. udo. Roma.in pꝛimam. ff. veter. part.

ab pis.Ali inſti.de act..ſed hoc iure. Quod verbũ pꝛeci pio impoꝛtet neceſſitatẽ habes in. c.qð pꝛecipit᷑.⁊ pꝛeced.j. ꝗ.j.¶ In ea.ibi, nibil. ſoluit gl. qð nõ fungit᷑ retro habere iuriſditionẽ:q immediate poteſt reuocari, per. l.iudicium ſolnitj.de iudi. ¶ Itẽ nibil t dieit᷑ habere pꝛopꝛiũ, qñ ab eo poteſt ſtatim reuocari.alleg.l.neceſſario:als non videt᷑. de acqui.poſſ.l.ſi.in fi. C.de bon. que lib. Dicit ergo glo.hz ꝓpꝛiũ delegate iuriſditionis nõ oꝛdinarie.Bꝛeuiter dicit delegatũ habere vſum delegate iuriſditionis ad ſimilitu⸗ dinem ꝓcuratoꝛis. arg. l. ſolet. in f..j.de iuriſdi.omn.iud. Et ſic hʒ exercitiũ cape exẽplũ in ꝓcuratoꝛe ad agẽdũ, in quẽ nõ tranſfertur actio, ſed tantũ exercitiũ litis. ⁊ arg.de iudi. ⁊ pꝛocur.per.i.⁊ quia.j. de iuriſd.omn.iudi. vbi ex conſenſu pꝛiuatoꝛũ nõ tranſfert niſiſola notio cauſe, non iuriſditio, BGl.intelligit dum dicit traᷣſferri, intellec.lcõcedi, vt verba illa in gl.ſ.nullũ referas ad arbitriũ, nõ ad officiũ delega⸗ ti,⁊ ꝑ.l.pꝛiuatoꝛũ.C. de iuriſ d. omn. indimõ poſſunt litigan tes tranſterre in pꝛiuatã iuriſditionẽ, ꝑ.l. ait pꝛetoꝛ.ff. de re iudi.Sed cõmittit᷑ ei ſimplex cognitio ⁊ notio.iext.ergo in l.ait pꝛetoꝛ.intelligit in arbitro:ſecus in delegatò. Reſpõ. ad. d.I.vbi dieit null, ſcz oꝛdinariã, ſed poſſunt tñ delega- ri, ſed dic ꝙ cõſenſum ipfius oꝛdinarij põt trãſferri iuriſdi tio, id eſt, vſus ſolus ipſius iuriſditionis:ſ ecus in perſonas pꝛiuatoꝛũ. ¶ In ea.ibi, trãſterri. hoc eſt delegari vel cõce⸗ di. vel intelligẽ ꝙ nõ tranſtert᷑ ſcʒ oꝛdinaria, ſed tantũ dele gata. hec eſt vera.Et pꝛedicta gl.facit differentiã inter ver bum trãſfero, ⁊ ↄcedo. habeo tex:in. ũ. his argumẽtis. 8. de off.pꝛeſi..j. ð. de conſti. pꝛin. vbi iſtis duobus verbis vti⸗ tur:⁊ vtrunq; pꝛo alio ponit. Quero qͥ differẽtia eſt in⸗ ter mando,/cedo, vel concedo: De mando habes gloſ.et Bar. in.l. ad eũ.ff.de dona. cau.oꝛ.⁊l.cũ pater clauibꝰ de leg.ij.ꝓ Guliel. de Cun.in.l. as ergo caſus.j.de pecu. Ad⸗ uertas ad hãc bꝛeuẽ gl.Si ergo ego mando tibi vt cogno/ ſcas de debito inter reũ ⁊ actoꝛẽ, niſi cõcedat᷑ coercio modi ca nihil eſſet.Et hoc habebis in.l.ſi.in fin.j. eo.⁊ in.l. magi⸗ ſtratus.j.de iuriſd.omn.iudi. ¶ Quero ⁊ pulchꝛe ſir iuriſ⸗ ditio demãdat᷑ generaliter an cẽſet mãdatũ merũ ⁊ miſtuũ. Modo pone ſum t dñs vnius caſtri ⁊ vendo totũ caſtrũ an venĩt ĩuriſditio: certe nõ. Bar.in.l.iij.in pꝛin.ff.de acgr. poſſ. Idẽ in.l.inter eos.ff.de acqui.rer. dol.ſſ in aliena..j. ffde vſuſca. Idẽ in ſuo cõſi.qð incipit, quedã cuius iuriſdi⸗ tio. Bal.in. cꝗ.de mili.vaſal.qui cõtu.eſt. in vſib. feud.j.C.

de offi.pꝛeto. Jo. And.in addi. Spec.in tit.de iuriſd.omn.

iud..j.ver.queq; aũt.in vna loga addi. ¶ Quero:oꝛdina⸗ narius vult mãdare oꝛdi.ſuã iuriſditionem, an poſſit? cer⸗ te non.l.legatus.que eſt pulchꝛa.. de offic.pꝛeſid. extra de renun.c.qð in dubijs.Egregius ⁊ excellentiſſimus in oꝛbe do. Ludouicus Pontanus doctoꝛ iuris vtriuſq; ac.

Summarium.

B at inoꝛum pꝛedia an aquo pacto poſſint alienari. Minoꝛes, reſpublica ⁊ eccleſia equiparantur in materia alienationis.

A A 44 Æyx generali mãdato iu⸗ N 2 ndata. urisene etiã ſpeciali nõ 6 tranſfert poteſtas interponẽdi authoꝛitatẽ ſu⸗ Rper manumiſſione: ⁊ ſinuiliter interpoſitio au⸗ thoꝛitauis ſupꝑ alienatione rerũ minoꝛis mãdarinõ poteſt. b.d. ¶ Not p cã t cognita debẽt minoꝛũ pꝛedia alienari. Ad idẽ᷑.de reb.eo.ſj.. qꝙ ſi foꝛte.ꝛ.magis puto.. ſi es alienũ.⁊. C.de admi tut. ex qᷓ tutoꝛes.. C. de pꝛed.ini. per totũ titu.¶ In gl.idubito in deciſione iuriſcõſulti:q hu/ iuſmodi magiſtratus, p.. nagiſtratibus.j. de magiſtr cõue defenſoꝛes ciuitatis,p.. nulla. in aut.de defen. ciui. babẽt cognitionẽ quoꝛuncunq; actui:ſed per.lj. 3. eo. poſ⸗ ſum tm̃ ea qcõpetunt minoꝛibus magiſtratibus delegari:

ergo ac. Solue ꝙ illud verbũ vniuerſa acta nõ ds extendi cã interponẽdi authoꝛitatẽ:⁊ videij. ad fl. 3. de offic pꝛocõ vbi mädati pꝛocõſules poſſ untinterponere authoꝛitatem poſtqᷓ ingreſſi ſunt puincia, ergo ante ingreſſum nõ poſ⸗ ſunt authoꝛitatẽ interponere. M In ead.ibi eccleſie Hr 1 reſpublica.C. ex quib.cau.maio. ꝓ q̃ iura equiparant᷑ mino res, reſpubli.⁊ eccleſia.⁊ gl.in.l.cũ pi.F. eam.j. de trãſac cö⸗ coꝛdat cũ hac gl.j.ſi fundus ſit ſterilisj. de reb. eo.q̊ nõ pa⸗

“

tit bona quantuncunq; ſterilia alienari. CSed quero cur nõ poſſit minoꝛ alienare ſicut eccleſia? Reſpõdeo ꝙ ratio eſt in ecclia:qꝛ ſi nõ alienaret rem inutilẽ, eſſet cõtra fauoꝛẽ ſuũ:⁊ ideo ne ſibi ſit ꝓpꝛio dãno ꝑmiſſum eſt alienare ſine licẽtia pꝛelati:qð ſecus eſt in minoꝛe cur nõ licet fine autho ritate pꝛetoꝛis alienare rem ſterilẽ. ¶ Quero vnũ hic vi⸗ des caſum ꝙ res iimmobilis minoꝛis nõ ſuſcipit decretum in alienatione. Sed quero an tutoꝛ poſſit cõſtituere pꝛocu ratoꝛẽ ad pꝛobandũ cauſam quare pꝛediũ minoꝛis aliena⸗ ri dz. Caſum habes in.l. minoꝛis.C. de pꝛed.min.ſmvnam lecturam gloſſ.⁊ ſicut iudex nõ poteſt delegare ita ⁊ tutoꝛ conſtituere non poteſt.

n Summarium..

Duoꝛum viees vnus idemq; gerere poteſt. Poteſtatem duplicem habens an vnã eligens babeat ite⸗ rum aliam regreſſum.

—— 5 ¶ Mretoꝛ lʒ iuriſdi⸗ 4 E H ſi Pꝛetoꝛ. tionẽ habeat oꝛdina⸗ Æ☛ò3 riä nibilominus in cã ſibi mandata vice fungit᷑

delegãtis. h. d. Glo. in aut᷑. de manda. pꝛincip. ſ.

nec ꝑmittas.⁊ aut.habita.ne filius ꝓ pat.ꝑ que iura decla

rãtur ⁊oꝛdinant᷑ ⁊ nominant᷑ pꝛiuilegia ſcholariũ, ⁊ p. l.cũ pater.qui duo.de adop.vnde r põt ꝗs vices duoꝛũ exer⸗ cere. Et ſic pone ꝙ ſimplici oꝛdinario fuit cã delegata de qua poterat cognoſcere vt oꝛdinarius: dicit glo.ꝙ cogne⸗ ſcet vt dele gatus.hec gl.eſt falſa. Pone exẽplũ in auditoꝛe camere curialis cui, vca, pone ꝙ papa delegat cauſam ſua: an cognoſcit vt oꝛdinarius, an vt delegatus:vult hic gl.qꝙ; vt delegatus:ſed male dicit ꝑ Inn.in. c. licet in coꝛrigẽdis. extra de offt. oꝛdi. Caſum habes vnicũ extractũ ab Inn.in c.cũ aliquibus.de reſcri.in.vj.vbi habẽti cognitionẽ oꝛdi⸗

nariã in vna cã delegat᷑ eadẽ:tñ eſt oꝛdinaria.Fallit ſi di⸗

cat ei pꝛetoꝛ cognoſce de hac cã authoꝛitatenoſtra.Caſum

habes in.d. c.cũ aliquibꝰ.⁊zille bene decidit hãc queſtionẽ.

Poſſes tu dubitare an cognoſcat vt oꝛdinarius, an vt de⸗

legatꝰ. Certe maxime vtilitatis eſt: ⁊ multe differẽtie poſ⸗

ſent notari. Si em̃ cognoſcit vt oꝛdinarius: tũc põt deter/ minare locũ, vbi cauſam cognoſcat, ⁊ in qua parte ſuiterri toꝛij.Caſum habes in.c.cũ eps.de offic.oꝛdi.in.vj. Si vero vult cognoſcere vt delegatus, nõ poterit in quolibet loco ſicut oꝛdinarius:niſi ex iuſta cã.c. tatuimus. de offi.deleg. in. vj. Legiſte nõ habẽt bãc materiã.vide..ſi locꝰ. j. de iud.

l. pater fi. 3. de iuſti.⁊iure. ¶ Itẽ ſi quis cognoſcat vt dele⸗

gatus,ſi eſt oꝛdinarius ſi vult:caſum habes in.c.querẽti.de

offi.deleg.in. vj.⁊ ibi habes ꝙ intra annũ delegatus cogno

ſcat:vt in.c.ſi quis contra clericũ.de foꝛo cõpe. Bart.in. l. a

diuo Pio.de re indic.Eœt ſi vt oꝛdinarius cognoſcat ſ emp

põt mittere executionil.qui reſtituere. ffde rei vendi.⁊.l.a dino Mio.de re iud.¶ Itẽ pone t habeo vtranq; poteſta tem an ſi eligam vnã poſſum iterũ ad aliã redire.Zegiſte in.l.iij.ff.de re mili. Bart.in.l. ſocietatẽ.ff. pꝛo ſoc.in.g.arbi⸗ troꝛũ.⁊ in.l.dñium.de fur.in. c. Quintauallis.de iureiurã.c. cñ ex officio.de pꝛeſcri. Specu.in tit.de arbi..ſe equit᷑.c.niſſ autẽ. extra de pꝛeb.literas. de pꝛeſump. Que iura ſunt ſin⸗ gularia ⁊ ꝑ que patet qð poſſumus partim vtioꝛdinaria ⁊ partim delegata. Item pone oꝛdinarius cõmiſit mibi cau

ſam in qua ſum delegatus. ¶ Item pone ſum ſurrogatus in locũ cius moꝛit᷑:an poſſum cognoſcere vt oꝛdinarius et non vt delegatus.l. iudicium ſoluitur.j.de iudi.

Summarium.

Pꝛooonſulis legatus poteſt ſuſpecti tutoꝛis cauſam

cognoſcere ⁊ determinare.

2 MPꝛeſidis appellatio an ineludat babentes cognitionẽ ſpi

3 4

ritualem ⁊ tempoꝛalem. Cognitione mandata an definitio mandata cenſeatur.

Aerba iſta audias talem cauſam an definitionem cauſe

includant.

— Q i ti 0 ¶ Legatus pꝛocõſulis que/ gn ſtionẽ ſuſpecti tutoꝛis cogno Iſcere ⁊ determinare põt.b. d. ¶ Not. ſpeciale pꝛi⸗ uilegium

*