Ules delne, Ta ; WMhec⸗ Kd ceſ ,, dosdWMdan. dedin edotig. d Ach Etfcn Rehhs

ldot

aatiuo: vt quis inillam incidateremiſſue. uis sde a ſyndicari non poterat, niſi pꝛo furtis ⁊ ba- ratarijs:an ſyndicaripoterit pꝛo his, in quibus culpabi- lis fuit culpa leui ſeuleuiſſima in faciendo commiſſa: Cuſtos caſtri ad certumtempus ſitempoꝛe finito illud obtulit domino:an teneatur ſi poſtea per inimicos domi⸗ ni illud ſibi auferatur:et ibi quid ſi ſuſcepit cuſtodiamte poꝛe guerre:⁊ nu. 42. 4311. 44.. Hegotioꝛum geſtoꝛ tenetur deculpa lata ⁊leui.

46 Moꝛa pꝛecedens, ꝙ obliget ad caſum foꝛtuitum.

J moꝛa ¶ Moꝛa mulieris in dote 2

S recipiendaextenuat pericu/ um mariti:cum teneatur de dolo duntatat, et oe fructibus perceptis. h.d. Hota pꝛimo, qo

lcna moꝛa creditoꝛis f obligationè debitoꝛis alleuiat. Ad ide

. ma at Frornn.

duclin erbo eegnn

ualitas

d 1

ampons ptandunda

er vroꝛem indotisre- turam freidotais poſt moꝛam conmiſen lucoo percpientizſcdin

— — —

d

debſtorem anitenedede im ſolumteneridediort er remibidebita gueche ea futura ſit:debät nihia rgebus debitis anluffaa mmmora-

matioreidebite fecu pi mipſoiure.

facta, an ſufftcit oaalt⸗

cite alege ſubintelect e⸗ da. ie quando venisteaipane

do ſit delictum ictum. caſbus dolo cöpner. zeſt ſolneco qnontne er dicatur factunr

ie, n competttgale

Fnittendo gftgus

82 mvariecftui 1 aam yerieft u umc icritor 1 4 oyercnr iſfun

nelnione gnn

C. de pacti an 3

Immariom, 4

dis alleniat obligmion

1

5.de pericu.⁊ cõmo.rei ven.l. illud.j. e.l. ſemel moꝛa. ſecun⸗

fera 2ꝛ dum vnam lect. Ho. ſecundo ꝙlicet t ante moꝛam vxoꝛis

teneatur maritus ratione rei dotalis de dolo, lata culpa, ⁊ leui:vt.j.eo.l.etiam licet.a.ſi filioõ.maritum.S. cõmo⸗

da..ſivt certo..nunc videndũ.3. de pac.dota.l. Papi.ta-

men poſt moꝛam eiuſdẽ tenetur de dolo ⁊ lata culpa dũ⸗

taxat. ¶ No.tertio, ꝙ poſt moꝛam ab vxoꝛe cõmiſſam in dotis receptione, non aſtringitur coniunꝝ ad rei dotalis

culturam:vnde nec conueniri poteſt occaſione fructuum,

quos percipere potuiſſet, ſi coluiſſet. Ad idem.&.de here⸗

di.vel actione ven.l.venditoꝛ ex bereditate.verſ.quemad⸗

modum.ꝛdicã in glo. C Altimo no.t ꝙ fructus percepti per coniugem poſt moꝛam alterius cõmiſſam in dotis re- ceptione:nõ cedunt lucro percipientis: ſed ſunt in caſu re tutionis. Ad idem. 3. de vſuris l.videamus la ſecunda.

¶ In tex.ibi, no eſt in culpa ꝛc. Supple leui, ſed lata ſic: yt in glo.¶ bene.vnde eſt hic tet.no.ꝙ vbi ex natura con tractus tenetur debitoꝛde dolo˖lata culpa, ⁊leui:oblatio rei debite per eumfacta creditoꝛi illum in moꝛa cõſtituen tis, facit eum teneri ſolum de dolo, ⁊lata tantũ. Et ad idẽ d.I.ſemel moꝛa.bᷣm lec. Bart.vbi autem ex natura contra⸗ ctus teneretur debitoꝛ de dolo, atq; omni genere culpe, ⁊ etiam de caſu foꝛtuito:vt cõtingit in debitoꝛe generis: vt Lincendium. C.ſi cer. pet.⁊. in ratione.§. incerte.ſ. ad leg. Falci.Tunc oblatio per eum facta creditoꝛẽ in moꝛacon ſtituens, facit eum teneri ſolum de dolo lata⁊ leui:nõ au- tem de caſu foꝛtnito:hic eſt texĩ.de ſolu l.qui decẽ.in ver. ſiſine ſua culpa.oe verbo.obli l.interdũ.in.. de cõdi.fur. Lparui.Et hec theoꝛica placet Bald. C. de vſurl. acceptã.

6 per pꝛedicta. ¶ In textu ibi, fructus tamen, qui † perue-

niſſent, c. Fructus ergo percepti ex re nobis debita, que olim fuit noſtra:qᷓᷓuis poſt moꝛã noſtra futura ſit: debent nobis vna cum re reſtitui. Caſus eſt hic,et in.l. ſ. in ſi.ð. de fun.do.licet percepti ex moꝛa noſtra ex re nobis debita: que olim nõ fuit noſtra:cedant lucro percipientis:vt in.l. mulier F. ſi heres.j.ad Trebel. ¶ In glo.j. ibi, que nõ po⸗

7 teſt aſſignari, vt equns ⁊c. Ho. glo. rque tenet, ꝙ in ſpecie/

bus debitis ad cõſtituendum creditoꝛem in moꝛa recipiẽ di, ſufficiat ſola oblatio, adeo: vt nec requiratur earũdem cõſignatio ⁊ depoſitio.Et idem etiam eſt ad inducendum effectus alios.ſᷣm doc. Iſtam autem glo.cum qua concoꝛ. alia in.dl. acceptam.ſequuntur omnes pꝛeter Ange dicẽ tem, ꝙ quedam eſt res, in qua cadit ſola oblatio: vt immo- bilis:vt in.l.ij. C. quando ⁊ quibus quarta pars deb.lib.x. Quedam vero in qua cadit nõ ſolum oblatio, ſed etiã con ſignatio in folle, burſa, vel ſacculo:⁊ eiuſdẽ depoſitio: vt in pecunia:vt in.l.cũ ſeruus.j.de cõdi.⁊ demon.fi. S. de.l.cõ⸗ miſſoꝛia.⁊.d. l. accept am. ⁊.d.l. ſi per te.et. l.obligatione. C. de ſolu.l. ſipꝛius.C.de diſtr act.pigno. Quedam eſt res, in qua cadit oblatio:ſed nõ conſignatio in folle:vt eſt equus: ⁊ tunc licet illa nõ requir atur:quia eſt fieri impoſſibilis:ta men eiuſdem requiritur depoſitio: quẽadmodum requi⸗ ritur in pecunia:ex quo in vno ſieri poteſt ſicut et in reli⸗ quo, nihil autem vltra allegat. Tu autem aduerte: quia ⁊ ipſius ſpeciei, vt equi videtur poſſe fieri conſignatio, ſi il- lam pꝛo ſigillatione accipiamus. Quoniam et ſi cadit hec in homine pꝛopter faciem:vt inl. ſtigmata. C. de fabꝛicen⸗ ſibus.lib.xi.⁊ in.l.decernimus.ad fi. C.de aque duc.eo.lib. Lij.a. de ſeruis fugitiuis.⁊ in.c.ſi iudex.de ſentent. excom. in. vj. ergo multo magis in alio animali. Et hums ſigna⸗ ture ille erit effectus: qð cognoſcentur per eandem ſpe⸗

Soluto matrimonio.

ciem ea, que fuerit oblata:vt in.dLij.de fugiti.Et pꝛo hoc videtur tex.in authen.dos data.C.de dona.ante nupt.ibi, dum dicit, cumq;ſit res mobilis, ſignaculo interpoſitore- condat, vnde videtur velle, quãlibet rem mobilem obla⸗ tam recipere ſigillationem debere, ad hoc: vt ex illa obla- tione recognitio habeatur. Ceterum credo qð in caſibus in quibus ad effectum aliquẽ inducendũ rei debite oblate requiritur depoſitio, de quo dicemus j. tunc, ſi debitũ cõ- ſiſtat in huiuſmodiſpecie eiuſdem oblate, requiratur de- poſitio. Quoniam non video rationem diuerſitatis inter debitum huius ſpeciei, et debitum pecunie. Cum autem debetur ſpecies coniſtens in liquido:vt vinum, oleum) et ſic de ſimulibus: tunc eius oblatio et conſignatio impꝛeſſo ſigillo offerentis in ea re, que oblatam cõtinet:vt.l.videa⸗ mus g.ſi vinum. 3.loca.⁊.l.j. ſi dolium.. de pericu.⁊ como⸗ mo.rei ven. nec pꝛedictis refragatur hec glo.quoniam in⸗ tellexit de cõſignatione pꝛout ſit in folle, nõ autem, vt alijs modis, quos dixi.(2lttende t tamen: quia ſi poſt obla⸗ tionem ſequantur conſignatio ⁊ depoſitio liberatio debi⸗ toꝛis inducitur ipſo iure:vt.oll.ſi pꝛius. duntamen facta fuerit debito loco ⁊tempoꝛe:vt ſi ſoluturusj.de ſolu. vbi autem ſolummodo facta eſt oblatio, tũc re oblata perem- pta ſi ſit debitum generis, inducitur liberatio ipſo iure, ſi vero ſpeciei inducitur ope exceptionis:vt.l.qui decem.in glo. allegata. ⁊0. linterdum. in ſi.⁊.l. ſed ſi alia. S. de conſti.

9 pecu. ¶ Sed dubitatio eſt, an eo caſu f quo requirit̃᷑ rea- a lis oblatioa pecunie, qui infra ponetur, dicatur idonee il⸗ a

la foꝛe facta, ſi fiat de ea in ſacculo ſignata: Gloſſ.ſingu.in authen.vt exactione inſtante dotis. circa fi.collatione ſe⸗ ptima hoc ponit.⁊ etiam Bar.in.d. l.cum ſeruus.veritas tamen eſt, qð aut ipſi oblationi anteqᷓ; in ſacculo ſignare⸗ tur, pꝛeceſſit numeratio: ⁊ tũc oblatio reputatur ſufficiẽs. Et ita pꝛobatur in.d.l.cum ſeruus..de.l.cõmiſſoꝛia.⁊.l.fi. Elut non pꝛeceſſit numer atio:⁊tunc ad effectum moꝛe in⸗ ducende in creditoꝛis perſona, dico illam non ſufficere. Quod pꝛobo:qnia quelibet iuſta cauſa excuſat quẽ a mo/ ra.vt l.ſciendum. cum ſimilibus. 3.de vſur. Sed iuſta cen⸗ ſetur cauſa excuſandi quem a amoꝛa, ſi oblatio rei fiat tali tempoꝛe, quo pꝛopter eius obſcuritatem res oblata non poſſit videri.vt no.glo.oꝛdin aria in.l.moꝛe.5.de fer.Ergo iuſta cauſa eſſe cenſetur ad excuſandum quem a moꝛa cũ illa ita fit, quod pꝛopter incluſionem res oblata videri non poteſt. Aut queritur, an ſufficiat quo ad alios effe⸗ ctus:⁊ tunc hoc pendet ex futuro euentu.argu in ſimili.3. de compẽſa.l.ſi debeas.cum ſimi. Quoniam ſi ex apertio⸗ ne apparebit oblationem rei debite factam foꝛe integra⸗ liter:⁊ tunc cenſetur illa fuiſſe ſufficiens:vt.d.l.fin.de lege cõmiſſoꝛia.l.cum ſeruus.ſecundũ alium intellectum.Sin⸗ autem appareat non integralis, tunc cenſebitur fuiſſe in⸗ ſufficiens:quia paria ſunt offerre non integraliter:⁊ nullo modo offerre.vt.l.qui ſibi..jj. de ſol.⁊.l.tutoꝛ.. Lucius.

S.de vſur.⁊ hanc puto veritatem. ¶ In eadẽ ibi,⁊ ideo eo 10 tranſacto videtur eſſe in moꝛa. Ho.gloſ.t que continue al⸗

legatur, qò ſicut lapſus termini expꝛeſſi ab homine conſti tuit quem in moꝛa:vt in illa.l. magnam.in glo. allegata.ita ⁊lapſus termini taciti ſubintellecti alege.Ad quod vltra iura glo.facit.c.potuit.de locato.¶ In gloſ.ſuper verbo,

u dolum malum culpe mulieris ⁊c. HNo. ergo gloſ.p que mo⸗

ram appellat culpam.Zllibi vero moꝛa appellatur dolus in l. dolus. C. man.⁊.l.non videtur. de regu.iuris. Alibi di cit gl.relata ad tex.qð nõ eſt dolus, nec culpa, yt. lſi veben

12 da S.j.ð. ad leg. Rhodiã de iac. Quid autemt in con⸗

tumacia, an illa delictum ſit? babent Canoniſte gl.de con ſtitutio.c.ex literis.z.iij.qj.in ſumma.Bal tangit hic. ⁊ in I.ſi. C.de crimine ſtellionatns.⁊ in.l.i.. fi. 6. ſi quis ius dicẽ. non obtempe. Barto.in.l. omne delictum.j.de re mili. glo. tamen oꝛdina.in.j.ſi filijs. la pꝛima. S.de interro. actio.⁊ in d.l. in.. ſin. dicit illam delictum eſſe. Quod late diſputat Cynin rubꝛi. C.de crimi.ſtellio. Tu tene quod dicit Bar. in.omne delictum. ⁊ Balcl. in. lj. in fine. nec refero:quia bene loquuntur et non eſt opus addere. ¶ Quid autem

33 in dolo, ſ an illud delictum ſit:tex. dicit qð ſic, in..j. nunc

tractemus.verſicu.plane ſine dolo.ibi, quia pꝛopꝛij deli⸗ cti ⁊cjde tutelis et ratio.diſtra. Quo tamen ad moꝛam, quomodo vocari poſſit:dic quod aut moꝛa eſt coniuncta cum contemptu magiſtratus:et tunc dicitur dolus:vt ia dnon videtur.de regu. iur. Aut nõ eſt buic contemptui

21

¶Oblatio. an eo caſu, quo re⸗ quiritur realis oblatio pecũie, ila dicat ido- nee facta, ſi fuit in ſacculo.

—

272