ls cui ſdicoge ſitibide dddewn

uratoꝛe traͤſternenn. trepeti aconcinni el indebiti.ſthicta⸗ uodex eo patcta ue eſt hic atenan bidubitaturdete

atincante,zaltenaan vel ob cauſam iiiti lectione vniuset da ſunt in ſe cörrati „j de tribuloqöihna ſiegit cdictoceciu ere condictionefmtun quia apparer;ulii ntädo tales achole anflato: t pvninl ego.in pune Smallig poſtmodumagetin quia apparécdi cöciictione funuihi minoj deconchir

cnerat cörafutn 3 no ca Andetldcl 3 oncickoneintin Jeſtyperain andin, dichione Inntlalune

z„Aierio jdetrllan rticöciclſe

itionibus peln

w 9 11

1

121ℳ;

tam 810

bant. Quia bis in quemtrãſfertur rei dominiũ, eiuſdem furtum cõmittere nõ poteſt:vt.j.l.pꝛoxi.⁊ patet eꝝ diffini tione furti. in. l.j.j.de fur. Nec ob.tex.in.l. quoniã. q ad il- lam reſpondetur:vt ibi per glo. Item nõ ob. texille in fi. quoniam nõ debet intelligibᷣm punc intellectum Aart. ſed debet intelligi bᷣim intellectum gl. Pet. ꝛ buius fina⸗ lis, qui tamẽ a doc. cõmuniter repꝛobat:vt dixi. ¶ Ande tertia fuit opi. Altramon.dicentium APar. a gloſſatoꝛe. infideliter recitatum:quoniam vera eius intentio fuit, ꝙ licet in falſum pꝛocuratoꝛem, qui mala ſfide accepit, ⁊ ani⸗- mo ſibi lucrandi:cũ deberet accipere animo lucrandi do mino:⁊ idem dominium acquirendi, cõmittat furtum: vt d.l. falſus.F.j.in verſi.fi. Et cõſequenter nec in eum domi⸗ nium tranſferatur:cum ſoluens nõ fuerit animo tranſfe- rendi in eum dominium:ſed in dominum:vt in.j.ſi ego. S. de nego. geſt. nihilominus idem cõueniri poſſit, non ſolũ cõdictione furti.ſed ob cauſama indebiti. Cum omnis cõ ditio degeneret cõtra furem: vt.d.l.ſ. an ſit verum. j. dicetur. ¶ Quarta vero fuit opi. Bart.dicentis volẽdo ſaluare Mar.qꝙ; poſtqᷓ; dñium in pꝛocuratoꝛem tranſla⸗ tum fuit, furtum ipſe non cõmittat: vt. j.lpꝛoxi. cum ſi.ta⸗ men ſimala fide recipit, poteſt furtum cõmittere in ipſa rei traditione, que pꝛecedit dominij acquiſitionem: cum tunc anteqᷓ; dominiũ acquiratur, rem alienam cõtractet mala ſide:igitur ⁊ furtum cõmittit:vt patet ex diffinitio⸗ ne furti poſita, in. d.l.j. Pꝛo qua optime videt facere bic: quia licet traditiõe dominiũ acquiratur: vtq. traditioni⸗ bus.C.de pac.z..per traditionẽ.inſti.de re.diui.nihilo/ minus debet intelligi traditione abſoluta, ⁊ cõfenſu par⸗ tium cõſummata:nõ autem anteqᷓ; moꝛs ſoluta ſit.Quẽ⸗ admodum dicimus in ſimili, ꝙ ex cõtractu celebꝛato nul li partium ius queritur: niſi tunc demum cum fuerit ab⸗ ſolutus.C.de ſi. inſtru l.cõtractus.⁊ ſimiliter nec ex teſta⸗ mento:vt.l.ſideicom..quoties.iuncta glo.de lega.iij.z⁊.j. de teſta.l.ſi is qui. ec tamen opi.repꝛobatur per Bald. bic.⁊ recte:cum poſt ipſam traditionẽ immediate ſequa/ tur dominĩj acquiſitio, adeo ꝙ inter traditionẽ et domi⸗ nij acquiſitionem, non ſit dare mediũ: vt patet in. d.l.tra⸗ ditionibus.ergo eo ipſo, qð pꝛocuratoꝛi falſo res eſt tra- dita, dominium cenſeatur acquiſitum: merito nõ eſt poſ⸗ ſibile, ꝙ etiam in ipſa traditione furtum intelligatur cõ⸗ mitti, pꝛout volebat Bar. neq; obſtat ꝙᷓ dicebam de tra⸗ ditione abſoluta, vel non abſoluta: quia eo ipſo, ꝙ res eſt tradita, dicitur traditione abſoluta: cum non cadat alia abſolutio, aut perfectio: vt. d.l.traditionibus. Mꝛeterea, ſi verum eſſet qð dicit Bar.yvt inter ipſam traditionem ⁊ dominij acquiſitionem cadat aliquod tempoꝛis momen tum, nibilominus ⁊ dici non poteſt in ipſa traditione per pꝛocuratoꝛem furtum cõmitti. Quiaſt in ipſa traditione falſus pꝛocuratoꝛ rem mala fide cõtractat, nibilominus contractat domini voluntate, qui intendit ipſa traditio⸗ ne dominium in pꝛocuratoꝛem trãfferre:quia eo ipſo, qð tradidit intelligitur cõſentire, ꝙ pꝛocuratoꝛ cõtractet, vt dominium acquirat:q ſi aliqua cadit abſolutio, que re⸗ quiratur ad perfectam traditionem, illa eſt contractatio: igitur ſequitur, ꝙ furtum nõ poteſt cõmittere: ex quo do mini volũtate intelligitur cõtractare.j.de fur.l.inter oẽs. ad fi. inſti.de ob.que ex delic..placuit.ad ſi. ¶ Ande vl/ tima fuit opi. Ange.noua cõſyderatione intẽdentis ſal⸗ uare Mart.in.d.l.falſus.dicendo, ꝙ lʒ pꝛocuratoꝛ falſus in quem tranſtertur dominiũ rei, nõ poſſit reſpectu pꝛo- pꝛietatis furtum cõmittere:cũ illa ſit effecta pꝛopꝛia, ni⸗ bilomiuus cõmittere poteſt furtum reſpectu vſus ipſius rei:quia licet in eum fuerit trãſlatum dominium, nibilo⸗ minus nö intelligitur tranſlatus vſus, quando is qui de⸗ dit, nõ videtur eo animo dediſſe, vt ipſe pꝛocuratoꝛ vta-

37 tur:ſed vt ad dñm poꝛtet vtendã. Certum eſt autem, ꝙ

in re pꝛopꝛia reſpectu vſus, furtum poteſt cadere:vt in.i. creditoꝛis..fi.j.de fur.⁊..ſi is qui rem.la picola. eo.titu. de quibus facit magnum feſtum, dicensſe nouiter audiſ- ſe Mar.qui nunꝙᷓ ab aliquo ſaluatus fuit. C Mduertẽ⸗ dum tamen:qꝛ licet bec opin.ſit pulchꝛa: nibilominus eſt falſa.⁊ pꝛimo:qꝛ cõtracaſum expꝛeſſum in.d.j. falſus..j.in fl. verſi. in verbo, nullo modo. vbi tex.dicit, ꝙ falſus pꝛocu ratoꝛ in quem trãſfertur dominium nullo modocõmittit furtum: ergo ſequitur ꝙ nec reſpectu vſus, nec pꝛopꝛie- tatis: quia illa dictio vniuerſalis negatina, nullo modo,

De condictione cauſa data ⁊c. 67

omnia includit, ⁊ nibil excludit. C. mand. l. a pꝛocuratoꝛe. de leg.iij.l. Jul. Pꝛetereaſi cõfitetur Ange.ꝙ in pꝛocu⸗ ratoꝛem fuerit trãſlatum dominium ſimpliciter abſq; ali qua reſeruatione:ergo ſequitur ꝙ pꝛocuratoꝛ ipſe vtẽdo re ſibi data, nullo modo furtum cõmittat. Pꝛimo: qꝛ vi⸗ detur vti voluntate dantis, qui buius fuit pꝛopoſiti, qðò ideo pecuniam daret:vt pꝛocuratoꝛ faceret eum liberari adomino, nõ autem, vt illam ſibi daret, vt eandem ad do minũ poꝛtaret:neq; ipſe vteretur.Caſus eſt in.d.j.iun⸗ cto pꝛimo verſi.cum finali. Secundo:qꝛ ex quo dñium in eum tranſlatum eſt merito ipſe vti poteſt ad ſuam vtilita tem, ſi dans aliter non excipit. C. man.l. 8in re mandata. cũ

38 ſimi. Non ob. tex.f in.d.creditoꝛe. cum alijs allegatis:qꝛ

ibi dominus vtitur re pꝛopꝛia eandem contractando, vel vendendo in pꝛeiudicium tertij ius babentis, puta credi toꝛis ius pignoꝛis habẽtis, ſeu cõmodatarij habẽtis ius vtendi. Ideo tali caſu in re pꝛopꝛia furtum cõmittitur:qꝛ eſt ille cuius contractari intereſt.j.de ſur.l.is cuius inter⸗ eſt. In caſu autẽ noſtro ſecus eſt:quia nullo modo inter⸗ eſt debitoꝛis, qui in pꝛocuratoꝛem dñium tranſtulit, ꝙ il⸗ le re data vtatur rem cõtractando:ſed bene intereſt ſus, qð liberetur a domino. Quare ſequitur ꝙ reſpectu vſus non poſſit cõtra debitoꝛem furtũ agere, tanq́; eius nõ in- terſit, ꝙ pꝛocuratoꝛ vtatur. ⁊ is ſolus cuius intereſt furti agere poteſt:vt.d.l.is cuius.qꝛ illa opi.ſta pulchꝛa ⁊ noua non eſt vera. vnde verioꝛ ſaluatio, que fiat ad opi. Mart. eſt Altramont. ¶M EÆt pꝛo complenda materia buius le⸗

39 gis, ⁊ perfectione vltime particule † eſt videndũ quando

ſcienter accipiẽs indebitum cõmittat furtum, ⁊ cõſequen ter in eum non tranſferat dñium:⁊ quando nõ cõmittat, ⁊ cõſequenterdñium tranſferatur. Ex quibus dabitur in⸗ tellectus huic vltime parti: quoniam videbitur, quando agi poterit cõdictione furtiua:⁊ quãdo nõ. Et pꝛimo vi/ dendũ, quid in falſo creditoꝛe ſcienter indebitũ recipien⸗ te. Secundo, quid in falſo pꝛocuratoꝛe in rem ſuam. Ter tio, quid in falſo pꝛocuratoꝛe ſimplici? Circa pꝛimũ reie⸗ cta opi.glo.in.l.quoniamj. de cõdictione fur.⁊ in.l.falſus. in pꝛin.j. de fur.quam ibidem diſcutiũt doc.fuit opi. Pe. de Bellaper. ⁊ Nico. de Mat.quam nemine allegato at⸗ tribnit ſibi Bar.in.d.l. quoniam.ꝙ aut ſimulans ſe credi⸗/ toꝛem pꝛouocat verbis ſuis aliũ ad ſoluendũ id, ꝙ eſt in⸗ debitum:⁊ tũc furtum pecunie ſolute cõmittit: ergo eius dñium in accipientem nõ tranſfertur: quare agitur tunc furti. Sed an cõdictiõe indebiti.j.vide bitur. bic eſt caſus in.d.l.falſus. in verbo, qui ſe ſimulat.⁊ in. d.l. quoniã. Mut ſimulãs ſe creditoꝛem nõ pꝛouocauit alium ad ſoluendũ: ſed ipſe pꝛouocatus a ſoluẽte:⁊ tunc recipiẽdo furtũ non cõmittit:⁊ ſubſequẽter in eum tranffertur dñium: qꝛ ipſe ſoluens ſine aliqua titubatione ſoluit:neq; tacite intelli⸗ gitur adiecta conditio, ꝙ ita demũ pecunia fiat accipien⸗ tis, ſi talis creditoꝛ erit. et ita loquitur totus titulus. j. de cõdi.inde.dabitur ergo tali caſu cõdictio indebiti:nõ an tem aget furti.⁊ ita loquitur totus pꝛefatus titulus.Sed bec opi.repꝛobatur bic per Sali.vna ſola ratione, ſca qꝛ eodem modo ſimulat ſe creditoꝛẽ is, qui pꝛounocatus eſt ad ſolutionem recipiendam: ſicut ⁊ pꝛouocans.arg.l.j.g. dolo. iuncta.l.pe.3.de dolo.a.lqj.C. de cri.ſtellio.ſed tex.in d.l.falſus.ſimpliciter dicit, ꝙfalſus creditoꝛ, qui ſe credi- toꝛem ſimulat, furtum cõmittit ſi ſcienter indebitum acci piat:ergo. Et ego hanc repꝛobationem repꝛobo:⁊ pꝛumo contra pꝛimum membꝛum Bart.videtuy caſus. 3. de do⸗ lo.l.ſi legatarius.vbi te. dicit, ꝙ legatarius, qui per falla ciam ſuam induxit beredem ad ſoluendũ indebitum, de dolo actione tenetur:non autẽ dicit, ꝙ teneatur furti. Et clarum eſt, ꝙ actio de dolo datur, cũ nulla alia concurrit: vt. 5. de dolo. lij.õ.item Pompo. cum alijs ſequentibus. Pꝛeterea cõtra ſᷣm mẽbꝛum videtur tex.in.d.l.quoniã. vbi nõ facta diſtinctione ali qua de pꝛouocante ⁊ pꝛouoca to, dicitur ꝙ ſcienter indebitum recipiens cõmittit fur⸗ tum.Quare alia fuit opin.⁊ vera.d. Benedicti in.d.j. fal⸗ ſus.quam aliquibus adiunctis teneo, dicẽtis, ꝙ aliquan do cõſtat clare, ꝙ ſoluens indebitum intendit dominium tranſferre, etiam ſi debitũ nõ appareat: ⁊ tunc recipiens ſcienter furtum nõ cõmittit, ex eo: q dans videtur dona⸗ re:vt.l.ꝙ quis ſciens.j. ti.ij.⁊l.cuius per erroꝛẽ.j.de reg. iur.cũ ſimilibus.Aliquãdo cõſtant ſoluentẽ nolle dñium tranſferre, niſi appareat debitũ:⁊ tũc eſt clarũ, ꝙ nõ oꝛit

J in

———O-ůõ——

—

1—

—

— Piu u 8 —

—

—