ad id repetendum condictio indebiti. Tex.in..ſi in area. pꝛeallegata. Un autem repetatur cõdictione furtiua, ex infra dicẽdis apparet. C Quandoq; vero dubitatur de mente ſoluẽtis:⁊ tunc aut recipiẽs ſcit ſoluentẽ ignoꝛare ſolutum foꝛe indebitum:⁊ fiunt tria membꝛa. Pꝛimũ.qð quãdoq; ſimulatio reſpicit debitũ iam cõtractuũ:: cõmit⸗ titur in ſubſtãtia perſone creditoꝛis:⁊ tũc fit furtum, non attenta diſtinctione Barto. ⁊ bic per tex. in. d.l. falſus. ⁊ in d.I. quoniam. quinimo, ⁊ cmittitur crimen falſi:yt pꝛoba tur. j. de fal. falſi. Quãdoq; vero ſit ſimulatio in ſubſtãtia crediti:⁊ recipiens ſcit ſoluentẽ ignoꝛare ſolutum foꝛe in⸗ debitum:⁊ ſimiliter cõmittit furtũ nõ attẽta dicta diſtin⸗ ctione abic per.. vominẽ j. pꝛo ſuo. ꝓpter generalitatẽ d.l. quoniã ⁊.l. falſus. Sinautẽ putet recipiens ſoluentẽ ſcire ſe ſoluere indebitũ, nõ cõmittit furtũ: q putat ſe re⸗ cipere volũtate ſoluẽtis:igitur ⁊c.vt in.d. placuit.inſti. de ob. que ex de.⁊.d.l.inter omnes. ad ſde fur. Et queli⸗ bet iuſta cauſa ſeu erroꝛ excuſat quẽ, a oolo, qui requirit in furto cõmittẽdo.de lib. cau.l. igitur. poteſt. ⁊.l.j. ad fi. 3. de abige. Quãdoq; ſit diſſimulatio nõ in ſ ubſtantia cre- diti, ſed in perſona debitoꝛis, puta: q recipiebã mihi de⸗ bitum, ſed ab alio, quam a debitoꝛe:⁊ tũc diſtinctio Bar. pꝛocedit, ſcʒ ꝙ aut creditoꝛ ꝓuocatus eſt a putatiuo de- bitoꝛe, ꝛ tali caſu cõpetit cõdic. indebi. Caſus eſt in.l.ſi pe ne. in....l.in ſumma.. ſi j. de cõdi.inde. Licitum em̃ fuit creditoꝛi diſſimulare ſibi debitũ recipiendo,dum ab alio pꝛouocatur.C.de peti. pered.l. hereditatis. ſinautẽ credi⸗ toꝛ pꝛouocat aliquem, quem faciat putare ſe debitoꝛẽ: et tunc furtum cõmittitur, per. d.l. falſus. in verbo, qui ſe ſi⸗ mulat. Quandoq; vero ſit diſſimulatio attrahendo ad ſe debitoꝛem alienu: ⁊ nõ diſſimulatur in ſubſtãtia perſone creditoꝛis, puta: q ſe dicit quis veri heredis, creditoꝛem: cum tamẽ non ſit:⁊ tunc furtũ cõmittit.Caſus eſt in d.l.ſi vẽdidero..ſi Titius.verſi.eque diceñ.Eſt ⁊ ſcðᷣm mẽbꝛũ pꝛincipale, quãdo diſſimulatio ipſa reſpicit debitum cò- trabeñ.nõ autẽ iam cõtractum: ⁊ tũc ſimiliter diſſimula⸗ tio in perſona creditoꝛis inducit crimẽ furti. Caſus eſt in ſi quis vxoꝛi..cum Titio.⁊.l.ſi is qui. in.. ſi tu Titium. j. de fur. CEx bis ergo apparet pꝛimũ membꝛũ pꝛinci⸗ pale diſcuſſum, ꝙeeſt, an creditoꝛ falſus ſcienter indebitũ

40 recipiẽs, cõmittat furtũ. ꝛſi circa hoc dubitetur, anfquã⸗

do furtũ cõmittitur, poſſit recipiẽs cõueniri condictione indebiti, ſicut cõdictione furtiua: bꝛeuiter dicendũ ꝙ ſic. Pꝛimo q videtur caſus.j..pꝛoxi.in verbo, etiã furti.que eſt dictio implicatiua:vt.3.dixi, ⁊ cõſequẽter videtur in⸗ nuere, ꝙ actio furtiua currat cũ cõdictione ob cauſam: de qua..locutus erat Juriſcõſultus.ergo ⁊ cũ cõdictio- ne indebiti a paritate rationis. Secũdo per caſumãᷓ ti.ij. . in ſumma.in..ſinautẽ euidẽs. vbi eſt caſus, ꝙ cõtra in- ducentem per calumniã vel fallaciã aliquẽ ad ſoluendum indebitũ, cõpetit cõdictio. indebiti. ergo ſequitur ꝙ per cõdictionem indebiti:qꝛ debet in dubio intelligi ſᷣm natu ram tituli.l.imperatoꝛes.de in diem addict. cũ ſimi. Ter⸗ tio videtur caſus in ea.l.in..pe.⁊ fi. Quarto facit genera lis regula, que eſt vt omnis cõditio cõpetat et degeneret cõtra furẽ:vt.d.l.fi. vſuſf.quẽadmo.ca.⁊.d..ſic itaq;.inſti. de act. HNec ob.pꝛedicte diſtinctioni tex. in.d.l.ſi legatariꝰ. quoniã ibi id ad qõ ſoluendũ inductus erat quis per fal⸗ laciam: vtputa legatũ ſine detractione Fᷓalcidie, nõ erat omni iure indebitũ:qꝛ ſaltem naturaliter ita integrũ de⸗ bebatur:vt no.glo.in.ljj. titu.ij.⁊ in.l. cũ quis. C. de iur. et fac.igno. Ros autẽ loquimur quando omnino eſt indebi⸗

41 tum. Et ex bis remanet, rꝓcõdictio indebiti ſpecialis cõ

currit cũ cõdictione furtiua: lʒ cõtrarium. 3. ſirmauit. do. Benedictus.⁊ male per pꝛedicta. ¶ Eſt ⁊ ſcõm pꝛincipa⸗

4² le, quãdo ſoluit pꝛocuratoꝛi falſo in rem ſuam ſcienter

indebitum recipiẽtitꝛ an tunc cõmittatur furtũ, gloſ.hic ſcða⁊ in. d..falſus. C. de fur.videtur innuere, ꝙ nõ,eꝑ eo: qdicunt dñium in eum tranfferri: ergo ſequitur furtum non cõmitti:vt in.d.l. falſus.ę.j.in fi. Male tamen videtur dicere:q pꝛocuratoꝛ in rem ſus, dicitur creditoꝛ vtiliter. bic eſt tex..de pꝛocu.l.pꝛocur.in rem. Sed creditoꝛ dire cto falſus ſcienter indebitum recipiens,cõmittit furtum: vt. d.l. quoniam. igitur per identitatem rationis creditoꝛ vtiliter. Pꝛeterea ipſe pꝛocuratoꝛ in rem ſuam eſt ſucceſ⸗ ſoꝛ ytiliter in iure directi creditoꝛis: ergo ſequitur quod auemadmodum dicẽs ſe eſſe creditoꝛis heredem ex ſuc⸗

Ludo. Komain ſecundam. ff. veter. part.

ceſſione poſt moꝛtem et falſo, furtu itti qð debetur:⁊ multo magis ſi ameiti recipiädo, ſi vendidero.õ.falſus.in verſſ. eque dicendũ ta⸗ vtin d.. rationis cõmittat furtum, dicẽs ſe eſſe ſucceſſoPartate larem ex ſucceſſione in vita. E quibus ſcquitu? hartiu

minium noõtranferri, qò idem firmat bic Warunineido

43 nõper iſtas rationes. CEſt ⁊ vltimũ f memb eSalis ſoluitur pꝛocuratoꝛi ſimplici falſo:an iſte furti ddãd 11F an iſte furtũ cõmittat⸗ ⁊ bꝛeuiter aut eſt falſus ex eo:qꝛ ſimulat ſe pꝛoc— cum nõ ſit:⁊ tunc cõmittitur furtũ.Caſus eſſ innaloden, didero.in..falſus, quem intellige ſᷣm ditincnonee ſus..j.eo.ti. Aut eſt falſus pꝛocuratoꝛ ex eo:— credidit falſo pꝛocuratoꝛi ſibi pꝛoducto vela naft ratoꝛ fuit, ſed reuocatus eſt:⁊ boc ignoꝛat: rtüc n e titur furtum:œ abeſt dolus, niſi quãdo debitoꝛ ddind niam nomine creditoꝛis, in quem intendit dnium r 3 re, ipſe recipiat animo ſibi lucrandi. Quoniã tãc fn 3 cõmittit. Caſus eſt in. d.l‚cum quis..j.de ſolu. yel— ſumat in vſus pꝛopꝛios.⁊ male fidei:qꝛ tunc iimüite⸗ a mittitur furtum.argu.d.l.ſi tibi dederim.⁊..ſiis unein fur. Tunc enim animus intrinſecus furaᷣdi colligi 3 actu poſterioꝛi, ſc; cõſumptione mala fide facta, ar 3 Jul.. ſed pꝛoinde.j.ad Mace.ſecus ſi bona ſide Cau tur:qꝛ tunc iuſta cauſa excuſat a furto:vt in.d.ſj deade ⁊.l.plagij.C.ad leg.Falcid.de plagi.⁊ ex pꝛedictis Aus omnes ſic declaro iſtam materiã. ¶ Anum ſolũ drbin 44 circa hoc reſtat f. ſ.an ex ſolutione facta ſimplicioo 3 ratoꝛi falſo, vel in rem ſuam, videatur ſoluẽs nerdng ferre dñium?⁊ omiſſis antiquoꝛũ opi.bꝛeuiter diüüm, qð nõ. Et qð hoc ſit in ſimplici pꝛocuratoꝛe malaſtenaa piente:pꝛobatur in. l.cũ quis.§.j.j. de ſoleꝛ in.liijgaide dona.inter vi.⁊ vxo. ⁊ in.l.ſi vendidero.. falſ us ſodeimn In quibꝰ expꝛeſſum eſt ſimplicẽ falſum pꝛocuratoꝛẽ ma⸗ la fide recipientẽ furtum cõmittere:ergo ſequitur qdo minium no fait tranſlatum. Quoniã tunc furtũnofaiſtt cõmiſſum:vt. d.l. falſus.§.j.in ſi. Pꝛeterea in tranſlatione dominij requiritur cõcurrentia volũtatis vtriuſqzin en dem perſona. hoc pꝛobatur in. d.l. ſi quis vroꝛi..cũ Ti tio. in. d..ſi tu Titium. Sed hic circa eandẽ perſonami qua intenditur dũñium tranſferri, nõ cõcurrit vtriuſq; yo luntas:ergo ⁊c. Quod nõ cõcurrat patet:qis qui dat in⸗ tendit pꝛocuratoꝛi dare:vt per ipſum dño queratur, non autem ſibi dominiũ:vt.d.l.ſi ego. de nego geſt in.d.lqui mihi donatum.bic autem qui recipit nõ intẽdit domino acquirere, ſed ſibi. Tertio pꝛobatur: qꝛad einſdem tranſ lationem hoc requiritur, ſc; voluntas vtriuſq; circa idẽ/ titatẽ cauſe:vt pꝛobatur..ſi cer.peta l.ſi ego pecuniãſed hic amboꝛum voluntas in eodem non concurrit:ergoa. Quod autẽ non cõcurrat, patet: qꝛ debitoꝛ intẽdit dare, vt a domino liberetur:de ſol.l.vero pꝛocuratoꝛi.recipiis vero intẽdit recipere, vt ſibi acquirat. ergo ⁊c. JIdẽpꝛobs tur. quoniã ille, qui intendit dnium tranſſerre, nunqᷓ i telligitur ab eo illud abdicare:niſi tranſlatũ fuerit inili in quem tranfferre intẽdit. Ad hoc. 3. e quib. cau.maio l.neq; vtilem.j. de acquir.poſ.j.ſi me in vacuam ſed indo⸗ minum nunqᷓ per falſum pꝛocuratoꝛẽ fuit tranſiatũdo minium:qꝛ nõ intendebat illi acquirere, ſed ſibi:yt in dl qui mihi donatum.vbi in gl. Igitur ſequitur, ꝙ dans ad plenum. dominus remanſit:recipiens autẽ dominus eff ctus nõ fuit.⁊ boc in falſo pꝛocuratoꝛe ſimplici. Quidau⸗ tem in falſo pꝛocuratoꝛe in rem ſuam, non intelligatun d minium fuiſſe tranſlatum, ſequitur hic Bal. cuius opio firmo duabus rationibus. Pꝛima qꝛ talis recipiendoſs⸗ cit furtum, ſiſciens falſum eſſe mala ſide recipiat:vtisye ne pꝛobaui:igitur dominiũ non cenſetur traſlatum: ſim d.F. j. in fi. Secunda:qꝛ qui alteri dat intendens domintu tranſferre,intelligitur dare ſub tacita conditione,ſitaci piens ille ſit, qui ab eo creditur. argu. pꝛeſumptionise fultantis a lege, cum de indebito. j. de pꝛoba ergoſpu- curatoꝛ in rem ſuam, qui verus creditur, manifeſtetun ft ſus, non intelligitur tranſlatum dominium. ex quo de cit conditio tacita j.de iur. do.l. ſtipulationem cum u 45 CAltimo inquantum Baldi.t bic dicit, quod condic ob cauſam ad natiuitatem ſui requiritur, quod babe

dependentiam cauſe, que non poſſit de pꝛeſemtiveniien ri id eſt ſtatim, quod quid datur: ſed cum aliquo dde in futurum. argu.l.cum ad pꝛeſens.s.ſi cer. peta. gbe

rcjan däachdec repettar: ategec Drosdiſontchoae ſpict qnod podet Jnuyxxpupurco 14 Fräiuclimtione ompetert. Perbnababllss n Hpinoinonbio aci 5 Prbbitun rätlon perniſͤm. t Pomilummeretri Neetſolntannon repe „ Datan malieri vtne vderetritde o quoc Raaurzeemoffnamd

veſtexpartedanis unginainyein dam(poghfin 1 RnaazattCSehr mhendins 1 1 6 d niaanzunn rentan indneue Etitemelnte reepiätttäina denafalf in Pa, üuernen t