæ mentis non fuiſſet, magnoq́; argumen- to eſſe, quod ipſe in ſe admiſiſſet. Neminem
enim, qui ſuæ mentis eſſet, ſibi manus in-⸗ ferre, mortemq́; conſciſcere. Furioſorum eum exitum eſſe, qui, quia t iudicio carent, teſtamentum condere legibus prohiben- tur: 9. Præterea. Inſti. quib. non eſt permiſ. fac. teſtament.l. ij.& l. in aduerſa. ff. Qui te- ſta. facere poſſunt. etiam pietatis cauſa. c. fi- de ſucceſſ. ab inteſt. hæc erat ſumma defen- ſio inteſtati cauſam tuentium. Ex aduerſo defuncti vxor, quæ lega- tum ex teſtamento petebat, virum ſuum poſt manus ſibi illatas reſipuiſſe:&, cùm Tabulas teſtamenti conderet, ſuæ fuiſſe mentis multis argumentis confirmabat. Nam acciri ad ſe Magiſtratum iuſsiſſe: co- ram quo, de more Gentis, voluntatis ſuæ ſententiam ſupremumq́; iudiciũ eius, quod poſt mortem ſuam fieri vellet, dictaret. de- teſtatum item tanti in ſe facinoris perpetra- ti crimen, ex inſtitutoq́; ſacroſanctæ Ro- manæ Eccleſiæ, ſacerdote adhibito, pœni- tentem arcana mentis ſuæ, maleq́; facta co- gitataqʒ profeſſum, popoſciſſe Deum veni- B iij am. ſo⸗
V
—
2 ¹ ——,/——ÿ


