EPISTOL A.

eſt,& qualibet coniuncto neceſsitudine morem gerere, pulchrum ducitur: auro autẽ Perueyſa po- muneribusq́;, quæ nò ſunt expugnata iudicia: quæ non labefactatæ leges? quod non tztior. aul bo- Adulteratu ius? potentiorum veròo authoritas, ne territiones dicam atq; minas, quibus ritas in iudi· illi in foro, nõ legibus certare ſolent, cuius ius dicentis animum non flexit, non vicit, non perfregit?adeundæ multorum inimicitiæ ſunt ius dicenti, qui legum voluntati, quàm hominum libidini ſeruire malit, et fortem eum pręſtare animum atq; inuictum 35 oportet, quaſiq́; alterũ Herculem omnes fori ſuperare difficultates, quibus Chryſip- ludicẽ Her= pus fortè deterritus, cùm priuatus ageret, interrogareturq́; quamobrẽ ad Rempub. ohr, ne erendã non accederete reſpondiſſe fertur: ne, ſi malèe, inquiens, geſſero, deos, ſi be- S n ne, homines mihiiratos reddam, atq; infenſos. Durius illud Themiſtoclis atque acer- ad gerendam bius, ſed quo ſimiliter difficultas in gerendo magiſtratu ſignificatur: nam, cùm quoſ⸗ rempub. cur dam ambire magiſtratũ audiret, ſi duas mihi quiſquam, inquit, oſtenderet vias, qua- ad acce ſerit. rum ad inferos altera, altera ad tribunal ducat: eam, quę ad inferos tendit, ingredi ſati- Themiſtocles..&D ſth caaret ſtabh de etrs ſeili

à gerẽdo ma- us putem. Quidam aiunt, emoſthenemitaa re forenſi abhorruiſſe, eius ſcilicet giſtratu ab- periculorũ minime ignarum, vt familiaribus ſuis dixiſſe memoretur, ſe, quamad tri- porruit. bunal in exilium potius iturũ, ſi alterutrum ei eligendum foret. Quorum ego ſenten- Demoſt he· tiã ſecutus, atq; authoritatem aà iuris dicundi munere, arduo, difficili, ac impedito ſem- ées rem fo- per abhorrui, et ius docere, quam dicere, in ſchola interpretari, quam in foro reddere, ſem exqus Doctor deniq;, quam cognitor eſſe malui. Has mihi partes cùm elegiſſem, Bononia in terram Poloniã, dictionem tuam, Petri Gamrati antiſtitis ampliſsimi vocatu veni:

nam in Hiſpaniam ad meos Gallorum arma reditũ præcluſerant, nouemq́; annis artẽ

boni& æqui Polonæ iuuentuti Cracouiæ tradidi,& inde Viennã Ioanne Lãgo iuriſ-

conſulto authore à Ferdinando Cæſare ſacratiſsimo, ſocero tuo, ad idem docendi mu-

nus accitus, à te, Rex optime atq; clementiſsime, retẽtus ſum, me tibi regiæq́; tuæ da-

re operã voluiſti, et quem ius dicentem in tanta luriſconſultorũ Polonorum, doctiſsi-

morum quidem illorum, copia conſulere quandoq; non piguiſſet, optimi ſcilicet atq; ſanctiſsimi Sigiſmundi, patris, qui hoc honore me nõnunquam erat dignatus, autho-

ritatem ſequutũ, me inter fori Palatini cognitores vnum eſſe iuſsiſti. Adſedi Samueli NMNaceouio Cracouienſium antiſtiti, ſacrorum Codicillorum& Epiſtolar. Magiſtro,

à fori cancellis nouo magis, quàm probo vocabulo hunc magiſtratum Cancellarium

vocant,& mox Ioanni Prærenbio, Gneſneñ. Archiepiſcopò, ſenatus ſecundum te optimatiumq́ʒ Principi, poſt Maceouij exceſſum illud ſacrorum codicillorum& epi- ſtolar.magiſteriũ obeunti.et nunc Philippo Padneuio, Cracouieñ. Pontifici, noſtręq́;

ætatis Catoni, eius in ſummo hoc magiſterio ſucceſſori, viris tribus maximis atq; reli- gioſiſsimis vigilantiſsimisq́; Reipub. Polonæ cuſtodibus,& propugnatoribus ſtre-

nuis. Maceouio fidelis Martini Cromeri opera,& ſumma integritas præſto fuit. Præ-

renbio et Padneuio Staniſlai Carncouij, auditoris et diſcipuli mei, conſumatiſsimum ſtudium, et ſæpe Auguſtini Rotundi, prætoris Vrbani, induſtria ſingularis& erudi⸗

tio, hominum, vt eſt de Sulpitio dictum, nõ minus iuris, quaàm iuſtitiæ conſultorũ, ad

leuandũ fori laborẽ acceſsit. Inter has fori exercitationes id mihi videor conſecutus,

vt eorum, quę cum doctiſsimis illis viris ſępe diſceptando didiciſſem: mandare literis

aliquid et poſteritati tradere auderẽ. Igitur cum proximo tẽpore loanni Domanouio Samogitiæ Antiſtiti,& Staniſſao Narcuſio, viris optimis atq́; prudentiſsimis, in req́;

forenſi per omnẽ ætatem verſatis cauſarũ Lituanicarũ tertius cognitor acceſsiſſem, ne

nullũ operarũ noſtrarum forenſium extaret monumentũ, quæ in noſtrã cognitionẽ inciderunt, definitaq́; à nobis ſunt, pauca quædã mihi delegi, quæ tuo nomine aut nu⸗

mine potius munita atq; defenſa in publicũ emitterem, tuta ſic à reprehenſorũ licen-

tia futura, nefas omnibus exiſtimaturis, quę tibi nũcupata eſſent, ea ſcripto violare aut

verbo. Quæ porrò, ne nuda in hominum manus venirent, quantum ei rei ſucciſiuis

horis vacare potui, cõmentarijs fuſiorib. exornaui. Cupio maieſtati tuæ laborẽ hunc

meum ſtudiumq́ʒ; probari, quod ſi peranimi tui clementiam fuero conſecutus, cætera

huius argumenti perſequar, vt quicquid in hoc toto Auguſto tribunali, te quidem principe, nobis autem diſceptatorib. de iure reſponſum eſt, literis à me conſignatum,

cum nominis tui memoria ad poſteritatẽ tranſmittatur. Vale, hoſtium Chriſti et tuor.

victor. Vilna. KL. Sextilib. ſacratiſsimo natali tuo. Anno à Chriſto Deo Seruatore

noſtro nato, Secundo& Sexageſimo ſupra Milleſimum& quingenteſimum,

cijs.

n TMr.

1Aäzube 19

R Alan 4

u Erl- 7¹

1 Uut

„ Evni u Nn

4 Lumun anbuf Aguun tu nuu

d Leaunr certmal

y Nrrn ſuj ununad

I Nrnue y(rnaljGdl 8 Lin Nan aDyunj Naci ueruhen, tun jſa d

3 9 rha Rulnni

„ 7n 5 4 Lin auth)