Scoß*⸗ herkt. re ſa-
eteras
tempo⸗ do au-
. quid ab proban-
inlutias On alta:
t, valeat
i homine tum vitu
tribusyer⸗
6 duſitu
DEGISIO LITVANICA I.
ne Suſbicio furoris, qui ex alienis deridendisq; ſer- monibus arguitur, ex ſapienter dictis dilui de- bee.
u Mihil tam naturale eſt quam ex eontrarijs eon-
rraria proficiſci.
8 Ex contrarijs effectis cauſæ contrariæ deprehen- duntux.
11 In dabio homo ſecundu naturam ſanæ eſſe men- ris ræſumitur.
o Qui per furorem hominem ogcidiſſe dicitur, pœæ- nam non eſfugit: niſi ſimulatæ mſaniæ nulla ſit
ſuſpicio.
1 Bleriq ciuilium munerum effugiendoru gratia furorem mentiuntur.
122 FPeruſij quidam, maiorum Bartoli tempore, fra- ternam, furorem caæde per biennium ſimulato, vindicauit.
1a3 VF lyſſes, ne ad bellum Troianum proficiſceretur, furorem commentus eſt.
1244 Solo, vt Reipublicæ prodeſſet, idem fecit.
aa Quod furioſus dilucida habens interualla quan- dog fecit, ac ſi dilueidis fattum interuallis eſ-
ſet, haberi debet.
126 Dinturnus furor perſeuerare ereditur, non diu- turnus non creditur.
af Quantum momenti habeat Tabellionis enuncia- tio, teſtatorem integra mente fuiſſe præfati, in ſingularem diſceptationem reijcit author.
128 Ordmaria Reſcriptorũ Principaliũ poteſtas eit ſölennia ſupplere: nõ autem confermare, quod iure faclum non eſt.
ag Municipalis Maideburgenſium lex valetudine
aduerſa laborantib teſtamenti faciendi alie- nandive quid, fine hæredum conſenſu, vltra tres ſolidos aufert facultatem.
430 Qui Brouinciali Saxonum lege teſtamentũ con- dere poteſt, aliquidve de ſuo alienare, tam
dam modo armatus abſque externa ope equum conſcendere poſait.
131 Eyperimentu virium ita oſtendandarum extra militares homines non habet locum.
132 Vtrum verdò exigi id a milite pedeſtri militiæ adſueto oporteat, tractatur.
133 Item an, qui equeſtrem pedeſtremq́;Z militiã exer- cuit, ſecundum hanc potius aut allam ſpecimen edere debeat?
134 Miles pedeſter teſtamentum facturus, quemad- modum vires ſuas oſtentare debeat, arbitrio iudicis relinquitur.
135 In agricola rem ſuam alienaturo vires requi- runtur, quæ ſufficiant per ſtadium aratrum re- genti.
136 In cine exigere, vt tantiſper coram magiſtratu ſtare poſvit, dum rem ſuà alienat, ſententiæ le- gis Saxonicæ non congruit.
137 Abſurdum efl in rerum alienatione militem firmiore eſſe valetudine oportere quam plebe- ium.
138 Perridiculum eſt, res mobiles aut ſe mouentes diffĩcilius a milite alienari, quam à plebeio res ſoli.
139 Semper legibus præcipua habita eſt militum ra- tio.
140 Generaliter boneſtiorum quàm humiliorũ cau-
ſa potior vſq; quag fuit.
firma eſſe valetudine debet, vt præſcripto quo-
141 Cum ad res ſoli alienandas viret paululum ſtan- di in plebeio exigantur, perperam in eodem, ad rerum mobilium alienationem, perfecta corpo- ris valetudo deſideratur.
14 2 In toro lure rerum mobilium ac ſe mouentium facilius permiſſa eſt alienatio, quàm immobi- lium.
143 Luiægrotum exiſtimant alienare tantum poſſe, quantum porrigere extra lectum, vbi decum- beret, ſuis ipſe viribus queat, nullo Iure ni- tuntur.
144 Similiter ey illi ſine lege loquuntur, qui ægrum tantum paratæ pecuniæ dare cui velit, poſſe putant: quantum manu apprehendere à nullo adiutus poteſt.
14s Imd vtraq ſententia contra legem eſt.
146 Pecuniæ appellatione, quidquid in hæreditate
—eſt, contietur.
147 Parati vox,& quod numero non conſtat, latinè ſcientibus demonſtrat.
148 QLui Iurisdictioni præeſt᷑, indulgentior eſſe quàm lex non debet.
149 Iudex ſeruire legis verbis habet neceſſe, non ſu-
am putationem eis præferre.
150 Quidam in alienatione ſecundum Saxonum Ius ab ægroto facienda ſuorum hæredum conſen-
ſum exigunt. 151 Haæredes ſui ſunt, qui in poteſtate parentum pri- mum locum obtinent.
152 Verba, quorü plenior eſt demonſtratio, ad præ- cellentiora& nobiliora arctari ſolent.
153 uris(iuilis appellatione lus Komanum intelli- gitur. 1
15 4 Nuda Poëtæ appellatio Latinis I ergilii, Græ- cis Homerum ſignificat.
15⁷ Sui hæredes cæteris praſtant: primamd; in ſuc-
ceſßꝛone cauſam habent: dominiq; quodam mo- do in vita parentum exiſtimantur.
1586 Jui hæredes defunctis parentibus non tam per- cipere hæreditatem quam liberam bonori ad- miniſtrationem conſequi videntur.
157 Sui hæredes licet inſtituti non ſint, domini ta-
men ſunt.
158 Pro hærede gerere eſt pro domino gerere.
159 Superior ætas hæredes pro dominis appellabat.
160 Suorümne, an& quorumcunq bæredum ab æ- groto alienare volente conſenſus exigi debeat, tractatur.
161 In dubio illa ſequenda eſt interpretatio, ſecun- dum quam Ius(ommune minus læditur.
162 Quorumcunq bæredum non ſuorum tantum in
alienatione ab ægroto facienda cõſenſus eſt exi- gendus.
163 Appellatione hæredis omnis hæredum ſpecies contietur.
16 44 ¶Generalis ſermo omnia comprehendit: etiam ſi non par in omnibus ratio ſit.
165 V bi lex non diſtinguit, non eſt diſtinguendum.
166 Lex Theutonica, quaſi omnium legitimorum hæredum in alienatione ab ægro facienda exi- gat, hattenus intellecta eſt.
167 Mmimè ſunt mutanda, quæ interpretationem certam ſemper habuerunt.
368 Suis hæredibus non extantibus proximori quo- rumcunq conſenſus eſt deſiderandus, quibus conſultum lex Yoluit.
86 2 169 Legiti-