verſc. nuncdi Ralsin R ſſintama lla:qx co⸗ earu pt dis cuna⸗ pꝛet ſed d poteſt tratio ꝙp iittuntur li perſo⸗ contra⸗ sque füt locum in tentia, an ontracti⸗ de pact. Lfi de le⸗ iis affir⸗ reiindic. ¶ Quid mꝛececẽ tantum woo nuc An in nes po furt.: ubitat icatur trarij: tpꝛe⸗ conie ſum⸗ pꝛeta⸗ ata oftio⸗ rmi⸗ meri

et e ndo

De officio eius cui manda.eſt iuriſdi. 3

lege. j.de mus: hon. Adde ꝙ reſtringik dictio vniuerſalis ratione impoꝛtunitatis potẽtie:⁊ in dubio intelligit cõceſ⸗ 7 ſum officiũ minus.c.in pluribus.de pꝛeb. in. vi. C Item in pꝛuuilegiũ excellentis oficij:vt puta ſ unt officia digniſſi⸗ ma in vꝛbe:certe in dubio nõ vemt maius in cõceſſione ge- 23 nerali.. ᷓᷓ;uis. de pꝛeb.in.vi. M Itẽ cõcludit gl.ꝙ eaf 8 maioꝛi in pꝛiuilegiũ cõcedũtur nõ minoꝛi delegari nõ poſ⸗ ſunt. Opp. vt..de reſti. in integ:que cõpetit maioꝛi ꝑ text. in l. ea que..magiſtratibus. ad municip.ſed habeo caſum in.I. ſ. C.vbi⁊ apud quẽ. ꝙ poteſt delegari. Quid ergo di⸗ cendum: Reſponde ibi eſſe fallentiam. hic not. regulã.ſed omnis regula exceptionem patiturer go ꝛc. Que ſit ratioꝛ miſeri ſpecialitatem allegant gl. in. lj. ffox. de damn infec. dixit ſpeciale fraude minoꝛis. Falſa eſt ratio ſua: qſegue/ retur ꝙ in integrũ reſtitutio data maioꝛi nõ poſſet delega ri qꝛ non eſt minoꝛis:ergo deſicit cauſa, per. òll. ſin. C. vbi apud quẽ. ſed ſpecialitas eſt cauſa in integrumi que eſt fa⸗ uoꝛabilis:vt..de in integ.reſti. ita dfi. C. eo. C In ead.l. ibi, textualis eſt. vſq; ad verbũ cõſtitutione.vide per tex.⁊ alleg. ibi gl.l. ſecundũ quam nõ poteſt tranſigi ſuper alimẽ tis futurisniſicũ decreto iudicis. ¶ Itẽ oppono de alijs legibus. Meo iudicio cõcludit gl.ꝙ quatuoꝛ ſunt oꝛdines 24 † magiſtratuũ. Adde quintũ·ſcʒ cõſulem,;m Bar. Papã ⁊ Imperatoꝛẽ:·m me patriciũ. Secundo concludit quod cognitio pertinens minoꝛibus ſi cqcedatur maioꝛibus cen ſetur conceſſa in pꝛiuilegium. R eſ pond et a contrario er⸗ go, ꝙ que non cõmittuntur ſi peciali pꝛiuilegio poſſunt de- legari. ¶ In ea.ibi, interdic. concludit ergo gl.ꝙ ſi pꝛeſes delegat cauſas generaliter quas habet non veniunt cauſe que ſpecialiter ſibi tribuunt᷑. Secundo cõcluãit o nõ podſ⸗ ſit delegari minima cauſa ſi ſpecialiter pꝛeſidi cõmiſſa ſit. Tu coꝛroboꝛa per duas bonas rationesper.c.qð tranſla⸗ tionẽ.de offi.deleg.vbi quia Papa generaliter delegadnõ intelligitur delegare que in pꝛiuilegiũ ſedis apoſtolice ve niunt. Itẽ roboꝛa ꝙꝓ in generali ſermone non videt᷑ mãda⸗ ri generaliter qð ſpecialiter mandari nõ poſſet.l. Lucius. g. Imperatoꝛ.ad munil.ſi pater.ff.de his que in frau.cre. ſed cauſam meri ⁊ miſti nõ poſſet ſi vellet ſpecialiter.ergo nec generaliter poſſunt delegari.l.curatoꝛũ.in fi. ff.de ad/

mi. rer. ad ciui.perti. Bart.in.l.codicil.de leg.ij.c.in genera

li. ſi de feu.fuerit contro.inter domi.⁊ vaſal.vbi nõ cenſetur feudum alienatum ſi emphyteota alienaret bona ſua gene raliter. ¶ In gloſſ.ibi, magiſtratus.in tex.que non iur.⁊c. Opp.ab extra ꝙ maioꝛi magiſtratui cõpetit miſſio in poſ⸗ ſeſſionem adeo qð nõ minoꝛibus: ergo nõ poteſt cõmitti, per. l.ea q̃..magiſtratibus.ff.ad muni. ſed hic poteſt dele/ gari:vt.J.cognitio..vt poſſeſſio bonoꝛũ.j.eo.⁊c. Dic ꝙ eſt falſa vt ſupꝛa diximus de reſtit. in integ. ¶ In ea.ibi, poſ⸗ ſunt. Intellige hanc gl. vbi dicit ꝙ nõ poſſit datio tutoꝛis delegari.dic ſcʒ nõ ſubdito cõmitti nõ põt, per. l. nec man⸗ dari.de tut.⁊ cura.dat.ab his.l. ucij.g.cum in teſtamen⸗ to.de admi.tut.inſt.de ZAttil.tut..pe.permittit poſſe dele gari ſubdito, ⁊ qui eſt in iuriſditione alterius:⁊ pꝛeſertim ſub.ſi bona pupilli non tranſcendunt.Ixx.aureos: ſecus ſi traſcendant per iura antiqua:q debet eſſe ſubditus ⁊ ba⸗ bere iuriſditionẽ ſubdelegandi.vide ad ſaturitatem.l. inui to.g.tutoꝛis datio.ff.de tut. ¶ In gl.vbi tractat de argu⸗ 25 mẽto a cõtrario, per ⁊ dictionẽ ſi. Itempoteſt ſumi argu⸗ mentum a ratione ceſſante:vt puta ſi pꝛo quia:qꝛ pꝛeſes ce pit abeſſe. Elliquãdo ponit᷑ pꝛo quãuis:⁊ tũc nõ poteſt ca⸗ dere argumentũ ratione ceſſante.Zlliquando ponit᷑ condi tionaliter:vt puta ſi nauis ex Aſia venefit, per. l. pecuniã. ſi cer.pet.⁊ poteſt ſumi argumentũ a contrario ſenſu. Reſp. gl. ad. l. cum patrẽ. C. de condict.inſer. Examino. Hunquid 25 delegatus † a pꝛincipe in locum pꝛeſidis moꝛtui poſſit co- gnoſcere de cauſis ſan.Et certe nõ.l.ne quieqᷓ;..vbi decre tum..de offic.pꝛocon. Bꝛeuiter cõclude ꝙ ſic, per. l. fin. ad fi. C.vt dig.oꝛ.ſer.lib.xij.per quã ſurrogatus gaudet omni pꝛerogatiua, qua gaudebat pꝛincipalis. Pꝛobo: qſurro- gatus a pꝛincipe habetoꝛdinariã quã habebat ille cui ſub⸗ rogatur.gl.in. c. ij. de offi. vica.in.vi.⁊ ſic cognoſcit vt oꝛdi⸗ narius. Tertio fundo me ex regula iuris.l.ſi enim.⸗.ꝗ iniu riarũ.j.ſi quis cau.l.iij..hec actio.cũ iurib.vulga.no. Gar. in.j.filius.ff.de lega. Rabes ergo ꝙ cauſa meri poteſt dele gari. Infero per.c.ij.de offi.leg.in. vj.vbi equiparat legatũ ꝓconfuli..j.3.de offi.pꝛet.⁊ ſic arguẽdo ab equiparatione. 27 Buli.qrit. Poſitus eſt legatust ſedis apoſtolice in ꝓuin⸗

£„ cia:venit pᷣncipalis vt papa:an expiret iuriſditio delegati. Par. in.l.iiij.g. ſi tam vicinũ. ff.de dam.infec. Tucõclude ꝙ; aut hʒ iuriſditionẽ delegatã:⁊ finit᷑d. lj..volẽtes.de offic. dele. aut habeat iuriſditionẽ oꝛdinariãet tũc aut querit᷑ an expiret iuriſditio quòo addepoꝛtationẽ inſigniñ.⁊ dic ꝙ ex⸗ pirat. c. antiqua. ver. dominice. de pꝛiui.c.ex tenoꝛe.de offi. dele. c..⁊.c. ex ſuſcepto. eo. tit. Aut queris an deponàãt iu/ riſditionẽ. Bar.tenet ꝙ nõ.l.nibil. C. de pal.ſac. lar.l. in hac. C. de dona. Cõtra Bar. eſt caſus in pꝛealle.c. volẽtes. Sed habeo caſum in.c.ij.de offi.dele.qð adde ad.c.volẽtes.Tu tñ dic ꝙ de iure canonico ceſſat iuriſditio, p. c. deniq;:ij. q. 28 iij.ſecus de iure ciuili.An ⁊ ⁊neceſſitas faciat licita q als nõ eſſent.c.qð nõ eſt licitũ.de reg.iur.in.vj.c.ſi ꝗs ꝑ neceſſi⸗ tatẽ. extra de fur.l.ſi. C.de teſta.l.j. ã.de off. cõſu.l.ij..id idẽ agitatũ. ad leg. Rhod. de iactu. Pꝛobat᷑ de cõſecratione diſt. vij.diſcipulos.Et qð pꝛohibet᷑ in vno in alio videatur conceſſum.l.maritus.de pꝛocur.l.cum pꝛetoꝛ.de iudi.

Summarium.

&ᷓ ·Juriſditionis pꝛopꝛietas non dicit᷑ in delegatũ trãſ⸗ ferri, ſed tantum eius exercitium.

2 ADerum imperiũ nontrãſit in delegatione etiã generali.

3 Juriſditio demandata includit ea ſine qua ipſa exerceri non poteſt.

4 Aerba mandamus, iubemus pꝛecipimus, ⁊ ſimilia adele gante pꝛolata quid impoꝛtent.

Juriſditio cõmiſſa nomine dignitatis iu quo differat a cò- miſſa nomine pꝛopꝛio.

6 Pꝛopꝛium non dicitur qð aliqua cauſa poteſt aufferri.

7 Dijfferentia inter verba mando, cedo, ⁊ concedo.

3 Juriſditione generaliter demãdata an merum ⁊ miſtum imperium mandatum cenſeatur.

9 Caſtro vendito an caſtri iuriſditio vendita cenſeatur.

13 ¶ In delegatum §. Qui man data m. TFurors⸗ exer citiũ tranſfert:nõ autẽ pꝛopꝛietas Itẽ merũ ⁊ miſtũ nõ eſt delegabile mi ſit imperiũ qð iuriſditioni cohereat.hoc.d.

1CtMot.pꝛimo in delegatũ pꝛopꝛietatẽ iuriſditionis non trãſferri, ſed tantũ eius exercitiũ. ¶ Not. ſecũdo in gene⸗

2 rali † delegatione facta merũ imperiũ nõtranſire. ¶ Hot. tertio † iuriſditione demãdata tranſire in delegatũ cũ ea⸗ dẽ cã coertionẽ, ſine qua iuriſditio exerceri non põt. In pꝛima gl. q allegat.l.ſolet.j. tit. ij.⁊ male qꝛ ibi mandat᷑, ſiue oẽs.ſiue vna tantũ cã delegat᷑.Et per ipſammet bic pꝛobo eam. Et nil differt inter mãdare ⁊ delegare. Aliquãdo oꝛ⸗

4 dinarij dicunt᷑ in ſuis cõmiſſionibus t mãdamus, vel dele gamus:tunc ſi cõmittens moꝛiat᷑ re integra expirat iuriſ⸗ ditiò delegati.l.⁊ quia.in tit.ij.⁊ in.c.relatũ. de offic.deleg. ¶ Itẽ qñ mãdat cauſa alteri ſubdelegari.l.a iudice.C.de iudi.c.ſuꝑ queſtionũ..ſi vero.de offic.deleg. ¶ Aliqn vtit verbo pꝛecipimus ⁊ tũc moꝛte mandãtis re nõ integra nõ ſinit: re integra finit, bec eſt notabilis gl. in. e. nullus.ix.q.j. in caſu qð pꝛecipit᷑.ſed videbitis inferius:nõ refert an vtat verbo pꝛecipimus, an mãdamus, per. lj. ff. mãda. Et ideo ſemp aduertatis:in iudicib.authoꝛitas glo.valet:ſed an in ſcholis ſit vera gl. alleg. ſ. hec vero pꝛecepta.in aut᷑.vt nulli iudi.qui tex.nil facit, an mãdat Imperatoꝛ noĩe ſue digni⸗ tatis, vc; nos Imperatoꝛ pꝛecipimus ⁊c. notan. dicit noĩe pꝛopꝛio Sigiſmũdus ⁊c.⁊ tunc non expirat iuriſditio imo

5 durat. CAduerte † q longa eſt differentia an noĩe ꝓpꝛio an dignitatis cõmittat᷑.Et ſi nomine dignitatis, nunq́; ex- pirat, pꝛobat᷑ in. c. qm̃ abbas. de offi. deleg. l.⁊ qꝛj.tit. ij.⁊ ibi vichebis argumẽtu..xij.q.ij.liberti.l.ij.⁊ in.c.ſi gratioſe.de reſcri.in. vi.q̃ iura pꝛobãt dignitatẽ nõ finiri. ¶ Scðᷣo deſi⸗ nit gl.ſcz qñ ſit pverbu,pꝛecipio: ⁊tũc nunꝙᷓ poteſt cauſa ſubdelegari etiã ſi ſit delegatus pꝛincipis.gloſ.eſt ſingula. in.l. ſepe. S.de offſ.pꝛeſi.que gl.alleg.dictũ..hec vero pꝛece pta.Quid tñ ſit:credo opi.gl.ſeruãdã. Aliqñ vtunt᷑ verbo, iubemus.⁊ꝛ tunc veriſicat᷑ yt dictũ eſt in verbo, p̃ᷣcipimus. qꝛ.H.⁊ hoc vero iubemus in aut. vt nulli iudic.iuncto..bec vero pꝛecepta.Gl.equiparat iſta.ſt etiã alia differẽtia:qꝛ verbũ mãdo, impoꝛtat officium voluntariũ:iubeo autẽ vel pꝛecipio neceſſariũ. Olo. habes in.l.iij.ꝗᷓ incipit, etiã. C. q cũ eo. Zlliã in. ljj. qð iuſſu.⁊ in, nec mãdante.ff.de tut.da.

a iij