Teil eines Werkes 
[2] (1547) D. Ludouici Pontani Romani ... Lectura aurea & copiosa, super Secvnda Parte Digesti Veteris
Entstehung
Seite
50v
Einzelbild herunterladen

picꝛergo nõ debet obſtare publicatio.Id hoc not. extra

de pꝛob.c.iurauit. extra de teſti ſcires. Sed ad hoc rel⸗

V pondete, ꝙ bene verum eſt, ꝙ non obſtat ſententia pꝛo- V bationi fiende per inſtrumenta: ita loquitur, ſed bene obſtabit reſpectu publicationis ſentẽtia ipſa pꝛobationi fiende per teſtes:⁊ hoc per regulã dicte cle. teſti.⁊ d. aut. qui ſemel. dicentis, ꝙ timoꝛe ſuboꝛnationis publicatio 1” V 16 in vna cauſa, impedit teſtes pꝛoduci in alia. Qui quidẽ ſuboꝛnationis timoꝛ ceſſat ſi pꝛoducant᷑ inſtrumẽta. Et V zz binc eſt, ꝙ t illa poſt publicatas atteſtationes pꝛoduci poſſunt:vt in.d.c.cum dilectus.⁊ in. officiũ.ð.de rei ven. Secũda ratio eſt:qꝛ ſicut ſemiplene pꝛobatũ in vna cau⸗

ſa poteſt plene pꝛobari in alia. extra de teſti. c.cũ Fueo⸗

el ij. Ita ⁊ ſemiplene pꝛobatũ poteſt non obſtante publi catione, plene per teſtes in alia repꝛobari. Sed ad boc reſponde, ꝙ tex.in.d.c.veniès. loquit᷑ eo caſu, quo pꝛimũ iudicium, in quo facta fuit ſemiplena pꝛobatio erat ſum 334 marium. Cum t enim regulariter pꝛobationes facte in ſummario nõ pꝛoſint, ueq; noceant in oꝛdinario: vt in. l. ſi index.. de his ꝗ ſunt ſuj vel alie. iur.⁊ in. l.a diuo Pio.

. ſi ſuper rebus.. de re iudi. cum ſimi. merito ibi ſemi⸗ plena pꝛobatio in ſummario abſtulit ius plene pꝛoban-

V di in oꝛdinario. Ros autem loquimur eo caſu.quo ſemi⸗/ 1 V plena pꝛobatio in oꝛdinario fuit ſacta: vnde diuerſitas V caſuũ tollit obiectionẽ do. Unto.⁊ ideo ſequaris Barto. 11I! 335 CJItem adde t inquantũ tex.hic dicit ſententiã iſtã re⸗ tractari ꝑ inſtrumẽta de nouo reperta. Adde, ꝙ eſt du⸗

11 bitatio an retractet ipſo iure, an vero ope reſtitutionis 4 in integrum. In quo reiecta opi. Guliel.dixit Barto. ꝙ 1I aut cauſa iuramenti eſt expꝛeſſa in ſententia ipſa: ⁊ tunc

V 1l illa venit retractanda ipſo iure:qꝛ ſententia ex falſa cau⸗

ſa lata eſt ipſo iure nulla:vt plene notj. de acqnir.hered.

1 V l.ſi is ad quem. Alut cauſa iuramenti non eſt expꝛeſſa in 4 ſententia:⁊ tũc vt retractetur opus eſt reſtitutione in in⸗ 1 GP tegrum.arg.i.diuus.j. de re judi. ⁊.l. qui agnitis.j. de ex⸗ V cep.Sali.hic aliter dicit, ꝙ aut iurãs pꝛo quo lata eſt ſen

b tentia falſum iurauit, exiſtens in dolo: qꝛ ſciebat ſe iura⸗ I h re, ꝙ non erat verũ:⁊ tali caſu retractatur ſentẽtia abſq; I V ope reſtitutionis. Si enim ſuccũbens pꝛimo, poſtmodũ agit ⁊ excipiat de ſententia ſᷣm iuramentũ lata, replica- bitur abſq; eo, ꝙ reſtitutio pꝛius petatur: ꝙ doloſe fal⸗ G ſum iuratum eſt.hoc pꝛobatur.5. de dolo.l.cum a te.⁊ in 1ſi pꝛetoꝛ.H.Marcellus.de iudi.⁊ ſimiliter ſi ex falſo, de dolo ſo iuramento actoꝛis condemnatus eſt reus, actoꝛe

An poſtmodũ agẽte, excipiet reus de falſitate iuramẽti do⸗ loſe pꝛeſtiti abſq; ope reſtitutionis.arg.not.in.d.l. diuus. 2.d. I. qui agnitis. ⁊ in. do.. Marcellus. in. c. licet cauſam. in gl.extra de pꝛoba.⁊ in.c.cum venerabilis.extra de ex⸗

—

1 V cep. Aut iuramentũ cuius pꝛetextu fertur ſententia eſt

falſum, nõ tamen doloſum: qꝛ putabat quis ſe verũ iura⸗

re:⁊ tunc ſentẽtia valida, ꝛ ad eius retractationẽ neceſſa ria eſt reſtitutio. Tu autem aduerte, q per pꝛedicta ' patet:qꝛ doc.vident᷑ velle decidere iſtum caſum arguen⸗ V do de ſententia lata pꝛetextu falſoꝛũ inſtrumentoꝛũ, vel 6 teſtiũ, ad ſententiã latã pꝛetextu falſi iuramenti. hoc igit᷑ l V ſtante deciſtonẽ buius dubitationis colligere poteſtis 6 ex diſtinctione Bar. in. d.l. diuus. ⁊ in. d.l. qui agnitis. vn⸗ de ſᷣm qð ipſe ibi diſtinguit de remedio retractationis

ſententie pꝛetextu falſoꝛum inſtrumentoꝛũ velteſtiũ ꝓ⸗ late:ita punctaliter vemiet diſtinguendũ in remedio re-

tractationis ſententie late pꝛetextu iuramẽti falſi: diſtin⸗

ctionem:ergo tu collige ex dictis Bar. ibi ex quibus pa-

tere poterit, diſtinctionem Salic. in aliquibus falſam: ⁊

in multis defectinam. Sed mibi videt᷑, ꝙ omni caſu ipſo

2 b iure abſq; reſtitutione poffit ratraciatio ipſius ſententie

1 V U tieri in caſu huius..j.qꝛ verba huius legis de retracta- — mn tione loquentia dirigunt᷑ ad partẽ: vt patet ex tex. dum 1II dicit ex integro Caium agere ⁊c.vnde videtur, ꝙ ex im⸗ mediato buius legis beneſicio abſq; pꝛetoꝛis beneſicio

ipſa ſententia poſſit retractari. vndè fruſtra ipſe a pꝛeto⸗

6 eldeSt,aß a iure ipſi concedit.jde condi.⁊ demon.

6 b 36 ni— theſau.lj. cum ſimi. Se⸗

es ebere pꝛobo ex doctrina gl. oꝛdinarie in.l.de pu⸗

P10.S. Scui.de noui oper. nunc. dicentis, ꝙ vbilex cõ⸗

cedit beneſiciũ abſq; eo ꝙ niat expꝛeſſio de iudicis adi⸗

tione:nunqᷓʒ pꝛo illo conſe ari— o ill equendo neceſſarius eſt aditus Fetoꝛis. Sed in caſu legis buius:yt ex ſe patet, concedit

—— ——

8. 1 1 3 9 11 11

A udo. Romain ſecundam.ff.veter. part.

beneſiciũ retractationis abſq; eo ꝙ fat ſp ſio de pꝛetoꝛis aditione: igit᷑. Hec obſt.1iij

ſtru.vbi videt᷑, ꝙ ſi ipſa lex cõcedat beneſici kſ ex falin⸗

...— num r tionis ſententie pꝛetextu falſoꝛũ inſtrumentoꝛũ nnd

nihilominus neceſſariũ eſt remediũ reſtitutionis: 3 aditionis pꝛetoꝛis:licet de illo ibi non fiat mentio i ſe lis. Quoniã reſpondet᷑:ꝙ hoc eſt ideo:qꝛ lex illa ſo per. l. diuus. que de remedio reſtitutionis: ſogunipie caſu.arg.. de leg.l.non eſt nouũ. Item non obſt ſi au ꝙ qua ratione ſententia lata pꝛetextu falſoꝛũ inRran toꝛũ retractari debet remedio reſtitutionis:eaqẽ/ 4 ne ⁊ eodem modo retractari debeat ſententia btan textu falſi iuramẽti. Quia reſpõdeo ꝙ caſus ſuntdin n ideo tantũ vt in odium vincẽtis retractet ſentẽtiae 3 ſo iuramẽto pꝛolata, per legẽ inductũ eſt: qꝛ maionda legis dignũ habuit eam, qui iurando delinonitininaln ⁊ m aieſtatẽ diuinã:vt patet:qꝛ falſum iurat, cp eum 6 lum falſos teſtes pꝛoducẽdo delmquit in ſolam mach tem iudicis. Ex pꝛedicta ratione apparet dinerſita caſuũ:⁊ ideo de vno ad aliũ non eſt recta illatio in. ſns de calum.cum ſi. Et ita teneo quicquid dicant alñ.Cdi 437 timo inquantũ Bar. argu. buius litere. in perboſſols determinat peſt Jac. But. ad in dilatione ſecundadata ob impedimentũ pꝛoducendoꝛũ teſtiũ in pꝛima nopol

ſunt alij teſtes pꝛoduci,ꝙᷓ illi in quibus pꝛimofnuitin e

ditus. C Adde ꝙ boc videĩ dubiũ. Ex quo enim adher ſario permittit᷑ quoſcunq; ꝓducere:qꝛdilatio alterida ta, ſibi ꝓdeſt, vt. 8.l. petẽde. Ita etiã vider᷑˖, ꝙ poſſitcuol cunq; pꝛoducere ab eo, cui pꝛincipaliter data eſt:iſ, uetur equalitas actoꝛi ⁊ rei: vt. d. c. f. ⁊.d. c.in indicst ſimi. Ad idẽ facit gl.ſingu.extra de teſtib. c.ex tenoxa cens, ꝙ pꝛopter ſeruandã equalitatẽ omni caſu, quoymi ex partibus conceſſum eſt, teſtes pꝛoduci poſt publica tas atteſtat iones:ita a permiſſum cenſetur alteri Pu to tamen, ꝙ dictũ Bar. ſeruaret᷑ in pꝛactica: qanullũba, 132 bet cõtradicentem. CT Item adde inquantũ ſuperius dixiꝙ cui debeat deferri iuramentũ,ſcʒactoꝛi yelreoin dicis arbitrio ſit. Idde, ꝙ de hoc eſt tex. melioꝛ quiſttin B9 iure. de teſtib. c. Romana. lib. vj. Et ibi eſtetiam caſus expꝛeſſus, ꝙ agenti ad retractationẽ ſentẽtie, ſeu reſci ſionem poteſt deferri iuramentũ in defectum plene pꝛo⸗ bationis.Et ſimiliter eſt ibi tex.contra opi. Gal quã ſu⸗ pꝛa retuli dum allegaui caſum contra eum in.cer inſ nuatione. extra de pꝛocur. Et mirũ eſt qnomodo tan tus canoniſta opinio.ſuam poſuit contra duos caſus ey 140 pꝛeſſos. C Item † inquantum ſupꝛa poſui caſus in quibus ſentẽtia retractat᷑ citra remediũ appellationis, qð non tranſit in rem iudicatã. Adqe alium in. que, ſitumjj. de rei ven. ⁊ in.l.ſi pꝛetoꝛ.. Marcellus.in.ijreſ 141ſpon. 8. de iudi. Item inquantũ ſupꝛa poſni caſus in quibus iuramentum eſt plena pꝛobatio. Adde aliũ ſcʒ an ſuſpicio per inramentũ pꝛobet:ꝛ dicite ytper g C de iudi.i.apertiſſimi.de cuius veritate vltra aliosdi xi in repe.l.nemo carcerem. C. de exact.trib.lib:x. i 14 2 inquantũ t ſupꝛa dixi de libꝛo rationũ:an plene vel ſu miplene pꝛobet:⁊ quomodo.Adde qð plene not.Palin 443 Ledita. ad fi. C. de eden. C Altimo † poſſet queri, anto caſu, quo actoꝛ nibil ꝓbat:⁊ ſic reus eſt in caſuabſolutio nis:teneatur nibilominus volẽte iudice iurare:a de b plene tractauit. d. Bal.in.li de eden. cj de conten fench inter domi.ꝛ vaſal. als de cõtẽ inter doa vaſal deinueſ 144 JItem † an valeat cõſuetudo ſeu mandatũ iudicis per que plene pꝛobationi actoꝛis optimũ eſſet addipi bationem per iuramentũ:? adicas ꝙ non:qꝛ caſus eſter⸗ tra de pꝛoba.c.i. ¶Ex quo bis diebus inferebam 4d.9, in qua cõſului in ciuitate Aincentie:dicebat enin ud tum, ꝙpꝛobatio per acta cauſe nõ ſufficiat, niſi etup dueens fidem faciat pꝛopꝛio iuramento.dicebam enim tale ſtatutũ non valere. Cum enim acta faciãt pꝛobatio nem notoꝛiã:vt in.c.cum olim.extra de verb. igniate extra de cobab.cle. ⁊ not. Inn. extra de tette per as extra de app.c. ex inſinuattione. dũtamen ſint vii ieeen vt in.l. geſta. C.de re iudi. Itẽ ⁊ſi concluſum et ne ſa:quoniã eſt concluſum in cauſa:nõ autt eꝝ 5* rioꝛũ reſultat:vt not.gl.ſing.extra de teſti gigm p runt.merito cõſequens erit:vt nõ valerettale ſtatn 8 ö ple ationi ex actis reſultãti adderet pꝛobani ꝗð plene pꝛobationi ex actis reſulia pi

Gotarjäenl

„Sm

yrnumli

aun. uueiunai

nacickein, i 17 rurruunt

3 inareon 4 ruuimana jkuitergrathts ſtacunterdh urxnntuſuina lnrängrkucduüme Knunun anelgane

(Sdauadt

naitrihi ſgürftkeinotpiu htenian Ranwagtültsdeci alünägeneriter. twnbeacvsiuricipir taleeüantäcga⸗ unaiſſtkütractnspät ratmlinnNeſtcic mnüdeionaläautpar DrrirfcKacusiurſinon dteReipoteteotpacrin eenignsſeniinauks iEe.Saleldeminsy atdadarawonäcltet?

m duncämetrin

mraniaädeläui

ſddeg ondrar dudmhgetnid

ſinunahen