a Er uo abali ane

„C. de noual fain üdacöbinatio9

v. 1

dnomine. In bocde

tunc agitur er run eext Seo..quonäe S tnr uncerſtpua 5 40 Re( obſt nn bryſogonus( rte melſtipularioiſtſſt d Balrepubendtina duu in d. ſſtiplle ge S poſt Balcabocpre⸗ acLi per vasperiu uerſo: quia locuturit debet extendi getfan ad pꝛincipale debii

datur in.Lemptorino

ic eſtſtipulatiopiin

(Tamenlicet om

Et pꝛimo:quiafinuna. deoꝛ dominium peanit co.ſingularia Pochſen vonitur ſaperr ararä zuia tranſtulimauntſe ſit, potius näem acane meraui,ꝙmeoronnens zmine meoſuperlnai ib. C Peetereapoſene dem res debetreſti lec iſtud nonobſtauu cipaltter non tipul per aliquo, q Prola cu. Julianus.ſi Fto le,quiſtipulan., pterremmea: ſt et reddat mibi ali g i gijs o. Paun gact quiaſinndhe, queritur ppldein opofto iſtpue leno c q tunc arr verſopracicag interualc poſtmun j ſtipulatio nomiti,

Si certum petatur. 15

obligatio ex numeratione:vt.j.de ſtipulat᷑ ſeruoꝛ.lj. ſ.iij.

12 CfSed quid ſi ſtipulatus pꝛimo fui nomine vnius poſt

3

2

3 4

5

modum numero nomine alterius? In hoc dic ꝙ Bar. di mittit indiſcuſſum. Sed dic, ꝙ ex pꝛima obligatione oꝛia tur actio:a ſic ex ſtipulatione, nõ autem eæ numeratione: vt.l. Stichum..pe.j.de noua. ¶ Eſt ⁊ aliud membꝛum, vcʒ. tquando numero nomine alieno ⁊ ſtipuloꝛ mihi: tũc aut numero nomine filij mei: ⁊ tunc queritur ex vtraq;. Si vero numero nomine perſone libere: ⁊ mihi ſtipuloꝛ: tunc non oꝛitur actio ex ſtipulatione:vt.lj.õ.ij.j.de ſtipu⸗ latio. ſer. Boc concludit hic Gart. Sed contrarium con⸗ cludit bic Bald.⁊ Jac. de Bel. vcʒ ꝙ queritur mibhi actio vtilis:vt.ſ.ſi abſent. C. eo. in glo.pe.Et no.illud, ꝙnõ poſ⸗ ſit tolli actio queſita:quia eſt verumꝙ tollitur ſua: tamẽ queritur mihi mea. Ja. de Bu. videtur ſentire opi. Bar. quia quãdo numero alicui nomine alterius, pꝛeſumoꝛ nu merare nomine pꝛocuratoꝛis:tunc pecunia erit eius, cu- ius nomine numeraui:⁊ acquirit᷑ ei actio:vt.l.item queri/ tur.g.is cui.j.manda. In hoc dic, ꝙ aut numero paruam quantitatem pecunie:⁊ tũc pꝛeſumitur queri, vt donatu- ro:t tunc nulla actio reſultat ex ſtipulatione:⁊ tunc ſaluaĩ Bar. Smaũt eſt magna quantitas pecunie:i tunc pꝛeſu- mitur numeraſſe nomine pꝛocuratoꝛis: ⁊ tunc mihi que⸗ ritur actio vtilis ex ſtipulatione:⁊ directa acquiritur al⸗ teri. Sed que pꝛefertur? dico ꝙ directa pꝛefertur:vt.l. pꝛocur. C. de pꝛocu.⁊ ibi Bar.⁊.l. qua ratione.a. de acqui. rer. do.⁊ ex bis patet declarata opi.⁊ etiam arg.ſublatũ.

Summarium.

& Aerba bec, permitto tibi vti pecunia mea:denotant contractum mutui.

Certi condictio vt naſcatur in mutuo puro/an ſit neceſſa ria pecunie conſumptio.

Periculũ mutuate pecu.ad mutuo accipientẽ pertinet. ZAcquirende poſſeſſionis an ſufficiat ſolus animus. Depoſitum, an ⁊ quando per permiſſionem tranſeat in mutuum? ⁊ nu..cum.l. ſeq.

e oſui ¶ Debitum ex vna cauſa po⸗/ §. D H eteſt conuerti in cauſam mutui, ſola contrabentium voluntate, ꝛ ſine vſu pecunie: niſi de vtendo fuerit actũ.h.d.cum.l.ſcq.¶ No.tpꝛimo hec ver/ ba, permitto tibi vti pecunia mea, contractum mutui de- notare. Ad hoc.j.eo.l.rogaſti. ¶ THo.ſecundo, ꝙ ad na⸗ tiuitatem certi condictionis in mutuo puro, nõ eſt neceſ⸗ ſaria pecunie cõſumptio. t Tertio no.periculum mu⸗ tuate pecunie ad mutuo accipientem pertinere. concoꝛ. C. eo.l. incendium.inſti.eo.. item, is. quod eſt verum etiã ſi contractus mutui ſubꝛogetur in contractum depoſiti. Ita eſt tex. hic. ¶ In glo.j.ibi, ſed contra ⁊c. q ad acqui⸗ rendam poſſeſſionem ſunt duo neceſſaria, ſcʒ animus et appꝛehenſio coꝛpoꝛalis:vt.Llicet. de acqui.poſ. Sed Ju⸗ riſconſultus hic videtur dicere, ꝙ ſolus animus ſufficiat. Huius timoꝛe eſt facta iſta gloſ.que ſoluit pꝛimo. Sed quia iſta pꝛima ſolutio nõ videtur bona:ideo gloſ.foꝛmat vnam obiectionem. Hec autem ſcða ſolutio non eſt viſa bona glo. ideo trãſit ad aliam ſolutionem: omnes iſte ſo⸗ lutiones bic repꝛobant᷑ a doc. Quare Bar. ex mente Dy. in.c. ſine poſſeſſione.extra de reg.iur.lib.vj. x Sic diſtin⸗ guit, aut volo acquirere poſſeſſionẽ illius rei, que penes me eſt:⁊ tunc aut voluntas dñi concurrit vna mecũ:⁊ tũc aut ſcit ille dñs rem illã eſſe penes me, qui teneo:⁊ tũc ſuf- ficit ſolus animus:vt.d.l. qua ratione..interdum. inſti. de rer. di. ã.interdum. Aut dñs ignoꝛat, ꝙ illa detentio ſit penes me:ꝛ⁊ tũc non eſt neceſſaria appꝛebẽſio nouiter: vt gl.ſing. que eſt pe. in.l. quedam mulier.ff.de rei ven. Ali⸗ quando volo poſſeſſionem vnius rei, cuius detentio non eſt penes me:⁊ tunc, aut non eſt in bonis alicuius: ⁊ tune non ſafficit aſpectus ocularis: ſed requiritur coꝛpoꝛalis appꝛehẽſio:vt.l.iij.. Neratius.j. de acq.poſ.Aut illa res licet nõ ſit penes aliquẽ:eſt tamen in bonis alicuius:⁊ tũc aut habeo voluntatem dñi ad illam acquirendam:⁊ tunc ſuficit viſus coꝛpoꝛalis abſq; coꝛpoꝛali appꝛebẽſione: vt l.ſi quis meo..ſi venditoꝛe.j.de acquir.poſ.:.l.j.õ.quod ſi luſſerim.eo.ti.aut dñs eſt ignoꝛans:⁊ tũc non ſufficit ocu⸗

laris appꝛebenſio:ſed requirit᷑ coꝛpoꝛalis poſſeſſio, vt pe de intres:vt.l.j.in pꝛinc.j. de acq. poſ. In glij. Iſta gl. eſt notãda:quia tenet, ꝙ duplex eſt certi cõdictiò. C In glo.l.ꝙ ſi ab initio. Iſta pꝛima ſolutio repꝛehenditur per doct.ideo gloſ.tranſit ad ſecundam ſolutionem Sull. de Cu.ßin qð hic Bar.refert, aliter dixit. Sed male vt hic di cit Bar. Allia fuit opi. Ja. But.qui dixit, ꝙ in.. depoſui. fuit ratio:quia iſte vſus pecunie fuit permiſſus ex inter⸗ uallo:⁊ ſic reſultat nouus contractus mutui ex iſta per⸗ miſſione:⁊ ſic derogat pꝛimo cõtractui depoſiti: vt patet in.l.pacta nouiſſima.j. de contraben. emp. ⁊.l.ſi quis ante. Sed in.l.quod ab initio.dicit, ꝙ fuit ſecus: quia fuit per- miſſus ab ipſo initio:aſic non derogat pꝛimo contractui: ſed coꝛroboꝛat ⁊ declarat, pꝛimum contractum: non autẽ annullat. ⁊ iſta ratio confirmat ſe cum glo. Sed Bar. dat aliam rationem, vcʒ ꝙ iſtud verbum, velles, recipit deter minationem ab ipſo actu:⁊ tũc contractus depoſiti trãſit in contractum mutui.Si vero illud verbum, volo, recipit adiunctam actui, qui requirat factum: tunc requitur ad hoc, vt ſit mutuum, ꝙ interueniat vſus pecunie. Sed cer⸗ te iſta ratio nõ confoꝛmat ſe noſtro textui: qꝛ videtur vel⸗ le, ꝙ iſtud verbum, velles, fuerit appoſitum in. d. 5. depo⸗ ſui.qðdiuinare eſt.⁊ iſtud idem eſſet in l.quod ſi ab initio.

5 Ande Bal. ſequitur glo. Ande dic.; quãdo queritur,

an depoſitum traſeat in mutuũ ante vſum, vel poſt vſum per permiſſionem, qð aut permittit vſum pure, aut con⸗

ditionatr. Pꝛimo caſu:aut permittit rogatu debitoꝛis:⁊

tunctranſit in contractum mutui, ⁊ ſine vſu pecunie:vt in

S.depoſui.aut vero rogauit debitoꝛ:⁊ tũc ſiue ante vſum, ſiue poſt, nunꝙ́ᷓ pecunia tranſfertur in mutuũ. l. ucius. ⁊l. queſitum.⁊.l. dies ſponſalioꝛum..j.j. depoſi. Ande in⸗

tellige iſtum. F. quando eſt cõceſſus vſus rogatu debito⸗

ris:⁊ pꝛeſumitur vſus conceſſus ex qualitate deponen⸗

tis:vt eſt glo.ſing.in.l. dies ſponſalioꝛũ.in.d..j.C¶ Ande

quando quis deponit pecuniam in ſpecie, ⁊ deponès vti⸗

tur:tunc committit furtum:vt.i.iij..j.j.depo. Et iſta pꝛo-

cedunt quando permittit vſum pure. Quid ſi ſub condi⸗

tione:puta ſi nauis ex Aſia venerit, permitto te vti bac

pecunia penes te depoſita:⁊ tunc non tranſeat in mutuũ ante vſum, vel poſt vſum. Hic eſt text. in. l. qð ſi ab initio. concoꝛ.tex.in...§. qui pecunia. j. depo. Ex cõtra iſtum tex.ar guitur, ꝙ imo contractus depoſiti nunᷓ tranſit in contractum mutui:quia vbi cõtractus penderet ex mera voluntate debitoꝛis:tunc cõtractus eſt nullus: vt.l.a Ti⸗ tio..fi.⁊.l.ſtipulatio iſta.non valet.j. de ver.obl. Sed cer⸗ tum eſt, ꝙ ſi dico, ſi velles, iſte contractus pendet exvolũ⸗ tate debitoꝛis:ergo iſte contractus eſt nullus.Dic ꝙ iſta regula eſt vera: quando dependet ex mera volũtate ex⸗ pꝛeſſa. Secus autem ſi ex volũtate velata ⁊ ad factum re⸗ dacta:vt bic ⁊ in.l.nunq́;. j. de cond.⁊ demon. ¶ Secundo op.qꝛ hic dicit, ꝙ e nuda voluntate vnus contractus, ſc depoſiti,tranſeat in cõtractum mutui de.l.ſi pꝛecio.C.eo. quia imo requiritur ſtipulatio.dic, ꝙ contrarium pꝛoce- dit quando pecunia non extabat: vt in contrario:ſecus ſi

extat, vt hic. ⁊. j. eo.. ſingularia.

Summarium.

2& Aerba bec pecunia vtaris, cauſant contractum mu tui ante pecunie vſum.

3 Damnum, quod ego ſentio ratione ſeruitij per me tibi impenſi, vel impendendi, debet per te mibi reſarciri.

4 Piꝛincipale pꝛopoſitum eſtſpectandum, vt intelligamus

cuius gratia ſit celebꝛatus contractus.

Periculum caſus foꝛtuiti, ad quem pertineat:

6 Bicellus, qui debet cuſtodire libꝛos: an teneatur ſi per- dat libꝛos de caſu foꝛtuitoꝛ

7 Statutum ſidicit, ꝙ in fauoꝛem bannitoꝛum, non poſſit aliquid ſtatui:⁊ aliud ſtatutum poſtea dicat, ꝙ quicunq; ceperit bannitum lucretur centum:ſi iſte bannitus cepe- rit alium bannitum, an debeat babere centum:

3 Ambaſiatoꝛes ſi fuerint derobati, an reſpublica teneat eis reſarcire damnum:

9 Armiger volens adiuuare dominum, ſi perdidit arma an dominus teneatur reſarcire damna:

10 AHMutuo ſi quis amico rem aliquam roganti, dederit, vt

—

5* TPin u