—

Deciſio Lituanica Prima.

7 4 TI h, I.

De teſtamento eius, qui mortem ſibi conſciuit.

SVM MARIVM.

1 Teſtamentum, poſteaquam manuts ſibi quis attu- liſſet, rectè atq; ordinè factum, valeat nec neꝰ

3 QLu iudicio carent, teſtamentui condere iure pro- hibentur: etiam pietatis cauſa.

3 Auguſtini Rotundi Prætoru I ilnenſis in iudi- cando verecundia atq; modeſtia.

4 Qui eſt Reſcripti conditor, idem eſſè debet inter- pres.

5 Royzius cauſarum Lituanicarum auditor.

⁸6 Multum intereſt, teſtari quis potuerit, an ſecun- dum leges teſtatus ſit.

7 Teſtamenti ordinatio maximè animi iudicin exi- git.

IAdeas quæ animi iudicia fiunt d rẽt, nulla Prmeipis indul gentia ꝛ0 tur.

Impuberes neq Iudices ele contrahere indulge

0

zintellectacar onet reddun-

7 4

A? 21.

poſito non copulantur, d- cis Maximi authoritate poteit.

u Ex lapidibus in commeantium perniciem ſine cau-

N iactis, furor arguitur.& numer. 57.

12 Qui ſibi non pareit: multominus ali parcet.

13 Qu reliquias ſuas teſtamento in mare abijci præci- pit: ea re impos mentus eſſe creditur: nii contra- rium probetuxr.

14 ui mortem ſibi conſciſcunt, in ſterquilinio cum

canibus, communem babent ſepulturam.

15 Egrotus medico nõ obtemperans, ſuæ nõ eſſe men- tis quibuſdam creditur.

16 Cum glures eiuſdé rei eſſé cauſc poſſunt, ei vnam certam aliquam tribuere, non est neceſſe.

17 Mortem ſibi conſciſeendi permultæ cauſæ eſſe, atã innumerabiles poſſunt.

18 Neronis exceſſius.

19 Corneli Galli exceſſis.

20 Licini Macri exceſſus.

21 Dymni Macedonis exceſſus.

22 Quando bona metu pænæ mortem ſibi conſciſcen- tium, fiſcovmdicentur:& quando non.

23 Royij reſponſum loanni Lutbhomiro Kegio Luæ- ſtorz Conſulenti, bona Forolinienſis mortem ſibi irrogaſſè crediti, publicari ne deberent?

24 Quidam authore Marciano, vitæ tædio mortem ſibi irrogant: in quibus Amphion.

25 Alij impatientia doloris vitam ſua manu finiunt: qui exitus Aiacis Telamonij fuit, ob prælatum ſibi in armis Achillis Ilyſſem idignantis.

as Dioxippus pudore vittus, manus ſibi attulit.

27 Sape minus eſt conſtantiæ in rubore, quam in eul- ba.

a8 Pomponius Atticus morbi impatientiu, inedia ſe extinxit.

25 Gaius Proculeius Auguſti Cæſaris familiaris in graui ſtomachi dolore, Gypſo poto mortem ſibi conſciuit.

30 Calani Indi Philoſophi exceſſus.

31 Feſti exceſſus.

32 Scipionis exceſſis.

33 Catonis h ticenſis exceſſus..

34 Porcia(atonis hilia, cognita Bruti mariti uece, candentium carbonum hauſtu ſe mteremit.

35 Lucretia, vim 4 Sexto Tarquinio paſſa, dedecoris impatiens, ſua ſe manu occidit.

36 Curtij adoleſcentis Romani exceſſus.

37 Philenum Carthagmenſium exceſſus.

38 Themiſtoclis exceſſuts.

39 Charondæ Lyrij exceſſus.

40 Maronis de Didone vanitas, verusch Didonis exceſſus.

4 Vandæ Polonorum Reginæ de quodam Theuto- num Regulo Victoria,& Veriuſ exceſſus.

42 Empedocles diuinitatis affetatione, aut tactatio- ne potius quadam, in Ethnam miſiluit.

43 Cleombrotus adoleſcens, lecto Platonis Phædone, ſe in mare abiecit.

44 Marcus(ato, priuſqquam mortem ſibi conſciret, bis Platonis Pbædonem perlegit.

45 Cbryſippi& Aenonis oluntaria mors.

46 Cum multæ eſſe hominibus cauſc, conſciſcendæ ſi- bi mortis poſsint, non debet vna certa quædam præſumi.

47 Anuli geſtatio in muliere, non eſt certum contra- cli matrimoni; argumentum.

48 Qui ſine cauſa mortem ſibi conſciſcere adgreſſius eſt, prohibitus; non perpetrauit, puniri debet. cum num. ſeq.

49 Furioſi ſatis ipſo furore puniuntur.

50 Furioſi& impuberes fraudem capitalem admit- tere non poſſunt: qui manus ſibi ad ert, poteſt.

51 Teſtamentum hocipſõ, quod mortem ſibi quus con- ſeit, non inſirmatu 7.

52 Lapides in vulgus iacere, non eft argumentum fu- roris: niſi hoc amplius more inſanorum illud fa- ctum probetur. cum num. ſeq.& numer. 5.&

eq.

53 Saiehe qui ſapiunt, iaciunt lapides.

544 Conſciſcere ſibi quis mortem, ex cauſa legibus Di- geſtor. probata, potest.

55 Levxadmiſſum eorum vindicat, qui temerè manus ſibi adferunt.

56 Cur ex præcepto reliquias ſuas in mare abijci in- bentis, furoris ſumatur coniecturaꝰ

57 Temerarius lapidum iatius furorem arguit.& num. il.

58 Non tam ex factis diclis ve, quàm ex faciendi di- cendiye cauſis, alienatio mentis deprebendi-

tur. B zo Mortem

———Oͦ———*