ns, q mulieralgin, viczindlinbrri entum maſculo zi 7 Slordiindchian ancipaliter dht niam ſicauſeate

t iuramentun n gen die ſtpenefg ntertio pancyai. emſciat per pooyii am Quonilnſt um iuramentum iy. tia enim per ſanni a bone dei qlolte dtijs plenampo ver. ſigni cperie

i vendic.:lconan.

sde veritateiun in cuius contrrin cum in cauſacn aliter conſfarran pꝛobaͤtis:an trian dixi afimilter qam fit omniegcepinna onem qubbusate nambobus ſyute aindubitategran ZSed vbi perinai is conditionsanci iſemipenegchtn cres opinpummeeh neficeloiencbni imotexmilalinn WSeculdoaleat aramentum echnd

De iureiurando.

dum eſſe actoꝛi ſemiplene pꝛobanti.ꝛ iſtam ſequitur bic Bar. ⁊ idem Met. de Bellaper. tali ratione: veriſimi⸗ us pꝛeſumitur ipſe actoꝛveritatem iurare:q́ᷓ; reus.cum difficilius ſit aſe abdicare, q́; acquirere: vt. l. qui autem.j. de his que in fraug.credi.Sed iuramentũ eſt deferendũ illi in quo veriſimilioꝛ eſt pꝛeſumptio dicende veritatis: vt ſupꝛa dixi igitur ⁊c.Eandem opi.ſequitur hic Sali.ta li ratione:qꝛ iuramentũ hoc defertur pꝛopter pꝛobatio⸗ nem ſupplendẽã:yt in.d.l. in bone fidei.ergo deferendum eſt actoꝛi, cui onus ſue pꝛobationis ſupplende incumbit, nõ autem reo, in quo nulla cadit ſuppletio:qꝛ nulla pꝛece debat pꝛobatio. ¶ Itẽ qꝛ pꝛobatio iſta per inramẽtum ſumitur de domo ipſius aduerſarij, qð repꝛobatum eſt re gulariter: vt in. d..toꝛmenta.⁊ in.l. minus. C. de teſtib. ⁊ non aſſumitur ex alio, niſi pꝛopter fauoꝛem ipſius acto- ris in pꝛobationem deficiẽtis:ergo inuito eoaſſumi non debet ab ipſo reo.argu.l.qõ fauoꝛe.a.l.nulla. cum ſimilib. ¶ Pꝛeterea iudex ex ſemiplena pꝛobatione per actoꝛẽ facta, incipit pꝛo eodè bonam opi. babere, ⁊ contra ſuſpe ctum pꝛeſumere, ex eo: qꝛ negauit:⁊ in negatione perſe- uerauit.⁊ pꝛimũ pꝛobatur in.l.iij..eiuſdem quoc;.j.de teſti. Ergo ſequitur, ꝙ actoꝛi magis creditur: nõ autem reo ſaſpecto,hoc iuramentum eſt deferendum. ¶ Alti⸗ mo pꝛo iſta opi.allegatur caſus expꝛeſſus in.c. ſacramen tum.de conſue.rec.feu.in vſib.feud. Dicit enim expꝛeſſe, ꝙ illi deferendũ eſt iuramentũ in defectũ pꝛobationis, qui aliquid pꝛo ſe pꝛoducit, qò iudicem moueat ad pꝛeſu mendum pꝛo eo:ergo actoꝛi deferendũ eſt, per cuius ſe- miplenã pꝛobationẽ iudex pꝛo ipſo opinari incepit: niſſ velit dicere, ꝙ illud eſt ſpeciale in cauſa feudali, pꝓut mul ta in feudis ſpecialia ſunt:a quibus nõ eſt ad alia arguẽ⸗ dum:vt not. Bar.in.l. iuriſiurandi.§. ſi liberi.j. de oper.li ber. ¶ Et ſi tenere vis banc opi.potes reſpõdere ad al⸗ legata pꝛo Mlzone. Inquantum enim dixit, ꝙ bic erat ca ſus pꝛo opi.ſua, potes dicere ꝙ ideo bic reo delatum fue rat iuramentũ:q actoꝛ erat perſona vilis, aut non plene infoꝛmatus de veritate:ſeu qꝛ cauſa erat ardua:vel quia teſtis per eum pꝛoductus nõ erat omni exceptione ma/ ioꝛ.quibus caſibus:vt ſupꝛa vidiſti defertur iuramentũ ipſi reo.Et ꝙ ita ſit verum, ſeʒ ꝙ te;. iſte ad reum ſe non reſtringat, mantfeſte pꝛobatur in ver. ſolent. ybi genera⸗ liter dicit dandã eſſe ſententiã ſᷣm veritatem, non magis expꝛimendo ipſum reum, qᷓ; acteꝛẽ. ¶ Secundo inquan tum dicunt, ꝙ ſequeret᷑ abſurdũ, ſc; ꝙ teſt is eſſet in pꝛo- pꝛia cauſa:dic endũ eſt, ꝙ iſtud idem ſequeretur in reo, ſi ſibi deferretur iuramẽtũ:vnde per abſurditas in vtroq; reſultat. ¶ Pꝛeterea cum ipſe actoꝛ iurat in defectũ ple ne pꝛobationis.non pꝛoducit᷑ per omnia yt in foꝛma te/ ſtis:qð patet hic ⁊ in.d.l.in bone fidei. ¶ Inquantũ au⸗ tem dicit tertio, ꝙ fauoꝛabilioꝛes debemus eſſe reo:dico ꝙ iſtud pꝛocedit in caſu omnino dubio:vbi autem iuſti⸗ tia non eſſet omnino pꝛo actoꝛe dubia reſpectu ſemiple⸗ ne pꝛobationis per quam iudex incepit pꝛo eo opinari, tunc ſecus:vt patet in.d.l. in bone fidei.⁊ bic vbi tali caſu

cõmittitur cognitioni iudicis, cui iuramentum debeat

deferri. Quoniam ſi ſemper reo deferri deberet, fruſtra⸗

toꝛia eſſet diſpoſitio.d.l.que in arbitrium. in boc iudici

cõmitteret:cum ſibi detur arbitriũ in his, que a iure non ſunt certo modo determinata:vt.l.j.ad fi.j.de iure delib.

Sed ᷣm opi. Azo.lex certo modo determinaſſet. ¶ In⸗ 127 quantum f autem quarto dicũt, de teſtium publicatio-

ne:dicendum eſt ꝙ regula illa pꝛocedit, niſi pꝛoducantur teſtes ad confirmationem depoſitionẽ pꝛius factarum. Quoniam tunc etiam adpoſt publicatas atteſtationes admittuntur: vt not. Inn.in. d. c.cum clamoꝛ.ſed ita eſt in caſu iſto, vt ex ſe patet: igitur. Quo ad quintum, quo arguũt ex.l. eum qui.dicẽdũ, ꝙ eſt falſum: ꝙ actoꝛe ſemi⸗ plene pꝛobante, reus abſolui debeat, per regulam. l. qui accuſare.C.de eden.qꝛ illa pꝛocedit actoꝛe nibil pꝛoban-/ te, ſed eo pꝛobante ſemiplene ſuccedit regula buius. l. et d.lin bone fidei.vnde nulla in boc poteſt dici grauatio ipſius rei:⁊ conſequenter nõ poteſt inferri ad relenatio⸗- nem. ¶ Inquantũ autẽ vltimo allegant tex.in.d. c.fi.pꝛo bac opin.dico:ꝙ ille text.facit pꝛo contraria. Dicit enim pꝛimo, ꝙ vbi leuis pꝛeſumptio pꝛo actoꝛe eſt, nõ eſt ſibi in ramẽtum deferendũ, ſed reo. Et hoc eſt clarum: vt extra de teſtib. c. tam literis. vt ſupꝛa dixi. Poſtmodum ſubdit

70

ꝙ index inſpectis perſonarum ⁊ cauſe circunſtantijs, po terit illud actoꝛi deferre:ergo ſequit᷑, ꝙ non ſemper reo, pꝛout volebat Aao. ⁊ ſequentes. Tertia autem pꝛin- cipalis opi.que fuit Spec.in tit.de iure delib.g.j.verſi. vt autem plenius. quam firmat Bar. hic Spec. non allega. ⁊ in. d.l. in bone fidei. fuit, quod hoc cui deferri debeat, ſcʒ actoꝛi, vel reo, ſit arbitrarium. Quoniam ipſe debet arbi trari qualitatẽ buius ſemiplene pꝛobationis, qualitatẽ agentis, ⁊ qualitatẽ cauſe. ⁊ iſta opin. videtur de iure ve-

123 rioꝛ. Et pꝛobatur pꝛimo bic in ver. ſolent. Abitnon ad⸗

ſtringit ad iudicem ad deferendũ magis vni, ꝙᷓ alteri in dubiſjs cauſis.Et cõſequenter cum neutrum determinet ſuccedit iudicis arbitriũ:vt.d.l.j.C.de iure delibe. Item pꝛobat᷑ ſcðo in.d.l.in bone fidei.vbi remittit iudici cauſe cognitionẽ.Et tertio eſt caſus in.d.c.fi. C Ande de iure

1²9 hec vltima videt᷑ vera int qua ſuccedit dubitatio. Quid

ſi iudex circa hanc delationem fuerit arbitratus iniuſte: an poſſit appellari.⁊ Bal.bic tenet, ꝙ ſic, allegando In⸗ no.extra ꝙ met.cau.c.fin.que opi.videtur falſa. Pꝛumno not. Spec.in tit.de offi.iudi.ſupꝛa alleg. Secundo per id qð not.Inn.in.c.pꝛeſenti.extra de reſcrip.⁊ in.c.fin.extra de fer. Et refert Bar.in..j.de lega.ij.dicens, ꝙ vbi quid iudici, vt bono viro ⁊ conſequenter eius arbitrio cõmit- titur, ab eius ſententia appellari non poteſt. Dis tamen non obſtantibus teneo ſententiã Bal. Pꝛimo exſenten⸗ tia expꝛeſſa gl.⁊ Bar. in.l. ſi qua pena.j. de verb. ſigni. di⸗ cẽtis, ꝙ vbi quid cõmittitur iudicis arbitrio ab eius in⸗ inſta ſententia poteſt appellari.⁊ eſt ſngulare. ¶ Secũ⸗ do hoc determinat glo.ſing. de iure cano.in.c.ſuper bis. in verbo, arbitrium.⁊ in verbo, adſtringendus. extra de accu.dicens expꝛeſſe, ꝙ iudicis ſententia poteſt ad arbi- trium boni viri reduciſi ſit iniuſta:aut appellationis re⸗ medio coꝛrigi, etiam ſi index ſuper eo, qð eſt eius cõmiſ⸗ ſum arbitrio. Et barum gl.ſententiã ſirmo, licet Inno.⁊ Bar. contra. Quod pꝛobo ad ſenſum:q dilationes ſunt arbitrarie:vt ex ſe patet.Et tamen verum eſt, ꝙ ab ini⸗ qua delatione indicis arbitrio data, poteſt appellari: vt in. cj extra de dila. C Pꝛeterea non reperitur iure cau tum, qð atalibus ſententijs pꝛonunciatis ſuo arbitrio, Pꝛobibeatur appellatio, ergo in dubio cenſetur permiſ⸗ ſa.ij.q.vj.omnis oppꝛeſſus.⁊ in..qui reſtituere.in glo.S. de rei vendi.Non obſt.not. Spec.quoniã ille loquitur in iudice negligente id facere, qð ſuo arbitrio eſt commiſ⸗ ſum:yt ex ſe patet:non autẽ vnqᷓ faciente:pꝛout nos lo/ quimur.ỹt pꝛocedũt pꝛedicta, vbi actoꝛ ſemiplene pꝛo⸗ bauit reo nibil pꝛobante. ¶ Quid autẽ ſ reus ſpſe ſicut ⁊ actoꝛ ſemiplene pꝛobat? de boc dicite.yt hic per Bart. ⁊ per Bal. in. d. lin bone fidei.Et qꝛ non adderem nõ re-

Bo fero.¶ Itẽ t quid ſi vterq; pꝛobaret plene ſtante omni

qualitate ex parte vtriuſq;:? Dic, ꝙ aut loquimur in cau ſis in quibus vnus actoꝛ/alter vero reus:⁊ tũc qꝛ eꝑ pꝛo⸗ dationibus reddit᷑ res dubia, pꝛo reo indicãdum eſt. ex⸗ tra de pꝛoba.c.eꝑ literis.extra de fide inſtru.c.inter dile⸗ ctos.l. Arrianus. cum ſimi. Et hoc determinat gl˖.extra de teſtib. in. c. in noſtra. qð tamen intellige, niſi cauſe per agentẽ mote ſint fauoꝛabilioꝛes, vt libertatis, dotis, et teſtamẽti, ⁊ matrimonij: quoniã tũc in re dubia ꝓ agente ferret ſentẽtia:vt firmat gl.in.d. c.in literis.⁊ doct.in.c. in noſtra.⁊ pꝛobat᷑.j.de re iudi.l.inter pares.a. de inoff. te⸗ ſta.j.ſi pars.de reg.iur.l.in ambiguis.extra de re iudi.c.

a3i duobus. ¶ Item quid ⁊ ſi actoꝛ plene pꝛobauerit reus

vero ſemiplene:an autẽ erit opus delatione iuramẽti:yt actoꝛ obtineat, tãq́; ſides pꝛobationis agẽtis diminuat pꝛopter ſemiplenam pꝛobationẽ rei?concluſio eſt ꝙ nõ: vt not. Cy.C.de pꝛocur.l.j.⁊ in.d.l. in bone fidei.⁊ plenius Spe. in. d. Fj· ver. quid ſi actoꝛ.vbi vide:nec refero, qꝛ nõ

132 eſt addendũ. ¶ Alterius t inquãtũ Bar. hic dicit in fi.

ꝙ ſentẽtia pꝛetextu iuramenti neceſſarĩj lata, nõ poterit per teſtes nouiter repertos retractari:vt ipſa pꝛius lata fuit ex ſemiplena pꝛobatione vnius, cuius depoſttio fuit publicata, ex eo: qꝛ publicatio teſtium in vna cauſa impe dit pꝛoductionẽ alioꝛũ in alia ſuper biſdẽ, vel directo cõ trarijs articulis:vt in cle.teſti.de teſti. in. c. fraternitatis. eo.tit.⁊ in.d.aut.qui ſemel Adde, ꝙ licet hoc dictum cõ- muniter ſequant᷑ Legiſte:nibilominus. d. Ant. in. d. c. ß.

tenet contrarium duplici ratione. Pꝛima ſi pꝛobationi

ad retractationẽ ſentẽtie ſiende non obſtat ſententia: yt G ij