ice: ⁊ non pꝛinci

Ancipan nerur per ſtumterm depoſtti idem ſ ran voteſt, pm quod pulty i. b

narium.

oꝛe effectus ipfus um in fundo initon reum recolligi Condici poteſt.nar atollende pꝛopiiet tonſyderanda.

A(Afure a

Ae ſcdei poſfeſa

Ael ſic, ſi res mad

ea finita agere poſim s ſine cauſogerceplos ne generaigetae golan zuod fintotampo c tus finitur. CSremnch ver colonumnuncot voſſunt recolligi ond- locati eodem ttud- ta, T aſpoꝛtatum i d tamen intellige ſio. Dota, quoct ſa tollende pꝛopii infecto.iicet ſita beojj.de acquir.m de ſtcitachiinlt gitur ad ſibidanci inon poteſt. Auu⸗

Si certum petatur. 9

„ ₰.

libello dando:quia moꝛoſus ⁊ fur equiparantur:vt.l.in⸗ ter ſtipulantem.ſ. ſacram.j. de verb. obliga. Sed certum eſt, quod quedam ſpecialitas eſt in moꝛoſo: quia impoſ⸗ ſibilis petitio admittitur:vt.l.inter ſtipulantem.S. fi.⁊.l.ſi ſeruum.in pꝛincip.j.de verb. oblig. ergo ⁊ ſic in hoc caſu. Et ratio ſpecialitatis eſt:quia in odium furis ſunt plu/ res actiones competentes contra furem:vt reſtitutionis actio:⁊ actio dationis. Ande ita concludit, ꝙ poſſit con⸗ cludi ad rem dandam cõtra furem:credo. Sed quod iſta opinio, non ſit vera, imo ſit opinio glo. in dicto. ĩ. ſic itaq;. a.l.cum putarem..ſi. j.de condict.indebi.Et ratio: quia duo ſpecialia non poſſunt ⁊c.ſed hec ſunt duo ſpecialia: igitur ⁊c.Et ꝙ ſint duo ſpecialia patet:quia pꝛimo eſt ad rem reſtituẽdam.Secundo quia impꝛopꝛie quis agit ad rem dandam contra furem. C Pꝛeterea aliquid ſpecia/ le non debet induci ſine cauſa:vt..i.ð.de conſtit.pꝛincip. Sed clarum eſt, quod hic eſt inductum ſine cauſa: quia domino competebat certi condictio. Item ⁊ actio ad re/ ſtituendum:⁊ ſic non ſpecialitatis cauſa. Non obſtat..ſic itaq;.quia reſponde:vt in glo.exponitur. dare, id eſt reſti tuere. ¶ Ande conclude, ꝙ aut eſt medium concluden⸗ di in libello contra bone ſideipoſſeſſoꝛem:⁊ tunc eſt age⸗ re contra rem dandam:vt.d.l.ij.j.de condict.tritica.Aut agitur contra furem:⁊ tunc datur ſiue agitur ad remre/ ſtituendam. ¶ In gloſ.ſuper verbo, voluntate. in ſi. Dic aut colonus ſcit ſibi non licere:⁊ tunc verum ſit, quod di⸗ cit iſte textus in.l. inſiciando..fi.j.de fur. aut non ſcit cer/ to:ſed putat ſibilicere fructuum collectionem:⁊ tunc eꝝ quo ipſe credit ſibi licere, iſta credibilitas ipſum ecuſat afurto:vt..j. in ſij. de ambi. licet non excuſet a rapina:vt inſtitu.vi bono.raptoꝛ..ſi tamen.facit.i.colonus.j.de iu⸗ reiuran. Aut colono licet colligere:ſed putat non licere: ⁊ tunc non committit furtum: vt.l.ſin. j. de crimi. expilate bered.⁊ l.falſus..qui alienum.j. de fur.

e Summarium..

Debitor ſpeciei poſt moꝛam? ſuſtinet periculum in⸗

ernus.

2 Moꝛoſus vt quis efficiatur, que requirantur.

3 Paria ſunt poſſe, vel dolo deſinere poſſe.

4 Paria ſunt ſcire, ꝛſcire debere.

5 Debitor quatitatis, an ⁊ quãdo liberetur interitu ipſius quantitatis: ⁊ nu. 6.

7 Oblatio ſola, num ſufficiat:ꝛc.

3 Genere perempto; an pereat obligatio.

9 Specie perempta an ſoluatur obligatio: ⁊ nu. /10. 7.11.

12 Obligatio, re tertij facto perempta, quando perempta dicatur:

3 Debens aliquam rem inſpecie in diem, vel ſub cõditio⸗ ne, ⁊ꝛ illam occidam ante diem, vel conditionem, an libe⸗ retur ipſe debitoꝛ,vel an poſſit veniente die, vel condi⸗ tione conueniri.

n4 Debitoꝛ ſpeciei an quando ſpecies perijt ante moꝛam, liberetur ipſo iure, vel ope exceptionis:

15 Moꝛa ſumitur multipliciter.

15 Moꝛa qualiter diffiniatur: ⁊ que ſit iuſta cauſa, que ex⸗ cuſat creditoꝛem nolle recipere debitum ſibi oblatum:et

que ſit iuſta cauſa reſpectu debitoꝛis? nu. i7.

77 Interpellatio verbalis, quem effectum pꝛoducat: ⁊quid

de interpellatione per incurſum diei:nu. 13.

19 Interitus an ⁊ quando cedat damno creditoꝛis, vel de⸗

bitoꝛis.

20 Depoſitarius, an ⁊ quando teneatur poſt moꝛã, vel nõ⸗ 21 Cauſa iuſta an excuſet a pena in compꝛomiſſo appoſita

vel ne.

22 Difficultas, an ⁊ quando impediat moꝛam committi? 23 Difficultas, an impediat periurium committi:

24 Lata culpa que ſit: 1

25 Euentus conditionis, an conſtituat quem in moꝛa abſq;

interpellatione?

26 Interpellatio ſola an ſufficiat ad conſtituendum quem

in moꝛa:

27 Pꝛomiſit ſi quis dare omni anno vnũ par caponum, in

2

feſto ſancti Martini, an liberet᷑, ſi ſoluerit eos moꝛtuos:?

— CrAd debitoꝛem ſpeciei 8 Aod te. pon moꝛam pertinet peri⸗

8 5 culum interitus. hoc dicit m Bart. CMota uot t requirantur, ad quem conſtituendum in moꝛa. ¶ Secundo no.rquod paria ſunt poſſe, vel do⸗

lo deſinere poſſe dare.concoꝛd.j.de regul.iuris.l.parem.

4 1.I. quod ſi dolo. 5. de rei vendic. cum ſimilib. Ct Certio

5

not.ꝙ paria ſunt ſcire, ⁊ ſcire debere. de quo dic vt in glo. ¶tᷣ In gloſ.j. in pꝛinc. concludit gloſ.qꝙ; aut quis tenetur ad quantitatem:ꝛ⁊ tunc ſemper tenetur: aut ad genus:et idem.aut tenetur ad ſpeciem:⁊ tunc aut fuit in moꝛa, aut non ꝛc. Ande Bart. hic circa iſtud dicit, ſc; an ⁊ quando debetur quantitas, perempta quãtitate liberetur? quod aut quantitas debetur reſpectu ſpecieicerte:⁊ tunc peri⸗/ mitur obligatio quãtitatis pꝛo certa ſpecie:vt.l.in naue. j.locati. ⁊.l. Titie textoꝛes. ũ. fina.j. de leg. j.⁊ facit melius l.quidam teſtamento..ſi tibi ſeruus.de legat.j.vbi lega⸗ tus erat mibi ſeruus:⁊ reſpectu huius legati eram gra⸗ uatus ad centum:iſte ſeruus moꝛitur: an tenear ad cen- tum: ⁊ certũ eſt ꝙ non. ¶ Aut quãtitas debetur ſimpli⸗ citer non reſpectu ſpeciei certe:⁊ tunc aut fuit factum pa ctum de periculo:⁊ tunc clarum eſt:vt.l.j.de nauti.fenoꝛe. aut de hoc nõ eſt conuẽtum:⁊ tũc aut iſta quantitas fuit oblata:⁊ creditoꝛ noluit recipere:⁊ perit ſine dolo ipſius

debitoꝛis.⁊ tunc liberatur debitoꝛ:vt.l.qui decem.j.de ſo a ¶ Offferam.

lutionib.aut non fuit oblata: ⁊ tunc ſemper tenetur:vt.l. incendium.C. eodem.ꝛ inſtit. eod..eius. Iſta diſtinctio eſt multum defectiua:licet omnes ſequãtur eam. ¶ An⸗ de dic t ſic in hoc caſu, quod quãtitas que debetur in ge- nere non poteſt perire:vt dicta.l.incendium. ¶ Fallit in quãtitate debita ratione ſpeciei certe:vt dicit Bar. Pꝛo quo facit.l.quidam teſtamento.ſ.ſi tibi ſeruus.de lega.j. CScdo limita:niſi quãtitas debeatur reſpectu ſpeciei, cuius ſolutione quis ſit liberatus:vt.l.hominem.j. mãda. ¶ Tertio limita, niſi reſpectu ipſius ſpeciei perempte pꝛecium tu habueris vere vel ficte:quoniam tunc tu ma- nes obligatus:vt.l. ſi pater..ſi. 3. de petitio.hereditatis. ¶ Item fallit illa regula: niſi illa talis quantitas fuerit oblata ipſi creditoꝛi nolẽti acceptare ⁊c.vt.j.ſi decem. de ſolut. ⁊ pꝛobatur foꝛtius in.j.ſi⁊ per emptoꝛem.. fina. de actio.empt. Noc verum niſi illa quatitas adbuc maneat: quia tunc tenetur:vt.j.ſed ſi poſt.6.de arbitr. hoc limita: niſi quantitas debeatur a republica officiali ſuo: puta ſi reſpublica obtulit, ⁊ noluit acceptare:quia liberatur etiã ſires extat:vt.xnulli. C. de re miii.anno.libꝛo. xij. Item b limita:niſi ipſe creditoꝛ ceſſaret eſſe in moꝛa: quia tunc adhuc teneretur:vt.l.ſemel moꝛa.j. ſolu. mat. Pꝛobatur in.l.illud.de commodo ⁊ pericu.rei vendi.⁊.j.ſi ſeruum.5. fina. de verbo. obliga. ¶Circa iſtud t querendum eſt de vno videlicet, an ſit neceſſe, ꝙ deponam: yel ſufficit, quod offeram ſimpliciter? Et pꝛimo videtur ꝙ deponere de⸗ beam, per.l. acceptam. C. de vſur. Sed contrarium eſt ve⸗ rius:quia ad hoc, vt liberer a quantitate ſufficit„ꝙ offe⸗ ram ², vt eſt caſus in.j.ſi debitoꝛ. de ſolutio. pm vnum ca⸗ ſum. ¶ Item fallit:niſi quantitas debeatur in ſpecie: nõ autem in genere:vtj. de verbo. obligatio.j.ſi certos. Sed quid b ſi quantitas in genere ſubalterno debita pereat facto publico:vt quia contingit, quod per ſtatutum ciui,/ tatis repꝛobata eſt iſta moneta: an liberetur debitoꝛ: yt⸗ B

Adde quod ad boc vt oblatio liberet debito⸗ rem ⁊c.requiri⸗/ tur ꝙ fiat credi toꝛi congruo lo co ⁊ tẽpoꝛe de/ bito:vt in.l.ſi ſo luturus.in fine. de ſol j. de ſolu. ⁊in.l.ꝗ Rome. vbi etiam gloſ. Zllex.⁊ moder. j. de ver. oblig. ſᷣm Sali.bic in repet.quem ſe⸗ quũtur moder. Hieron.Cbuc.

Sed quid. Adde ꝙ cõis ſententia eſt, non liberatur: imo ꝙ ſoluere teneat᷑ de pecu nia noua. Ita Bar. in.l. Pau lus.:.j. de ſolut. quẽ ſequuntur bic doc.cũ con/ coꝛ. de quibꝰ ꝑ Jaſ.col. vj. verſ. ſupꝛaſcriptaac. Hieron.Cbuc.

——— ——————— —.— —

— * 7 N ——