oue ope⸗ cere con mn, quod nſtrucdo lacte ſu⸗ lerunt, ſi etam ſu⸗ kruſtras nt Crg⸗ ratio na- relicka ad homini⸗ Tnon ee⸗ blus po⸗ ariã?ve- Dixraq; ludicio, vondeat: rildicti⸗ didici, Ito ſpa⸗ eſſet, tin jj, anchin nus, in ippe ean⸗ dem tari, uip⸗ euſes awit, alijs lerä⸗ re.li⸗ ecau- Athe⸗ lerunt, ümem⸗ terant, nlilium mpera⸗ author vii.vi- I, ideir⸗ 2(ac atis igno⸗ pis autlo- traratione upaloſcio mmiliſet ſiue Tro⸗ mapali ex⸗ xfontbus iuitatisco⸗ idemqhin emel in qul buſcam

FEPISTOI A. buſdam articulis à nonnullis gentibus certo quodam ipſarum inſtituto repudiatũ eſt, quod in furto apparet, quod admiſſum nullæ, quas ſciam, leges, quàm veſtræ grauius Leges Polc-

coërcent, ob leuiſsimas ſæpe res ſubreptas,& quæ contemni poſsint, laquei pœna cõ- uncæ oemmann

3 3 1 7„„grauißimeè in ſtituta, delinquentibus ſupplicij genus non ſupplicium obtentu natalium fruſtra hie

deprecantibus. At Tauros, Scythas, furta imputa relinquere, Herodotus in Melpo- nertunt. mene author eſt. Sed, ne barbarorũ exemplum quis eleuet, veteres Aegyptios, quo- Apud Tau-

rum inartibus reperiendis ſolertia, rerumq́; optimarũ cognitione ſagacitas celebra- ros, Seythas, tur, idem obſeruaſſe, Ariſtonem luriſconſultum ſcribere, Aulus Gellius lib. xi. noctiũ furta ſunt

ſcar ſu. re r. impunita. Atticarũ cap.xviij.refert, nullum quippe apud eos furti crimen elſe. Aꝑud Lacedæ- Aei furtum cri-

lib. de Cyri minoris expeditione. iiij.& eo, quem de Repub. Lacedæmoniorũ ſcri- men non eft. pſit, nõ modò, impunitatem reperit, ſed laudem etiam promeruit. Enimuerò d in Lacedæmo-

5 uſsi iti ſtigari Vnij furari in furto deprehenſos loris cædi Lycurgus iuſsit, ea re ſtultitiam caſtigari parum caute 22 5 Eauza.

em. Latinis hoc amplius prędari graſſariq́; viaperta ac rapto viuere, patrio inſtituto Latini rapto licuit, quod Nomanus ille Vergilianus libro Aeneidos. ix. cùm molliciem Troianis ziuere ſolits- exprobraturus, moremſuæ gentis iactat, his verbis declarat.

Caniciem, inquiens, galea premimus: ſemperq recentes Conuectare iuudt praædas:& viuere rapto.

Idem quoq; euenit in cæde, quod crimen quanquam& diuinis& humanis legibus Homicidas

ſemper capitale habitum eſt, non erubuerunt olim Romani modici æris multa vindi- Prift: Rowe, care: quæ poſtea lex meritòantiquata eſt, eam tamen inſequuta ætate à maioribus tuis z 2 Reipub. Polonæ moderatoribus inter ſuas leges eſſe relatã, mirari magis licet, quam idemq;„ ſha⸗ laudare, quippe qui nõ, vt illi veteres Romani, diuinarũ legum præcepta ignorauère. à Polonæ rei- niſi quòd, vt ſuam hominibus, ne dicam Deo immorecali, ſeueri tatem comprobarent: pub. modera- annui carceris pœnam adiecẽre, quaſi non ſatius fuiſſet, lege diuina, vt ſeri pta erat, vti, toribus Vfur= quãm nouam ſancire,& enim ſiue mitior, ſiue acerbior, quod quoſdam audio dicere, Quειm annui carceris, quàm extremi ſupplicij pœna eſt, vtraque re peccariab eius legis la- toribus palam eſt, tanquam qui aliud cædis ſupplicium quam Deus, per æmulati- onem conſtituiſſent, clementia cum Deo, aut ſeueritate certare voluiſſe videantur, duod pluſquam nefarium eſt. Sed quia, qui talem legem condidère, quæ cędis erimẽ xre coërcet, habuerunt, quos imitarentur: ipſos interim miſſos faciamus, nam& nõ deeſſe eis ſcimus, quibus ſuam illã inſolentem Deoq́; repugnantem ſanctionem prę- fractè tueantur. Aliã itaq; proponamus, quæ tam abſurda eſt, vt nulla ratione, quæ ex- cogitari cuiuſquam ingenio queat, vindicari ab iniquitate poteſt, vim illatam contra- Vim vi re- ria vi defendere, iniuriamq́; manu propulſare, vt Iulius Paulus lib. ix. Digeſt. Ad le- Pelere licet. gem Aquiliam ceapite xlv. ſcribit, omnes leges& omnia iura permittunt, quod& na- curali& ciuili rationi congruit, hoc quidem apud cæteras gentes: in Polonia verò di- 7 Polonia tione tua maior. tuor.legibus ſi quis adgreſſorẽ, dum nec euadere fuga, nec ſe loco tu- multatur, eri, aut quoquo modo vim declinare poteſt, tutelæ ſuæ cauſa fortè occiderit, pecunia qui ſe defen- bene ſanè magna multatur, tanquam ea vna in re haud mediocriter deliquerit, quòd enie, w3, Sicario iugulũ non præbuit. cuius legis cùm nulla non idonea modò aut tolerabilis, Lr ſed ne friuola quidẽ ratio reperiri poſsit, quid iſti, quæſo, reſpondeant, qui ratione na- turali omniũ prudentiũ placita quaſi pugillo putant comprehendi, legumq́; cogniti- onemei, qui iuriſdictioni præeſt, negant eſſe neceſſariã id tantùm, quod rario dictat. ſequi iuſſo? pleraq; enim eſſe, vt ſupra conſtitit, quæ ſeruare hodie in foro iuſdicentẽ oportet, vt pote legibus ſuę ciuitatis cauta, quæ tamen rationi naturali non modò nõ congruunt, ſed aduerſantur etiã atq; repugnant, eum itaq́;, qui in magiſtratu eſt, legũ, quibus populus, cui ius dicturus eſt, viuit, habere notitiã oportère, plusq́; manifeſtũ eſt. Legũperitiæ hoc amplius atq; cognitioni conſtantiã adiungere animi exigimus: Nam bonum eſſe virum iudicẽ, neceſſe eſt, mentemq́; adferre ad tribunalatq; propo- ſitũ ab legũ pręſcripto nunq́; diſcedendi, non odio, nonamore, non ſordibus, non eti- am metu, aut potentiorum territionibus, quibus rebus ius dicentium religio tentata Iudicum eor- atque adeò victa ſæpe ceſsit, quodq́; minimè bonum atque æquũ fuit, pro iure reddi- ruptela- tum eſt. Nam& inimico, iuris authoritate nocere, vt ſunt hodie in genia, iucundu eſt,&e

Iuder quali 6 ſe deheat.

————„—— 8—·.