—— ——

J. udo. Roma.in pꝛimam Infoꝛ. part.

4 filius ¶ Siquis poteſt heredita- IN= ie etem adire ex teſtamento ex verſona filij, magis voluit ab inteſtato, inci⸗

dit in hoc edictum. h. d. Item ſi potuit babere ex perſona ſerui, vt.. eo. 1j. 9.j.

e Summarium.

& Legata, que valent etiam ſihereditas non adeatur ex teſtamento:an debeantur per hoc edictum, ſi teſtatoꝛ il la fecit ſub conditione, ſi adeatur hereditas.

Teſtatoꝛ, i facit mentionem de herede, ꝙ intelligitur de berede ex teſtamento.

—eüye ¶ Per I in teſtamentO. ecelle

ſeruantur legata, que habebant dependen

dan ab aditione verellitatls ex diſpoſitiõe le⸗ gali non facto teſtatoꝛis. Et ideo cõueniens fuit pꝛouide- re, quod cõſeruaretur volũtas eius:ex quo ſibi nihil fuit imputãdum:non autem conſeruatur poꝛtio hereditatis relicta per teſtatoꝛem ſub conditione, ſi alius coheres he⸗ reditatẽ adinit:quia tunc pendet ab aditione coberedis, facto teſtatoꝛis, non ex diſpoſitione legali. vnde eſt quid ſibi imputetur:cur in illum caſum ſuſpẽdit, ⁊ ideo ſibi nõ pꝛouidetur, per hoc edictum. h. d. iſta. l. not.⁊ pulchꝛa, que non eſt alibi ſecundum quoſdam. ¶ In gloſſ. ibi, ⁊ ſi Ti⸗ tius heres erit: Meuius heres eſto.ex quibus videt inſti tutus in dimidia Titius pure:⁊ Meuius ſub conditio- ne:ſi Citius adibit. ¶ In text.ibi, quia aliter. Ault dice⸗ re, quod ideo per boc edictum pꝛonidet legatis ⁊ fideicõ miſſis:quia illa habent dependentiam ab aditione, nõ fa cto teſtatoꝛis:quia ipſe non poteſt eam relinquere: niſi ab herede:ſed ex diſpoſitione legali. In caſu vero noſtro po tuit iſtum Meuium inſtituere pure:⁊ tunc non habuiſſet

dependẽtiam ab aditione Titij:quia vnus inſtitutus nõ

capit poꝛtionẽ coheredis a coberede, ſed a ſeipſo: impu⸗ tet ergo ſibi teſtatoꝛ, ſi fecit inſtitutionem Meuij pende⸗ re ab aditione Titij. ¶ Et per iſtam legem videtur dicẽ⸗ dum, † quod cum ſint aliqua legata, que valent etiã ſihe⸗ reditas non adeaturer teſtamento:vt no. in.l.eam quam. Cde fideicom.ꝙ ſĩ teſtatoꝛ illa fecit ſub cõditione, ſi adea tur bereditas:non conſeruetur per hoc edictum:quia eſt quid imputetur ſibi. Tene menti:quia puto hoc veriſſi/ mum.Sed oppo.nam ſemper poteſt imputari teſtatoꝛi, quare legata non repetit ab inteſtato glo. hic ſecunda ſol uit. Tu dic melius, ꝙ bene imputatur ſibi,ſi facit id, qò fa cere non debebat:vel non habebat neceſſe:vt hic. Sed nõ nc imputatur, ſi non facit id, quod facere poterat:q plus delinquitur faciendo, qᷓ; non faciendo:vt not. glj.titj.l. di uus. babetis.C. de lib.⁊ eo.lib.l.ij.⁊· ibi per Bald.( No. etiam bic pꝛimam glo. que ſemper allegatur, quod ver⸗ ba teſtatoꝛis quando facit teſtamentum, ſi facit mentionẽ de herede:vel dicit, ſiheres erit:intelligit᷑ in potioꝛi ſigni⸗ ſicatu, ſcz ex teſtamento. Et pꝛobat᷑ in..qui liberis.. bec verba.de vulga.⁊ pup.

Summarium.

Dictio, quiſquis, diſtributiua plurium, tamẽ in vno verificatur.

S ſ Relictum ſubſtituto vulgari con⸗ Bl quis. Caa rper hoc edictum, ſi tam inſti tutus quam ſubſtitutus repudiauerit ex teſtamento:⁊ ſo lus inſtitutus habeat ab inteſtato: licet potuerit ſubſtitu⸗ tus totam bereditatem habere ex teſtamento. h. d. Cui foꝛtiter contradicit.lſi non ſolus..j.. eodem. Sed ſolue, yt ibi dixi. glo. etiam hic ponit aliam ſolutionem, que eſt bona in ſe:quod iſte ſubſtitutus habuit iuſtam cauſam re pudiandi ex teſtamento:pꝛopter quam excuſatur:ne inci dat in hoc edictum, que ſunt plures: vt dixi in.l.j.⁊. l. quia autem.. non ſimpliciter. EÆt pꝛo hoc facit tex.dũdicit iu ſtã cauſam. Ego puto ꝙ ſatis ſit iuſta cauſa, ſi voluit one- ribus bereditarijs implicari, quãtum ad hoc, vt conſer-

uetur legatum ſibi factum:licet quantum ad euitandum poc edictum requireretur, quod aliter eſſet iuſta:vt in lo

cis pꝛeallegatis dixi. Pꝛeterea bic nibil poſſidebat n⸗ pecuniam receperat:vt alius poſſideret.⁊ ideo non re ui ritur illa iuſtitia cauſe, que requiritur: quando repu da ex teſtamento;⁊ adit ab inteſtato.(Altimo allegaf iſte † tex.quod dictio, quiſquis, licet ſit diſtributiua plurium⸗ poteſt tamen de vno verificari, ⁊ ad vnum ſolum referri. qbic non poterat referri ad Titium: cum ſolus Titins eſſet inſtitutus:⁊ MDeuius ſubſtitutus. Cui Deuio funt factum legatum, ſi non heres erat. Ergo illa verba, quiſ⸗ quis mihi heres erit: de ſolo Titio poſſunt intelligt bic Dic vt.l.qui liberis..hec verba.de vulg.⁊ pup.—

Summarium..

Conqitio rei in pari cauſa turpitudinis, potioꝛ eſt.

Sò 1 ¶ Si emancipatus pꝛeteri 1 3 fl liu 8. tus non mende drnn 5 4 tilij inſti. ſi omiſſa contratabul. ſᷣm tabu.acci⸗ piunt hereditatem ab inteſtato, tenentur om⸗ nibus pꝛeſtare legata, non ſolũ perſonis coniunctis. Itẽ collatio dotis non fit ſubſiſtente cauſa teſtati:licet ſicte, b. dicit. ¶ In text.ibi potuit. Innuit ergo, quod noluit„li⸗ cet potuerit. Et iſtud ſoluit contrarium de l.quia autem, S.j.ð. eodem.vbi potuit, ⁊ noluit:vt ibi dixi per. l. nonnun⸗ quam. de lega.pꝛeſtan. ¶ In f. tex. ibi, cum vt ſcripta ac. ¶ No.ꝙ licet iſta filia ſimuũl cũ fratre participauerit frau dem, vt omitterent ex teſtamento, ⁊ baberent ab inteſta⸗ to:nihilominus poteſt contra fratrem petẽtem ab ea do⸗ tem conferre:iuuare ſe de dicta fraude, dicendo üꝙ pꝛo/ pterea finguntur habere hereditatem ex teſtamento:li⸗ cet re vera habeant ab inteſtato:vt. 5. eod.j.ſi duo. ⁊ ideo ceſſat collatio: que iure iſto non habebat locum eꝑ teſta⸗ mento:ſed ab inteſtato tantum:licet hodie ſecus, in au⸗ then. ex teſtamento.C.de collat᷑.⁊ hoc excipiendo,j ſe de⸗ fendendo contra participem fraudis:yt hic patet. Sed t agendo ⁊ impugnando non poſſet:quia allegarent ſuã turpitudiuem:ꝛ in pari cauſa turpitudinis potioꝛ eſt cõ⸗ ditio rei, q́ᷓ; actoꝛis: vt. l.ſi ſeruum.. ſequitur. de verb. obl, de materia autem glo.que eſt hic, qualiter debeantur le⸗ gata ex teſtamento:quod poteſt contratabulari, in.let ſi contra.5.de vulga.⁊ pup.l.fin.de leg. iij.

Summarium.

Actio contra pupillum, num ex tutoꝛis dolo detur.

— dolo Cxx dolo tutoꝛis dat actio 1S ex hoc edicto contrapupillũ qua tenus ad eum peruenit ex doloꝛ⁊ eodẽ mo — 4do contra adultum ex dolo curatoꝛis. h. d. Ex dolo vero pꝛopꝛio datur etiã vltra quam peruenit:yt pa⸗ tet in..⁊ꝛ ſi non totam. S. eodem. Hic eſt vna gloſſqueſem per Tallegatur pꝛo ſingulari, que ponit vnam diſtinctio⸗ nem, que alibi non habetur:an pupillus teneatur ex do⸗ lo tutoꝛis: de quo articulo plures leges loquuntur:tamẽ iſta diſtinctio non eſt perfecta:ideo melius dic, quod aut pupillus ex dolo tutoꝛis factus eſt locupletioꝛ:⁊ queritur an teneatur quatenus ad eum peruenit:⁊ indiſtincte di⸗ cendum eſt, ꝙ ſic: vt hic:⁊. ſiij.. quando ex facto tuto. de doli excep.l.apud Celſum.. Julianus.: de tribu.l.iij.j Alut non eſt factus locupletiòꝛ:⁊ tunc aut tutoꝛ deliquit extra adminiſtrationem: ⁊ pupillus in nibilum tenetur. vt l. neq; interdicto. de regu.iur. Aut delinquit, vel dolũ committit in actu pertinente ad adminiſtrationẽ: ⁊ tune aut colludendo cum aduerſario:⁊ non nocet pupilloꝛitll meminerint. C. vnde vi. Aut non colludendo cum aduen 2 ſario:⁊ tunc aut pena que imponitur, nõ poteſt cadere in tutoꝛem, ſed in pupillum ſic:⁊ tunc nocet pupillovttenea tur ad illam penam, ſed recuperat atutoꝛe, nec liben nnj cedendo actionẽ. Ita loquitur.l. Polla. C. de his quib.y

indigni 4 cat, ꝙ pꝛoducens falſos te- indignis. Ideo ſi ſtatutum dicat,ꝙp nies perat

4 „b“ Ilc

actunera

„ZSonm

iandip bertutcuannig Gwfemsckith 3 Anas cio neodem 38 Engͤafenhaim ) / liſerul-

8

9' ſuu etiam an erbna Kee 6 ronaſeruitemet

funnonein ſabſtttione

ravdfereridetur eoipſogg ltär quiberedli dud. er drralientiarepuciane Kuresitbijpf ſubſtittt emnſe quando it ibiſübſt itent proxia tamen ſerun worſonacumpatre yeldon mtescüitio imul concurrun titinter ſe contrarie ad puni twüpfuvſtitutio tinſttutior rann ſubſtitutio fiat indefect tem Cdeimpubeaalisſubſt angjanon concurruntſiction, dtem veritas offnſcat iction öaelbera poſthu.

„Hummar

„ponowmmeumneminidal Lntiisctguiſgmmfamanneg endenmihrdgrim Vanlasinſitutionis,Ono

ftrRonis Piten) öardinttuto qunofnt,

msmdatzseklibſt ne udſtiatuspu unncen usnn

mtkia lanfma

iaztnaeJtictin aäadä tlron