n70
171 172
173 174
175
176
195 196
PETRIROGYZII MAVREI
Legitimsrums hæredum intereſt, itempeſtiuis alienationibus, aut ſupremis morientium iu- dicijs, rerum hæreditariari nihil imminui, aut de nomine ae familia exire.
(auſs, quamobrem lus Saxonieum in aduerſa corporis valetudine teſtari, alibve modo rens ſuam alienare vetet, quæritur& redditur,
uam Royzius Iuſtmiani(onſtitutioni contra peutonicz Interpretis ſententiam docet non accommodari. cum num. ſeq.
Nee hæreditas nee ſueceſsio Viuentis lla eſt. Quod noſtri eſt, ſine facto noſtro ad alium trans ferri non poteſt.
Nemo, quod ſuum non eſt, alienat: aut, quod nõ habet, trans fert.
Aliud eſt alienare, aliud conſentire alienanti. vt aliud eſt vendere, aliud vendenti conſen- tire.
Kgrotus Iure Saxonico Eccleſijs cæterisq; pifs locis ſine hæredum conſenſu teſtamento dare legareq; poteft.
Altera ratio, quamobrem ægrotus Iure Saxoni- co ſine hæredum conſenſu, ſubſtantiam ſuam alienare non poſsit: quam author multis refel- lĩt.
Kgrotanti ſumptus non modicus eſt neceſſari- us: cùm ob alia, tum ob explendam medicorum auaritiam.
Eſculapius ob auaritiam, ab Ioue fulmine per- euſſus eſt.
Charmides ob hominem ſanandum l. ec. pa- ctus eit.
Petrus Apponenſis quoquam ad ægrotum eu- randum Bononia nõ exiuit, niſi mercede quin- quaginta nummum aureorum in ſingulos dies conſtituta. 1
Idem ad Honorium Pantificem Maximum vo- catus, diurnas operas quadringentis locauit.
Medicorum noſtræ ætatis auaritia.
Incertum diem continet mors.
Quod eſt in vno conſtitutum, ad diuerſum non rectè producitur.
Lex, quæ bonis interdicit, bona non aufert. Item quid ſit prodigus.
Pleraq Italiæ municipia, mulieres bona ſua æli- enare vetant: quibuſdam propinquorum ſuo- rum non adhibitis.
V xor, viro non conſentiente, iure Theutonico bona ſua alie nare non poteſt.
Fæminis Iure Theutonico, tutores dantur.
(aypitur Polonorum quorundam ſocordia atq imperitia.
Neceſſaria eſt legum authoritas: Interpretum Verò probabilis.
Interpretum opinio eatenus in foro debet obti- nere, qua legibus eſt conſentanea.
Erubeſeimus cum ſine lege loquimur.
Tertia ratio ademptæ ægrotis alienandi faculta- tis exponitur,& refellitur. cum num. ſeq.
MNouiſsima luſtiniani conſtitutio vetat, non cu- rata prius natura, id eſt ijs, quibus Iure natu- rali obſtringimur, quiequam extraneis largiri.
Lex, quæ ægris alienandi facultatè aufert, bens valentibus idem permittere videtur.
lIus Theutonieum bona valetudine vtentibur,
rerum tam mobilium& ſe mouentium, quàm
mn un”db1b1ͤEükrkrdrddbſßſddſddſdddbdddͤͤaſͤſaͤͤſͤͤſͤͤͤIͤͤ⁄ͤ⁄²⁄—²—
ſoli alienationem permiſſt: eo ſolis grotis ue
Sate., 197 Mouiſsima luſtiniani conſtitutio quo ſenſu ae- cipiatur.
198 lure nouiſiimo, legitims liberis portione reli- cta, de reliqua fubſtantia paterfamiliàs, pra animi ſui motu, ſtatuere poteſt.
199 lure Theutonico vltra tres ſolidos, ægrotas ali- enare non poteſt.
200 Dißferentia inter(onſtitutionem Iuſtiniani,& Ius Theutonicum un rebus teſlamento rem- quendis.
a01 lIus commune in teſtatore mentis integritatem, non corporis exigit: Theutonicum vtriuſq.
202 Expeditius eſt, quæ alij tradiderunt, refellere: quam reperire meliora.
203 Dura es inbumana eſt lex, quæ de rebus ſuis ægrotos ſtatuere vetat:& coutra aliarũ Gen- tium ꝛura.
204 Vera ratio probibitæ ægrotis Iure Theutonico
ſuarum rerum alienationis. Quæ confirmatur. num. ſeqj.
205 Egritudines, quæ ſiue vſu lecti tolerari poſ- ſunt, extra legis ſunt prohibitionem.
206 C(onfeſtim eingendus, pro eincto eſt.
207 Quod proximè futurum eſt᷑, perinde babetur, as ſi iam ſit.
208 Cauſa ad coneluſionem perducla, pro eo habe- rur, ac ſi pronunciatum eſſet.
209% Fideiuſſor proximè condemnandus aduerſus ei, bro quo fideiuſgit, agere poteſt.
210 Mox profeſſurus, pro profeſſo eſi: eumq́ violans, eſt anathema.
2,21 Edes rovimèé ſacrandæ, pro ſacratis habentur.
212 Qunui ad ſcribendi munus lectus eſt, pro eo eſt, ae ſi iam ſeriberet.
2¹3 Hie,enne miturus, nomen dignitatis adipi-
ſcitur:& fermè rem.
2144 Conſules deſignati cum ijs, qui in cſulatu ſunt, ad Senatus conſultum admittuntur,& cum il- lis habent ſuffragia.
215 Mos Tuſciaæ m adhibendis deſignatis vrbi Præ- fectis cum ijs, qui Magiſtratum exercent.
216 lLacobus I chanius deſignatus Epiſcopus Chel- menſis, non ſine iniuria aà ſuffragijs in Synoda Prouinciali ferendis repulſus eſt. 8
237 Argumentum à tempore ad locum valet.
218 1. bræſens habetur, qui in proximo loco eſt.
219 Poſſeſgio quæritur, nõ earum modò rerum, quas in conſpectu habemus, ſed quas proximè con- ſbicere licet.
220 EÆgroti, qui de Vvita laborant, tanquam morti proxima, mortuls comparautur.
221 Defenditur duritia legis Saxonicæ.
222 Cœæpta quandoq pro conſumatis ſunt.
223 Cuiusq rei ein e eſt principium.
224 Argenti fafti appellatione quid contineatur.
225 Legato veſtium ceduns ve zes inciſæ nondum ſartæ.
226 Teſtimentum eſt, quod deſectum nos eſt: modi detextum ſit.
227 Si quæ longè a conſumatione abſunt, prs conſu- matis ſunt: multò magis, quæ propè conſum- tionem ſunt, haberi pro conſumatis debent.
22⁸ Qui grauiter ægrotant, tanquam morti proximi, mortuis uiparantur- 1
229 Mediune
240!