——.— 2 — 8J J8ZSZSZS siöäi. —’—ꝛ⸗ÿ—r—u

3. udo. Koma.in pꝛimam.ff. veter. part.

1 icit ꝙ pena appoſita vni caſui noncten- uod.Et quãdo.l.dicit ꝙ pena appoſita vni caſu ktur rerelns in adiuncto niſi fiat expꝛeſſa mentio. Z2l d⸗ de ſimilem gloſ.inſtit.de actionib.6.ꝓ enales. in verbo,cum is non impetraſſet. Ludo. Roma. ¶ Si quis in ius vocatus non ieritꝛc. Rubiica. 2„*.. 4 7 72 27. 7 aui in ius Rubꝛica continuatur ſic: Dictũ fuit.ð. de his qui in ius eree verum quia in iudicium comparere quandocq; contemnunt, ſequitur qua penàpuniantur. d Summarium. R& Fideiuſſoꝛ quãdo dicatur idoneus quo ad cõueniẽdi vel repꝛeſentandi facultatem. dobabetif 2 Fideiuſſoꝛ datus inbabilis pꝛo vnde Aetuſeneſeg 3 Renunciatio pꝛiuilegij foꝛi non ſit ver is g ſpecialibus. 4 Fideinſſoꝛum ſpecies due conſyderantur in materia de in 2—. 0.. 5—.— Remumonon baber locum in contractibus nec indelictis. 8 Fideiuſſoꝛem minus idoneum recipienti imputãdum eſt. 27 Fideiuſſoꝛis inbabilitastripliciter cauſatur. 6 Pꝛiuilegioꝛum ablatio anpꝛeſupponat generalẽ vel ſpe⸗ cialem renunciationem.

— iAXin ſ* ¶ Hon cẽ⸗ S 3 quls in 1s. ſetur fide⸗ iuſſoꝛ idoneus qui foꝛi pꝛiuilegio tutus eſt, niſi eidem ſpecialiter renũciauerit. h. A d. Ael ſic pꝛopius quo ad literam: Non dicitur ſideiuſſoꝛem dediſſe, dans illum, qui foꝛi exceptione tueri ſe poteſt: niſi illi ſpecialiter renun i ciauerit.hoc dicit. ¶ rHot. pꝛimo fideiuſſoꝛem de iudicio ſiſti, ſeu de repꝛeſentaãdo, vt cenſeatur idoneus debere eſſe ſub illius iudieis iuriſditione, ſub qua eſt reus pꝛineipalis conuentus.Ad idem.j.qui ſatiſda. cog.l.ſideiuſſoꝛ.in pꝛin.

2 CtHot.ſecundo ꝙ cum datur fideiuſſoꝛ non tamen babi⸗

lis ꝛidoneus quo ad conueniendi facultatem ille pꝛo non dato habetur.quod dic vt dicetur ini.ij ibi, qui ſatiſd. cog. ¶ Mot.tertio renunciari poſſe exceptioni declinatoꝛie iu⸗ riſditionis eius coꝛam quo quis cõuenitur.Ad idem.C.de pactis.⁊.C. de epiſcop.⁊cler.j.ſi quis in conſcribendo.quod

tamen fallit in clericis:vt extra de foꝛo compe.c.ſi diligenti.

3 Cto.vltimo in ver. ſpecialiter.ꝙ vt valeat renunciatio

pꝛiuileg.foꝛi non ſufficit illam fieri per verba generalia:ſed neceſſario requiruntur verba ſpecialia.quod dic vtij. decla rabo in gloſ.ij. Dic vt in authen. offeratur. C.de lit. conteſt. Et dicit ꝙ ille tex. coꝛrigatur per illam authen.videlicet ꝙ non dicitur comparere qui mittit ideiuſſoꝛem. Jacob. de 4 Alre.dixit ꝙt fideiuſſoꝛũ due ſunt ſpecies,ſc iudicio ſiſti:⁊ de bis loquitur titulꝗ.qui ſatiſda. cogan.⁊ texibi in authẽ. offeratur.ſcʒ ꝙ debeat comparere:⁊ ſi immobilia non poſ⸗ ſidet dabit fideiuſſoꝛem de iudicio ſiſti.Alius eſt ſideiuſſo: de eũdo ad iudiciũ:⁊ iſte nõ pꝛeſtatur ipſi iudici, ſed militi vel curſoꝛi, qui mãdato iudicis cepit. Et de hoc loquit lite/ ra. De boc etiã loquitur rubꝛ.ſeq. vt pꝛima. ¶ In tali caſu fideiuſſoꝛ erat citatus:⁊ contumaxfuit:iudex fecit eũ perſo naliter capi.hic vt euitaret carcerem dedit fideiuſſoꝛem:et liberatur iſte ſtatim, ꝙ ille fideiuſſoꝛ ſe pꝛima vice repꝛeſen tauit:requiritur ꝙ ſit de iuriſditione iudicis. Ael pone ſᷣm Bart. eſt ſtatutum pꝛobibitiuum ꝙ nemo vadat de nocte ſub pena. inuenit᷑ ſcholaris de nocte milesvult ducere eum coꝛam iudice: an lberetur dando fideiuſſoꝛem? Certe ſic. ta pꝛobatur in rubin ius voca.yt eant. Ego adijcio pul⸗ chꝛum verbum HPone preperiatur quatuoꝛ ire denocte, modo vnus fideiubet alio an fiet liberatio? Certe ſic. Ca⸗ ſus eſtinl.-Romanus Mpulus de tut.r cura. datis ab his. Aa intellectũ illius dicti vide Bal. in.l.oꝛphanotrophos. de epiſcopr cleric. Cllia gloſſa querit nunquid ſatis eſt iudici ſi ſaltem fideiuſſoꝛ qui nõ erat ſue iuriſditionis oſ⸗ ſit coꝛam ſuo iudice conueri:⁊ non reſ põdet. C Item Per ꝙ renunciatio foꝛi eſt ſuperflua cum videat

.— ideatur contraber ⁊ ratione contractus ſoꝛtitur foꝛum coꝛam non ſuo— Blo. dat duas ſolutiones. Secunda eſſi vera.Exemplũ ve/

niens ſcholaris de Bononia cõtrabit R ome: certe ratio⸗

ne contractus ſoꝛtitur foꝛum in genere no inſpeeie. hoc eſt cum habeat tres ſpeciales indices nõpoterit cõueniri co⸗ ram non ſuo iudice: nec cogitur pꝛeciſe reſpondere coꝛam vno.ỹx his pꝛemitte ad intellectum tertie ſolutionis gl. ꝙ in cõtrãctibus non eſt locus remiſſioni. c. Romana. trahentes.de foꝛo compet. ¶ Item pꝛemitte ꝙ in delictis non eſt locus remiſſioni. ¶ Item delinquẽs habet tres iu⸗ dices, oꝛiginis, domicilij ⁊ loci vbi deliquit. Ij. C. vbi de cri. agi opoꝛt. et per pꝛimum reſpondetur. C Ad contrarium nam eo ipſo ꝙ renunciat᷑ beneſicio locus eſt remiſſioni, ꝗs not. per inſtrumenta in quibus renunciatio apponitur.Ex glo. no.ꝙ licet quis ſoꝛtiatur foꝛum ratione contractus n tamen perdit pꝛiuilegium ſpeciale. Secundo no. ex alia ſo- lutione ꝙ id quod dicitur in.d..contrabentes. habet locũ ſi ibi reperiatur. ¶ Addo tibi vnum verbů nunquicd ſit lo⸗ cus remiſſioni ad locum iudicij. Exemplum, Floꝛentinus voluit ꝙ iudex Romanus poſſit inter eos cognoſcere ſi aufugiat Floꝛentinus? Romannus petat in locum vbire⸗ peritur eum remitti ad indicem Romanum:an habeat lo cum remiſſio. Dicit ꝙ non: quia bonum eſt argumentũ de contractibus ad iudiciall.iij.j. de pecu. Fallit in duobus ca ſibus. Mꝛimo niſi is qui non ſui iudicis iuriſditionem pꝛo⸗ rogauit ⁊ iurauerit de reſpondendo vel ſtando ad ipſius iudicis voluntatem. Tex.eſtſingularis in authen. de exhi. reis.g.ſi vero etiam quidam iurent. vnde ſi umpta eſt auth. ⁊ qui iurat. C. de bon.autb.iudi.poſ. ¶ Secundo niſi alle⸗ getur nimia cõtumacia eius cuius remiſſio petitur. Puta ſi anteqᷓ; recederet requiſitus nunq́; compareret. Bal boc tangit in.l.conſentaneum. C. quomo. ⁊ quã. iudex. Sed ille tex.videtur ꝙ nil faciat:⁊ ego in conſulendo non ita ten eré. ¶ Capio tvltimam particulam huius glo. Dicitur bic ꝙ non videt idoneũ fideiuſſoꝛem dediſſe qui poterat ſe exce ptione tueri.videt ꝙ debeat imputari ipſi recipienti.Glo. ſoluit alio modo.ſ.ꝙ aut fideiuſſoꝛ receptus eſt a indice, vt in caſu.l.eum pꝛo quo. 6.de in ius vocan.æt tali caſu loquit bic.l.⁊ tũc non pꝛeiudicat parti. Arg.l. non debet alteri. de regu.iur. Aut recipitur a parte.⁊ tali caſu loquitur. d. l. qui

„ſatiſdari.j. de fideicom. † Sed aduerte quia inhabilitas fi⸗

deiuſſoꝛis cauſatur tripliciter:pꝛimo reſpectu difficultatis conueniendi:vt in domino ciuitatis:vel caſtellano cuiuſdã roche. De hac triplici inhabilitate dicam in..ij.in pꝛinc.j. qui ſatiſd.cog. Secundo reſpectu inopie. Tertio reſpectu exceptionis declinatoꝛie. ¶ Quero rnunquid ad tollenda pꝛiuilegia mea requiritur renunciatio generalis aut ſpe⸗ cialis. Bar. hic dicit ꝙ debemus dicere ꝙ aliquando que rimus an ſufficiat renunciatio per verba generalia. Dico ꝙ hoc caſu non excludunt pꝛiuilegiũ.j.ſed ⁊ ſi quis.g. que⸗ ſitum.j. ſi quis cautio. Aliquãdo querimus an ſufficiat re⸗ nunciatio poſt verba ſpecialia.⁊ tali caſu ſufficient ad exclu dendum pꝛiuilegium vt hic dum concluditur ꝙad exclu⸗ dendum pꝛiuilegiũ ſufficiant verba ſpeciali. ꝓallit niſſ pꝛi⸗ uilegium foꝛet conceſſum ratione fragilitatis. Exemplum in muliere que habet exceptionem Aelleiani. Ita dixit hic Bal. Item fallit in minoꝛe annis. xxv. qui habet beneficiũ reſtitutionis in integrum. Nam vt per renũciationem de⸗ rogetur dictis pꝛiuilegijs requirũtur verba ſpecialiſſima dicendo, talis renũciauit beneficio Aelleiani vel beneficio reſtitutionis in integrum. Sed hoc non puto verũ.per tex. in... pe.. ad Aelleia. vbi ſufficit ſi dicitur renũciauit ex- ceptionibus ſibi competentibus. Alius caſus eſt vbi pꝛiui legium de nouo perſone aks pꝛiuilegiate velperſone miſe⸗ rabili,puta vidue foꝛet conceſſum:quia ad derogandũ tali per renunciationem requiruntur verba ſpecialiſſima:vt in c. ſigniſicanti.de officio deleg.z.c. ex parte. Cp. in. l. vnica. in ſi. ſui cõmenti.C.quan. Imper.inter pup.⁊ vid.⁊ pꝛobatur in.l. generaliter. iuncta gloſ.C.de non numer. pecu.⁊.l. ſi. C. quod cũ eo. ¶ Item dixit Bart. ꝙ vbi vertitur fauoꝛ eius pꝛo quo ſatiſdatur requiruntur verba ſpecialiſſima. Alibi dixit Gart. ꝙ non requiruntur.l.ſiliuſfamilias.j. de donat᷑. inter virum ⁊ vxoꝛ.⁊ videtur dictum ſuum non eſſe verum. Certum eſt enim ꝙ excludẽdum pꝛiuilegium requirit iſta verba ſpecialiter in fauoꝛem eius in cuius vtilitatem ipſe ſideiuſſoꝛ ſatiſdat. Adodo vbicũq; verba ſpecialia requi⸗ runt in fanoꝛem eins vt dixi tunc requirũtur ſpecialiſſima, vt cle. non poteſt. de offi. oꝛd.c.pꝛocura.de elec. ¶ Ad pꝛo⸗ poſitum Juriſcõſultus hic requirit ſpecialiſſima verba in fauoꝛem eius cui fideiuſſit dicẽdo renũcio. Sed poßj beebe aluare

eum cong dühet C

wwe

caü

mnsye ete Cho

muunts

V heatacl trallena ficitati

debeam

nutorali

rantiane

mscho

egeuſare

z Nine

riſſee

mpoii

nena

eter llape

ins di

interei

4 weoſti-

b cantec nange ulcaſi Natam. Ran

c

Nec

uime

Aliqu

duoca

Lale 4

V lonei eſery lenn de

lade p 6 dckenns oyyxren Gtsnin delipr⸗ müln,