e Ki d
TIfrDe. h
N 5
8* ur resn An LAAA aonc mre iſto vonbaded
nento. C. de collat:ha c tra perticipemfrodst pagnando nonpoſſang rein paricauſatupas
tous:vtl.ſiſcrumſia tem glo que ctbicce anto: quod poteſt cot.
algz.: pup. fn de lg
2
ſtes perdat cauſam: tutoꝛ in cauſa pupilli pꝛoduxerit fal ſos teſtes:ipſe pupillus perdet cauſam: quia iſta pena nõ cadit in tutoꝛẽ, qui non habebat cauſam.tene menti.Tlut illa pena eque bene caꝗ ebat in tutoꝛem, vel dabatur actio ad intereſſe:⁊ tunc poſtquam dolus eſt commiſſus in ad⸗ miniſtratione, pupillus meroiure tenetur inſolidum: vt Lillud. 3. de euict. tamen liberatur cedendo actionem con tra tutoꝛem:vt.l.fin.S.de adminiſt.tuto.ſine tutoꝛ ſit ſoluẽ do, ſiue non: et illa lex limitat multas alias: ⁊ ſecundum pꝛedicta poteſt intelligi heclex dum dicit:quatenus poſſi det. quod tenetur ſcilicet in effectu:ſed mero iure tenetur inſolidum:ſed liberatur cedendo actionem:quatenus nõ oſſidet.⁊ vide Bar.in. lj. ſi pꝛocur a. 5. ſi quis ius dicen. non obtempera.
Summarium. ̈
Licentia repudiandi,ꝙ non videtur data inſtituto, cui eius ſeruus eſt ſubſtitutus. Aeritas fictio in eodem ſubiecto,licet inter ſe cõtraria ſint, ꝙ cöcurrant in odium doloſi.
7[Dominus omit⸗ W U ſeruu 8. 113 inſtitutionem ex M perſona ſua, etiam amplectendo ſubſtitutionẽ Merx perſona ſerui, tenetur ad legata tam relicta in inſtitutione, qᷓ in ſubſtitutione:qꝛ ex vtraq; cauſa eſthe res.ſex ſubſtitutiõe vere:⁊ ex inſtitutione ficte.h.d. ¶ In tex.ibi, adire iuſſit..ex ſubſtitutione repudiata inſtitutio ne, quod facere videtur eoipſo, ꝙ iuſſit vt ex ſubſtitutione adiret.3.de acqui.hered.l.illud. ¶ Et no hic, ꝙ licet t vi⸗ deatur data licentia repudiandi ex inſtitutione, quando inſtitutus fuit ſibijpſi ſubſtitutus:vt..eo.l.j..ſi pꝛopona⸗ tur. non ſic, quando fuit ſibi ſubſtitutus ſeruus eius.et idẽ ſi filius:vt.j.pꝛoxi.⁊ tamen ſeruus vel filius reputãtur ea/ dem perſona cum patre, vel domino. Ho. etiam bic, qð T veritas ⁊ fictio ſimul concurrunt in eodem ſubiecto:li⸗
eet ſint inter ſe contrarie ad puniẽdum dolum ſeu in odiũ
doloſi:qꝛ ſubſtitutio ⁊ inſtitutio videntur inter ſe contra/ rie cum ſubſtitutio ſiat in defectũ inſtitutionis: vt l.poſt aditam.C.de impube. alijs ſubſti.regulariter autem ſe⸗ cus:quia non concurrunt fictio: veritas in eodem ſubie/ cto. Item veritas offuſcat ſictionem: vt..filio quem pa⸗ ter. 3. de liber.⁊ poſthu.
„Summarium.
Honoꝛum meum nemini dabo. Erudelis eſt, qui ſuam famam negligit. Honoꝛ debet omni lucro pꝛeferri.
2 Titulus inſtitut ionis, quod ſit nobilioꝛ, quã titulus ſub-
3
ſtitutionis. Aegata ab inſtituto, quando ſint repetita a ſubſtituto.
4 Suus cui datus eſt ſubſtitutus vulgaris:an fiat de volũ-
tario neceſſarius.
— Alianu 8 ¶ Si pater omitt t inſti tutionem ex pꝛopꝛia per⸗ ona, amplectitur ſubſtitutionem ex perſona Miij: incidit in hoc edictũ. ſecus econtra ſi omit
tat inſtitutionem ex perſona filij, amplectatur ſubſtitu⸗ tionẽ ex perſona ſua. h.d.iſta l.not.⁊ magiſtra. ¶ In tex. ibi, ex ſententia edicti pꝛeſtaturũ. q.d. non ex verbis:qꝛ edi ctum loquitur, quãdo repudiauit ex teſtamento ⁊ babet ab inteſtato:hic autem repudiauit ex teſtamento:⁊ habet ſimiliter ex teſtamento. Sed qꝛ eſt hic eadem ratio:qꝛ vo⸗ luit fraudare legata relicta a ſe:habet locũ ſententia edi⸗ cti. Et iunge hic ver.non enim.qui eſtj. vbi ponitur ratio
buius pꝛimi dicti. CEx quo ver. not. tillud vulgare:ho-
noꝛem meũ nemini dabo, in pꝛopꝛio filio:⁊ qui cõtrafacit eſt repꝛehendẽdus.Itẽ illud vulgare, ꝙ crudelis eſt qui negligit honoꝛẽ ſuũ, ⁊ ſuam famã. Itẽ ꝙ bonoꝛ debet lu⸗
2 cro pꝛeferri:vt in gl. ¶ Itẽ ꝙ titulus tinſtitutionis eſt ho
noꝛabilioꝛ,q́ᷓ titulus ſubſtitutionis: inde pꝛocedit ratio, ꝙ flius debet habere legitimã iure inſtitutionis:nec ſuf⸗
Si quis omiſſa cauſa teſtamenti. 174
ficit, ꝙ habeat titulũ legati:qpꝛimus titulus eſthonoꝛa- bilioꝛ.ſic.j. de leg. pꝛeſtan.ſiliũ. ũ. ſed etiam ſi poꝛtio.in fi. ⁊ facit. C. de necen. ſer. l.ĩj. Itein ꝙ honoꝛabilius eſt habe re ex ſua perſona fili vel ſerui.licet repꝛeſentent eandem perſonã. ¶ Ho.etiã ex tiſto pꝛin.ꝙ poſſunt eſſe legata reli cta ab inſtitutione, que non cenſentur repetita a ſubſtitu⸗ tione. Nam ſicenſerentur repetita, non eypediret dicere: ꝙ iſte incidiſſet in edictũ:qiſta legata cõſeruarent᷑ ex vo luntate defuncti:nec eſſet neceſſariũ edictũ pꝛetoꝛis. Sed hoc quomodo eſſe poteſt cũ contrariũ ſit:vt l.licet Impe ratoꝛ.de leg.j.gl. doc.hic non tangunt:ſed alibi ſentiunt, ꝙ hec pꝛocedant, qñ nominatim fuerũt relicta ab inſtitu to. per.j.. id qð ex ſubſtitutiõe.ad leg.Fᷓ alc. tñ ille tex. de directo pꝛobat cõtrariũ ſi bene inſpiciat᷑:vt ibi dixi. Pꝛe⸗ terea:licet tũc illud ex pꝛopꝛietate verboꝛũ poſſit ꝓcede⸗ retñ per reſcriptũ diui Pi ſtatutũ fuit cõtrariũ, de qua fit mentio in.l.non iuſtã.j.ad Treb.. j. de leg. ij.l. ſi Titio ⁊ AMeuio.. Jul. Ergo dico ſalua melioꝛi deliberatione, qð in iſto paſſu ſemper dubitaui, qð iſtud dictũ doct. poſ⸗ ſit pꝛocedere qñ poſt inſtitutionẽ: ſubſtitutionẽ facta fue runt aliqua legata relicta nominatim ab inſtituto: qꝛ tũc pꝛeſumit᷑ qð voluerit relinquere a ſubſtituto:qꝛ ſi voluiſ⸗ ſet, hoc dixiſſet expꝛeſſe: vel ſimpliciter reliquiſſet. Si an⸗ tẽ poſt factã inſtitutionẽ,⁊ ante factã ſubſtitutionẽ aliqua legata fuerint nominatim relicta ab inſtituto, cẽſent᷑ etiã repetita a ſubſtitutione poſtea facta:nõ virtute verboꝛũ, ſed ex conſtitutione dini Pij.Et pꝛo iſta diſtinctione be⸗ ne facit, qð in ſimili habet᷑ in. l.cum virum. in glo. vbi fit ſi⸗ milis diſtinctio:cum queritur an legata veniant in fidei⸗ commiſſo vniuerſali. Tex.ergo iſte debet intelligi in pꝛi⸗ mo caſu poſt factam inſtitutionem ⁊ ſubſtitutionem, quo pater nominatim fuit grauatus aliquibus legatis: vnde non cenſentur repetita a ſubſtitutione: ideo conſeruãtur per hoc edictum. ¶ In tex.ibi, quoniã ſimilia. hic reſpon det tacite obiectioni, quod poſſet fieri, quod ipſe non inci dat in edictum, poſtqᷓ; filia fuit ſibi ſubſtituta:vt qꝛ ſibi da ta fuit licentia repudiandi ex inſtitutione ⁊ amplectendi ex ſubſtitutone: ergo ⁊c.vt.S.eo.l.j..ſi pꝛoponatur. Sed certe ibi loqu itur, ꝙ quis fuiſſet ſibi ſubſtitutus, hic vero alius.vnde non cẽſetur inſtitutus, vt arbitrium relinquat repudiandi:ſed vt teſtatoꝛ non decedat inteſtatus in caſu quo inſtitutus pure velit repudiare:cum teſtatoꝛ non po tuerit ipſum cõpellere, vt adeat:vel in caſu quo modo pu re adiret ex inſtitutione: ſic t ergo videtur hic text. ex/ pꝛeſſus contra communem opinionem, que eſt ꝙ dando ſubſtitutum vulgarem filio, fiat de neceſſario volũtarius, quaſi videatur ſibi data licentia abſtinendi. Bar. ſentiens cõtrarium hic multum ſe inuoluit. Tu tene, quod dixi in J.filius heres. de libe.⁊ poſthu.q veritas eſt, ꝙnon videt᷑ data licentia:vt bic, ⁊. 3. de acqui. hered.l. ſi ſhe⸗ 3 —- ⸗ 1di Repudians 7l Alter ſec U dis. mrlaſtnen pu M pilli ex ſubſtitutione pupillari, vt eam babeat Aab inteſtato, incidit in boc edictum. h. pꝛimo. ¶ JItẽ inſt tutus non implens cõdit onẽ diffĩcilẽ, licet ſit Poteſtatiua non incidit. h. ſecundo. ¶ Item non ſolũ inſti tutus qui repudiauit incidit, ſed etiam alius ad quẽ bere ditas peruenit, ſi participauit fraudem cum repudiante: Poc tertio ⁊ vltimo dicit tota lex. ¶ Not.hic in fi.dũ dicit, participato. pꝛo opinione Zlʒ0. quam ponit glo. S. eod.l.ſ quis omiſſa.ꝙ licet quis repudiauerit doloſe, ⁊ in fraudè vt ad alium perueniret hereditas:ſi tamen ille uon parti⸗ cipauit fraudem cum repudiante:fraus dolus illius nõ nocet, vt teneatur ex hoc edicto. Si autem participauit: tũc aut nihil dedit repudianti,⁊ ipſe ſolus poſſeſſoꝛ tenet ad legata ex hoc edicto:vt bic,⁊. 3. eo.l.ſi quis pecuniã. aut dedit, ⁊ tunc dic vt.. licet. 3. eo.⁊ Perdili de G — ¶ Dominus qui ſeruũ 4 J ſeruu m. inſtitutũ venauii ante⸗ quam alias iuberet ipſum adire, tenetur ad le —Agata relicta ab ipſo domino: q videtur habe⸗ re ſeruum cum hereditate, ex quo habet pꝛeciũ eius. b. d. Et hoc videtur intelligendum, quãdo védidit ipſum ma ioꝛi pꝛecio pꝛopter hereditatem, quã erat aditurus iuſſu noui domini. Ael dic, ꝙ etiam ſi non maioꝛi pꝛecio, ſi ta- men ſciuit hereditatem delatam, idem.: imputet ſibi qua re non maioꝛi pꝛecio vendidit.
—
——— ᷣ 2— ————.
(— ,—
—
——
———————————õꝛxꝛʒy—V S,.— *— 1 2—
—
—
—— 2——


