1

ane mali u0g

1111 11 1

99 1 1

udo. Koma.in ſecundam.ff.veter. part.

põt ſolui inuito:vt hic. u allega.l.ſidomus j. de leg. j. LEt limita eiſe verũ nin illud genus„d pöt

a MWiocardo.de iſto bꝛocardo. vide tu bic.d. Jaſ.ponentẽ regulã cum dua/

bus ampliationibus. ⁊.xꝑx. limitationibus. Soci. in trac. fallen. reg. ccelxxvij. ſubtilem Dec. hic ſ. col.⁊ per iſtam regulam volunt quidã, ꝙ qui tenetm dare ſideiuſſoꝛẽ, nõnberet᷑ dãdo pignoꝛa, 3 Bart. in.I. pꝛetoꝛie. la. iij j. de pꝛe⸗ to. ſtip.⁊ in. j.5. qui ſatiſd. cog. vbi late ꝑ mod.⁊ idẽ Gar. per te. ibiii in reg. » cautio. j. de 7

fünbe ſed tu do per Ii.. ſij. de auro ⁊ arg. leg.:. ꝓꝛouidet᷑· vbi qñ te/ tene cũ Bar. in ſtatoꝛ grauauit beredẽ de argẽto ad pondus nõ demon iudicando cõ ſtrato:tunc poteſt ſoluere pecuniã numeratã:ſecus autẽ ſulendo:qæma⸗ ſi ſpecincaſſet de quo argento: q tunc non poteſt Penea gis cõiter ap⸗ ſoluere in pecunia numerata:vt.-.li..in. Sic 20 r1ſ pꝛobat. Et ad iſto, quando mutuo: qꝛ tacite ac. vt.icum ꝗun d0rede Aun⸗ reg. noſtri tex. quis argentũ. de dona.a.l. cum aui aß ſedin 8 Ler n rñdebm ſubtilẽ ro ⁊arge.leg.⁊. d.l.g. f.. In ſecũdo, vbi 1 kcHocn 95

Decain. d.l. po debitoꝛ vult ſoluere in alia foꝛma 6,3 un— nep cautiõis. ꝙ re- d.l. Paulus reſpõ. Sed limita ſi vis 8. 81 b 4 5 Inla iſta pce⸗ 2 bi.. In.«. gl. bi,itẽé ꝗdſi libꝛu. nrff ich⸗ 41 buſ

dit vbi agik de conſtat mutuũ in numero, nõ eſt neceſſe, ꝙ res ſit ad boc ſolutione: ſec inuenta:ſed ſufficit, ꝙ recipiat functionem per ſolutio- tñ vbi agi de nem.Et ponit exemplum in pipere, qò non eſt inuentũ cautiõe. quo ca ad bocvt numeretur:ſed pꝛo ſalute coꝛpoꝛis. Ande ſuffi

1 1 cit ꝙ in genere ſuo recipiat functionem:⁊ hoc mediante eniida⸗ dede ir fundauit vnum granum, ſicut aliud. ⁊ dicit põt dare aliud KBar. qð non eſt verum. ꝙ pecunia ſit inuenta ad boc, vt eque bonũ, ſm numeretur: ſed ad vſum bominum. 1j.j. de contrah. emp. glin...ſi Titio. Sed poteſtſaluari:q ad vtendũ eſt inuenta:⁊ id qð dicit

3. de pig.⁊ pꝛo glde conſt uetudine:dic ꝙ requir itur, ꝙ conſi uetudine in fideiuſſoꝛe da⸗ genere ſuo recipiat functionẽ. M Mone, ꝙ ſit quidã, qui to alius eque facit libꝛos eiuſdem qualitatis: an conſiſtat mutuum: et idoneus pꝛeſta certe non:qꝛ conſuetudo non eſt, ꝙliber mutuetur. Po⸗ ri põt:vt.j. La⸗ teſt intelligi gloſ.vca ꝙ omnis cõſuetudo ſit, ꝙ talis res beo ait..ſi. 5. õ mutuetur. Sed hoc limitatur. Pone ꝙ conſuetudo ſit/, arb. Sed cogi« ꝙ mutuũ nõᷣ cõſiſtat in tegulis: ſed cadat mutuum:⁊ cer tabitis, an vo⸗ te ſic: q non requiritur, vt dicit Gart. ꝙ conſuetudo c. bis placeat iſta ſed ſufſicit, ꝙ recipiat functionem in genere ſuo. In reſponſio:qꝛ ṽꝰ ea.gl.ibi, aptitudo. ſed T an mutuum conſiſtat in bomine ꝙ regula iſta qui poſſideretur: ⁊ certe nõ:q aptitudo non eſt. Sed an pꝛocedat, ſiue io mutuũ conſiſtat i operis, que numerant:⁊ certe non, agat᷑ de ſolone, per.l. qui operas.j. de pꝛeſcript. verb. Et ratio: qꝛpoteſt ſiue de cautiõe: eſſe, ꝙ due opere vnius hominis valebunt plus, q́; cetũ qꝛ ſemꝑ agit de alterius. ¶ In ea.glo. ibi, actus.: pone exemplũ, ꝙ ego liberat. ab obli mutuo tibicẽtum, vt illa mihi centũ eadem reſtituas:an gat.que cõpꝛe⸗ ſit mutuum? ⁊certe nõ:qꝛ voluntas contrabentium non bendit᷑ ſub re⸗11 adaptat᷑ nature mutui. ¶ Alterius in fi. gl.vcʒ, an t mu- gula, cũ verbo, tuum cõſiſtat in pane: Bar. dicit, ꝙ aut de conſuetudine ſolutio. in text. ciuitatis eſt, ꝙ panes ſint eiuſdem qualitatis:⁊ tunc per noſtro poſito, ſolutionem poteſt recipere functionẽ:⁊ tunc poteſt cõſi⸗ oĩs liberatio ve ſtere mutuum. Aut eſt de cõſuetudine ꝙ nõ fiant panes niat:vt in.l. ſoln eiuſdem qualitatis:⁊ tunc nõ conſiſtit mutuũ in numero tionis. j. de ſol. ſed in pondere. Ita cõcludit bic Bar. ⁊ bene. ¶ In glo. bm Dy. Alb.et ſuper verbo, poteſt. ibi, ſpeciale. ratione ſanguinis.l.poſ Ang.ibi⁊ doc. a ſeſ.C. coõᷣmu.vtriuſq; iudi. Bar. hic in iſto bꝛocardo a, di⸗ i. liiij.§. ſoluiſ⸗ 12 ſtinguit. Et † pꝛimo dicit, ꝙ aut debetur genus, aut ſpe- ſe j. de re iudi.⁊ cies, aut quantitas. Pꝛimo caſu:⁊ hoc tripliciter: vel qꝛ Pana in. ſolu⸗ debetur genus, hoc eſt vna ſpecies de genere:vt bomo, ta. in pꝛinc.j. de vel qðlibet:vt ſpecies ſpecialiſſima, ⁊ in põdere ⁊c. Aut ſol. ergo zc.pꝛe⸗ debitoꝛ vult ſoluere genus pꝛo genere:⁊ non poteſt inui terea cũ iſte ſit to creditoꝛe:aut ſ peciem pꝛo ſpecie:⁊ tũc non poteſt: aut obligatus da, vult ſoluere quantitaté pꝛo gencre: tunc, aut nõ poteſt 15 ds 1 eeſen vedererenüde tunc poteſt.l.vinũ. j. e.⁊.l. qui pecuniã. zboc de leg. ii. Aut iſtu eperiri:⁊ tũc di 5 (daneſene g. iij.Aut iſtud genus põt reperiri:⁊ tũc dico, ꝙ nõ Pöralte aſisnnuſßs creditoꝛe dare:niſi qñ nõ poſſet dare ſideiuſſ. vt de⸗ panl 1115 d doen Rom. in. iij. fallẽ,ꝗ repꝛobat. o. gl. in.l.ſi Titio.ꝑ bonũ da nelnde ꝗs.j.de coſti.pꝑec. Pꝛo quo fac it te.m Jal.bic in.j.ſi man

ſeu pignoꝛũ nõ eſt ſolutio:yt pꝛobat in. bus dictis doc.ibi accumulatis per mod

um vocabuli: nec contra ponit

exẽplũ in donatione, que dicit doni datio.§. aliud. inſti. de dona. ⁊c. H. Chu

△ dd

S. cũ alichi

reperiri,nõ eſſet in comercio illius debitoꝛis: 56 dlwere aliud pꝛo alio inuito:vt..ſed ſi res de dgae 5 batur in.l. multũ intereſt. de verb. obli. Pone, ꝙ teſtate inſtituit quendã ſernum Judeum in beredem:: legaut quendã ſeruũ Chꝛiſtianuũ, qui nõ poteſt eſſe in cömercio Judei.Et certe dic⸗ qꝙ tũc debet eſtimatio, yt in pꝛealle

legibus. Hoc fallit etiã dum tractat᷑ de collatione ms fratres:q tũc inuito eo, qui dz: poteſt ſolui eſtimatio: vt 1.j.. Julianus. ⁊ in ver. item a ſiij. de colla. bo. Nam certñ eſt,;ſi habens vxoꝛẽ, vult venire ad collatiouẽ cum fra- tre:debet cõferre dotem, quam babuit, vt aut. ex teſta⸗ mento.C.de colla.ỹᷣrater modo dicit conferas medieta tem dotis:an poſſit ſolui aliud pꝛo iſta medietateraccr/ te ſic. Alterius dicit Gart. ꝙ illud genus poteſt ſolui quota bono:ũ:⁊ quatenus tertia, vel quarta pars bono⸗ rum debetur, poteſt ſolui eſtimatio: vt.l.nõ amplius. de leg.j. Alliquando † debetur ſpecies:⁊ in hoc dicit Bart ꝙ aut ilia ſpecies non poteſt reperiri:⁊ tunc poteſt ſolui eſtimatio:vt..non ſolum.inſti.de leg. Aut poteſt repe⸗ riri:⁊ tũc nõ poteſt ſolui eſtimatio:vt bic,a. d..ſ domug, S. cum alicui.Et limita hoc:pꝛimo fallit in ſeruitute pꝛo⸗ miſſa ſeu data:vt.xij..locũ. ꝗ alias eſt.j.ij.õ. de rel.⁊ ſum⸗ pti. fune. Pone, ꝙ erãt duo fundi vicini: ⁊ ſic nõ poterat ire ad fundũ niſi tranſirem per fundũ tuum:pꝛomiii tibĩ per vnũ ꝙ potero dare ꝑ aliũ.Itẽ tallit ſcdo niſi illa ſpe⸗ cies, que debet᷑, poſſit reperiri, ſit feudũ: q poſſum dare aliã, ⁊ iſtã pꝛomiſſam legare eccleſie, in. c.j.. ſi vero. cõiun cta gl.de pace iur.firmã.in vſib. feud. Fallit tertio in pi⸗ gnoꝛe:q ꝓmiſi tibi rem vnã in pignus:poſſum dare aliã. vt dicit gl. j.de pign.l.ſi Titio.⁊ ita dicit Ang. Sed gl.nõ pꝛobat. ⁊ ſi pꝛobar nõ eſt vera:qꝛ eſt caſus in contrariũ in J.qui autẽ..jj. de cõſti. pec. Sed illud, q dicit poſſet eſſe verũ, ſi ilud pignus nõ põt baberi. Fallit quarto ratiõe cõionis vitãde, ex qua cõſequi nõ põt illud: q tũc poteſt ſolui eſtimatio:vt.l.ſancimus..nunc autẽ. C.de dona. 1.fin. C. de dona.inter vir.⁊..j. C. cõi diui. Aliqñ debetur

14 quãtitas:⁊ dic vt ꝑ Bar. in. in. memb. Item † an debitoꝛ

poſſit ſoluere poſt tẽpus, qðò pꝛomiſit: inuito creditoꝛe⸗ de hocꝑ BGart.in.l. eñũ qui. j. de ann. leg. ⁊.l. qui Romelin pꝛin. j. de verb. obli.lſtatuliber. j. de ſtatulib.ꝛ per Spec.

15 in tit. de loc.§. nũc aliqua. ver. xxt. Itẽ r an creditoꝛpoſſit

cogi accipere in alio loco,q́; pꝛomiſſum ſit. de quo ꝑ glo.

16 in.l. vſuras. C.8de ſol. Bal. bic tãgit, an vnus nũmus di⸗

uerſe foꝛme poſſit ſolui pꝛo alio.de quo dic vt.j.g. cũ ꝗd.

17 Itẽt an cõuentiones adiecte cõtractui pꝛincipali, qᷓ ſunt

contra naturã pꝛincipalis cõtractus:an vitièt vel vitien⸗ tur: de quo in aut.ingreſſi.de epiſ.⁊ cler.⁊ in.j.per ſeruũ. S.de vſu ⁊ babi.⁊ per cano.extra de condi.appo.c.fi. Itẽ quid ſi pꝛomitto fideiuſſoꝛi liberare enm abilla obliga⸗ tione, quandocunq; voluerit:fideiuſſoꝛ agit: ille debitoꝛ vult dare alium fideinſſoꝛẽ:ſed creditoꝛ non vult.de quo dic vt in. l.. de colla.poſt Bal.

Summarium. ⸗

Mutuum dicitur:quia de meo ſit tuum.

Argu. ab alluſione vocabuli, an ⁊ quando ſit validum. Tit.de non nume.pecu.an ⁊ quando locum babeat. Stipulatio vbicunq; interuenit in mutuo, tum mutuũ vi ſtipulationis recõualeſcit.Et que inde actio obijciat᷑⸗ Et quã varie efficaciã mutuũ inefficax reſumere queat: 5 Pecnunia cui eſt numerata, an poſſit opponere numera/ ti exceptio dominij.

aeutuũ df: qꝛ de meo §. Appellata. ſ fit.Et ideo ſi en nõ fiat obligatio nõ naſcit᷑.h.d. ¶ No.qꝙ t arg.bab alluſione vo cabuli validũ eſt in iure.ↄcoꝛj.de ver.ſig.l.tribuni. Bar dicit verũ:niſi alluſioni repugnat, aut diffinitio, aut ius- Ita dic bic, vt in. lj j. de tute.⁊ in. lj. de acqui. poſ. ⁊ l.de fur. cũ ſi.⁊ pʒ in tutoꝛe:qꝛ tutela dr̃:qꝛ tuet᷑ ⁊c.ynde ꝗlibet tuẽs eſt tutoꝛ.Sedẽ falſum:qꝛ eſt ↄꝛiũ ⁊c.idẽ in teſtoͤ. Itẽ circa hoc Bar. de Sali.⁊ Raph.dñt ałr:ꝙ cũ ãᷓrit᷑ anar.

ſit validũ ab alluſione: dic aut loꝗmur affirmatiue:⁊ nie

— — ——

—

nenn ſäind

1 Faatt dauneht,

rar ſpe eirang fwa raolt i

„ d, 5 tmnine rurco

n rhlale de 1 rnsch

Kulun itn. me fdlen ze ärtlüäle

ſeic ahisn

de beu de' öbcheldlne in run

ka Pobeaſe

immynlituine 1 Kntdchtoniris unngoceyanälids docdncntunddts wsrcrkadedmde dexyiwieninc negewüsläte lcsſngicnröͤde aqturvajſcotnac Mkodecdaaguene

4(ugiülgande fpaaronmmomar rantracmaniadt nabalcerrmuvirno Pranaulchnrgfüſcp tzanranuchnrgo ricrauldeetrient dionoiopogxernäbe HUünamajdemühd nüdanerwintinn tncgiodonnitdiem intpardaoscaunne

„Sen

1 knäcz Paannieggpe dem Tyrlanugmi

1714,

enüi wis

— ——

dlcdi

b Tiui

„Manhen coacſanen a wſerfiteſe 1 Uiunnagae

d

(Lrh

deg 1 — vin unohen