a ¶ Extra gl. vi⸗

de Bal.in. c. l3. ſ de feu. fue. con⸗ Trouer. inter do mi. ⁊ agna,

coniuncta:⁊ tunc, aut eſt moꝛacreditoꝛis: ⁊illa poteſt vo⸗ cari culpa, vt hic, in glo lut eſt ex parte debitoꝛis: et tũc illa reſultansex omiſſione poteſt vocari quaſi dolus:q eſt pluſquam culpa. Et ita videtur dicere gloſ.in.d.l. ſivehen. da.§. j.⁊ eſt tex. in. d. ldolus. C In glo. ſi uper verbo, culpã 44 ibi, lata enun dolo comparatur ac. In quibꝰ caſibus t la- taculpa dolo comparetur:⁊ in quibus nõ:dic vt pleniſſi⸗ me dixi in lin actionibus.3.de in lit.iuran.in repe. ¶ In

15 eadem ibi, †ᷣſed certe imo ⁊ de leui, ⁊c. Et hec vera: vt pꝛo- batur. in.d..ſi vt certo..nunc videndum. Et hoc intelli⸗ git Ange. verum:cum maritus ſit ſoluendo dotem.Cum enim non eſt ſoluendo, non tenetur de leui: ſed ſolum de dolo et lata culpa. Ad hoc.j. eo.l.etiam§.j. C. de rei vxo.l. vna..cum autem.. pꝛo ſocio.l.verum.5. tẽpus. ſecũdum

vnum intellectum. Pꝛo quo dic,vt dicetur in.d. Jj. CIn glo. ſuper verbo, factũ.ibi, non factum vocat factum. Ex 16 quo ergo nõ factum dicitur factum. eſt ar.ſᷣm Bal.ꝙ in malitijs negatiuis, ita debeat poni locus ⁊ tempus ſecun dum foꝛmam.ilibelloꝛum.j. de accuſa. que eſt canoniʒata.

ſicut et in affirmatiuis. De quo tamen dicendum:vt per Bar. in.d. l.libelloꝛum. ⁊ Joã. And. in addi. Spec.in titu. de accuſa.iiij.parte. ¶ In ea.ibi, reſpon. tenetur ⁊c. Hec vera ſᷣm Bar. iure hodierno, quo ſolu. matri. dñium do⸗ tis ipſo iure tranſfertur in mulierem: vt in.l.in rebus. C. de iure do.vnde tunc vxoꝛi tanqᷓ; dñe competit cõtra ma⸗ ritum in leuiſſima culpa exiſtentem, actio legis 2lquilie: vt..iij. in gloſ.allegata. Sed iure iſto glo. male dicit: quia cum ſo.mat.ante traditionẽ non retranſferebatur domi⸗ nium dotis in mulierem:vtj. dicetur:merito ſibi:quia nõ domino:non poterit competere actio legis Aquilie:vt.l. item AMela..legis..ad ſeg. Aquil. Sed tu dic, qõ etiam iſto caſu competere poterat ſaltem Aquilia vtilis, per ea que dixi.S. co.l.diuoꝛtio..ſi fundũ. ¶ In ea.ibi, et hic in

37 non dando ⁊c. Duo vult hec glo. pꝛimno, qð ex culpa cõ⸗

2

miſſa in omittẽdo nõ competat actio.l. Aquilie. Pꝛo quo Bal. hic allegat caſum.l.ſi cuius.ũ.de pꝛeteritis.3.de vſu⸗ fru. Quodtu intellige de directa:quoniam vtilis compe/ tit:vt in.l.ſi ſeruus ſeruũ˖.ſi foꝛnacariꝰ.⁊. ſi ex plauſtro. 3. ad leg.Aquil. Secundo ꝙ magis delinquitur in cõmit tendo, quam delinquatur in omittẽdo. Ad idem gliſ. ad Silla.l.diuus.⁊ pꝛobat hoc tex.j.de fur l.qui vas..j.. de actio. emp.l. Jul in fi. pꝛin.j. de cuſto. reo.l.carceri pꝛepoſi⸗ 3 tus.⁊.l.ſi. C In ea.ibi,‚cum res ſue ſint ⁊c. Hoc verũ pᷣm Bar.de iure nouo, quo dominium in mulierem ipſo iure tranſfertur:non autem iure iſto, quo quidẽ non retranſter tur ſine traditione:vt ſupꝛa dixi. Bal. autem hic ⁊ Ange. dicunt, qò cum loquimur de iure Digeſt. Aut loquimur in dote cõſiſtente in rebus mobilibus:⁊ tũc nõ retranſfer⸗ tur dominiũ, eo: quia ad reſtitutionem earum pendet di⸗ latio. Pendentia autem dilationis dominij tranſlationẽ interim impeditj.de vſufr.lega.l. Sempꝛonius Zlttalus. Aut in dote conſiſtente in re immobili:⁊ tunc cum illa ſta tim ſol.matri. veniat reſtituenda:vt.3.e.l.ij.Et dixi in.d.l. diuoꝛtio.in.interdum.merito dominiũ cenſetur in mu⸗ lierẽ ſtatim retranſlatũ.Et hoc per tex.bic in verbo, agrũ eius. Quoniam caſus genitiuus ſigniſicat dominiũ. 5. de reli.1ij S.in locum. Tu aduerte:qꝛ non dicũt verum:quod Patet pꝛimo:quia iure iſto moꝛtuo marito dominium do⸗ tis tranſferebatur in eius beredem:vt.li. 6.de fundo do. J. quedam.de acqui. re.do. Ergo non retranſferebat᷑ etiã in vxoꝛem: quia ſᷣm boc eodem tẽpoꝛe duo domini eiuſ⸗ dem rei inſolidum reperirentur.quod eſt impoſſibile:vt.l. ſi vt certo..ſi duobus.a.commoda.cum ſi.Et hoc quo ad rem immobilem: quo vero ad mobilem, idem pꝛobatur. in.la ſi dotis.C. de iure do.et in.l.j.C.de ſer.pignoꝛi dato manumiſſo.vbi patet, qð maritus in teſtamẽto manumit- tere poteſt ſeruum dotalem:ergo ſolu.matri.non eſt eiuſ⸗ dem dominium in mulierem ipſo iure tranſlatum.Quo⸗ niam ſi eſſet, non potuiſſet maritus manumittere: quo⸗ mam nemo ſeruum alienum manumittere poteſt. ⁊ hanc opi.tenet Jaco. de Are.j. re. amo. lſi mulier.§.rerum. Et Pꝛobatur. j.de manumiſſio. ſe eruum licet ipſe alleget l. ⁊ ſi Dotis. Cdeiure dot. Que non pꝛobat:q non de dominio ſed de poſſeſſione dotalis rei loquitur. Non ob.iſte tex. in verbo/ eius qui. Reſponde:vt dicit glo. 5. eo.l. diuoꝛtio.S. ſifundum.ſuper verbo alieno.vel reſponde eius, id eſt, ei debit am pꝓꝛout in ſimili yerbum boc exponit gloſ..ſi cer.

Zudo. Romain pꝛimam Inſoꝛ part.

a C Alterius extraa gl. quia hec lex pꝛecipue pꝛopter ꝗ 20 pꝛimam in materia oblationis ſemper alle 99

petall. ſi me,⁊ Titium. cum ſumili. C 3 dicta dico, qò etiam hodie de drenade te:aper pie⸗ tranſfertur dominium dotis in mulieren id ndc ob.lin rebus. que eſt fundamentum cömmune diurd her illa reſpondeo:vt plene dixi.a. co.lnon ſolun„Aaoniamac de acquirẽ. re. do.l. bone fidei, ⁊c. ibi loquitur 1 b ea poſſeſſoꝛe, qui credit ſe dominum: nec ſcit ſe 4 done fidei bic autem loquitur in marito, qui ſcit ſe obli teri tener, ſolu.matr.ad reddendũ, ⁊ ide A'gatum fo

o ſibi minus fauet

1 gloſſuper verbo, tamen.ibi, licet colere nonteeir.C

. on 1 19 vult ergo glo. ꝙpoſt: moꝛam mulieris no nn 1

0 ritus de fructibusqui percipi potuerunt. Sel

moꝛam: dic vt patet ex bis, que dixi.. el.de die aaui 94 ligitur ex his que no. Bar. in..ſi ſeruumiin pun e

obliga.⁊ eſt caſus hic a cõtrario ſenſu. Si in un tur de percipiendis, eo: quia fuit in moa mulle: in moꝛa non fuiſſet tenetur. Et ita etiam pꝛobatur—

deamus.la ſecũda.circa pꝛin.ſᷣm ſecundam lec.3 5

3 2 3li rerh, gatu Ange. aliqualiter hic tractauit. doc in acceptanai

vſur.⁊ gl.in. c.cupientes.ſi vero.in verbo, cötem du de elec. lib. vj. ¶ Ideo pꝛo ea colligẽda, quia qnond un facio quatuoꝛ ſeu quinq; membꝛa. Pꝛimum quido 11 tur ſola verbalis oblatio: Secundum quid operenf 3 realis? Tertium quid operetur realis cum confannd ne, et depoſitione coniuncta: Quarto cum lexdiat nen offerre debere:vel quem paratum eſſe ſoluonmrn la verba veriſicentur in ſola verbali oblaticneanrequra tur realis? Altimo ponam quedam bꝛeuiꝭ qpeſtta erra

⁊1¹ materiã. ¶ Quo ergo ad pꝛimũ:dic, qò regulartej

balis obltaio ad nibil ſufficiẽs reputatur, per eaqpedicã in membꝛo vltimo. Fallit autem hocpeimo, iſigtodltia eius, qðò non poteſt manualiter offerri: vt funqus. Tun enim verbalis habet vim oblationis realis. Ad boec. quãdo,⁊ quibus quarta pars debetur..ij libæ(Serm do ſi res, que offertur non debet ſolui in loco iuciijſſi alio, vel ibidem ſolui non poteſt: ſed vbi eſt:quoniam tune oblatio verbalis habet vim realis.ar.a.de edédopretn g.ſi. C Tertio, vbi illa reperitur facta creditoꝛi voſin 7 Snus vendere:quoniam vẽditio ſequens pꝛobata eba li oblatione pꝛecedẽte, poteſt reſcindi. Tex eſtſingulurs in.l.fundus qui ucij.. de reſcin. ven ſecudum lecqyun ſequitur Har. ⁊ etiam glo. in. lſi reſiduum. C dediſtracyi gno.Sed in hoc aduerte:quia iſta non videtur verapi mo:quia tex.ibi dicentem, ꝙ debitoꝛ pꝛofeſſus eriſſtp⸗ ratum ſoluere:intelligam de oblatione reali, nonautem verbali. Et hoc per id qð ipſe idem dicit in.pꝛetʒaatiſ ſiquis paratus.j. de no. ope. nun.vbi ar..ſeruus ſibena in ſi.j. de ſta. lib.⁊.L. qui decem§. idem reſponſum.iniiſde ſolu.vult ꝙ ybi reperitur verbum, oblatio:vel verbunſt uere paratus:debet intelligi realiter, hoc eſt, qſt nii ſentia:non autem verbaliter. Secundo per texibiinlin C. debitoꝛem venditionem pignoꝛis impedire nonpoſt vbi tex. vult ita demum per oblationem debitoꝛis inpe⸗ diri venditionem pignoꝛis:ſi ſequatur pecunie depolti ⁊conſignatio:ergo ſequitur, qð verbalis ſola non inchat impedimẽtum.⁊ cõſequenter, nec cauſat facultatonſch ſio petẽdi. ¶ Ron ob.·tex.in.d.l.fundus qui Kucij. Auo niam reſpondet Bal.⁊ Nico. de ISattain dlacceptiꝗ ibi venditio nõ fuit reſciſſa pꝛopter pꝛecedentiãoblatio nis debitoꝛis: ſed pꝛopter defectum ſolẽnitatis requite qð eſt diuinare. Ande tu adde, qð ibi nõ apparet an ur ba quibus debitoꝛ dicebat ſe paratũ ſoluere, nrreſin venditionẽ rei pignoꝛate:an vero fuerit ſecuta.ftconl/ quenter dicam, qðò fuerunt ſecuta:⁊ cöſequenter ſcüinn boc erit ibi caſus ſingularis, qð venditio pignontaide fiſcum pꝛopter moꝛã d ebitoꝛis in ſoluendo tribut 4 minoꝛi quantitate facta ſit, quã foꝛet quãtitas vüun ſ biti:pot peti reſcindi eoipſo, ꝙ debitoꝛ ſe paratũ di i uere velle, qd tenebak:⁊ ſolutio ſequit᷑. PMꝛo quo factie demus in vẽditione fiſcali,etiã hoc ſpeciale foꝛe/ſcʒ 1 9 per facta intelligit᷑ ſub cõditione: niſi alter mehorein 4 tionẽ attulerit:vt ptʒ in.l.ſi tẽpoꝛe.de inſtrulirin 3 cius F.idẽ rñdit ciuitas.j ad munici. Itacrsoinp es vẽditio pignoꝛis facta ꝑ fiſcũ pꝛo minoꝛiquantitatec;

3„„ ctls. ebitoꝛis nõ ſolu tributum debitum pꝛopter moꝛam d nweligtur

nitegatancn?

1 mult 5, j-

rüniermamütft,

rrdyyſtocogud ſoaScdd adidenec

intdebitepopteraaſ onoragenlcgrädtCs coriraconfewctan

ditchachltonliſcgun

ner chegltsmlüden

z6trf äcuqp ſebalische ftionenöpvducktactone

ofertur oluidebebaradt

Irerenplſiate bancd uitennridetur yerur oblatiorcgisftnt ibical rarwer quooblatäſlui vſopecumaſclnidebebat. uninäuerehabetnatiuit vonenprccdentiscötract cltregunturdtpoft Alſiate Antitgoreälter riſerinpiemewicöitins atempreederscödrnns. ealstüſpeiſgntoecto Seleäben 3 3 eipoſtt Ginc 4 9 ste onuenerant Kannärsddayogi

dintasrrggat ſunnanünim nan macamaronä dmamgatt

darxxhr 3 irdanggn

opinno. Tnullan