4

ͤ Audo. Roma.in pꝛimam Infoꝛ·par.

in glo.extra de homi.c.ſignificaſti.⁊ de ſen.excõ.c.ſi vero.⁊ boc dicit Ange ꝓꝛobari per tex.expꝛeſſum qui cauillari non poteſt in§.j. inſti. de here. quali.z diffe.⁊ in.l.ſi auia. C. de iure delibe. qui tex.ſolam exigunt voluntatem. Hec ob. dictum Thome de Aquino:quia in caſu aditionis heres nontantum agit ſe alijs obligare: ſed alios ſibi obligari: V b que quidem obligatio queriturignoꝛanti:vt l.cum pater. §. ſurdo.de lega.ij.facit.S.de iureiurã.l. abeo. ⁊ cõmunẽ ſequitur ſententiam:verum quia voluntas in mente retẽ⸗ ta nihil operatur. C. de cõdi.ob.cauſam.l.ſi repetẽdi. Nec ob. d..pe.quia ille debet ſuppleri per alios actum exigẽ⸗ tes:vt ad concoꝛ.reducantur:⁊ hoc hic ſequitur do. Jo. et bene. Dictum tamen Ange. pꝛocedit in foꝛo conſcientie, in quo nuda voluntate quis obligatur. C œt ideo ipſe 6 Trefert, ꝙſi ſieret poſitio, an inſtitutus habuerit aliquan- do animum adeunqdi:tali poſitioni vt pertinenti debet re⸗

V ſpõderi:de quo dic vt hic per eum. ¶ Et ex pꝛedictis hic 7 infert Bar. an in foꝛo cõſcientie teneatur t non conſiciẽs inuentariũ vltra vires hereditarias: de quo vide, que ple niſſime dicta ſunt in rub. a. eo.¶ Alterius:qꝛ clare ipſe et

b b Ange. ponit bic diffinitionẽ aditionis ⁊ immiſtionis ⁊ re⸗ pudiationis et abſtentionis, vide hic per eos. ¶ Et dum 3 Bar. pꝛimo tdicit in arti.quando per verba ſuſpẽſiua in⸗ ducatur aditio faciendo differentiam inter hec verba:vo lo adire:⁊ volo eſſe heres:vt pꝛimo caſu non inducat᷑ adi⸗ tio:niſi deliberate illa verba heres pꝛotulerit, allegando. J. ſerui electione. de lega.j.l.iam dubitari.de heredi.inſti. et Lapud Auſidiũ.de opt.leg. Secundo caſu indiſtincte in/ ducatur aditio. Adde, ꝙ ipſe idẽ in hoc arti.eſt ſibi cõtra⸗ V rius in.l.ſi quis ſuus.de iure delibe.vbi inter pꝛedicta nul lam facit differentiam:⁊ illud puto verius:qꝛ in vnaquaq; iſtärum oꝛationum eſt verbum, volo: qs eſt infinitũ, aptũ compꝛebendere omne tempus. de verb. oblil. ſtipulatio. 9 in gloſ. ¶ Item t᷑ vlterius:dum ipſe dicit:ꝙ ſi quis accer/ ſitis amicis dicit volo adire, inducitur aditio, quaſi ex hoc pꝛeſumatur deliberate dixiſſe:⁊ hunc dicit eſſe no.intelle- ctunad.l. Mamphilo..pꝛoppſitum. de lega.iij. Adde, ꝙ Ange. dicit hoc eſſe cõtrarium, dicẽdo hoc nõ eſſeverum: nec obſt.H.pꝛopoſitum.q ibi loquitur in vltima volũtate, in qua eſt neceſſaria teſtium cõuocatio:ſecus eſt in aditio⸗ ne. Dicit tamen in vno caſu poſſe ſaluari dictũ Bar.vide⸗ licet quando in vltima voluntate quis coꝛã teſtibus dice⸗ ret ſe hereditatẽ velle adire:qꝛ tunc ceſſat ratio, quare per bec verba aditio non inducatur: qꝛ per iſta verba declarã tur pꝛimi motus animinon autẽ, qd ita deliberate heres V adeat.⁊ ad hoc extra de voto.c.ij.⁊.j.de act.⁊ obli.l.obliga tionum ſubſtantia in ſi. dñs Jo.dicit hic, qð verioꝛ ſibi vi⸗ detur intellectus ⁊ opi. Bart.⁊ eſt verũ, qò dicit Ange. qð requiratur teſtium cõuocatio in.d..pꝛopoſitũ:q ibi erãt codicilli in quibus etiam ſufficiũt teſtes foꝛtuito:vt.l.fi. in fi. ã. de codicil.in gl.merito verioꝛ eſt opi. Bar. ¶ Aduer⸗ tatis:qꝛ nullus iſtoꝛũ videtur tetigiſſe intellectũ illius..⁊ verus intellectus eſt, ꝙibi ille tex. loquitur in milite: cum V dicit cõtubernali ſuo ⁊c.⁊ ita ibi tenet glo.⁊ ideo ibi verba

illa, relinquere volo ⁊c. operãtur diſpoſitionem. pꝛimo:qꝛ fauoꝛe militie, verba enunciatiua, ⁊ pꝛopter aliud emanã-⸗ tia diſpoſitionẽ inducunt:vt.l.ex his verbis.C.de teſta.mi

li. Item ⁊ qꝛibi emanauerũt pꝛincipaliter pꝛopter ſe, que etiã a quolibet pꝛolata inducũt diſpoſitionẽ:vt ex hac ſcri Pꝓtura. de dona. cum ſi. Itẽ ⁊ tertio:⁊ hoc eſt qð no. inducit illa litera:ideo ibi illa verba, volo relinquere. diſpoſitionẽ inducunt: qꝛ fuerunt geminata.pꝛimo enim teſtatoꝛ ex ſe

otulit. ¶ Scðo iterũ pꝛotulit ad interrogationẽ teſta⸗

1 mentum ſeu codicillos ſcribẽtis.⁊ verba enunciatiua ge/ G minata idem operantur, ꝙ verba diſpoſitiua enunciatiua E pꝛincipaliter:vt ſing.tradit Bart.in aliquibus lecturis in

Lcum ſcimus.C.de agri. cẽſi.lib.xij. MPꝛobatur hoc ibi ex

tex.ibi cũ glo.iuncto:⁊ ideo bene no.illũ..pꝛopoſitũ.quia

P ad plura bene no. eſt. C Pꝛimo:qꝛpꝛobat dictũ Bart. in

10 d.l. cũ ſumus. ¶ Scðo:q: † ad aliud eum allegat ſingula⸗

riter Spec.in titu. de teſt. ⸗. in pꝛimis. in addi.que incipit, Pileus. cui in perſonã vxoꝛis de facto accidit talis caſus. Jo. An in addi.dicẽs ꝙ licet gl.opi.ſit cõis in.liubemus.

C. de teſta. nõ valere inſtitutionẽ factã, ſi tabellio interro⸗ gat:vis talẽ inſtituere heredẽ:lʒ teſtatoꝛ dixerit, qð ſic: cũ V ipſe tabellio pꝛius teſtamentũ cõſcripſerit perſuaſione cõ ſanguineoꝛũ: attamẽ illud eſt verũ ſing.ſᷣm eum niſi pꝛius

conſtitiſſet tabellioni de mẽte teſtatoꝛis: ꝙ volebat talen

inſtituere. Cunc em̃ ꝙᷓtuncũq; tabellio pꝛius ſcripſerit 1 ſtamẽtum ⁊ poſtea interrogauit teſtatoꝛẽ, an velit talé in ſtituere heredẽ. atptamè valet.inſtitutio teſtatoꝛe in illo 6 ſentiente. Caſus eſt ſing.⁊ no.in.d..pꝛopoſitũ pᷣm eum 4

I1 no. ⁊ tene mẽti. ¶ Reuertẽdo tamẽ ad Pꝛincipale ſpoteſt

pꝛo cõcoꝛdantia Bar. ⁊ Ang. dici, ꝙ aut volẽs adirt voc

tis amicis in teſtamẽto, illa verba ꝓtulit,⁊ in vltimis dn ſtitutus:⁊ tũc:q nõ eſt dare aliũ animi motũ, videat᷑ peril la verba adire:⁊ dicat verũ Bar. aut eo ſano exiſtẽte:⁊ tũc aut ad interrogationẽ alterius rñdit ſe adire velle:⁊ tunc quia deliberate diriſſe pꝛeſumit, pꝛocedat adtio ar lig de verb.obli. Aut ad nullius interrogationẽ: tunc aut 3 ceſſerũt dicta verba, ⁊ virtute geminationis inducat᷑ adi⸗ tio,p.d.. pꝛopoſitũ. cuius ille eſt verus intellectus: Tmul⸗ tum no.⁊ eũ habui a BGal.in concluſionibus iuris.(Zlut nulla verba vnquã pꝛeceſſerũt:⁊ tũc verũ dicat Ang. ad

12 pꝛedicta de verbis ſuſpẽſiuis adde, r qð voluit Bart.in.l.

quedã. 3. de inof. teſta. vbi elegãter dicit vno ex coberedi⸗ bus cõminãte ſe velle petere a coberedibus ſuã poꝛtionẽ hereditatis, inducat᷑ bereditatis aditio. Ita dicit ipſe mi rabiliter pꝛobari per tex:l.qnẽadmodũ:ʒ trepide hic af⸗ firmat:qð dictũ non videt᷑ verũ.ec videt᷑ obſtareille ter quia loquitur in querela inofficioſi,per cuius intétations nõ inducitur hereditatis aditio:vt.j.dicetur.z ibi per gl.: lis qui.de inof.teſta.eo.ti. Itẽ ⁊ q Bar.loquit᷑ quado pꝛe⸗ dictus heres irate cõminatus eſt de petenda hereditatis poꝛtione:que quidẽ verba ita irate dicta aditionẽ nõ indu cunt.qꝛ nõ fuerunt ꝓlata deliberate:vt vult hic e ar. arll. quicquid. de reg. iu. Itẽ⁊ alia ratione: qx repudiatio⁊ adi tio paribus paſſibꝰambulãt:vt.&.e.l.ſi quis extraneus in⸗ ſti. de here.qual.⁊ diffe..pe.C. de repu.here.j.ſi cũ maioꝛ. ſed verba ꝓpter repudiationẽ pꝛolata ab ipſo irato repu diationẽ non inducũt:(vt voluit Wal.in. ij per illũ tex.qui bo. ce.poſergo nec aditionẽ. ¶ Itẽ: tertio, qpᷣ̃dicta yer/ ba denotarunt pꝛimũ animi motũ:ergo aditionẽ nõindu cunt: ivt dicit. Bar. in hoc verbo, volo. ꝑ. d. c.ij.⁊ d.L.obliga tionũ ſubſtãtia.in fi.ex quibꝰ hoc dictũ non videtur verũ.

13 Cogitate. C tAlteriꝰ addas, an ꝑ hec verba, ſum beres,

inducatur bereditatis aditio:⁊ videt᷑ ꝙ nõ:qꝛ ſicut ꝓpter bocnõ ſum heres, nõ inducit᷑ repudiatio:yt.ꝗ ſe pfis.C. vnde li. ita per hec cõtraria, nõ inducit᷑ cõtrariũ:tamẽ cõ- cludit Sar. nõ hie, ſed in.l.ſi filiꝰ. 3. de tut. quẽ ſequit᷑ Bal⸗ ſubtili ratione in.lpotuit. C. de iure deli.⁊etiã hic aliqua⸗

14 liter hoc ſentit Bar. ¶ Illud † tamẽ no. ꝙpᷣdicta verba,

nolo adire⁊c. ſemp p̃ſumunĩ᷑ deliberate plata:niſi in otra⸗ riũ cõſtaret. Ad hoc.j. e.l. Clodius Clodianus. ⁊ ita tʒ bic

15 Raph. Cu. ¶ Itẽ dũ bic Bar. fdicit, an p hec verba, pl

qðtalis her̃ditas mihi obuenerit: inducat᷑ hr̃ditatis adi⸗ tio, dicẽdo ꝙ nõ:addas, qõ idẽ eſt ſi diceret gaudeo ic. ad hoc.j. de vi ⁊ vi ar.l.j.quot᷑.per gl.⁊ Bart. vbi talia verba in maleſicijs nõ inducũt ratihabitionẽ, nec oſenſum:ergo idẽ in quaſi ↄtractibꝰ.ar..de iud.l.omnẽ. ¶ Itẽ dũ Bar. dicit, an ſi aligs dicit heredi inſtituto:talis bereditas tibi obuenit:⁊ inſtitutꝰ rñdeat plʒ:ꝙ per hec v̈ba inducat᷑ adi tio.cõcludẽdo hec vᷣba foꝛe dubia:et ideo ſtari debere de⸗ clarationi ipſius ꝓferẽtis, aut eiꝰ heredis. Adde qð ↄůuũ tenet.d. Rapha.⁊ bona rõne:qꝛ ſubſequẽs rñſum debem⸗ intelligere ſm pꝛecedẽs interrogatũ.inſti. de inuti.ſtip. pᷣterea.extra de fide inſtr.c.cũ inter dilectos.circa ſi.(.de diuer.reſcri.lj.Sed cũ pꝛecedẽs interrogatũ, nõ inducat

hereditatis aditionẽ:nec in eo ſint poſita, verba id inducẽ

tia: põt eſſe, ꝙobuenerit:aut delata ſit:nõ tamen adhuc adita: vt.l.delata.j. de ver. ſig. Ergo nec rñſio aditionẽ in/ ducit.qð videt verũ per.l.ſine..qui interrogatꝰ.ffde ĩiter. acti.que pꝛopꝛie loquit᷑ in materia hr̃ditaria. ¶ No.tñi et

16 Poc dicto †Mar. ſing. limitationẽ ad.l. Põpo.ſcribit ſi fru

mentũ.in ſi. ð. de rei vẽ.⁊ adl.inter ſtipulantẽ.ſ.ſi Stichũ de verb. ob.⁊ qð no. Inno.de ſucce.ab inte.c.cũ dilectꝰ.dů dicũt ꝙ declaratio ſeu interpꝛetatio vᷣboꝛũ dubioꝛũ teſta toꝛis.nõ trãſit ad heredẽ. Nã illud eſt verũ,niſi ex tali iter⸗ pꝛetatione damnũ afferat᷑ ipſi heredi in queſitis: ſecus in querẽdis. PDꝛo quo Bar. alleg.l.ſi her es a filio..ſi ꝗs plu

I7 res.cũ ſeq.· de leg.j.qõ no. ¶ Alterius dũ Bar. querit, en

ſi heres teſtatoꝛis hereditatẽ ipſi teſtatoꝛi delatã ita aite credo qð teſtatoꝛadiuit: qð ſi nõ adiuit: ego adeo ex iur

deliberandi ad me per eum tranſiniſſo. ſecundum.lcum antiquioꝛibus.

ne. 7 bünd nocſtutrinſecae ubecan ranerpreſs

zercm orguodtamenn voau agencopetone bereciita

anonomine tlioumcöclucc ainnpit Debitoꝛin diem. per, woinducitur repuciatio:ytre un Jaco de Areitacacitio. unlenert, dixi temeſecundh arooem ncicitinmoram qöcl mnbiawiſine.dereginr cumſi nencum eſtq perretentionem anm mil pꝛoſocioobäs doepecnleglddastanen titerinorgensyoluit oötrarnu neſolamat anpe ſiin bis mlacneaft(depac⸗ innon 88 antguloribus deiure de KminnediriſeAitio enin here ütapirtgeſtionen po hercq

VI-

ar anantzenbotoleani

gvuiasttna5d)

taurane needaman amärgmmmi dandedederwoſen trtthen M repudiat rati dedetigonten in

imenmcen Prgärdffenong