öͤdem d N umn 1 Ronſe ndede 1 4 5 ſ Nodar tad dtia dhd dm nü cinmäpypech

eder

ddttur deppnſ tnid

e delageie ade Ppalicmufnnan

doad dermiſlonentn ſ

8

CRin Ger

dd datur. 8 ad 9 e delictr ttdekmali d mäeeſtetesmäicnnn d louiſquis c Tur »Tuninis bercfsatoqn, leges facütſcdaqnne per d yt inquiſtoeat ccos quim pmar Sluci cötr ifan ee ſtpreſumenc cAr iceo poſſunt unſätnte seſtlledetaligimden non poſſit appelunne tijsdelictis:cetiande alnontantum jdex urn dc. Romanaſy i pleniſſime glotin

tquoꝛum. Ant öfſt tmncpoſſtt appellmin zprorimis lociscraui tmcnofuntliter noͤnten atete glo rin dlconktte⸗ bus ĩdiexceptis tſenen dnquentes eſſomt- bertur appellane äcgfe mnica Cde raytiih ue min immanibus düchi vplonem anture⸗

Chonemquis cmkkat

rrtur

5 nis ſic cum magss ſe ſufhciat tnuntn, ant ſolzconffſo, Mn nachece, Incholoqutu mar rundelnquttesninan

zp* Goel, ℳ

5'

factc

* wuüt 7, b. I Zſit hl

dtl . e rfc

De acquirenda hereditate.

innocentem foꝛe, adire potuit ab inteſtato: iſta eſt que⸗ dam acquiſitio que cauſatur.l.beneficio. et iſte. loquitur quando accuſatione pendente pater cõdidit teſtamentũ: tunc, q tali caſu eſt interdicta adminiſtratio bonoꝛũ: vt.l. quiſquis. C. ad leg. Jul. maie.⁊ is cui interdictum eſt teſta mentum cõdere nõ poteſt:⁊ qð iſte..loquatur quãdo con ditum eſt teſtamentã, pꝛobat ipſe ratione de qua hic per cum. Iſta diſtinctio non videtur bona:quia cum alicui eſt interdicta alienatio ſeu adminiſtratio ipſa ipſoꝝ bonoꝛũ:

videtur etiã interdicta ſucceſſio ab inteſtato: vt.l.codicil⸗

lis.matre.de leg.ij.cũ pater.H.cũ inter. eo tit.et ideo ſe- 3 quar ſo.cõem. ¶ In eadè f glo. ibi,tunc fuerat filius, hanc glo. ſemper allegamus, negatiuã coarctatam loco⁊ tem- poꝛe pꝛobabilem foꝛe. de quo in.l. actoꝛ. C. de pꝛoba.⁊ in.l. illa ſtipulatio ſi calendis.cõiuncta.l.hoc iure. de verb. obli. 4 z bi per Bar. C Item ⁊ †¼ ſecundo allegatur hec gloſ.qò licet in accuſatione ſit neceſſe expꝛimi locum⁊ diem com- miſſi criminis: vt.l.libelloꝛum.de accu.iij.q. ix.c. libelloꝛũ. attamen ſi poſita fuit neceſſe eſt pꝛobari. Quod intellige verum, quando accuſato: ſic dixit: dico Titium occidiſſe Seium in platea.⁊ ſic dicit actũ cum limitatione:vnde nõ ſufficit actum pꝛobare ſine limitat. Secus autẽ ſi diceret ſic:dico Titium occidiſſe Seium:⁊ dico eum occidiſſe in platea. Nam tunc copnlatiue dicit: vnde quantũcunq; nõ pꝛobauerit de loco, debet obtinere. Md qð vide in ſimili elegantem theoꝛicam Bart. in. l. F ulcinius.cum hoc. ex quibꝰca.in poſ.quia videtur ſe aſtrinxiſſe. ad qð. 5. de inſti I.habebat. extra de pꝛoba. licet cauſa m. imo plus dicit no. 5 Bar. † in.l.is qui reus.circa fi.j.de pub.iud.⁊ in.l. arbitra- ria.circa ſi.per gloſ.que eſt ibi:de eo qðcer.lo.qꝙ iudex fa- uoꝛe accuſati cogere poterit accuſatoꝛem, vt pꝛedicta ex- pꝛimat:licet in libello accuſatoꝛio non ſit neceſſaria.

tionem, in ſuo inducit immiſtionẽ. b.d.(Ho. 1dic coniuncta gloſ. immiſcere eſſe pꝛopꝛie ſuo⸗ rum, adirè extraneoꝛum. de quo per gloſ.in rub. 3. eo. ⁊ in rubꝛica.C. de iure delib. aliquando tamen vnum impꝛo- pꝛie voni pꝛo alio.

. LIi Wupillo in integrum reſtitu⸗ Pup Ulis. to aduerſus aditionem, reſtituũ- tur actiones per eam cõfuſe.h.d.Et no.ꝙ in integrã reſti tutio omnia ponit in pꝛiſtino ſtatu, videlicet in eo, in quo erat res antequam hereditas eſſet adita. Md quod. 5. de mino.l. quodſi minoꝛ.§. reſtitutio. ad fi. eo. titu.i. Junius. Diopbhantus.que eſt fi.

Summarium.

1Statutum loquens in furto, an habeat locum in cri⸗ mine expilate hereditatits5¼. 1

2 Opinio, quod magis attenditur in aditione bereditatis quam veritas....

3 Ad eſſentiam aditionis hereditatis ſeu ad eius ſubſtãtiã, quod ſufficiat conſenſus qualitercunq; declaratus.

4 Roluntas nudaneminem obligat, niſi Deo. ⁊ nu. 5.in fi.

5 Animus per ſigna extrinſeca, vel per verba aut per iura- mentum pꝛobari poteſt.

6 Poſitioni continenti, an aduerſarius habuerit animum adeundi, tanq́; pertinenti, reſponderi debet.

7 Heres non conſiciens inuentarium, an teneatur in foꝛo conſcientie vltra vires bereditarias:

8 Aditio hereditatis, an inducatur per verba ſuſpenſiua:

9 Zditio, an inducatur per iſta verba, volo adire. ⁊ nu.i. Intellectus ad.l. Pamphilo..pꝛopoſitum.3.de lega.iij.

10 Tabellio qui pꝛius conſcripſerat teſtamentum ſi interro⸗ gat teſtatoꝛem, an velit talem iuſtituere heredem:qui re⸗ ſpondit ꝙ ſic:an valeat eius teſtamentum:

12 Coheres cõminans ſe velle petere partem ſuam a cobere dibus, an ex hoc videatur inducta aditio. Intentans querelã inofficioſi teſtamenti, anvideat᷑ adire.

3 Aditio hereditatis, an inducat᷑ per iſta verba, ſum heres.

14 Aerba, nolo adire: pꝛeſumuntur deliberate pꝛolata.

15 Aditio, an inducatur per iſta verba: placet, ꝙ talis here-

ditas mibi obuenerit:⁊ quid ſit ſi dicat gaudeo: Lonſenſus nec ratibabitio inducuntur per iſta verba, pla

— C(Lctus qui in ex⸗ Am bonis. traneo inducit adi⸗

cet, vel gaudeo.

Reſponſio:quod ſit intelligẽda ſecundum pꝛecedentem interrogationem.

46 Limitatio ad textum in. l.+ omponius ſcribit, ſi frumen

tum. 8.de rei vendi.

17 Aditio facta hoc modo credo:qteſtatoꝛ adiuerit, quod ſi

non adinuit, ego adeo: an pꝛocedat.

18 Aditio his verbis facta:adeo ſi de iure poſſum anvaleat: 19 Agens contra Sempꝛonium tanquam contra heredem

Titij, an neceſſe habeat pꝛobare ſe foꝛe heredem Titij:

20 Air retinens dotem, ⁊ eam nõ reſtituens filijs vxoꝛe moꝛ⸗

tua, an videatur adire.

21 Aditio et repudiatio, an ſemper paribus paſſibus am⸗

bulent?

22 Aditio bereditatis, quando inducatur per facta:

Habitatio in domo teſtatoꝛis, quãdo inducat aditionem bereditatis:

23 Fructuũ perceptio, an inducat aditionem bereditatis? 24 Adire qð dicitur, qui vendit res hereditarias. 25 Interpoſitio authoꝛitatis, an requirat verboꝛum expꝛeſ⸗

ſionem.

Frit ¶ Hocd. hec lex ſolenniter repe⸗ GA« tita per Bar. hereditatis aditiovt plurimum coſiſtit in animo, ⁊ in ea potius in-

1ſpicitur opin. quam rei veritas. h. d. No. pꝛimo elegante p ex illa litera, að lz tex. in.l.§. Sceuola.j. ſi quis teſta. li. eſſe iuſ. fue. dicat hereditatem iacentem non poſſi⸗ dere:tamen illud intelligendũ eſt in vera ⁊ plenaria poſſeſ ſione:non autem de qualiquali ficta poſſeſſione: vt eſt hic tex.no.⁊ facit:⁊ ita vidi ſemel induci ad queſtionẽ, an ſta⸗ tutum puniens furem, extendatur ad expilantem res ia- centis hereditatis, ⁊ ſic an ſtatutum loquens in furto ba⸗ beat locum in crimine expilate hereditatis: ⁊ fuit de facto in ciuitate Peruſij.⁊ dicebant quidã qð non:arguendo a diuerſitate tituloꝛum inter titu.de fur.⁊ titulum de crimi. expil. here.⁊ per.l.rem hereditariã.j. de fur. Item ⁊ a diffi nitione furti: quia eſt contractatio inuito dño ⁊c. pic autẽ non eſt dare dominium inuitum.⁊ arguebant ex gloll ſite expilaſſe. C. qui no. infa.volentes tenere cõtrariũ. allega⸗ bant do. Bal. hoc expꝛeſſe dicentem in.l.de his. C. de furt. vbi decidit hanc queſtionẽ ꝑ quandã gl.que eſt ibi,vc qð trahatur ad crimè expilate hereditatis. Pꝛo quo induce batur iſte tex.qæ cum apud hereditatem ſit qualiſqualis

ꝑPoſſeſſio:ergo ſaltẽ illa qualiſqualis poſſeſſio ſibi dicitur

ſubtrahi: vnde punitur pena ſtatuti dicentis de fure. Et itaobtentum fuit authoꝛitate domini Bal.lʒ de iure foꝛte contrarium ſit verius, per rationes pꝛimo allegatas. ⁊ ꝗꝛ gloſ. in.d.l.de his. dicit crimen expilate hereditatis im⸗ Feohrie appellari furtum, que impꝛopꝛietas non eſt tra⸗

enda ad intellectum ſtatutoꝛum. Nec ob.iſte tex.quia li⸗ cet qualiſqualis poſſeſſio ſit: attamen cum iſte caſus cri⸗ minis expilate bereditatis ſit omiſſus a ſtatuto, remane⸗ bit in diſpoſitione iuris cõmunis.⁊ ſic non dicetur fur, ſed expilatoꝛ. Et ad pꝛedicta facit quod dicit idem Wald. in Ltranſigere.C. de tranſactio. ¶ Altimo † no.in aditio. he- reditatis potius inſpici opin.quam veritatem:vt.l.inter omnes§. recte. de furt.et in.l.ij..item ſub conditione. de vſuſcap.pꝛo empto.et in.l.is qui putat.3. e.⁊ binc eſt quod erroꝛ in cauſa appꝛehẽſionis vitiat ipſam adition.( In gloſ.ſuper verbo, alienam. ibi animus qualitercunq; de⸗ claratus.Et per hanc gloſ.dicit Barto.declarari omnes. gloſ.que allegate fuerunt in.l.pꝛo herede.in pꝛincip.. eo. Concluſio eſt enim, quod ad eſſentiam ſeu ſubſtantiam aditionis ſufficit animus qualitercunq; declaratus, ſiue actu, ſine verbo, non autem facto: vt late et pulchꝛe ſequi⸗ tur Barto. et ad confirmationem buius dicit Barto. eſſe text. in.l.pꝛo herede. in pꝛincipio. Item allegat ſanctum

4 Thomam de t Aquino. ⁊. ſi rem§. voto. de pollicita. di⸗

centem nuda voluntate neminem obligari, niſi Deo. ad quod extra de vſuris.c.conſuluit.⁊ hanc opinionem cete⸗ ri ſequuntur, excepto Ange. qui tenet contrarium dicens quod ſolus animus ſufficit: actus; autem aut verba non ſunt neceſſaria:niſi ad pꝛobationem ipſius animi, qui gli⸗ ter quam per extrinſeca aut iuramentum pꝛobari non po teſt. Ad pꝛimum. l. Labeo.§. Tubero. deſ upellec leg. Ad ſecundũ inſti.de act..alie.in gloſil.ſt cui.H.idem.j. de accu.

166

,

9

⸗Glu 0

2

1 71

— nn

29

A———

— 32 8

*1

3

—

aSe a,