Deiurbi poterat ſagenct dus Ka indice t ttai cqſaloopi nondebet alteri de ſuoguitur dgi Mia inhabilitasſf⸗ bectu diffccultatis caſtellano cuiuſcã minij in peincj⸗ Tertio reſpectu nquid adtollenda Seneralis aut ſpe⸗ p Aliquando que- generalia. Dico ed ⁊ ſi quis.ĩque uus an ſufficiat re⸗ ſuffcient ad excuu acitur ꝙad excu⸗ iali.Fallit nifipui tets ftenpim eiani tadirtt i ni habet beneficiu nüciationem de⸗ ba ſpecialiſſima ani pel beneficio to veruper ter rrenüciauiter⸗ ſus eſtybipꝛiui perſone miſe⸗ deroganduͦ tai ecialiſſima:vtin Crinvnica.in nd. apobatmf er. pecnaalf titur fauo. eins qaliſima Elb lias jdedondt, non eſſe verum⸗

—

0

Si quis in ius vocatus non ierit. 25

ſaluare dictum Har. ſcz ſi ille fideiuſſoꝛ haberet vnicũ pꝛi⸗ uilegium.l.nominatim. j.de conditio. ⁊ demonſtra... i. et ſequ en.j.de liber. ⁊ poſtbu.

Summarium.

1 Citatus a iudice regulariter comparere tenetur.

2 Perd naturalis ignoꝛantia an ruſticum in materia pena⸗ lexcuſet. Citatus non comparens reſpectu intereſſe citãtis mulcta/ ri debet.

4 Citatus an ten eatur coꝛam citante comparere. Delegato an poſt per eum acta poſſit imponi infamia.

5 Exceptio falſitatis reſcripti iuriſditionis excluſiua quãdo poſſit contra iudicem delegatum opponiijꝗ.

7 Appellari an poſſit a ſententia iudicis qua ſe iudicẽ com⸗ petentem pꝛonunciauuHt..

8 Pꝛoceſſus iudicis de cuius iuriſditione dubitatur an ſit validus. 22 2. 3 5 2 244.„* o

9 Judex ad vlterioꝛa pꝛocedens an videatur ſe tacite iudicẽ competentem pꝛonunciare.

10 Juriſditione per conuentum negata poſt libellum oblatũ

an de ea ſit diſcutiendum anteqᷓ; pꝛocedatur.

— 1 ¶ Quilbbet citatꝰ * X₰ qu gcunqß. tenetur compare⸗ re:z non comparens mulctatur: niſi iuſta eſſet excuſationis cauſa: vel actoꝛis non interfuerit eum comparuiſſe.Et in obligationibus facti, vbi pena nõ adijcitur, ſuccedit obligatio ad intereſſe. h. d. cum.l. ſequẽ.

1¶ Hot.pꝛimo regulam † citatum a ius dicente regulari⸗ ter teneri ad comparendum. Ad idem.j.de iudic.l.ſi quis

ex aliena.extra de app.cum parti. MHot.ſecundo ꝙ cita⸗ tus non comparens pꝛo iuriſditione iudicis mulctandus eſt.Ald hoc..ſi quis ius dicen. non obtemp. l.j.pertotum.

¶ MNot.tertio vt hoc ipſo ⁊c.ꝙ in poteſtate ius dicentis ac citantis eſt cognoſcere ⁊ pꝛonunciare an iuriſditionẽ ha⸗ beat aduerſus citatum: an vero non. Ad idem.d.l.ſi quis

2 ex aliena. z..ſuper literis. extra de reſcri. rHo.in ver.ru ſticitati.ꝙ licet de naturali iure ſit vt ſuperioꝛibus parere debeamus:vt.l.veluti.5.de iuſti.⁊ iure.a qua quidem iuris naturalis doctrina ruſticus aſtringit adeo vt eius igno⸗ rantia non excuſetur:vt. C.de in ius voc.l. venia. Nibilomi nus quo ad hoc vt penam incurrat eius ignoꝛantia ipſum excuſare videtur.vt hic eſt caſus. ¶ Not.in verſi.item ſi ni⸗

3 bil interſit. ꝙ t vbi nibil interſit actoꝛis citatum compa⸗ ruiſſe eius inobedientia nõ pꝛeſtat occaſionem ad mulcte impoſitionem.Ad idemj.de arbit.l. arbiter talis.⁊ ꝙ ple⸗

ne not. gl. extra de dolo ⁊ contu.c.vlti. ¶ Not.ex eo quod li cet ex multe impoſitione non cõſyderetur intereſſe fiſci cui illa venit applicanda:vt eſt caſus ſᷣm vnam lectu. S.ſi quis ius dicen.non obtemp.lj..vlt. multominus conſyderatur intereſſe agentis:vt hic videtur tex. De quo dic vt ibi ple⸗

4 ne dixi. MQuero an † regulariter citatus teneatur coꝛã citante cõparere.Facit duo membꝛa pꝛincipalia. ¶ Pꝛi⸗ mum ꝓ aut ipſe citatus non immittitur alicui iuriſditioni

⁊ tali caſu citatus non tenetur comparere:poſito quod ex quadam latenti cauſa habeat iuriſditionem. Joan. And. ⁊ doc.in regula, iuris ſcienti.⁊ in. c.pꝛeterea.i. extra de dila. ⁊pꝛobat᷑ in.l. quoties.⁊.l.ſi ſeruusj. ſi quis caut. Eemplũ creatur in ciuitate nouus iudex cuius iuriſditio latet de pꝛeſenti. Modo citat non expꝛeſſa iuriſditione:nec eſt cer⸗ tum ꝙ habeat quia nouus. ¶ Secundum membꝛũ quod aliquando citans allegat iuriſditionem ſe habere: et tunc duo conſyderantur, ꝙ aut immittitur iuriſditio cui dele⸗ gate autoꝛdinarie. Pꝛimo caſu aut ipſe citat in ipſa cita⸗ tione inſerẽdo copiam reſcripti, vel aliquam cauſam, que

ſi eſſet vera, ſc ſe in citatum habere iuriſditionem:tunc ta licaſu debet comparere. bene facit extra de app.cum para ti.⁊.d. c.pꝛeterea.de dila. Aliquando vero in citatoꝛio non ponit copiam reſcripti nec eauſam aliquam que ſ eſſet ve-

ra citatus deberet comparere:⁊ tali caſu citatus nontenet᷑ comparere:qꝛ pars non tenetur credere ſimplici verbo iu dicis, niſi pꝛobetur per ſcripturam, vel per teſtes aliquos. C.de ſuper indic.l.j.⁊.l. vnica. C. de ma.pu.⁊ de offic.dele.c. cum in iure. ¶ Item dico ꝙ aliquando citans immittitur

iuriſditioni oꝛdinarie:⁊ tunc facit tria membꝛa ſcʒ ꝙ ali⸗ quando certum eſt eum babere iuriſditionem:aliquando certum eſt non babere, aliquando vero dubitatur. Mꝛi⸗ mo caſu diſtingue, quod aut citatio eſt valida et cõpare⸗ re debet. Ita eſt tex.in. l.vnica. 3. ſi quis ius dicen. non ob⸗ tempe.⁊ d. c.cum parati.Aliqnando vero eſt nulla: et tali caſu non tenetur citatus comparere. Ad hoc text. ſne gs eum qui in ius voca.l.j.. O ffilius. Sed quando fit nulla di cam in ſecundo caſu quando certum eſt nõ habere iuriſdi⸗ tionem. hoc caſu hic gl.dicit citatum non cõparere debere. Ad hoc..vlti.ð.de iuriſdi.omn.iudi.c.vt animarũ.de que- ſtio. lib.vj. ¶ Tertio membꝛo quando dubitatur tali caſu regula eſt ꝙ tenetur cõparere. Ita pꝛobatur in. d.c. ſuper literis.de reſcript.Et hic excipe vnum caſum, ſcʒ ꝙ id qð dicitur ꝙ dum de iuriſditione oꝛdinaria dubitat᷑ citatus debet comparere verum eſt ſi ille iudex eſt vniuerſalis:ſe- cus ſi eſſet particularis inter certas perſonas: qetali caſu non aſtringit citatum ad comparendum. Gl.in.c.j.de inue ſti.in ma.fac.in vſib.feu. Pone exemplum:vt quis ſit oꝛdi⸗/ narius particularis:pone in domino feudi qui ſuper que⸗ ſtione feudi determinat:⁊ dominus ipſe eſt oꝛdinarius.de iudi.c.ceterum.de foꝛo compe.c.verum.⁊. c.inter quem vel quos. de queſt. feu. termi. Si de iſto iudice particulari du⸗ bitetur, nunquid citatus debet comparere? dic vt in dicta gl. Attende aliud membꝛum:ſcʒ ꝙ aliquãdo iudex habet iuriſditionem, que elidi poteſt per exceptionẽ ſi oppone- retur per citatum:⁊ tali caſu fuit dubitatio inter canoniſt. doc.an citatus teneatur cõparere. In hoc facio tria mem⸗ bꝛa, ꝙ aliquando non eſt certum neq; notoꝛium talem cita tum habere exceptionem ſed occultũ:⁊ debet comparere, ⁊iſtam exceptionem opponere. Ad hoc doctrina. d. c. ſuꝑ literis.de reſcrip.Alliquando vero notoꝛium eſt citatũ ba bere exceptionem, per quam poſſit ſummarie citatus excu ſari:que notoꝛietas reſultat foꝛte ex tenoꝛe ipſius citatio⸗ nis:⁊ tune comparere nõ tenetur. Ad hoc alleg. tex.cle.pa ſtoꝛalis.de re iudi.Et not. Inn.in. c.pꝛeſenti.qð hodie inci pit, ſtatutum. de reſcrip. lib. vj.⁊ glo. ſingu. in. c. ſtatutũ.. in nullo quoq;.in verbocitent partes.de reſcrip.lib.vj.puta in citatione poſuit locum ad quem citauit, ad quem in⸗ troductionem non habebat.ita idem Inn.in. d. c. pꝛeterea. de dila.vbi ponit exemplũ de eo qui ratione capitalis ini⸗ micitie non potuit cõparere. Idem voluit. d. Anto.in. d. c. ſuper literis.de reſcrip. Tertium membꝛum eſt, ſcz ꝙ ali⸗ quando notoꝛie mibi competit exceptio:ſed ipſa exceptio nõ reſultat ex tenoꝛe citatoꝛij: ⁊ tali caſu ſi comparet ⁊ op⸗ ponat, nibilominus teneturcomparere. Iſta fuit gl. ſingu. in cle.ij. in pe. vel antepe.gl.vt lite penden. bene facit gloſſ. iuncto Jo. And.in.c.accedens.vt lite non conteſt.⁊ cle.ap- pellanti.de app. Capio aliud membꝛũ: quia aliquando ci⸗ tatur quis ad petitionem eius quem notoꝛiũ eſt non poſſe agere exemplum in excõicato. Item in bannitis pꝛout ſta tuta plerunq; pꝛohibent talem agere, ⁊ tali caſu habemus duas authoꝛitates ꝙ non.ſcʒ Jaco.de Belui.in aut de li⸗ tig. F. ad excludendas. ſecunda Jo. And. in addi. Spec.in tit. de ſenten. F. iuſta. Itẽ alleg. l. non videtur.j. de iudic.⁊.l. eo tempoꝛe.j.de pecu. Sed in hoc dubito, per. c. pia. de ex⸗ cep.lib. vj. Sed gl. in. c.j. de iudi.in. vj.habetur ꝙ licet non valeat pꝛoceſſus excõicati,tamen ſi a iudice vel a parte nõ repellatur valet:⁊ ſic ſaltem cauſatiue teneatur citatus cõ⸗ Parere. Pꝛeterea per tex.l.ſ. an per alium cau. ap.⁊.l. pe. 5. ad crimen.de publi.iudi.ꝙ licet pꝛocuratoꝛ non admittat᷑ in cauſa criminali, tamen ſi non opponitur valent per eum geſta:vt.l. quamuis. C. de adul.’Dꝛeterea tertio babemus ꝙ miles non poteſt eſſe in iudicio.l.miles.de pꝛocur.tamẽ pꝛoceſſus per ipſum factus tanqᷓ; per pꝛocuratoꝛem ſi non opponitur valet.j. ita demum.C. de pꝛocur. Igitur ſaltem ad hocvt citatus opponat exceptionem debet cõparere. Secd aduerte quia ſententia Jaco. de Bel. funt dicta per Inn.in. d. c.pꝛeterca. Nibilominus ad ſaluãdũ eos dico ꝙ; omnia illa tria iam dicenda ꝙ pꝛoceſſus factus vglet ſi nõ opponitur pꝛocedunt quando reus citatus cõparet ⁊ non excipit: ſed quando nunqᷓ; comparuit etiam pꝛoceſſus fit nullus. ¶ Item facit dubiũ qꝛ nemo debet ex delicto me⸗ lioꝛem conditionẽ facere.l.nõ fraudantur.F.j.j. de reg. iur. ¶ Item qꝛnegligentianõ debet pꝛodeſſe.c.cũ qui.de pꝛe/ ben. in. vj.l. i ſeruus.qð vi aut clam. Sed limita dictũ Inn. quando citatio nõ conſtituit citatum in cõtumacia:eem⸗ d