Druckschrift 
Decisiones Petri Royzii Mavrei Alcagnicen: Regii Ivreconsvlti : De Rebvs In Sacro Avditorio Litvanico, Ex Appellatione Ivdicatis; Ad Sigismvndvm Avgvstvm Poloniae Regem Principem Optimvm Maximvm
Seite
2
Einzelbild herunterladen

83

PETRKI.

Mortem ſibi conſciendi cauſæ, bominibus cala- mitoſis plures eſſe poſſitnt.

Reliquias ſuas in mare abijci iubentis, nulla eui- deus rario eſt.

Quæ cauſa authore Bartolo probabiles eſſe poſ-

ſunt, reliquias ſuas in mare abijci volentis, no- uac; addita à Royzio, cum num. ſeq.

SDlla Dictator, Gaij Marij cadauere eruto, talio- nem metuens, reliquias ſuas cremari iußsit, contra familiæ ſuæ morem.

Luando ægroti Medico non obtemperantis, alie- natio mentis arguatur,& quando non.

Qui ægroto malum Medicum adhibet, pro ho- micida eſt.

Maritus vxori ægrotanti Medicum imperitum adducens, ea defuncta, luero dotis carere debet, ac ſi ſuis ipſam manibus oceidiſſet.

IZ ulnerato, imperitum Medici adhibente, can- tionibuse, aut alia improbata ratione vulne- ra curante, inde defuncto, percuſſorem pæna homicidij liberari.

Imperito Medico eredere ſalutem ſuam nolle, no eft deſipientis.

Medicinam per imperitiam facienti, eaſus mor- talitatis imputatur.

Egrotus, qui Medici nõadhibet, vſq; ad culpã oneratur: furioſus tamẽ eſſe non præſumitur.

Vulneratus, qui Chirurgum non aduocat, aduo- catove non paret, inde defunctus, percuſſorem hæna homicidij liberat.

Maritus vxori ægrotanti Medicum non aduo- cans, ea inde mortua, dotis luero priuatur.

Exnon accerſito Medico, aut non audito, conie- cturam furoris ſumi, nuſqquam relatum eſt.

Hippocratis de artis Medicæ incertitudine iu- dicium.

Siungulorum morborum apud Sgyptios ſinguli fuere Medici: contrà quam hodie vbiq jit.

Multæ ſunt Gentes, quæ ſine Medieis degunt.

Archagatus Medicus anno ab Vrbe condita quingenteſimo triceſimo quinto Peloponeſo Romam venit, nunquam ants vſam Medicis.

Idem ob ſecandi atq; vrendi ſcuitiam Romauis artem Medicam inuiſam Medicoso; omues fe- cit, dictus obid ipſe carnifex.

Pertinax(atonis odium in Græcorum literas, quibus præſertim ars Medica continetur.

Poſt᷑(atonis exceſſum Roma diu Medicis caru- it, haucic; Quiritiu poſtea eam artẽ attigerunt.

Romani Æſculapio ædem extra mænia poſuerut, non paſti eum intral rhem eoli.

In ſola artium Medicina cuicunq ſe eam tenere profeſſo, cum ſit periculum in nullo mendacio maius, ſtatim creditur, adeò blanda ſperandi pro ſe cuiq, dulcedo eſt.

Singulare Medicorum vitium eſt famam nomi- nis nouitate aliqua aucupari.

Prodicus Medicina, quæ linice diſta eſt, anti- quata Iatralepticen inſtituit, ſucceßit Chry- Hipbus alijcq; atq alij pæns innumerabiles, qus fuperiorum aætatum muentis placitisq; ante re- cepris, nouam medendi viam ingreßsi, obuiam zuerunt, vix tandem facto innouandi fine.

84 Matthæus Curtius Medicus, cum ex Pleuritide

laboraret, paſſis eſt contra ſua placita ex com- munibus traditionibus ſecari ſtbi venam.

KROYZII

85 86 87 88

89 90 91 92 93

MAVREI

Damnata Medicorum profeſuio eſt edrminibw Poëtarum.

Aſa Kex, qui in ſummo pedum dolore Medieo= ru, uonu Dei opem implorauit, reprehenſus eſt,

Furor ex ijs rebus probatur, quæ in homiem ſa- mentis non incidunt.

Sapit, qui Mediei ſe fidei non committit, euiaus inſidias timet, cuius ve auaritiam ſuſpectams habet, aut imperitiam. Medicum imperitum adhibere in culpa ponitur.

Qui morbi euentum expeſlat, ne mereedem ſol- udt, auaritiæ, non inſaniæ argui debet.

Lui cognita morbi grauitate, moriturum ſe inde mtelligit, ſi medicum non accerſit, reprehendi non poteft.& num. ſeꝗ.

Mortifera ægritudo varis deprebenditur.

Medicum non adhibere in morbis, qui- ſanari poſe ſunt, nen eſt argumentum mſaniæ.

Morhi diuina voluntate, varijs ex caufis homi. nibus accidunt.

94 Probatio ex neceſſario non ex incerto debet eon-

eludi.

95 Sapientiſsimus quiſque æquiſgimo animo mori-

tur: ſtultiſimus miquiſgimo.

96 Marcus Iullius ex ſenio repueraſeere,& in cu- nis Vagire, in bonis non duxit.

97 Priſci Postæ funera exiſtimabat lætitia, non lu- ctu& lamentus proſequenda.

98 Trophonij&́ Agamedis exceſſus.

99 Deterreri ſapientes à morte non oportet exem- hplo Socratis.

100 Socrates in iudicio capitis nec patronum quæſi- uit, nec Iudicibus ſupplex fuit, educiq; e cuſto- dia, cum poſſet, noluit.

101 Oratio Socratis àvita migraturi,

102 Dauid diuſe viuere ze

103 Paulur Apoſtolus mori optauit:&r eſſe eum Chriſto.

104 Cum mors in bonis ſit atq; optandis, exno im plo- rata Medici ope nulla arguitur inſania.

105 Et ſi mors in malis numeretur, qui Medico non obtemperanit, non eil habendus mſanus.

106 Non eſt miuſſis Imperatoris. i. eſt Dei de præſi-

dio ac ſtatione vitæ decedendum.

107 Non ſemper ex furore mortem fbi homines cou-

ſciunt. 4

108 Æꝝgroti vna de cauſa Medico no obtemperãr.

109 Furioſus dilucida habens int erualla, tempore ſa- mentis rectè teſtamentum condit, eæterac; facit quæ ſapienter.

o Quod furioſus inducias furoris habens, tempo- re furori proximo fecit, Oldrado Baldo au- thoribus, ex qualitate facli dijudicatur.

u(æteris authoribus, quocungq tempore quidab eo factum dicatur, ex attus Zualitate proban- dum eſt, aut reijciendum.

112 In ordinationibus fuarioſorum furoris inducias habentium, quò magis valeat aut non valeae actus, eius qualitas inſpicitur.

113 Fattum ab eo, qui in perpetuo furore eſt, valeae nec ne, variè reſponſum.

n⸗ Teſtamentum à Tuditano notæ inſaniæ pomine reftè ata ordinò factum, Roma d centum Diris eſt approbatum.

31 Royd diſtinttio: teſtameutum item tribus ver- èu dictari poteſt.

416 Suſpicia 5

O

12²

uz

124 u/

36

u-

us

u)

1 97 3s

33

140