1 1 iul Uog Wat

u b

M!

3 V

12.

—

—y—

dominium ſemper talis ſtipulatio, que eſt facta alteri, eſt inutilis:vt.l.ſtipulatio iſta..alteri.⁊.6.ſi ſtipulet᷑. de ver. obli.⁊ inſtit.de inuti.ſtipu..alteri.⁊.5.ſi quis alij. M Sed hoc fallit in mutuo:xt hic eſt caſus ⁊ eſt ſpeciale. ¶ Ald⸗ de pꝛimo ꝙ bic eſt ſpeciale quo ad hoc:quia quando ds ſtipulatur alteri ſuper traditione alterius conti aetneuc ſuper traditione contractus mutui, queritur alteri vti is actio:vt.l. Publiaj. depo.ſecus in contractu murini acquiritur directa illi.ſi abſe entis. C. e 0.( Ite m eſt 3 ſpecialitas, ꝙ licet quando dũs ſtipulatur ſuper 3 2 tione aliud, ꝙᷓ illud quod deberetur, non valet ſtipu a 4 vt.L.cum res.C. de dona.tamen ſecus eſt in hoc contrac 3 mutui:q qᷓ;uis ſtipuloꝛ alteri aliã pecuniam, dß wun raui:tamen queritur vt hic.q¶ Item eſt marta ei⸗ 3 3 tas, vc: quia in alijs cõtractibus queritur ex ſtipulatio⸗ ne. Secus autem in hoc contractu:quia ey numeratione queritur actio tertio:non autem per ſtipulationẽ. C In

5 gloſ.j. dicit Bart. pꝛima combinatio eſt iſta, qñ t nomine

V a ¶ GBar tuvide a bic do. Are. qui ſingulariter di⸗ V ſtinguit articu⸗ lum iſtũ de ma⸗ Tis läte her 1 ZAllex.poſtalios G 1n. f Lgprylo⸗ gonus hic alle⸗ ga.canon.in. c.ſi cautio. extra de ſide inſtru. vbi late per Felyn. col. xxj. in fine. Hiero.Chucb.

b Repꝛeben⸗ 9 dit. adde ꝙ con tra Bart. tenet magiscõis opi. doc. licet Fulg. ⁊ Roma. conẽ⸗ tur hic eñ de⸗ fendere, ⁊ etia Pau in.l.ſin.. fl.ͤ. de donat. de quo vide late concoꝛ.ꝑ Alex. b ⁊ Jaſ. ⁊ per eoſ⸗ dem in.. Chꝛy ſogonus bic al⸗ legato.

dem fuit inductũ:ergo no

meo ⁊c.⁊ tunc ſi qnerit᷑ an ex numeratione, vel ex ſtipula- tione oꝛiatur mibi actio.ipſe diſtinguit ſic:ꝙ aut certum eſt ꝙ numeratio fuit facta cauſa implende conditionis:⁊ tunc agitur e ſtipulatione:yt.I. ſtipulatus fuero.in f.⁊.l.

6 ſe.j. de noua. I tEx quo infert Bar. a ꝙ fuit annullatus

libellus iſte:ego ago ad centũ, que dico me ſibi mutuaſſe: ⁊ anteq́ numeraſſem ſibi ipſe pꝛomiſerat mibi per ſtipu- lationem reſtituere:⁊ in libello meo intento certi condict. tanꝙᷓ oꝛtã ex numeratione:cũ pꝛimo pꝛomiſerat ſibi reſti tuere per ſtipulationem.tamẽ dicit, ꝙ ille libellus poteſt ſaluari: q ꝗñ ſtipuloꝛ mibi centũ, que tibi numeraui, tũc: qꝛiſtud eſt mutuũ cinile, cui natura cooperat᷑:⁊ ſic poteſt agi ex numeratione. Et pꝛobat᷑: quia verba libelli debẽt intelligi pm mentẽ pꝛoferẽtis:vt.l.inter ſtipulantẽ..ſi ſti puler. de ver. obl. Ita tenet hic Bar. Sed cõtrariũ tenet in..ſi ita ſtipulatus.. Chꝛyſogonus j. de ver. oblig. Sed que ſit verioꝛ? Spec.tenet opi. Bar.que eſt in.. Chꝛyſo⸗

gonus in tit. de teſte. K.j. ver. quid ſi mutuaui. qꝛ cũ libello

in mutuo:videoꝛ libellare de mutuo ciuili, cui cooperat naturale:⁊ non de naturali cui cooperat ius ciuile: quia foꝛma libellandi inducta eſt de iure ciuili:vt.l.j.C. de edẽ. Sed cert e iſta quã, ipſe bic tenet, eſt verioꝛ quicquid di⸗

xerit Spec.vt volo pꝛobare.Et pꝛimo ſic, verba libellãtis

ſunt intelligenda ſᷣm mentem pꝛoferentis:vt.j.inter ſtipu lantem. F. ſi Stichus. j. de ver. obl. Item verba libelli ſunt largiſſime intelligẽda:vt.I.ſed ſi poſſeſſoꝛi.ſ. item ſi iura⸗ uero.j.de inreiur. Ande hic conſtat, ꝙ iſte libellãs voluit intentare ſolũ de ciuili. Patet per inſtrumẽtum, qð pꝛo/ duxit:vt patet inl.ſi ex caut. C. de non nu. pec.⁊ ibi plene per doc. de iſta materia, vbivide, ⁊ maxime per Bala an⸗

te eum per Cy.⁊alios ſcribentes ibi. Sed quid ſi dico

decẽ peto, que tibi numeraui:an iſte libellus ſit validus: dic ꝙ ſic: quia iſta verba impꝛopꝛiant:quia intelliguntur de numeratiõe ſicta.Hal.hoc poſiit in.j.vnica. in pꝛin. C. de rei vxo.ac.in pꝛin. Aut eſt dubiũ,ꝙ numeratio nõ fuit facta cauſa multiplicãae ſtipulationis:⁊ tũc dic ſm quod diſtinguitur per gl.ꝛ doc. in.. ſi ita ſtipulatus fuero..ſi. cũ.l.ſeq.j.de noua. Aut numeratio fuit facta ex interual⸗ lo poſt:aut ex interuallo ante. Si vero ex interuallo poſt: tunc ſemper agit ex ſtipula.non ex numeratione. Ratio: quia pꝛeſumit facta cauſa multiplicãde ſtipulationis. Si vero ante:tũc aut loquimur de iure Digeſtoꝛaꝛ tũc ſem⸗

per agit ex ſtipulatione. Fateoꝛ,ꝙ animus contrabentiũ

debet eſſe, ꝙ nolunt nouare: vt pꝛobatur in..ij.j. de noua. CSi autem loquimur de iure noniſſimo:tũc babet locũ certi condictio:qꝛ nõ pꝛeſumit᷑ nouat io:niſi expꝛeſſe agat᷑: vt.l.ſi. C. e noua.ita dixit Har. Tamen teneo cõtra In⸗ noc. qñ dicit, aut loquimur de iure Digeſtoꝛũ:a tunc agit e ſtipularione. Quia de iure antiquo eſt regula, ꝙ qnñ in

cöa ſtipulatione illud tantũdem interuenit.qð in pꝛima:

nunq; pꝛeſumitur nouatio:yt.j.ſi pupi munch*vt. l. ſi pupillus.§. fi.de noua.l. qui bis. ⁊. ſcire debemus. j. de ver. obli. Sed hic tantun⸗

npꝛeſumitur nouatio:ergo nõ aic ine Eipalata ſe ex numerato. ar.l. qui bis. ⁊ eoꝛum de ver. obl. Et dicit Bar. ꝙ hec habet lo⸗

cum qñ ſtipulatio fuit ytilis S Lhaberlo 7 2⁴ ed 0. ₰ dic ꝙ agit ex numeratione, nõ aũt dan oer eeere

7 pꝛoxi. t Sed quid de conkeſſione ipulatione:t. 5.

Peoer 5 Scor diecta obligationi inualide, an vitiata obligatione vitiet confeſſio 5 videt

Audo. Romaain ſecundam.ff. veter. part.

ꝙ ſic:q vbi vitiatur pꝛincipale, vitiatur⁊ acceſſoꝛiũ:yt. non dubiũ de leg. cum f. Sed cõtrarium eſt verins. 3 dicit Bar. hic, idẽ tenet in. d.§. Chꝛyſogonus. Tug 4 j.C. de pꝛeſcrip. xxx. an.⁊ allegauit melloꝛa iura ꝙ Par⸗ pꝛobantur per Balan. d.l. ſi abſentis. 2 canon in c. Pi 5 nis. de reſti. ſpolia. De hoc eſt caſus in.l.ait pꝛetoꝛ. 1 f mittitur. S. de minoꝛ. Aut ſtipulatio eſt vtilis pꝛo Aele⸗ pꝛo parte inutilis:⁊ tũc aut ſtipuloꝛ ab eodem, cui nunn, raui:⁊ agitur ex numeratione, nõ autem e ſtipulationer vt.S. pꝛoxi.Ex eo, quod bic dicit Bar. in. 9. quoniam 8 delicet ꝙ ſi pupillus numeratam pecuniam ſtipulatur ſ⸗ ne tutoꝛis authoꝛitate, obligat naturaliter: quia pupillus ſi poteſt facere ſuam conditionem melioꝛem, nunqua va riat obligationem paſſiuã. C Ex quo limita iura, ꝙp, pullus poteſt nouare intellige de obligatione actina:no

autem paſſiua. Zlut ſtipuloꝛ ab alio:⁊ tunc ſi ex illaſſi u⸗ latione oꝛiatur naturalis obligatio:tũc iura antiqna no,

luerunt, ꝙ induceretur nouatio. Sed hodie non eſt ve⸗

rum:niſi expꝛeſſe agatur:vt inſtit.quib.mod. tol. oblig. ſed cum. ver. ideo noſtra.⁊. C. de noua.l.ſſ.⁊ ibide bhacma⸗

teria per doc. ¶ I Eſt ſecũda cõbinatio. Quando nume/

ro nomine meo; ⁊ ſtipuloꝛ nomine alieno: tunc, ant ſti⸗

puloꝛ perſone, cui non poſſum:⁊ tunc nõ valet ſtipulatio, Aut ſtipuloꝛ perſone, cui poſſum:⁊ tunc valet:yt. domi, nus ſeruoj. de verb. oblig.ꝛ inſtit. de in uti. ſtipul.ſ. ei qui ¶ Eſt ⁊tertium membꝛum, † ſc; quando ſti puloꝛ nomi⸗ ne alieno, ⁊ numero alieno nomine. In boc dic. ꝙ aut ſii⸗ puloꝛ illi eidem, cuius nomine numeraui: ⁊ tunc ant lo⸗ quimur hᷣm iura antiqua:a tunc agitur ex numeratione, non autem ex ſtipulatione:vt.3. eo..quoniã. Aut loqui⸗ mur ſᷣm iura hodierna:⁊ agitur tunc ex ſtipulatione:yt i. C. per quas perſo. nob. acq. ¶ Nec obſt.5.. pꝛoxi. qui eſt coꝛrectus,⁊ etiam. F. Chꝛyſogonus. ¶ In hoc tamen aduerte. Noc idem tenet in. iſtipulatio iſta. i ſtipuler. ad fij. de verb. oblig. Sed Bal. repꝛehendit b in additio nibus, quas fecit ad.ff.nouũ in.d..ſi ſtipuler. Idem An⸗ gel.⁊ do. Rapha.⁊ omnes poſt Bald.⁊ hoc per caſum in g. quoniam.⁊ reſpondent ad.lij.per quas perſo. nob acꝗ Quia loquitur in caſu diuerſo: quia loquitur in ſtiprla⸗ tione, ſcz acceſſoꝛia: ergo debet extendi. E&t facit:quia illa hrpotheca eſt acceſſoꝛia ad pꝛincipale debitũ:⁊ ſic ſequi⸗ tur ſuũ piincipale. Pꝛobatur in.j. emptoꝛi nomine.ã de hered.vel actio.ven. ſed hic eſt ſtipulatio pꝛincipalis:non autem acceſſoꝛia. vnde ⁊c. Tamen licet omnes repꝛe⸗ hendant, poteſt ſaluari. Et pꝛimo: quia ſi numero Sem- pꝛonio nomine Titij, videoꝛ oominium pecunie mee in

Titium tranſtuliſſe:vt.j.eo.ſingularia. I. odo ſcc. ergo

ſequens ſtipulatio interponitur ſuper re, que deſcẽdit er re mea, que non eſt mea:quia tranſtuli in alium.Et ſic ſti⸗ pulatio, que ſuper bacre ſit, potius yidetur facta nomi, ne illius, cuius nomine numeraui, ꝙᷓ meo nomine:igitur. vnde ſi quis ſtipulatur nomine meo ſuper re mea, mibi queritur:vt.l.pe. C. ad exhib. Pꝛeterea poſſet dici, ꝙ l.penul.loquitur quãdo eadem res debet reſtitui: ſed lo- quitur in diuerſo. Ande dic ꝙ iſtud non obſt. quia conſy⸗ derandũ eſt:quia licet pꝛincipaliter non ſtipuletur ſuper re mea:tamen ſtipulatur ſuper aliquo, qð pꝛouenit ex re mea:Vvt.l.ꝙ pꝛocur.. de pꝛocu..l. Julianus§. ſi pꝛocura. j. de act. emp. Ita in pꝛopoſito ille, qui ſtipulatur aliã pe- cuniam, tamen ſtipulat᷑ pꝛopter rem me: ⁊ ſic queritur mibi actio. ¶ Pꝛeterea licet reddat᷑ mibi alia pecunia. tamen ſingitur eadem:vt.j.ij..j.ã. eo. ¶Dꝛeterea facit regula.i.ſi generale.j.de pig.act. quia ſi vendo rem debi/ toꝛis, ⁊ ſtipuloꝛ ſuper illa re: queritur ipſ̃i debitoꝛi vtilis per. d.l. ſi cõuenerit. Sic in pꝛopoſito, ſi ſtipulo: ſuperpe- cunia numerata nomine alieno ⁊c. ꝙ tunc queritur alteni ſtipulatio vtilis:⁊ ſic patet per ſupꝛadicta, ꝙ Bar poteſt

10 defendi. Q tSed quid ſi ex interuallo poſt numeratjont

factã nomine tertij ſequetur ſtipulatio nomine alterius: an ſit nouata pꝛima condictio ex iſta ſtipultione:: dicſe⸗ cundam ſtipulationem non valere: ⁊ ſic acquiritur actio ex ſecũda ſtipulatione. Sed tamen oꝛitur actio er vune⸗ ratione ei, cuius nomine talis pecunia fuit numerata:y

l. nouare. j. de noua. ⁊.l.j. C. de noua. Quia nouatio nõ po teſt fieri ſine ſpeciali mãdato: ergo nõ potuit nouare iis pꝛimam obligationem. C Sed tquid ſi rumero wond alieno:⁊ ſtipuloꝛ nomine alieno? In bocdic, o Prenai

rrld.— ferdoe

„»SMn

eiabeegrnie dtrunmmöhh. „Ldchäcioftna Fanrancimgi dercdmanadoe 4 Vaurarkpoſſt Dvrttun Itglu Tuun⸗m an

[Doohbu tuconrabeneimyob mtoftrttühda depemitodbikäpee rm Athajeonn duteamerdeenäcrs Bſeupanieöinpio daäegemiealmun Calinenaunini⸗ Vuaua kaeitra Cang Kunzaul